Sukta 61

Mantra 1

उषो वाजेन वाजिनि प्रचेताः स्तोमं जुषस्व गृणतो मघोनि । पुराणी देवि युवतिः पुरंधिरनु व्रतं चरसि विश्ववारे ॥

ஓ உஷஸே! வாஜத்தால்—வாஜினியே, பரந்தறிவுடையவளே (ப்ரசேதாஃ)—பாடுபவனின் ஸ்தோத்திரத்தை ஏற்றருள்வாயாக, செல்வம் அளிப்பவளே (மகோனி). பழமையானவளாயினும் என்றும் இளமையுடையவளே, தேவியே ‘புரந்தி’ (நுண்ணறிவு நிறைந்தவளே), ‘விஸ்வவாரே’ (அனைவராலும் விரும்பத்தக்கவளே)—நீ வ்ரதம் (நியமம்/ருதப் பாதை) படி நடந்து, உலகின் வரங்களை கொண்டு வருகிறாய்।

Mantra 2

उषो देव्यमर्त्या वि भाहि चन्द्ररथा सूनृता ईरयन्ती । आ त्वा वहन्तु सुयमासो अश्वा हिरण्यवर्णां पृथुपाजसो ये ॥

ஓ உஷா, தெய்வீகமானவளே, அமரத்துவமுடையவளே, சந்திர-ரதத்தில் விரிந்தவாறு ஒளிர்வாயாக; ஸூந்ருதா (சத்திய-வாக்கு/நல்ல ஊக்கம்) எழச் செய்பவளாக. ஸுயம (நன்றாக யோகப்பட்ட) அஸ்வங்கள் உன்னை இங்கே கொண்டு வருக—ஹிரண்யவர்ணா, ப்ருதுபாஜஸ் (விரிந்த தேஜஸ்) உடையவளே—உன் பேரொளியைச் சுமப்பவர்கள் அவர்கள்.

Mantra 3

उषः प्रतीची भुवनानि विश्वोर्ध्वा तिष्ठस्यमृतस्य केतुः । समानमर्थं चरणीयमाना चक्रमिव नव्यस्या ववृत्स्व ॥

ஓ உஷா, எங்களை நோக்கித் திரும்பி, எல்லா புவனங்களின் மேலே நீ உயர்ந்து நிற்கிறாய்—அம்ருதத்தின் கேது (கொடி/அடையாளம்). ஒரே இலக்கு/பொருளை நோக்கிச் சென்று, சக்கரம் போல நீ மீண்டும் மீண்டும் உன்னைப் புதுப்பித்துக் கொள்கிறாய்; திரும்பத் திரும்ப இன்னும் புதுமையாய் வருகிறாய்.

Mantra 4

अव स्यूमेव चिन्वती मघोन्युषा याति स्वसरस्य पत्नी । स्वर्जनन्ती सुभगा सुदंसा आन्ताद्दिवः पप्रथ आ पृथिव्याः ॥

செல்வத்தை ஒருவர் சேர்த்துக் கொள்வதுபோல், மகோனீ (பெருஞ்செல்வம்/தானம் உடைய) உஷா சேர்த்துக் கொண்டே முன்னே செல்கிறாள்—தன் ஸ்வஸ்ர் (சகோதரி)யின் பத்னி. ஸ்வः (ஸ்வர்லோகம்) உருவாக்குபவள், ஸுபகா, ஸுதம்ஸா (அழகிய செயல்/உத்தம அமைப்பு) உடையவள்; அவள் திவः (வானம்) இன் கடை எல்லையிலிருந்து பூமிவரை விரிகிறாள்.

Mantra 5

अच्छा वो देवीमुषसं विभातीं प्र वो भरध्वं नमसा सुवृक्तिम् । ऊर्ध्वं मधुधा दिवि पाजो अश्रेत्प्र रोचना रुरुचे रण्वसंदृक् ॥

ஒளிவீசும் தேவியான உஷஸை நோக்கி, வணக்கத்துடன் உங்கள் நன்கு அமைந்த ஸ்துதி-ருசியை முன்னே கொண்டு வாருங்கள். தேன் தாங்கிய அவளது பிரகாசம் விண்ணில் மேலே ஏறியுள்ளது; ஒளிமிகு வெளிகள் பிரகாசிக்கின்றன—இனிய பார்வையுடைய அவள் உலகங்களை ஒளிரச் செய்தாள்.

Mantra 6

ऋतावरी दिवो अर्कैरबोध्या रेवती रोदसी चित्रमस्थात् । आयतीमग्न उषसं विभातीं वाममेषि द्रविणं भिक्षमाणः ॥

ருதத்தைப் பின்பற்றும் தெய்வீக (விண்ணுலக) இரட்டையர், அগ্নிமயமான அர்க-ஸ்துதிகளால் விழித்தெழுகின்றனர்; இரு உலகங்களின் செல்வமிகு சக்திகள் அதிசயமான வடிவில் நிலைபெறுகின்றன. அக்னியே, ஒளிர்ந்து வரும் உஷா அணுகும் போது, நீ விரும்பத்தக்க திரவிணம் (செல்வம்) தேடி செல்கிறாய்—இருப்பை நிரப்பும் பொருளை யாசித்தவாறே.

Mantra 7

ऋतस्य बुध्न उषसामिषण्यन्वृषा मही रोदसी आ विवेश । मही मित्रस्य वरुणस्य माया चन्द्रेव भानुं वि दधे पुरुत्रा ॥

ருதத்தின் புத்த்னம் (அடித்தளம்) முதலாக, உஷாக்களைத் தூண்டி, அந்த மாபெரும் வृषபன் விசாலமான த்யாவா-பிருதிவியில் நுழைகிறான். மித்ரன்-வருணனின் மாயா (உருவாக்கும் சக்தி) மிகப் பெரியது; சந்திரனைப் போல அது ஒளிக்கதிரை பல இடங்களில் நிறுவி, பிரகாசத்தை எங்கும் பரப்புகிறது.