Sukta 35

Mantra 1

उपेमसृक्षि वाजयुर्वचस्यां चनो दधीत नाद्यो गिरो मे । अपां नपादाशुहेमा कुवित्स सुपेशसस्करति जोषिषद्धि ॥

అతని సమీపానికి నా వాక్కు విడుదలవుతుంది—బలసమృద్ధిని కోరుతూ; దైవుడు నా ఈ గిరులను స్వీకరించుగాక. హే అపాం నపాత్, స్వర్ణదీప్తిలో శీఘ్రుడా—మా ఆకాంక్షకు సమ్మతించి, మా కొరకు ఆనందానికి సుప్రతిరూపాన్ని అతడు నిర్మించడు గదా?

Mantra 2

इमं स्वस्मै हृद आ सुतष्टं मन्त्रं वोचेम कुविदस्य वेदत् । अपां नपादसुर्यस्य मह्ना विश्वान्यर्यो भुवना जजान ॥

హృదయం నుండి సుగఢంగా రూపొందిన ఈ మంత్రాన్ని అతనికోసం మేము పలుకుతున్నాం—అతడు దీన్ని తెలుసుకొనునా? అపాం నపాత్, తన అసుర్య (ఈశ్వరీయ) మహిమ యొక్క మహత్తుతో, అంతరంలో ఆర్య-స్వామిగా ఉండి, సమస్త భువనాలను జన్మింపజేశాడు.

Mantra 3

समन्या यन्त्युप यन्त्यन्याः समानमूर्वं नद्यः पृणन्ति । तमू शुचिं शुचयो दीदिवांसमपां नपातं परि तस्थुरापः ॥

కొన్ని జలాలు కలిసి సాగుతాయి, మరికొన్ని దగ్గరకు చేరుతాయి; నదులు ఒకే సామాన్య గర్తం/ఆధారాన్ని నింపుతాయి. ఆ శుచి, దీదివాంసమైన అపాం నపాత్ చుట్టూ శుచి ఆపః పరిభ్రమించి నిలుస్తాయి.

Mantra 4

तमस्मेरा युवतयो युवानं मर्मृज्यमानाः परि यन्त्यापः । स शुक्रेभिः शिक्वभी रेवदस्मे दीदायानिध्मो घृतनिर्णिगप्सु ॥

ఆ యువుని చుట్టూ యువతుల్లాంటి జలధారలు అతనిని శుద్ధి చేస్తూ పరిభ్రమిస్తాయి. అతడు మనకోసం ప్రకాశవంతమైన, నిపుణ శక్తులతో—ఆనందసమృద్ధిగా—దీప్తిస్తాడు; జలాల లోపల ఘృతసమ కాంతిగల, అనిధ్మ (కట్టెల్లేని) జ్వాలారూపంగా.

Mantra 5

अस्मै तिस्रो अव्यथ्याय नारीर्देवाय देवीर्दिधिषन्त्यन्नम् । कृता इवोप हि प्रसर्स्रे अप्सु स पीयूषं धयति पूर्वसूनाम् ॥

ఆ అవ్యథ్య (అజేయ) దేవునికోసం మూడు దివ్య స్త్రీలు—దేవీలు—అన్నాన్ని స్థాపిస్తారు. సుకృత కార్యంలా ఆయన జలాలలో విస్తరించి ప్రవహిస్తాడు; పూర్వజ శక్తుల పీయూషం—ఆది అమృతం—ఆయన పానంచేస్తాడు.

Mantra 6

अश्वस्यात्र जनिमास्य च स्वर्द्रुहो रिषः सम्पृचः पाहि सूरीन् । आमासु पूर्षु परो अप्रमृष्यं नारातयो वि नशन्नानृतानि ॥

ఇక్కడ అశ్వుని—ఆ అగ్నితేజస్సు శక్తి యొక్క—జననం. సూరీన్‌ (ప్రకాశిత ఋషులను) కాపాడు—హానినుండి, అలాగే వారి వెలుగుతో కలసి దానిని వక్రీకరించదలచే శత్రు-ద్రోహ వికృతినుండి. ఆమాసు పూర్షు (కచ్చి-అపక్వ పరిపూర్ణతలలో) కూడా నీవు సర్వ కలుషం దాటి, అప్రమృష్యం (స్పర్శించలేని)గా ఉండు; నారాతయ (సందేహ శక్తులు) నశించుగాక, అనృతం (అసత్యం) నిలవనీయకు.

Mantra 7

स्व आ दमे सुदुघा यस्य धेनुः स्वधां पीपाय सुभ्वन्नमत्ति । सो अपां नपादूर्जयन्नप्स्वन्तर्वसुदेयाय विधते वि भाति ॥

తన స్వగృహంలో ఎవరికైతే సుదుఘా ధేను (సమృద్ధి పాలు ఇచ్చే గోవు) ఉందో, అతడు స్వధాను పెంపొందించి శుభాన్నాన్ని ఆస్వదిస్తాడు. ఆ అపాం నపాత్—జలాల కుమారుడు—జలాల అంతరంలో ఊర్జను నిర్మించి పెంచుతూ, విధతే (యజ్ఞకర్త/అర్పణకర్త) కోసం ప్రకాశిస్తాడు, సత్య సంపదలను ప్రసాదించుటకై.

