Adhyaya 192: Description of the Universal Peace-Recitation and the Madhuparka Rite

Verse 1

अथ सर्वशान्तिवर्णनम्॥ सूत उवाच॥ श्रुत्वा तु मधुपर्क्कस्य ह्युत्पत्तिं दानमेव च॥ पुण्यं चैव फलं चैव कारणं ग्रहणं तथा॥

இப்போது சர்வ-சாந்தி (அனைத்திற்குமான அமைதி) வர்ணனை. சூதர் கூறினார்: மதுபர்க்கத்தின் தோற்றம், அதன் தானம், அதன் புண்ணியம், அதன் பலன், அதன் காரணம் மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளும் முறை ஆகியவற்றை கேட்டபின்—

Verse 2

विस्मयं परमं गत्वा सा मही संशितव्रता॥ पादौ गृह्य यथान्यायं प्रत्युवाच जनार्दनम्॥

மிகுந்த வியப்பில் ஆழ்ந்து, விரதத்தில் உறுதியான அந்தப் பூமி, முறையின்படி (அவரின்) பாதங்களைப் பற்றிக் கொண்டு ஜனார்தனனுக்கு மறுமொழி கூறினாள்.

Verse 3

देव वृत्तोपचारेण तव यन्मनसि प्रियम् ॥ किं च तत्रैव दातव्यं तव कर्मपरायणैः ॥

ஓ தேவா! எந்தச் சரியான நடத்தை-உபசாரத்தால் உமது மனத்திற்கு இனியதானது நிறைவேறும்? மேலும் அதே சூழலில், உமது கர்மங்களில் ஈடுபட்டோர் என்ன தானம் செய்ய வேண்டும்?

Verse 4

एतदाचक्ष्व तत्त्वेन तत्र यत्परमं महत् ॥ श्रीवराह उवाच ॥ साधु भूमे महाभागे यन्मां त्वं परिपृच्छसि ॥

உண்மைத்தத்துவப்படி கூறு—அவ்விஷயத்தில் பரமமகத்தானது எது. ஸ்ரீவராஹர் கூறினார்—மகாபாக்கியமுடைய பூமியே, நீ என்னை இவ்வாறு கேட்பது நன்று.

Verse 5

कथयिष्यामि तत्सर्वं दुःखसंसारमोक्षणम् ॥ कृत्वा तु मम कर्माणि यत्त्वया पूर्वभाषितम् ॥

நான் அவையனைத்தையும் கூறுவேன்—துயரமிக்க சம்சாரத்திலிருந்து விடுதலை பெறும் வழியை—நீ முன்பு சொன்னபடி என் கர்மங்கள்/அனுஷ்டானங்களைச் செய்த பின்.

Verse 6

पश्चाच्छान्तिं च मे कुर्याद्भूमे राष्ट्रसुखावहम् ॥ सर्वकर्म ततः कृत्वा भूम्यां जानु निपात्य च ॥

பின்னர், பூமியே, நாட்டிற்கு நலமும் இன்பமும் தரும் எனக்கான சாந்தி-கிரியையைச் செய்ய வேண்டும். அதன் பின் எல்லாக் கர்மங்களையும் செய்து நிலத்தில் முழங்கால் வைத்து வணங்க வேண்டும்.

Verse 7

नमो नारायणायेति उक्त्वा मन्त्रमुदाहरेत् ॥ मन्त्रः- ॐ नमो नमो वासुदेव त्वं गतिस्त्वं परायणम् ॥

“நமோ நாராயணாய” என்று கூறி பின்னர் மந்திரத்தை உச்சரிக்க வேண்டும். மந்திரம்—“ஓம் நமோ நமோ வாசுதேவ, த்வம் கதி: த்வம் பராயணம்.”

Verse 8

शरणं त्वां गतो नाथ संसारार्णवतारक ॥ आगतस्त्वं च सुमुख पुनः समुचितेन वै ॥

நாதனே, சம்சாரக் கடலைக் கடத்தும் தாரகனே, நான் உன் சரணடைந்தேன். சுமுகனே, நீ மீண்டும் முறையாகவே வந்தருளினாய்.

