Sukta 30

Mantra 1

नकिरिन्द्र त्वदुत्तरो न ज्यायाँ अस्ति वृत्रहन् । नकिरेवा यथा त्वम् ॥

వృత్రహన్ ఇంద్రా! నీకన్నా ఉన్నతుడు ఎవరూ లేరు; నీకన్నా మహానుడు ఎవరూ లేరు. నిజంగా నీతో సమానుడు ఎవడూ లేడు.

Mantra 2

सत्रा ते अनु कृष्टयो विश्वा चक्रेव वावृतुः । सत्रा महाँ असि श्रुतः ॥

నిరంతరం సమస్త ప్రజలు నిన్ను అనుసరిస్తారు; చక్రపు వలయాన్ని అనుసరించి అరికలు సాగినట్లుగా. నిరంతరం నీవు మహానివి; సర్వత్ర ‘శ్రుత’—ప్రఖ్యాతుడవు.

Mantra 3

विश्वे चनेदना त्वा देवास इन्द्र युयुधुः । यदहा नक्तमातिरः ॥

ఇంద్రా! సమస్త దేవతలూ నీతో పోటీలో యుద్ధించారు; నీవు పగలు, రాత్రి—రెండింటినీ అతిక్రమించినప్పుడు.

Mantra 4

यत्रोत बाधितेभ्यश्चक्रं कुत्साय युध्यते । मुषाय इन्द्र सूर्यम् ॥

దాడిచేసేవారికి ఎదురుగానూ కుత్సుని కోసం యుద్ధంలో బలచక్రం స్థాపించబడే చోట—అక్కడే, ఓ ఇంద్రా, నీవు (గుప్తమైన) సూర్యుని, ఆ దాగిన వెలుగును, అన్వేషకునికై తిరిగి తెచ్చుకుంటావు.

Mantra 5

यत्र देवाँ ऋघायतो विश्वाँ अयुध्य एक इत् । त्वमिन्द्र वनूँरहन् ॥

హింసకుల దాడికి లోనై సమస్త దేవతలు ఆయుధరహితులై నిలిచిన చోట—అక్కడే, ఓ ఇంద్రా, నీవొక్కడివే చుట్టుముట్టే అడ్డంకులను కొట్టి పడగొట్టావు.

Mantra 6

यत्रोत मर्त्याय कमरिणा इन्द्र सूर्यम् । प्रावः शचीभिरेतशम् ॥

మర్త్యునికై, ఓ ఇంద్రా, నీవు సూర్యుని (జయించి) నిశ్చిత స్వాస్థ్యంగా నిలిపిన చోట—అక్కడే నీవు నీ శచీ-శక్తులతో ఏతశను కాపాడి ముందుకు నడిపించావు.

Mantra 7

किमादुतासि वृत्रहन्मघवन्मन्युमत्तमः । अत्राह दानुमातिरः ॥

హే వృత్రహన్, హే మఘవన్! అయితే నీవు ఎందుకు అత్యంత క్రోధపూరితుడవై ఉన్నావు? ఇక్కడ నీవు దానువును కూడా దాటి వెళ్లావు.

Mantra 8

एतद्घेदुत वीर्यमिन्द्र चकर्थ पौंस्यम् । स्त्रियं यद्दुर्हणायुवं वधीर्दुहितरं दिवः ॥

ఇదీ నిశ్చయంగా నీ వీర్యమే, హే ఇంద్రా—నీ పౌరుషబలం: జయించుటకు దుర్లభమైన ఆ స్త్రీని, ద్యౌః యొక్క దుహితను, నీవు సంహరించావు.

Mantra 9

दिवश्चिद्घा दुहितरं महान्महीयमानाम् । उषासमिन्द्र सं पिणक् ॥

ద్యౌః యొక్క దుహితను కూడా—మహత్తరమైనదిగా, మహిమలో మరింత పెరుగుతున్నదిగా—ఉషస్సును, హే ఇంద్రా, నీవు నలిపి విరిచివేశావు.

Mantra 10

अपोषा अनसः सरत्सम्पिष्टादह बिभ्युषी । नि यत्सीं शिश्नथद्वृषा ॥

భయంతో ఉషస్సు రథం నలిగిన స్థలంనుండి జారిపోయింది; వృషభుడైన ఇంద్రుడు ఆమెను పగులగొట్టి కిందకు పడదోసి వశపరచినప్పుడు.

Mantra 11

एतदस्या अनः शये सुसम्पिष्टं विपाश्या । ससार सीं परावतः ॥

ఇదిగో ఆమె రథం అక్కడే పడివుంది—బాగా నలిగిపోయినది; ఆమె (ఉషస్సు) స్పష్టంగా చూసి దూరం నుండి పారిపోయింది.

Mantra 12

उत सिन्धुं विबाल्यं वितस्थानामधि क्षमि । परि ष्ठा इन्द्र मायया ॥

మరియు, ఓ ఇంద్రా, నీవు నీ మాయా (రూపకల్పనాత్మక జ్ఞానశక్తి) ద్వారా భూమిపై స్థిరంగా నిలిచి, విస్తారంగా వ్యాపించిన సింధువును చుట్టుముట్టావు.

Mantra 13

उत शुष्णस्य धृष्णुया प्र मृक्षो अभि वेदनम् । पुरो यदस्य सम्पिणक् ॥

మరియు శుష్ణుని దుర్గానికి ఎదిరిగా నీవు ధైర్యబలంతో దూసుకుపోయావు; అతని ‘వేదన’-స్థానాన్ని (ఆశ్రయం/గుప్తాసనం) నలిపినప్పుడు, అతని ముందరి ప్రాకారాలను నీవు ఛిన్నాభిన్నం చేసావు.

