Sukta 59

Mantra 1

मित्रो जनान्यातयति ब्रुवाणो मित्रो दाधार पृथिवीमुत द्याम् । मित्रः कृष्टीरनिमिषाभि चष्टे मित्राय हव्यं घृतवज्जुहोत ॥

మిత్రుడు, సత్యవాక్యాన్ని పలుకుతూ, ప్రజలను వారి యథోచిత గమనంలో నడిపిస్తాడు; మిత్రుడు భూమిని మరియు ద్యౌ (స్వర్గాన్ని) ధరిస్తాడు. మిత్రుడు అనిమిష దృష్టితో మానవ కులాలను పరిశీలిస్తాడు. మిత్రునికి ఘృతసమృద్ధ హవ్యాన్ని హోమం చేయండి.

Mantra 2

प्र स मित्र मर्तो अस्तु प्रयस्वान्यस्त आदित्य शिक्षति व्रतेन । न हन्यते न जीयते त्वोतो नैनमंहो अश्नोत्यन्तितो न दूरात् ॥

ఓ మిత్రా, మర్త్యుడు నీతో కలిసి ముందుకు సాగే వాడై—యజ్ఞార్పణలో సమృద్ధుడై—ఉండుగాక; ఓ ఆదిత్యా, నీ వ్రతం (ఋత-ధర్మం) ద్వారా అతడు విద్యనూ శిక్షణనూ పొందుతాడు. నీ రక్షణలో అతడు కొట్టబడడు, జయింపబడడు; ‘అంహస్’ (దుఃఖం/పాపపీడ) అతనిని తాకదు—దగ్గర నుండీ కాదు, దూరం నుండీ కాదు.

Mantra 3

अनमीवास इळया मदन्तो मितज्ञवो वरिमन्ना पृथिव्याः । आदित्यस्य व्रतमुपक्षियन्तो वयं मित्रस्य सुमतौ स्याम ॥

మేము అంతఃరోగరహితులమై ఉండుగాక; ఇళా (ఇళా) అనే ప్రకాశమయ ప్రవాహంలో ఆనందించుదుము; పరిమాణజ్ఞులు (మితజ్ఞ)గా, భూమి పునాది నుండి విస్తరించే విశాలతలో నివసించుదుము. ఆదిత్యుని వ్రతాన్ని అనుసరిస్తూ, మిత్రుని సుమతి—శుభబుద్ధి మరియు సమ్యక్-మనస్సు—లో మేము నిలిచియుండుగాక.

Mantra 4

अयं मित्रो नमस्यः सुशेवो राजा सुक्षत्रो अजनिष्ट वेधाः । तस्य वयं सुमतौ यज्ञियस्यापि भद्रे सौमनसे स्याम ॥

ఈ మిత్రుడు నమస్కారార్హుడు—సుశేవుడు, కరుణామయుడు; సుక్షత్ర రాజు, వేదా—కార్యార్థం జన్మించిన జ్ఞానవంత నియంత. ఆ యజ్ఞియ (పూజనీయ) దేవుని సుమతిలో మేము ఉండుగాక; అలాగే భద్ర సౌమనస్య—శుభమైన, ప్రసన్నమైన ఆత్మ-సామరస్య—లోనూ స్థితులమై ఉండుగాక.

Mantra 5

महाँ आदित्यो नमसोपसद्यो यातयज्जनो गृणते सुशेवः । तस्मा एतत्पन्यतमाय जुष्टमग्नौ मित्राय हविरा जुहोत ॥

మహానైన ఆదిత్యుడు—నమస్కారంతో సమీపించదగినవాడు; జనులను సన్మార్గంలో నిలిపేవాడు; గాయకునికి సుశేవుడు, అనుగ్రహశీలుడు. కాబట్టి అగ్నిలో ఈ హవిని ఆహుతి చేయుడి—అత్యంత పణ్యమైనది, అత్యంత యోగ్యమైనది, ప్రీతికరమైనది—అత్యంత ప్రశంసనీయుడైన మిత్రునికై.

Mantra 6

मित्रस्य चर्षणीधृतोऽवो देवस्य सानसि । द्युम्नं चित्रश्रवस्तमम् ॥

ప్రజలను ధారించే దేవుడైన మిత్రుని సహాయాన్ని మా కొరకు పొందించు; అలాగే అనేక విధాల ఖ్యాతిలో శ్రేష్ఠమైన ‘చిత్రశ్రవస్తమ’ అయిన ఆ ప్రకాశమయ ద్యుమ్నాన్ని కూడా మాకు ప్రసాదించు—శ్రవణంలో వెలిగుతూ సర్వత్ర వ్యాపించేది.

Mantra 7

अभि यो महिना दिवं मित्रो बभूव सप्रथाः । अभि श्रवोभिः पृथिवीम् ॥

తన మహిమచేత మిత్రుడై నిలిచినవాడు—దివిలో విస్తరించినవాడు; అలాగే తన ‘శ్రవః’ (ప్రేరిత శ్రవణశక్తి) ద్వారా భూమిపైన కూడా విస్తరించినవాడు.

Mantra 8

मित्राय पञ्च येमिरे जना अभिष्टिशवसे । स देवान्विश्वान्बिभर्ति ॥

సహాయం-విజయాన్ని అందించే బలార్థం కోసం ఐదు ప్రజలు (పంచజనాః) మిత్రునికి తమను యోగంలో కట్టిపెడతారు; ఆయన సవ్యవ్యవస్థలో సమస్త దేవులను ధరిస్తాడు.

Mantra 9

मित्रो देवेष्वायुषु जनाय वृक्तबर्हिषे । इष इष्टव्रता अकः ॥

మిత్రుడు దేవుల మధ్యనూ ఆయుష్ (జీవన ప్రవాహాల) లోనూ, బర్హిస్ (యజ్ఞాసనం) పరచిన మనుష్యుని కోసం కార్యం చేస్తాడు. ఇష్ట-వ్రతం (ఎంచుకున్న ధర్మ/వ్రతం) నెరవేర్చువారికి ఇషః—సమృద్ధి ప్రేరణలను—అతడు నిర్మిస్తాడు.