Adhyaya 191: Section on the Origin of Madhuparka and the Procedure for Its Ritual Donation

Verse 1

अथ मधुपर्कोत्पत्तिदानसङ्करणप्रकरणम् ॥ सूत उवाच ॥ एवं श्रुत्वा बहून्धर्मान् धर्मशास्त्रविनिश्चयात् ॥ वराहरूपिणं देवं पुनः पप्रच्छ मेदिनी

இப்போது மதுபர்க்கத்தின் தோற்றம், தானம் மற்றும் கலப்பு முறைகள் பற்றிய பிரகரணம். சூதர் கூறினார்—தர்மசாஸ்திரத் தீர்மானத்தின்படி பல தர்மங்களை கேட்ட பின், மேதினி வராஹரூபம் கொண்ட தேவனை மீண்டும் வினவினாள்.

Verse 2

धरण्युवाच ॥ एवं शास्त्रं मया देव तव वक्त्राद्विनिःसृतम् ॥ श्रुतं सुबहुशश्चैव तृप्तिर्मम न विद्यते

தரணி கூறினாள்—தேவனே! உமது வாயிலிருந்து வெளிப்பட்ட இந்த சாஸ்திரத்தை நான் பலமுறை கேட்டேன்; ஆயினும் எனக்கு நிறைவு ஏற்படவில்லை.

Verse 3

ममैवानुग्रहार्थाय रहस्यं वक्तुमर्हसि ॥ कीदृशो मधुपर्कश्च किं पुण्यं का च देवता

எனக்கு அருள் செய்யும் பொருட்டு இந்த இரகசியத்தை விளக்க வேண்டும்—மதுபர்க்கம் எத்தகையது, அதனால் எந்தப் புண்ணியம் கிடைக்கும், மேலும் அதனுடன் எந்தத் தெய்வம் தொடர்புடையது?

Verse 4

कानि द्रव्याणि कस्मै च देयानीति वदस्व मे ॥ इति भूम्या वचः श्रुत्वा देवदेवो जनार्दनः

எந்தப் பொருட்களை யாருக்கு அளிக்க வேண்டும் என்பதை எனக்குச் சொல்லுங்கள். பூமியின் இந்த வார்த்தைகளை கேட்ட தேவதேவன் ஜனார்தனன் (பதில் கூறினான்).

Verse 5

वराहरूपी भगवान् प्रत्युवाच वसुन्धराम् ॥

வராஹரூபம் கொண்ட பகவான் வசுந்தரைக்கு பதிலளித்தார்.

Verse 6

श्रीवराह उवाच ॥ शृणु भूमे प्रयत्नेन मधुपर्को यथा कृतः ॥ उत्पत्तिश्चैव दानं च सर्वो यस्य च हीयते ॥

ஸ்ரீவராஹர் கூறினார்—ஓ பூமியே! முயற்சியுடன் கவனமாகக் கேள்; மதுபர்க்கம் எவ்வாறு நிறுவப்பட்டது, அதன் தோற்றமும் தானமும்—இதனால் எல்லா அசுபக் குறைவும் குறைகிறது.

Verse 7

अहं ब्रह्मा च रुद्रश्च कृत्वा लोकस्य संक्षयम् ॥ अव्यक्तानि च भूतानि यानि कानि च सर्वथा ॥

நான், பிரம்மா, ருத்ரன்—உலகத்தின் சங்காரம் (பிரளயம்) நிகழ்த்திய பின்—எவ்வகையினவாயினும் எல்லா உயிர்களையும் அவ்யக்த நிலையில் (கண்டோம்).

Verse 8

ततो भूमे दक्षिणाङ्गात् पुरुषो मे विनिःसृतः ॥ रूपवान् द्युतिमांश्चैव श्रीमान् ह्रीकीर्तिमान्नरः ॥

அப்போது, ஓ பூமியே! என் வலப்பக்க அங்கத்திலிருந்து ஒரு புருஷன் வெளிப்பட்டான்—அழகன், ஒளிவானவன், செல்வமுடையவன், நாணமும் புகழும் உடையவன்.

Verse 9

तत्र पप्रच्छ मां ब्रह्मा मम गात्राद्विनिःसृतः ॥ य एव तिष्ठते विष्णो त्रयाणां च चतुर्थकः ॥

அங்கே பிரம்மா என்னிடம் கேட்டார்—என் உடலிலிருந்து வெளிப்பட்ட அந்த (புருஷன்) யார் என்று; ஓ விஷ்ணுவே! மூவருடன் ஒப்பிடுகையில் ‘நான்காவது’ என நிலைபெற்றவன் அவன்.

Verse 10

एवं च मे समुद्पन्नः सर्वकर्मसु निष्ठितः ॥ मधुपर्केति विख्यातो भक्तानां भवमोक्षणः ॥

இவ்வாறு அவன் என்னிடமிருந்து தோன்றி, எல்லாக் கடமைகளிலும் உறுதியாக இருந்தான்; ‘மதுபர்க்க’ எனப் புகழ்பெற்று, பக்தர்களை பவ-பந்தத்திலிருந்து விடுவிப்பவனாகக் கருதப்பட்டது.

Verse 11

मयात्र संशितं ब्रह्मन् रुद्रे चापि समासतः ॥ साधु विष्णो भागतस्ते एष चापि विनिःसृतः ॥

ஓ பிரம்மனே, இங்கு நான் ஒரு பங்கை நிர்ணயித்தேன்; சுருக்கமாக ருத்ரனுக்கும் அப்படியே. ‘சாது, ஓ விஷ்ணுவே’—உன் பங்கிலிருந்தே இதுவும் வெளிப்பட்டது.