Mantra 14

उत दासं कौलितरं बृहतः पर्वतादधि । अवाहन्निन्द्र शम्बरम् ॥

మరియు, ఓ ఇంద్రా, నీవు శంబరుని—ఆ దాస-అవరోధకుణ్ణి—విశాల పర్వతశిఖరం నుండి కిందకు పడదోసి సంహరించావు; ఆ దాసబలాన్ని నీవు తలకిందులు చేసి నేలకూల్చావు.

Mantra 15

उत दासस्य वर्चिनः सहस्राणि शतावधीः । अधि पञ्च प्रधीँरिव ॥

మరియు దాసుని వర్చిన్ (దీప్తమైన; కాని విపథగామి) శక్తుల వందల్ని, వేలల్ని నీవు సంహరించావు; ఐదు ‘ప్రధి/ఆధార’ాలపై నిలిచినవాడివలె, వారి క్రమబద్ధమైన వరుసలపై అధిష్ఠానమై వాటిని విరిచివేశావు.

Mantra 16

उत त्यं पुत्रमग्रुवः परावृक्तं शतक्रतुः । उक्थेष्विन्द्र आभजत् ॥

మరియు వంగని ప్రతిఘటనకు చెందిన ఆ కుమారుడు మార్గం నుండి తొలగిపోయి ఉండగా—శతక్రతు ఇంద్రుడు అతనిని ఉక్థాలలో (స్తుతిగీతాలలో) భాగంచేసి తన అధీనంలోకి తెచ్చాడు.

Mantra 17

उत त्या तुर्वशायदू अस्नातारा शचीपतिः । इन्द्रो विद्वाँ अपारयत् ॥

మరియు ఇంకా దాటని తుర్వశ–యదు వారినీ, శచీపతి ఇంద్రుడు మార్గాన్ని తెలిసి, వారిని సురక్షితంగా అవతలికి చేర్చాడు.

Mantra 18

उत त्या सद्य आर्या सरयोरिन्द्र पारतः । अर्णाचित्ररथावधीः ॥

మరియు వేగంగా ముందుకు సాగే ఆర్య బలాల కొరకు—సరయూ అవతల, ఓ ఇంద్రా—నీవు అర్ణను మరియు చిత్రరథను సంహరించావు.

Mantra 19

अनु द्वा जहिता नयोऽन्धं श्रोणं च वृत्रहन् । न तत्ते सुम्नमष्टवे ॥

హే వృత్రహన్! నీ నాయకత్వాన్ని అనుసరించి రెండు విడిచిపెట్టబడిన మార్గాలు ఉన్నాయి—అంధత్వం, కుంటితనం; కానీ కదలదలచినవానికి అదే నీ నిజమైన సుమ్నం (అనుగ్రహం) కాదు. నీ వరం అంతర్యాత్ర యొక్క సూటి, ముందుకు సాగే గమనం.

Mantra 20

शतमश्मन्मयीनां पुरामिन्द्रो व्यास्यत् । दिवोदासाय दाशुषे ॥

దాశుష్ (దానకర్త) దివోదాసుని కోసం ఇంద్రుడు రాతితో నిర్మితమైన వంద పురాలను చీల్చి తెరిచాడు. అతడు కఠిన బంధనాలను విరిచివేసి, యజ్ఞార్పణ-ఆత్మ స్వేచ్ఛా వెలుగులో విస్తరించునట్లు చేస్తాడు.

Mantra 21

अस्वापयद्दभीतये सहस्रा त्रिंशतं हथैः । दासानामिन्द्रो मायया ॥

ఇంద్రుడు తన మాయా (చేతన సామర్థ్యం) ద్వారా దభీతి కోసం దాస బలాలలో ముప్పై వేల మందిని తన దెబ్బలతో నిద్రింపజేశాడు. అతడు శత్రు చలనాలను కేవలం బలప్రయోగంతో కాదు, ఉన్నత అధిపత్యంతో శాంతింపజేశాడు.

Mantra 22

स घेदुतासि वृत्रहन्त्समान इन्द्र गोपतिः । यस्ता विश्वानि चिच्युषे ॥

అవును, నిశ్చయంగా నీవే ఆ ఇంద్రుడు—వృత్రహంత, గోపతి; ఈ సమస్త శక్తులను నీవే సమీకరించి క్రమబద్ధం చేసినవాడు; చిచ్యుషే (జాగృత/ప్రబుద్ధ) వానికి వృద్ధి కలగునట్లు వాటిని ధారించువాడు నీవే.

Mantra 23

उत नूनं यदिन्द्रियं करिष्या इन्द्र पौंस्यम् । अद्या नकिष्टदा मिनत् ॥

ఇప్పుడు, ఓ ఇంద్రా, నీవు నీ ఇంద్రియం—నీ పౌంస్యం (పురుషవీర్యం/శౌర్యశక్తి) సాధించునప్పుడు, నేడు దానిని ఎవరూ కించిత్తు కూడా తగ్గించలేరు.

Mantra 24

वामंवामं त आदुरे देवो ददात्वर्यमा । वामं पूषा वामं भगो वामं देवः करूळती ॥

నీ కొరకు మళ్లీ మళ్లీ వామం (కాంక్షిత మంగళం/సమృద్ధి) కలుగుగాక; దేవుడు ఆర్యమన్ దానిని నీకు దయచేయుగాక. వామాన్ని పూషన్ దయచేయుగాక, వామాన్ని భగుడు దయచేయుగాక, అలాగే దేవశక్తి కరూḷతీ కూడా అదే ఆనందభాగాన్ని నీకు ప్రసాదించుగాక.