Verse 9

दिशः पश्य अधः पश्य व्याधिभ्यो रक्ष नित्यशः ॥ प्रसीद स्वस्य राष्ट्रस्य राज्ञः सर्वबलस्य च ॥

திசைகளைக் கவனி, கீழையும் கவனி; நோய்களிலிருந்து எங்களை எப்போதும் காத்தருள்வாயாக. உன் நாட்டின்மேலும் அனைத்துப் பலங்களும் உடைய அரசன்மேலும் அருள்புரிவாயாக.

Verse 10

अन्नं कुरु सुवृष्टिं च सुभिक्षमभयं तथा ॥ राष्ट्रं प्रवर्द्धतु विभो शान्तिर्भवतु नित्यशः ॥

அன்னம் அருள்வாயாக; காலத்திற்கேற்ற நல்ல மழையையும் அருள்வாயாக; மேலும் செழிப்பும் அச்சமின்மையும் அளிப்பாயாக. ஓ வல்லவனே, நாடு வளர்க; அமைதி எப்போதும் நிலைக்கட்டும்.

Verse 11

देवानां ब्राह्मणानां च भक्तानां कन्याकासु च ॥ पशूनां सर्वभूतानां शान्तिर्भवतु नित्यशः ॥

தேவர்களுக்கும் பிராமணர்களுக்கும், பக்தர்களுக்கும் கன்னியருக்கும், விலங்குகளுக்கும் எல்லா உயிர்களுக்கும் எப்போதும் அமைதி உண்டாகட்டும்.

Verse 12

एवं शान्तिं पठित्वा तु मम कर्मपरायणः ॥ पुनर्जलाञ्जलिं दत्त्वा त्विमं मन्त्रमुदाहरेत् ॥

இவ்வாறு சாந்திப் பாடத்தை ஓதி, என் கர்மங்களில் ஈடுபட்டவன் மீண்டும் நீராஞ்சலியை அர்ப்பணித்து, பின்னர் இந்த மந்திரத்தை உரைக்க வேண்டும்.

Verse 13

मन्त्रः— योऽसौ भवान्सर्वजगत्प्रसूतो यज्ञेषु देवेषु च कर्मसाक्षी ।। शान्तिं कुरु त्वं मम वासुदेव संसारमोक्षं च कुरुष्व देव ॥

மந்திரம்— ஓ வாசுதேவா! நீயே அனைத்துலகின் ஆதிப் பிறப்பிடமாகியவன்; யாகங்களிலும் தேவர்களிடையிலும் கர்மங்களின் சாட்சியாக நிற்பவன். எனக்கு அமைதியை அருள்வாயாக; ஓ தேவனே, சம்சாரச் சுழலிலிருந்து மோட்சத்தையும் அருள்வாயாக.

Verse 14

एषा सिद्धिश्च कीर्तिश्च ओजसा तु महौजसम् ।। लाभानां परमो लाभो गतीनां परमा गतिः ॥

இது சித்தியும் கீர்த்தியும் ஆகும்; தன் ஓஜஸால் மகா-ஓஜஸை அடையச் செய்கிறது. லாபங்களில் உச்ச லாபம், கதிகளில் உச்ச கதி இதுவே.

Verse 15

एवं पठति तत्त्वेन मम शान्तिं सुखावहाम् ।। ते तु मल्लयतां यान्ति पुनरावृत्तिवर्जिताः ॥

இவ்வாறு தத்துவப்படி என் நலமளிக்கும் சாந்தி-பாடத்தை ஓதுவோர் ‘மல்லயதா’ நிலையைக் அடைந்து, மீள்மீள் வருதல் (மறுபிறப்பு) இன்றிப் போவர்.