Mantra 8

यो अप्स्वा शुचिना दैव्येन ऋतावाजस्र उर्विया विभाति । वया इदन्या भुवनान्यस्य प्र जायन्ते वीरुधश्च प्रजाभिः ॥

దివ్య శుచితతో జలములలో, ఋతంతోను బల-సమృద్ధితోను నిరంతరం చలిస్తూ విశాలంగా ప్రకాశించువాడు—అతనినుండే ఇతర భువనములు జన్మించును; అతనినుండే జీవపక్షులు మరియు తమ తమ ప్రజలతో కూడి పెరుగుచున్న వీరుధులు (వృక్ష-లతాదులు) ఉద్భవించును.

Mantra 9

अपां नपादा ह्यस्थादुपस्थं जिह्मानामूर्ध्वो विद्युतं वसानः । तस्य ज्येष्ठं महिमानं वहन्तीर्हिरण्यवर्णाः परि यन्ति यह्वीः ॥

అపాం నపాత్ నిజముగా వంకర ప్రవాహముల ఒడిలో ఆసనం పొందెను—నిటారుగా, విద్యుత్తును వస్త్రముగా ధరించి. అతని జ్యేష్ఠ మహిమను మోసుకొనుచు, స్వర్ణవర్ణముగల మహా జలధారలు అతనిని చుట్టూ పరిభ్రమించుచున్నవి.

Mantra 10

हिरण्यरूपः स हिरण्यसंदृगपां नपात्सेदु हिरण्यवर्णः । हिरण्ययात्परि योनेर्निषद्या हिरण्यदा ददत्यन्नमस्मै ॥

సువర్ణరూపుడు, సువర్ణదృష్టి గలవాడు—అతడే అపాం నపాత్; అవును, సువర్ణవర్ణుడు. సువర్ణమయ యోనిని చుట్టూ నిషణ్ణుడై, సువర్ణదాతలు (జలములు) అతనికి అన్నం—పోషణం—అర్పించుచున్నారు.

Mantra 11

तदस्यानीकमुत चारु नामापीच्यं वर्धते नप्तुरपाम् । यमिन्धते युवतयः समित्था हिरण्यवर्णं घृतमन्नमस्य ॥

అతని ముఖమూ, అతని మనోహరమైన గూఢనామమూ వృద్ధి చెందుతాయి—అపాం నపాత్, జలాల కుమారుడు. యువతులు సమిధలతో కలిసి అతనిని ప్రదీప్తం చేస్తారు; స్వర్ణవర్ణమై ఉంది అతని ఘృతం—అదే అతని పోషణ.

Mantra 12

अस्मै बहूनामवमाय सख्ये यज्ञैर्विधेम नमसा हविर्भिः । सं सानु मार्ज्मि दिधिषामि बिल्मैर्दधाम्यन्नैः परि वन्द ऋग्भिः ॥

ఆయనకై—అనేకులకూ, దరిద్రులకూ సఖుడైన ఆయనకై—యజ్ఞాలతో, నమస్కారంతో, హవిస్సులతో మేము యజనం చేద్దాం. నేను శిఖరాన్ని శుద్ధి చేస్తాను; దృఢమైన ఆధారాలతో నిలువులను స్థాపిస్తాను; అన్నరూప పోషణను ఉంచుతాను; ఋక్‌స్తోత్రాలతో ఆయనను చుట్టుముట్టి వందిస్తాను.

Mantra 13

स ईं वृषाजनयत्तासु गर्भं स ईं शिशुर्धयति तं रिहन्ति । सो अपां नपादनभिम्लातवर्णोऽन्यस्येवेह तन्वा विवेष ॥

అతడు వృషభుడివలె బలవంతుడు; ఆ జలాలలో గర్భాన్ని—ఉద్భవబీజాన్ని—నాటుతాడు. అతడే శిశువై వారి పాలను త్రాగుతాడు; వారు అతనిని సzస్నేహంగా నాకి పోషిస్తారు. అతడే అపాం నపాత్—మలినరహిత తేజస్సుతో—ఇక్కడ తన స్వంత తనువుతోనే, మరొక లోకానికి చెందినవాడిలా, ప్రవేశించి వ్యాపిస్తాడు.

Mantra 14

अस्मिन्पदे परमे तस्थिवांसमध्वस्मभिर्विश्वहा दीदिवांसम् । आपो नप्त्रे घृतमन्नं वहन्तीः स्वयमत्कैः परि दीयन्ति यह्वीः ॥

ఈ పరమ పదంలో ఆయన స్థితుడై, మా మార్గములలో సదా ప్రకాశించుచున్నాడు. ‘ఆపో నప్తృ’ (జలపుత్రుడు) కొరకు బలవంతమైన జలధారలే స్వయంగా ఘృతసమమైన అన్న-రసాన్ని ఆహారంగా మోసుకొస్తాయి; మరియు అవి—యాహ్వీ, ప్రవాహశక్తిలో విశాలమైనవి—తమంతట తామే ఆయన చుట్టూ పరిభ్రమించి తమను అర్పించుకొనుచున్నవి.

Mantra 15

अयांसमग्ने सुक्षितिं जनायायांसमु मघवद्भ्यः सुवृक्तिम् । विश्वं तद्भद्रं यदवन्ति देवा बृहद्वदेम विदथे सुवीराः ॥

హే అగ్నీ, జనులకు సుఖ్షితి—శుభనివాసాన్ని—తేచ్చుము; దానశీలులైన మఘవద్భ్యులకు సువృక్తి—సంపూర్ణ స్తుతివాక్యాన్ని—కూడ తేచ్చుము. యేదైన భద్రమో, దానిని దేవులు కాపాడుదురు; విధథే (సభలో) మేము ‘బృహత్’—విశాల మహత్తును—ఉచ్చరించుదుము; అంతర్భూత సువీర్యంతో సమృద్ధులమై.