Sukta 59

Mantra 1

मित्रो जनान्यातयति ब्रुवाणो मित्रो दाधार पृथिवीमुत द्याम् । मित्रः कृष्टीरनिमिषाभि चष्टे मित्राय हव्यं घृतवज्जुहोत ॥

মিত্ৰ, সত্য বাক্য উচ্চাৰি, জনসমূহক সঠিক গতি-পথত স্থাপন কৰে; মিত্ৰে পৃথিৱী আৰু দ্যৌ (আকাশ) ধাৰণ কৰে। মিত্ৰে অনিমিষ দৃষ্টিৰে মানৱৰ কৃষ্টিসমূহক চায়। মিত্ৰলৈ ঘৃতৱৎ হব্য—ঘৃতসমৃদ্ধ আহুতি—জুহোত কৰক।

Mantra 2

प्र स मित्र मर्तो अस्तु प्रयस्वान्यस्त आदित्य शिक्षति व्रतेन । न हन्यते न जीयते त्वोतो नैनमंहो अश्नोत्यन्तितो न दूरात् ॥

মিত্ৰৰ সৈতে অগ্ৰসৰ হোৱা মর্ত্য হওক—যথাযজ্ঞে সমৃদ্ধ; হে আদিত্য, তোমাৰ ব্ৰতে (ঋত-ধৰ্মে) সি শিক্ষা লাভ কৰে, শাসিত হয়। সি ন হন্য হয়, ন জীয়ে (পৰাজিত) হয়; তোমাৰ ৰক্ষাত, কোনো অংহস (দুঃখ-অপৰাধ) তাক নাছোঁয়—ন ওচৰৰ পৰা, ন দূৰৰ পৰা।

Mantra 3

अनमीवास इळया मदन्तो मितज्ञवो वरिमन्ना पृथिव्याः । आदित्यस्य व्रतमुपक्षियन्तो वयं मित्रस्य सुमतौ स्याम ॥

আমি যেন অন্তৰৰ ব্যাধিৰ পৰা মুক্ত হওঁ; ইলা-ধাৰাৰ পবিত্ৰ প্ৰবাহত আনন্দিত হওঁ, মিতজ্ঞ—মাপ-জ্ঞানী হওঁ; পৃথিৱীৰ আধাৰ-ভিত্তিৰ পৰা উদ্ভূত বিস্তাৰত বাস কৰোঁ। আদিত্যৰ বিধানত স্থিত হৈ, মিত্ৰৰ সুমতি—শুভ বুদ্ধি আৰু সৎ-মনোভাৱত আমি থাকোঁ।

Mantra 4

अयं मित्रो नमस्यः सुशेवो राजा सुक्षत्रो अजनिष्ट वेधाः । तस्य वयं सुमतौ यज्ञियस्यापि भद्रे सौमनसे स्याम ॥

এই মিত্ৰ নমস্য—নমস্কাৰযোগ্য; সুসেৱ—কল্যাণকাৰী; সুক্ষত্ৰ—সু-শাসনৰ ৰজা, বেধা—জ্ঞানী বিধাতা ৰূপে জন্মিছে। সেই যজ্ঞিয়—পূজনীয় শক্তিৰ সুমতিত আমি থাকোঁ; আৰু ভদ্ৰ সৌমনস—শুভ, আনন্দময় অন্তঃসমন্বয়তো আমি থাকোঁ।

Mantra 5

महाँ आदित्यो नमसोपसद्यो यातयज्जनो गृणते सुशेवः । तस्मा एतत्पन्यतमाय जुष्टमग्नौ मित्राय हविरा जुहोत ॥

মহান আদিত্য নমসে উপসদ্য—ভক্তিভাৱে সন্নিহিত হ’ব পৰা; যাতয়জ্জন—মানৱক সঠিক পথত স্থাপনকাৰী, গৃণতে সুসেৱ—স্তোতাক অনুগ্ৰহকাৰী। সেয়ে অতি পণ্যতম—সৰ্বাধিক প্ৰশংসনীয়, জুষ্ট—প্ৰিয় এই হৱি অগ্নিত জুহোত—আহুতি দিয়া; অতি পণ্যতম মিত্ৰৰ নিমিত্তে।

Mantra 6

मित्रस्य चर्षणीधृतोऽवो देवस्य सानसि । द्युम्नं चित्रश्रवस्तमम् ॥

মিত্ৰৰ—জনসমূহক ধৰি ৰখা দেৱতাৰ—সহায় আমাৰ বাবে লাভ কৰাও; আৰু বিচিত্ৰ-শ্ৰৱসতাম, বহুবিধ যশে সমৃদ্ধ, দীপ্তিমান দ্যুম্ন (উজ্জ্বল মহিমা)ো আমাৰ বাবে অৰ্জন কৰাও।

Mantra 7

अभि यो महिना दिवं मित्रो बभूव सप्रथाः । अभि श्रवोभिः पृथिवीम् ॥

যি নিজৰ মহিমাৰে মিত্ৰ হৈ উঠিল—স্বৰ্গত বিস্তৃত ৰূপে; আৰু শ্ৰৱস্‌-শক্তিসমূহেৰে পৃথিৱীতেও বিস্তৃত—সেইজন।

Mantra 8

मित्राय पञ्च येमिरे जना अभिष्टिशवसे । स देवान्विश्वान्बिभर्ति ॥

সহায়-জয়দায়ী শক্তিৰ বাবে পঞ্চ জনা মিত্ৰৰ সৈতে জোঁত খায়; সি একতাবদ্ধ ঋত-ব্যৱস্থাত সকলো দেৱতাক ধৰি ৰাখে, বহন কৰে।

Mantra 9

मित्रो देवेष्वायुषु जनाय वृक्तबर्हिषे । इष इष्टव्रता अकः ॥

মিত্ৰ দেৱসকলৰ মাজত, আয়ুসৰ ধাৰাসমূহত, যিজনে বৰ্হিস্‌ (যজ্ঞাসন) বিস্তাৰ কৰিছে সেই জনৰ বাবে কৰ্ম কৰে। ইষ্ট-ব্ৰত (নিৰ্বাচিত ধৰ্ম) সিদ্ধ হোৱা লোকসকলৰ বাবে পূৰ্ণতাৰ প্ৰেৰণাসমূহ গঢ়ি তোলে।