Verse 16

एवं शान्तिं पठित्वा तु मधुपर्कं प्रयोजयेत् ।। नमो नारायणायेति चोक्त्वा मन्त्रमुदाहरेत् ॥

இவ்வாறு சாந்தியை ஓதிய பின் மதுபர்க்கத்தை அர்ப்பணிக்க வேண்டும். ‘நமோ நாராயணாய’ என்று கூறி பின்னர் மந்திரத்தை உச்சரிக்க வேண்டும்.

Verse 17

मन्त्रः— योऽसौ भवान्देववरप्रसूतो यो वै समर्च्यो मधुपर्क्कनामाः ।। आगच्छ सन्तिष्ठ इमे च पात्रे ममापि संसारविमोक्षणाय ॥

மந்திரம்: ஓ பிரபுவே! நீர் தேவர்களில் சிறந்தவரின் பிரசவ-மூலம்; ‘மதுபர்க்க’ எனும் நாமத்தால் முறையாகப் பூஜிக்கத்தக்கவர். வாரும், இங்கே நிலைத்திரும்; என் சம்சார விமோசனத்திற்காக இப்பாத்திரங்களையும் ஏற்றருளும்.

Verse 18

सर्पिर्दधिमधून्येव समं पात्रे ह्युदुम्बरे ।। अलाभे मधुनश्चापि गुडेन सह मिश्रयेत् ॥

உதும்பர மரப் பாத்திரத்தில் நெய், தயிர், தேன்—இவற்றை சம அளவில் வைக்க வேண்டும். தேன் கிடைக்காவிடில் வெல்லத்துடன் கலந்து பயன்படுத்தலாம்.

Verse 19

दधि क्षौद्रं घृतं चैव कारयेत समं तथा ।। समर्पयामि देवेश रुद्र सर्पिर्घृतं मधु ॥

தயிர், தேன், நெய்—இவற்றையும் சம அளவில் தயாரிக்க வேண்டும். “தேவேசனே, ருத்ரனே! இந்தச் சர்பி (நெய்) மற்றும் தேனை நான் சமர்ப்பிக்கிறேன்.”

Verse 20

सर्वेषामप्यलाभे तु मम कर्मपरायणाः ।। अप एव ततो गृहि्य इमं मन्त्रमुदाहरॆत् ॥

ஆனால் இவை எதுவும் கிடைக்காவிட்டால்—என் விதிக்கர்மத்தில் பற்றுள்ளோர்—நீரை மட்டும் எடுத்துக்கொண்டு பின்னர் இந்த மந்திரத்தை உச்சரிக்க வேண்டும்.

Verse 21

मन्त्रः— योऽसौ भवान्नाभिमात्रप्रसूतो यज्ञैश्च मन्त्रैः सरहस्यजप्यैः ।। सोऽयं मया ते परिकल्पितश्च गृहाण दिव्यो मधुपर्क्कनामाः ॥

மந்திரம்: “நாபி மட்டும் இருந்து பிறந்தவரே நீர்; யாகங்களாலும், இரகசியத்துடன் ஜபிக்கப்படும் மந்திரங்களாலும் வழிபடப்படுபவரே. உமக்காக நான் அமைத்த இந்தப் படையலை—திவ்யனே—‘மதுபர்க்க’ எனப்படும் இதை ஏற்றருள்வாயாக.”

Verse 22

यो ददाति महाभागे मयोक्तं विधिपूर्वकम् ।। सर्वयज्ञफलम् प्राप्य मम लोकं प्रपद्यते ॥

மகாபாகையே! நான் கூறிய விதிப்படி முறையாக இதை அளிப்பவன், எல்லா யாகங்களின் பலனையும் பெற்று என் லோகத்தை அடைவான்.

