Sukta 63

Mantra 1

क्व त्या वल्गू पुरुहूताद्य दूतो न स्तोमोऽविदन्नमस्वान् । आ यो अर्वाङ्नासत्या ववर्त प्रेष्ठा ह्यसथो अस्य मन्मन् ॥

আজ ক’ত আছে সেই দুজন মনোহৰ, বহুল আহ্বানিত? দূতৰ দৰে স্তোত্ৰই নমস্কাৰকাৰীক বিচাৰি পাইছে। হে নাসত্যদ্বয়, ইয়ালৈ ঘূৰি আহাঁ—কাৰণ এই অন্তৰৰ ভাবনাত তোমালোকেই সঁচাকৈ আটাইতকৈ প্ৰিয় সহায়।

Mantra 2

अरं मे गन्तं हवनायास्मै गृणाना यथा पिबाथो अन्धः । परि ह त्यद्वर्तिर्याथो रिषो न यत्परो नान्तरस्तुतुर्यात् ॥

মোৰ আহ্বানলৈ সোনকালে আহাঁ—যেন আমি গাই থাকোঁতে তোমালোক চেপা সোমৰ আনন্দ পান কৰিবা। কাৰণ তোমালোক সেই পথচক্ৰৰ চাৰিওফালে সুৰক্ষাৰ দৰে ঘূৰি ফুৰা, যাতে বাহিৰৰো নহয়, ভিতৰৰো নহয়—কোনো আঘাত ভেদি সোমাব নোৱাৰে।

Mantra 3

अकारि वामन्धसो वरीमन्नस्तारि बर्हिः सुप्रायणतमम् । उत्तानहस्तो युवयुर्ववन्दा वां नक्षन्तो अद्रय आञ्जन् ॥

তোমালোক দুজনৰ বাবে বহলকৈ বোৱা সোম-আনন্দ সাজি থোৱা হৈছে; অতি শুভ আগমনৰ বাবে উপযুক্ত বৰ্হি (আসন) বিছোৱা হৈছে। হাত উজাই মিলনৰ আকাঙ্ক্ষী আত্মাই তোমালোকক প্ৰণাম কৰিছে; আৰু পেষণ-শিলাবোৰে তোমালোকক স্পৰ্শ কৰিবলৈ আগবাঢ়ি সোমৰ ৰসত অভিষেক কৰি সজীৱ কৰে।

Mantra 4

ऊर्ध्वो वामग्निरध्वरेष्वस्थात्प्र रातिरेति जूर्णिनी घृताची । प्र होता गूर्तमना उराणोऽयुक्त यो नासत्या हवीमन् ॥

যজ্ঞসমূহত তোমালোকৰ বাবে ইচ্ছাৰ অগ্নি ঊৰ্ধ্ব হৈ থিয় দিছে; দান আগবাঢ়ে—দ্ৰুত, ধাৰাবাহিক, ঘৃত-দীপ্ত। সোজা আৰু বিস্তৃত সংকল্পধাৰী আহ্বানকাৰী হোতা আগলৈ ধাৱমান হৈ, হে নাসত্যদ্বয়, আমাৰ ভিতৰত হৱি-বাহক যজ্ঞক যুক্ত কৰিলে।

Mantra 5

अधि श्रिये दुहिता सूर्यस्य रथं तस्थौ पुरुभुजा शतोतिम् । प्र मायाभिर्मायिना भूतमत्र नरा नृतू जनिमन्यज्ञियानाम् ॥

শ্ৰীৰ কাৰণে সূৰ্যৰ দুহিতা ৰথত উঠি থিয় দিলে—বহু ভোগ-সমৃদ্ধা, শতগুণ সহায়দাত্রী। হে মায়াবিদ্যা-ধাৰী নৰদ্বয়, তোমালোকৰ মায়াশক্তিৰে ইয়াত প্ৰকাশিত হওক; হে বলৱান নৃতূ, যজ্ঞীয় কৰ্মসমূহৰ জন্মক্ষণত গতি-নেতা হওক।

Mantra 6

युवं श्रीभिर्दर्शताभिराभिः शुभे पुष्टिमूहथुः सूर्यायाः । प्र वां वयो वपुषेऽनु पप्तन्नक्षद्वाणी सुष्टुता धिष्ण्या वाम् ॥