Verse 12

उद्भवं मधुपर्कस्य आत्मसम्भवनिश्चयम् ॥ ततस्तु मामब्रवीद् ब्रह्मा कारणं मधुरं वचः ॥

(அவர்) மதுபர்க்கத்தின் தோற்றத்தையும் அது தானே உண்டானது என்ற உறுதியையும் கேட்டார்; அப்போது பிரம்மா அதன் காரணத்தைப் பற்றி எனக்கு இனிய சொற்களை உரைத்தார்.

Verse 13

मधुपर्केण किं कार्यम् एतदाचक्ष्व निष्कलम् ॥ पितामहवचः श्रुत्वा मयासौ प्रतिबाषितः ॥

‘மதுபர்க்கத்தால் என்ன பயன்? இதை முழுமையாகச் சொல்.’ பிதாமகனின் சொற்களை கேட்டபின் நான் அவருக்கு மறுமொழி கூறினேன்.

Verse 14

कारणं मधुपर्कस्य दानं सङ्करणं तथा ॥ ममार्चनविधिं कृत्वा मधुपर्कं प्रयच्छति ॥

மதுபர்க்கத்தின் காரணம் அதன் தானமும், முறையான கலவையும் ஆகும். எனது அர்ச்சனை முறையைச் செய்து மதுபர்க்கத்தை அர்ப்பணிக்கின்றான்.

Verse 15

ब्रह्मन् यात्युत्तरं स्थानं यत्र गत्वा न शोचति॥ तस्य क्रियां प्रवक्ष्यामि मम दानप्रतिग्रहात्॥

ஓ பிராமணனே, (இதனால்) உயர்ந்த உலகை அடைகிறான்; அங்கு சென்றபின் அவன் துயரப்படான். எனது தானம் ஏற்றுக்கொள்ளுதலின் தொடர்பாக அதன் விதியை நான் விளக்குவேன்.

Verse 16

यस्य दानविधिं प्राप्य यान्ति दिव्यां गतिं मम॥ वृत्तेष्वेवोपचारेषु ये च ब्रह्मन्मम प्रियाः॥

இந்த தானவிதியைப் பெற்றவர்கள் என் திவ்யகதியை அடைகிறார்கள். ஓ பிராமணரே, நல்லொழுக்கத்திலும் உரிய உபசாரச் சேவையிலும் ஈடுபடுவோர் எனக்குப் பிரியமானவர்கள்.

Verse 17

संगृह्य मधुपर्कं वै इमं मन्त्रमुदाहरेत्॥

மதுபர்க்கத்தைத் தயாரித்து இந்த மந்திரத்தை உச்சரிக்க வேண்டும்.

Verse 18

मन्त्रः— ॐ एष हि देव भगवंस्तव गात्रसूतिḥ संसारमोक्षणकरो मधुपर्कनामाः॥ भक्त्या मयायं प्रतिपादितोऽद्य गृहाण देवेश नमो नमस्ते॥

மந்திரம்— ‘ஓம்—ஓ தேவா, ஓ பகவானே! “மதுபர்க்கம்” எனப்படும் இந்த அர்ப்பணம் உங்கள் திருமேனியைத் தொடுவதாகவும், சம்சாரத்திலிருந்து விடுதலை அளிப்பதாகவும் கூறப்படுகிறது. இன்று நான் இதை பக்தியுடன் சமர்ப்பித்தேன்; ஓ தேவேசா, ஏற்றருள்வீர்—உமக்கு மீண்டும் மீண்டும் நமஸ்காரம்.’

Verse 19

मध्वेवं दधि सर्पिश्च कुर्याच्चैव समं तथा॥ विधिना मन्त्रपूतेन यदीच्छेत्सिद्धिमुत्तमाम्॥

இவ்வாறு தேன்; மேலும் தயிரும் நெய்யும் சம அளவில் தயாரிக்க வேண்டும். உயர்ந்த சித்தியை விரும்பினால், மந்திரத்தால் புனிதப்படுத்தப்பட்ட விதிமுறையின்படி செய்ய வேண்டும்.

Verse 20

सामासाद्य ततः कृत्वा मम कर्मपरायणः॥ उचितेनोपचारेण यत्त्वया परिपृच्छितम्॥

பின்னர் முறையாக அணுகி, என் கர்மத்தில் பற்றுடன் இருந்து, உரிய உபசாரங்களுடன்—நீ கேட்டதற்கேற்ப—செய்ய வேண்டும்.

Verse 21

सरहश्च लघुर्देव एतत्तव न युज्यते॥ ब्रह्मणो वचनं श्रुत्वा मयाप्येवं प्रभाषितम्॥

ஓ தேவா! இது இரகசியமும் சுருக்கமுமாகும்; இது உமக்கு பொருந்தாது. பிரம்மாவின் வாக்கை கேட்டபின் நானும் இவ்வாறே கூறினேன்.

Verse 22

पुनरन्यत्प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे॥ यादृशो मधुपर्क्को वै या च तस्य महान् क्रिया॥

ஓ வசுந்தரையே! நான் மீண்டும் இன்னொரு விஷயத்தை விளக்குகிறேன்; கேள்—மதுபர்க்கம் எவ்வாறு உள்ளது, அதன் மாபெரும் கிரியை என்ன என்பது.