Verse 23

अन्यच्च ते प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे ॥ यो वै प्राणान्प्रमुञ्चेत मम कर्मपरायणः ॥

மேலும் உனக்குச் சொல்கிறேன்—கேள், வசுந்தரையே: என் கர்மவிதியில் பற்றுள்ளவன், உயிர்மூச்சுகளை விடத் தொடங்கும் வேளையில்…

Verse 24

तस्य चैवेह दातव्यं मन्त्रेण विधिपूर्वकम् ॥ यावत्प्राणान्प्रमुञ्चेत कृत्वा कर्म सुपुष्कलम् ॥

அவருக்காக இங்கே மந்திரத்துடன் விதிமுறையின்படி நிச்சயமாக அர்ப்பணம்/தானம் செய்ய வேண்டும்—அவர் உயிர்மூச்சை விடும் வரை—சடங்கை முழுமையாக நிறைவேற்றி।

Verse 25

मद्भक्तेन तु दातव्यं सर्वसंसारमोक्षणम् ॥ दृष्ट्वा तु विह्वलं ह्येनं मम कर्मपरायणः ॥

ஆனால் இது என் பக்தனால் தான் அளிக்கப்பட வேண்டும்—அனைத்து உலகச் சுற்றலிலிருந்து விடுதலைக்கான வழியாக—இவரை கலங்கியவராகக் கண்டு, என் சடங்குகளில் பற்றுடையவனாக இருக்க வேண்டும்।

Verse 26

मधुपर्कं परं गृह्य चेमं मन्त्रमुदाहरेत् ।

மிகச் சிறந்த மதுபர்க்கத்தை எடுத்துக்கொண்டு, பின்னர் இந்த மந்திரத்தை உச்சரிக்க வேண்டும்।

Verse 27

मन्त्रः— योऽसौ भवान्स्तिष्ठति सर्वदेहे नारायणः सर्वजगत्प्रधानः ॥ गृहाण चैवं सुरलोकनाथ भक्तोपनीतं मधुपर्कसंज्ञम् ॥

மந்திரம்— ‘எல்லா உடல்களிலும் நிலைபெற்றிருப்பவரே நாராயணா, முழு உலகின் முதன்மைத் தத்துவமே! தேவருலக நாதனே, பக்தன் கொண்டு வந்த “மதுபர்க்கம்” எனப்படும் இந்த அர்ப்பணத்தை ஏற்றருள்வாயாக।’

Verse 28

एषा गतिर् महाभागे मधुपर्कस्य कीर्तिता ॥ एवं कश्चिन्न जानाति मधुपर्कं वसुन्धरे ॥

மகாபாக்யவதியே! மதுபர்க்கத்தின் இவ்விளைவு/பயன் இவ்வாறு கூறப்பட்டது. வசுந்தரையே! இவ்விதமாக மதுபர்க்கத்தை அறிந்தவர் அரிது.

Verse 29

एवं हि मधुपर्कश्च देयः सिद्धिमभीप्सुभिः ॥ अर्चित्वा देवदेवेशं सर्वसंसारनाशनम् ॥

இவ்வாறே सिद्धியை நாடுவோர் மதுபர்க்கத்தை அளிக்க வேண்டும்; தேவர்களின் தேவேசன், எல்லாச் சம்சாரப் பந்தங்களையும் அழிப்பவன் ஆகிய இறைவனை வழிபட்டு.

Verse 30

ददाति मधुपर्कं यः स याति परमां गतिम् ॥ अयं पवित्रो विमलः सर्वकामविशोधनः ॥

மதுபர்க்கத்தை அளிப்பவன் பரமகதியை அடைவான். இது புனிதம், மாசற்றது, எல்லாக் காமங்களையும் சுத்திகரிப்பது.

Verse 31

दीक्षिताय च दातव्यो यश्च शिष्यो गुरुप्रियः ॥ न मूर्खाय प्रदातव्यमविनीताय कर्हिचित् ॥

இதை தீட்சை பெற்றவருக்கும், குருவுக்கு பிரியமான சீடனுக்கும் அளிக்க வேண்டும். மூடனுக்கும் ஒழுக்கமற்றவனுக்கும் எப்போதும் அளிக்கக் கூடாது.

Verse 32

शृणोति मधुपर्कस्य चाख्यानं पापनाशनम् ॥ याति दिव्यां परां सिद्धिं मधुपर्कस्य कारणात् ॥

மதுபர்க்கத்தின் பாபநாசகமான வரலாற்றை யார் கேட்கிறாரோ, அவர் மதுபர்க்கத்தின் காரணமாக தெய்வீகமான உயர்ந்த सिद्धியை அடைவார்.

