Sukta 61

Mantra 1

उषो वाजेन वाजिनि प्रचेताः स्तोमं जुषस्व गृणतो मघोनि । पुराणी देवि युवतिः पुरंधिरनु व्रतं चरसि विश्ववारे ॥

ಹೇ ಉಷಾ, ವಾಜದಿಂದ—ಬಲಸಮೃದ್ಧಿಯಿಂದ—ಹೇ ವಾಜಿನಿ, ಹೇ ಪ್ರಚೇತಾ (ವಿಸ್ತೃತಚೇತನ)! ಹಾಡುವ ಸ್ತೋತನ ಸ್ತೋಮವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು, ಹೇ ಮಘೋನಿ (ಧನದಾತ್ರೀ). ಪುರಾತನಳಾದರೂ ಸದಾ ಯುವತಿಯ ದೇವಿ, ಪುರಂಧಿ (ವಿವೇಕ-ಪ್ರಜ್ಞೆ)ಯಿಂದ ಪರಿಪೂರ್ಣಳೇ, ಹೇ ವಿಶ್ವವಾರೆ (ಸರ್ವಕಾಮ್ಯೆ)! ನೀನು ವ್ರತಾನುಸಾರ ಚರಿಸುತ್ತೀ, ಲೋಕದ ವರಗಳನ್ನು ತರುತ್ತೀ.

Mantra 2

उषो देव्यमर्त्या वि भाहि चन्द्ररथा सूनृता ईरयन्ती । आ त्वा वहन्तु सुयमासो अश्वा हिरण्यवर्णां पृथुपाजसो ये ॥

ಓ ಉಷಾ, ದೇವ್ಯೆ, ಅಮರ್ತ್ಯೆ, ಚಂದ್ರಪ್ರಭ ರಥದೊಡನೆ ವಿಶಾಲವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸು; ಸತ್ಯವಾಣಿ (ಸೂನೃತಾ)ಯನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತಾ. ಸುಯಮವಾದ (ಚೆನ್ನಾಗಿ ಜೂತಿಗಟ್ಟಿದ) ಅಶ್ವಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ತಂದುಕೊಡಲಿ—ಹಿರಣ್ಯವರ್ಣೆಯೇ, ವಿಶಾಲ ಕಿರಣಗಳವಳೇ—ನಿನ್ನ ಮಹತ್ತಾದ ಪ್ರಕಾಶವನ್ನು ಹೊರುವವರು.

Mantra 3

उषः प्रतीची भुवनानि विश्वोर्ध्वा तिष्ठस्यमृतस्य केतुः । समानमर्थं चरणीयमाना चक्रमिव नव्यस्या ववृत्स्व ॥

ಓ ಉಷಾ, ನಮ್ಮತ್ತ ಮುಖಮಾಡಿ, ನೀನು ಎಲ್ಲಾ ಭುವನಗಳ ಮೇಲೆ ಊರ್ಧ್ವವಾಗಿ ನಿಂತಿರುವೆ—ಅಮೃತತ್ವದ ಕೇತು (ಧ್ವಜ/ಸಂಕೇತ). ಒಂದೇ ಗುರಿಯತ್ತ ಸಾಗುತ್ತಾ, ಚಕ್ರದಂತೆ ನೀನು ಮರುಮರು ನಿನ್ನನ್ನು ನವೀಕರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀ—ಮರಳುವಾಗ ಇನ್ನೂ ಇನ್ನೂ ನವ್ಯಳಾಗಿ.

Mantra 4

अव स्यूमेव चिन्वती मघोन्युषा याति स्वसरस्य पत्नी । स्वर्जनन्ती सुभगा सुदंसा आन्ताद्दिवः पप्रथ आ पृथिव्याः ॥

ಧನವನ್ನು ಯಾರೋ ಸಂಗ್ರಹಿಸುವಂತೆ ಸಂಚಯಿಸುತ್ತಾ, ಮಘೋನೀ ಉಷಾ ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತಾಳೆ—ತನ್ನ ಸಹೋದರಿಯ ಪತ್ನಿಯಂತೆ. ಸ್ವರ್ (ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಲೋಕ)ವನ್ನು ಜನ್ಮಗೊಳಿಸುವವಳು, ಸುಭಗಾ, ಸುಧಂಸಾ; ಆಕೆ ದಿವದ ಅಂಚಿನಿಂದ ಪೃಥಿವಿಯವರೆಗೆ ವ್ಯಾಪಿಸುತ್ತಾಳೆ.

Mantra 5

अच्छा वो देवीमुषसं विभातीं प्र वो भरध्वं नमसा सुवृक्तिम् । ऊर्ध्वं मधुधा दिवि पाजो अश्रेत्प्र रोचना रुरुचे रण्वसंदृक् ॥

ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ದೇವಿ ಉಷಸ್ಸಿನ ಕಡೆಗೆ—ನಮಸ್ಕಾರಪೂರ್ವಕವಾಗಿ—ನಿಮ್ಮ ಸುಸಂಸ್ಕೃತ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟು ತರುವುದು. ಮಧುಧಾರಕ ತೇಜಸ್ಸು ದಿವಿಯಲ್ಲಿ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಏರಿದೆ; ಪ್ರಕಾಶಮಯ ವಿಸ್ತಾರಗಳು ಹೊಳೆಯುತ್ತವೆ—ಮನೋಹರ ದರ್ಶನವಳ್ಳ ಉಷಸ್ಸು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಮಾಡಿದೆ.

Mantra 6

ऋतावरी दिवो अर्कैरबोध्या रेवती रोदसी चित्रमस्थात् । आयतीमग्न उषसं विभातीं वाममेषि द्रविणं भिक्षमाणः ॥

ಋತಾವರೀ—ಋತಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಚಲಿಸುವವಳು—ದಿವ್ಯದ ಅರ್ಕಗಳೆಂಬ ಜ್ವಲಂತ ಸ್ತುತಿಗಳಿಂದ ಜಾಗೃತಳಾಗುತ್ತಾಳೆ; ರೇವತೀ ರೋದಸೀ (ದಿವ-ಪೃಥ್ವಿ) ವಿಚಿತ್ರ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗುತ್ತವೆ. ಹೇ ಅಗ್ನಿ, ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಉಷಸ್ಸು ಸಮೀಪಿಸುವಾಗ, ನೀನು ವಾಂಛಿತ ದ್ರವಿಣ (ಸಂಪತ್ತು) ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತೀ—ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡುತ್ತಾ, ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ತುಂಬುವ ದ್ರವ್ಯವನ್ನು ಯಾಚಿಸುತ್ತಾ.

Mantra 7

ऋतस्य बुध्न उषसामिषण्यन्वृषा मही रोदसी आ विवेश । मही मित्रस्य वरुणस्य माया चन्द्रेव भानुं वि दधे पुरुत्रा ॥

ಋತಸ್ಯ ಬುಧ್ನ (ಆಧಾರ)ದಿಂದ, ಉಷಸ್ಸುಗಳನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತಾ, ಮಹಾ ವೃಷಾ (ಬಲಿಷ್ಠ ವೃಷಭ) ವಿಶಾಲ ರೋದಸೀ (ದಿವ-ಪೃಥ್ವಿ)ಯೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ. ಮಹತ್ತಾದುದು ಮಿತ್ರ-ವರುಣರ ಮಾಯಾ (ರಚನಾಶಕ್ತಿ): ಚಂದ್ರನಂತೆ ಅದು ಬೆಳಕನ್ನು ಅನೇಕ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಕಿರಣವನ್ನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ವಿತರಿಸುತ್ತದೆ.