তোমালোক দুয়ো দৃশ্যমান শ্ৰী-প্ৰভাৰে সুন্দৰ সূৰ্যাৰ বাবে বৃদ্ধি আৰু পুষ্টি আগবঢ়াও। তোমালোকৰ শক্তিময় দেহৰ অনুসৰণে আমাৰ বীৰ্য-শক্তিসমূহ উৰি যায়; আৰু সু-গঠিত বাণী তোমালোকক লাভ কৰে, হে দীপ্ত আসনৰ অধিপতি দুয়ো।

Mantra 7

आ वां वयोऽश्वासो वहिष्ठा अभि प्रयो नासत्या वहन्तु । प्र वां रथो मनोजवा असर्जीषः पृक्ष इषिधो अनु पूर्वीः ॥

হে নাসত্যদ্বয়, আমাৰ প্ৰযঃ (অৰ্পণ-শক্তি) বহন কৰি তোমালোকৰ অতি-শ্ৰেষ্ঠ অশ্বসমূহে তোমালোকক ইয়ালৈ আনক। মনোজৱে চালিত তোমালোকৰ ৰথ আগবাঢ়ি মুকলি হ’ল, ইষিধ (প্ৰেৰণা) আৰু পৃক্ষ (অন্বেষণ)-ৰ বহু প্ৰাচীন পথ অনুসৰণ কৰি।

Mantra 8

पुरु हि वां पुरुभुजा देष्णं धेनुं न इषं पिन्वतमसक्राम् । स्तुतश्च वां माध्वी सुष्टुतिश्च रसाश्च ये वामनु रातिमग्मन् ॥

হে বহুদাতা (পুরুভুজা) দ্বয়, তোমালোকৰ দান-বিতৰণ বহুত। দুগ্ধৱতী গাইৰ দৰে আমাৰ ইষা (প্ৰেৰণা/পুষ্টি) অবিৰতভাৱে বৃদ্ধি কৰাওক। আৰু তোমালোকৰ দানৰ পিছত অহা মধুময় স্তোত্ৰ, সু-গঠিত সুষ্তুতি, আৰু ৰসপূৰ্ণ আস্বাদসমূহ আমাৰ ভিতৰত বাঢ়ক।

Mantra 9

उत म ऋज्रे पुरयस्य रघ्वी सुमीळ्हे शतं पेरुके च पक्वा । शाण्डो दाद्धिरणिनः स्मद्दिष्टीन्दश वशासो अभिषाच ऋष्वान् ॥

আৰু মোৰ বাবে—ঋজ্ৰে (সোজা-গতি) আৰু ৰঘ্বী (দ্ৰুত গতি) ত, সু-মীঢ়ে (সু-অনুগ্ৰহিত অন্বেষণ) ত—এশটা পক্ব (পৰিপক্ব) সিদ্ধি আহিল। এক শক্তিশালী ষাঁড়ে সুৱৰ্ণ দান দিলে; দহটা বলৱতী গাই—ঘনিষ্ঠভাৱে লগ ধৰা, শক্তিত উচ্চ—জীৱনত দৃঢ় হোৱা দেৱ-সহায়ৰ নিদৰ্শন।

Mantra 10

सं वां शता नासत्या सहस्राश्वानां पुरुपन्था गिरे दात् । भरद्वाजाय वीर नू गिरे दाद्धता रक्षांसि पुरुदंससा स्युः ॥

হে নাসত্যদ্বয়, তোমালোকৰ বাবে শত-সহস্ৰ অশ্বশক্তি একত্ৰ হওক; বহুপথীয়া গীতেই সেয়া দান কৰক। হে বীৰদ্বয়, ভৰদ্বাজৰ বাবে এতিয়া এই স্তোত্ৰ দান কৰক; আৰু বহুকীৰ্তিময় কৰ্মেৰে অন্ধ আক্রমণকাৰী ৰক্ষসসমূহক দমন কৰক, যাতে অনিষ্টকাৰী শক্তিসমূহ নিস্তেজ হয়।

Mantra 11

आ वां सुम्ने वरिमन्त्सूरिभिः ष्याम् ॥

তোমালোকৰ সুম্ন (কল্যাণময় অনুগ্ৰহ)ৰ বিস্তৃত পৰিসৰত, দানশীল সূৰিসকলৰ সৈতে একেলগে, আমি তোমালোকৰ সঙ্গত থাকোঁ।