Verse 33

एतत्ते कथितं भद्रे मधुपर्कविभावनम् ॥ सर्वसंसारमोक्षार्थं यदीच्छेत्सिद्धिमुत्तमाम्

அருள்மிகு பெண்ணே, மதுபர்க்கத்தின் விதியும் மகிமையும் உனக்குச் சொல்லப்பட்டது. உயர்ந்த सिद्धியை விரும்புவோர், முழுச் சம்சாரச் சுழற்சியிலிருந்து விடுதலைக்காக இதை அனுஷ்டிக்க வேண்டும்.

Verse 34

राजद्वारे श्मशाने वा भये च व्यसने तथा ॥ ये पठन्ति त्विमां शान्तिं शीघ्रं कार्यं भविष्यति

அரசரின் வாயிலிலும், சுடுகாட்டிலும், அச்சத்திலும் பேரிடரிலும்—இந்த சாந்தி மந்திரத்தை ஓதுவோரின் வேண்டிய காரியம் விரைவில் நிறைவேறும்.

Verse 35

अपुत्रो लभते पुत्रमभार्यश्च प्रियां लभेत् ॥ अपतिर्लभते कान्तं बद्धो मुच्येत बन्धनात्

மகன் இல்லாதவன் மகனைப் பெறுவான்; மனைவி இல்லாதவன் அன்புடைய மனைவியைப் பெறுவான். கணவன் இல்லாதவள் அன்புடைய கணவனைப் பெறுவாள்; கட்டுப்பட்டவன் கட்டிலிருந்து விடுபடுவான்.

Verse 36

एतत्ते कथितं भूमे महाशान्तिं सुखावहाम् ॥ सर्वसंसारमोक्षार्थं रहस्यं परमं महत्

ஓ பூமியே! நலனும் இன்பமும் தரும் இந்த மகாசாந்தி உனக்குச் சொல்லப்பட்டது; முழு சம்சாரச் சுழற்சியிலிருந்து விடுதலைக்கான பரமமான மகத்தான இரகசிய உபதேசம் இது.

Verse 37

गर्भिणीनां च वृद्धानां व्रीहीनां च गवां तथा ॥ ब्राह्मणानां च सततं शान्तिं कुरु शुभं कुरु

கர்ப்பிணிகளுக்கும் முதியோருக்கும், நெற்பயிருக்கும் மாடுகளுக்கும், மேலும் பிராமணர்களுக்கும் எப்போதும்—சாந்தியை நிலைநாட்டி, மங்களத்தைச் செய்.

Verse 38

घृतालाभे तु सुश्रोणि लाजैः सह विमिश्रयेत् ॥ अलाभे वापि दध्नश्च क्षीरेण सह मिश्रयेत्

அழகிய இடுப்புடையவளே! நெய் கிடைத்தால் அதை அவல்/வறுத்த நெல் (லாஜ) உடன் கலக்க வேண்டும்; கிடைக்காவிட்டால் தயிரையும் பாலுடன் கலக்க வேண்டும்.

Verse 39

अनेनैव तु मन्त्रेण दद्याच्च मधुपर्ककम् ॥ नरस्य मृत्यु काले तु दद्यत्संसार मोक्षणम्

இம்மந்திரத்தினாலேயே மதுபர்க்கத்தை அர்ப்பணிக்க வேண்டும். மனிதன் மரணவேளையில் சம்சாரமோட்சம் அளிப்பதைக் கொடுக்க வேண்டும்.

Verse 40

यस्त्वनेन विधानॆन कुर्याच्छान्तिमनुत्तमाम् ॥ सर्वसङ्गान्परित्यज्य मम लोकं च गच्छति

ஆனால் இவ்விதிமுறையின்படி ஒப்பற்ற சாந்திகர்மத்தைச் செய்பவன், எல்லாப் பற்றுகளையும் துறந்து என் லோகத்தை அடைவான்.