Sukta 61

Mantra 1

उषो वाजेन वाजिनि प्रचेताः स्तोमं जुषस्व गृणतो मघोनि । पुराणी देवि युवतिः पुरंधिरनु व्रतं चरसि विश्ववारे ॥

ഹേ ഉഷസ്സേ, വാജത്താൽ—ബലസമൃദ്ധിയാൽ—ഹേ വാജിനീ, ഹേ പ്രചേതാ (വിശാലചേതന)! പാടുന്ന സ്തോതാവിന്റെ സ്തോമം സ്വീകരിക്കണമേ, ഹേ മഘോണി (ധനദാത്രീ). പുരാതനയെങ്കിലും നിത്യയൗവനമുള്ള ദേവി, പുരന്ധി (വിവേക-പ്രജ്ഞ) നിറഞ്ഞവളേ, ഹേ വിശ്വവാരേ (സർവ്വകാമ്യേ)! നീ വ്രതാനുസാരമായി സഞ്ചരിക്കുന്നു; ലോകത്തിന്റെ വരങ്ങൾ കൊണ്ടുവരുന്നു.

Mantra 2

उषो देव्यमर्त्या वि भाहि चन्द्ररथा सूनृता ईरयन्ती । आ त्वा वहन्तु सुयमासो अश्वा हिरण्यवर्णां पृथुपाजसो ये ॥

ഹേ ഉഷസ്സേ, ദിവ്യയും അമർത്ത്യയും ആയവളേ, ചന്ദ്രപ്രഭമായ രഥത്തോടെ വിശാലമായി പ്രകാശിക്ക; സത്യവാണി (സൂനൃതാ)യെ ഉണർത്തി പ്രേരിപ്പിക്കുന്നവളേ. നന്നായി യോജിപ്പിച്ച (സുയമ) അശ്വങ്ങൾ നിന്നെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവരട്ടെ—ഹിരണ്യവർണ്ണയായവളേ, വിശാലപ്രഭയായവളേ—നിന്റെ മഹത്തായ പ്രകാശം വഹിക്കുന്നവർ.

Mantra 3

उषः प्रतीची भुवनानि विश्वोर्ध्वा तिष्ठस्यमृतस्य केतुः । समानमर्थं चरणीयमाना चक्रमिव नव्यस्या ववृत्स्व ॥

ഹേ ഉഷസ്സേ, ഞങ്ങളിലേക്കു തിരിഞ്ഞ്, നീ എല്ലാ ഭുവനങ്ങളുടെയും മീതെ ഊർദ്ധ്വമായി നിലകൊള്ളുന്നു—അമൃതത്തിന്റെ കേതു (ധ്വജം/ചിഹ്നം). ഒരേ ലക്ഷ്യത്തിലേക്ക് നീങ്ങിക്കൊണ്ട്, ചക്രംപോലെ നീ വീണ്ടും വീണ്ടും നിന്നെ പുതുക്കുന്നു—മടങ്ങിവരുമ്പോൾ കൂടുതൽ കൂടുതൽ നവ്യയായി.

Mantra 4

अव स्यूमेव चिन्वती मघोन्युषा याति स्वसरस्य पत्नी । स्वर्जनन्ती सुभगा सुदंसा आन्ताद्दिवः पप्रथ आ पृथिव्याः ॥

നിധി ശേഖരിക്കുന്നതുപോലെ സമ്പത്ത് കൂട്ടിച്ചേർത്തുകൊണ്ട്, മഘോണീ ഉഷസ് മുന്നോട്ട് പോകുന്നു—സ്വസരത്തിന്റെ (സഹോദരിയുടെ) ഭാര്യപോലെ. സ്വർ (പ്രകാശലോകം) ജനിപ്പിക്കുന്നവൾ, സുഭഗയും സുധംസയും; അവൾ ദ്യൗസിന്റെ അറ്റത്തിൽ നിന്ന് പൃഥിവിവരെ വ്യാപിക്കുന്നു.

Mantra 5

अच्छा वो देवीमुषसं विभातीं प्र वो भरध्वं नमसा सुवृक्तिम् । ऊर्ध्वं मधुधा दिवि पाजो अश्रेत्प्र रोचना रुरुचे रण्वसंदृक् ॥

പ്രകാശിക്കുന്ന ദേവിയായ ഉഷസ്സിനോട്—നമസ്കാരപൂർവ്വം—നിങ്ങളുടെ സുനിർമ്മിത സ്തുതിഗാനം മുന്നോട്ടു കൊണ്ടുവരുവിൻ. മധുധാരകമായ അവളുടെ തേജസ് ദിവിയിൽ ഉയർന്നു കയറി; പ്രകാശമണ്ഡലങ്ങൾ ദീപ്തമായി—ആനന്ദദർശിനിയായ ഉഷസ് ലോകങ്ങളെ പ്രകാശിപ്പിച്ചു.

Mantra 6

ऋतावरी दिवो अर्कैरबोध्या रेवती रोदसी चित्रमस्थात् । आयतीमग्न उषसं विभातीं वाममेषि द्रविणं भिक्षमाणः ॥

ഋതാവരീ—ഋതത്തിന്റെ പഥത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവൾ—ദിവ്യമായ അർക്കങ്ങളായ ജ്വലിക്കുന്ന സ്തുതികളാൽ ഉണരുന്നു; സമൃദ്ധയായ റോദസീ (ദിവ്-പൃഥ്വി) അത്ഭുതരൂപത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു. ഹേ അഗ്നേ, ദീപ്തമായി വരുന്ന ഉഷസ് സമീപിക്കുമ്പോൾ, നീ വാഞ്ഛിതമായ ദ്രവിണം (സമ്പത്ത്) തേടി പോകുന്നു—ഭിക്ഷയാചകനായി, ജീവനെ നിറയ്ക്കുന്ന ദ്രവ്യത്തെ അപേക്ഷിച്ചു.

Mantra 7

ऋतस्य बुध्न उषसामिषण्यन्वृषा मही रोदसी आ विवेश । मही मित्रस्य वरुणस्य माया चन्द्रेव भानुं वि दधे पुरुत्रा ॥

ഋതത്തിന്റെ ബുധ്നം (അടിത്തറ) മുതൽ, ഉഷസ്സുകളെ പ്രേരിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, മഹാവൃഷാ (ശക്തനായ വൃഷഭൻ) വിശാലമായ റോദസീ (ദിവ്-പൃഥ്വി)യിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു. മഹത്തായതാണ് മിത്ര-വരുണരുടെ മായാ (രചനാശക്തി): ചന്ദ്രനെപ്പോലെ അത് പ്രകാശത്തെ പല സ്ഥലങ്ങളിലും സ്ഥാപിച്ചു, കിരണത്തെ എല്ലാടവും വിതരണം ചെയ്യുന്നു.