Sukta 61

Mantra 1

उषो वाजेन वाजिनि प्रचेताः स्तोमं जुषस्व गृणतो मघोनि । पुराणी देवि युवतिः पुरंधिरनु व्रतं चरसि विश्ववारे ॥

ఓ ఉషా! వాజముతో—ఓ వాజినీ, విశాల-చేతనగలదానా (ప్రచేతాః)—గాయకుని స్తోత్రాన్ని స్వీకరించుము, ఓ మఘోని (ధనదాత్రీ). ప్రాచీనమైనా నిత్య-యౌవనమయిన దేవీ, ‘పురంధి’ (వివేక-సంపన్నా), ‘విశ్వవారే’ (సర్వకామ్యా)—నీవు వ్రతం (నియమం/ఋత-మార్గం) ప్రకారం సంచరిస్తూ, లోకానికి వరాలను తెస్తావు।

Mantra 2

उषो देव्यमर्त्या वि भाहि चन्द्ररथा सूनृता ईरयन्ती । आ त्वा वहन्तु सुयमासो अश्वा हिरण्यवर्णां पृथुपाजसो ये ॥

ఓ ఉషా, దేవ్యా, అమర్త్యా, చంద్రరథంపై విస్తారంగా ప్రకాశించు; సూనృతా (సత్యవాక్యము/శుభప్రేరణ)ను ప్రేరేపించుచు. సుయమ (సుయోజిత) అశ్వములు నిన్ను ఇక్కడికి మోసుకొనిరావుగాక—హిరణ్యవర్ణా, పృథుపాజస్ (విస్తృత తేజస్సు) కలదానివై—నీ మహా కాంతిని మోసేవి అవే.

Mantra 3

उषः प्रतीची भुवनानि विश्वोर्ध्वा तिष्ठस्यमृतस्य केतुः । समानमर्थं चरणीयमाना चक्रमिव नव्यस्या ववृत्स्व ॥

ఓ ఉషా, మా వైపు తిరిగి, సమస్త భువనాలపై నీవు ఊర్ధ్వంగా నిలుచుచున్నావు—అమృతస్య కేతుః (ధ్వజము/చిహ్నము). ఒకే లక్ష్యార్థమునకు సాగుచు, చక్రమువలె నీవు మళ్లీ మళ్లీ నిన్ను నవీకరించుకొనుచున్నావు; తిరిగివచ్చే ప్రతిసారి మరింత నవ్యంగా.

Mantra 4

अव स्यूमेव चिन्वती मघोन्युषा याति स्वसरस्य पत्नी । स्वर्जनन्ती सुभगा सुदंसा आन्ताद्दिवः पप्रथ आ पृथिव्याः ॥

ధనాన్ని ఎవరో కూడబెట్టినట్లు, మఘోనీ (సమృద్ధి/దానశీల) ఉషా కూడబెట్టుచు ముందుకు సాగుతుంది—తన స్వసృ (సోదరి) యొక్క పత్నీ. స్వః (స్వర్గలోక) జనయిత్రి, సుభగా, సుదంసా (సుందర కర్మ/ఉత్తమ నిర్మాణం) కలదానై, దివః యొక్క అంత్య సీమ నుండి పృథివీ వరకు విస్తరిస్తుంది.

Mantra 5

अच्छा वो देवीमुषसं विभातीं प्र वो भरध्वं नमसा सुवृक्तिम् । ऊर्ध्वं मधुधा दिवि पाजो अश्रेत्प्र रोचना रुरुचे रण्वसंदृक् ॥

ప్రకాశించే దేవి ఉషస్సు వైపు, నమస్కారంతో మీ సువ్యవస్థిత స్తుతి-ఋచను ముందుకు తెచ్చండి. మధుధారిణి అయిన ఆమె కాంతి దివిలో పైకి ఎగసింది; ప్రకాశమయ విస్తారాలు వెలిగిపోతున్నాయి—రమ్యదర్శినియైన ఆమె లోకాలను ప్రకాశింపజేసింది.

Mantra 6

ऋतावरी दिवो अर्कैरबोध्या रेवती रोदसी चित्रमस्थात् । आयतीमग्न उषसं विभातीं वाममेषि द्रविणं भिक्षमाणः ॥

ఋతాన్ని అనుసరించే దివ్య (స్వర్గీయ) జంట అగ్నిమయ అర్క-స్తుతులతో జాగృతమవుతుంది; రెండు లోకాల సమృద్ధి శక్తులు ఆశ్చర్యకర రూపంలో స్థిరపడతాయి. హే అగ్ని, ప్రకాశిస్తూ ఉషస్సు సమీపించగా, నీవు వాంఛిత ద్రవిణం (ధనం) అన్వేషిస్తూ వెళ్తావు—అస్తిత్వాన్ని నింపే పదార్థాన్ని భిక్షించుచూ.

Mantra 7

ऋतस्य बुध्न उषसामिषण्यन्वृषा मही रोदसी आ विवेश । मही मित्रस्य वरुणस्य माया चन्द्रेव भानुं वि दधे पुरुत्रा ॥

ఋతస్య బుధ్నం (ఆధారం) నుండి, ఉషస్సులను ప్రేరేపిస్తూ, ఆ మహాబల వృషభుడు విశాలమైన ద్యావా-పృథివీలో ప్రవేశిస్తాడు. మిత్ర-వరుణుల మాయా (సృష్టిశక్తి) మహత్తరమైనది; చంద్రుని వలె అది కాంతికిరణాన్ని అనేక చోట్ల స్థాపించి, ప్రకాశరేఖను సర్వత్రా విస్తరింపజేస్తుంది.