
Sukta 9.96
இந்த பவமான சோம ஸூக்தம் பிழிந்த சோமனைப் புகழ்கிறது; அவர் வடிகட்டிகளின் வழியே வேகமாக முன்னே பாய்ந்து, நீர்களில் ஒளிர்ந்து முழங்குகிறார்; இந்திரனுக்கும் பிற தேவர்களுக்கும் யாகத்திற்குத் தகுதியானவராக ஆகிறார். சோமன் வெற்றியாளர் தலைவராகப் போற்றப்படுகிறார்; பகைமையும் வறுமையும் அகற்றுகிறார், யஜமானனுக்கான பாதையை விரிவாக்குகிறார், மேலும் தோழர்களை ஒளியின் புதிய “ஆடைகள்” அணிவிக்கிறார்—வலிமை, தெளிவு, மற்றும் ஊக்கமூட்டும் சக்தி.
Mantra 1
प्र सेनानीः शूरो अग्रे रथानां गव्यन्नेति हर्षते अस्य सेना । भद्रान्कृण्वन्निन्द्रहवान्त्सखिभ्य आ सोमो वस्त्रा रभसानि दत्ते ॥
ரதங்களின் முன்னணியில் வீரத் தலைவன் சோமன் முன்னே செல்கிறான்; கோ-செல்வம்—ஒளிரும் கதிர்கள்—தேடி; அவனுடைய சேனை (உள்சக்தி) மகிழ்கிறது. மங்களத்தை உருவாக்கி, இந்திர-ஆஹ்வானம் (இந்திர-வலிமை) எழுப்பி, சோமன் தோழர்களுக்கு வேகமிக்க வஸ்திரங்களை அளிக்கிறான்—புதிய ஆடைகள், ஒளியும் ஆற்றலும் தரும் மறைகள்.
Mantra 3
स नो देव देवताते पवस्व महे सोम प्सरस इन्द्रपानः । कृण्वन्नपो वर्षयन्द्यामुतेमामुरोरा नो वरिवस्या पुनानः ॥
தேவ சோமா, எங்களுக்காக தேவதாதே—தெய்வநிலைக்கு—பவித்ரமாய் ஓடுவாயாக; மஹா-விரிவிற்காக, இந்திர-பானம் (இந்திரனின் பானம்) ஆக. நீர் நிலைகளை உருவாக்கி, த்யாவை (வானை) மழையாக்கி, இந்த விரிந்த பூமியையும்—நீ தூய்மையடைந்தபோது—எங்களுக்கு வரிவஸ், அதாவது விசாலமான வழிகள்/இடவெளிகளைத் திறந்தருள்வாயாக.
Mantra 4
अजीतयेऽहतये पवस्व स्वस्तये सर्वतातये बृहते । तदुशन्ति विश्व इमे सखायस्तदहं वश्मि पवमान सोम ॥
அஜிதம் (அடக்கமுடியாத வெற்றி) மற்றும் அஹதம் (அழிக்கமுடியாத நிலை) பெறும்படி நீ தூய்மையடைந்து பாய்வாயாக; ஸ்வஸ்தி (நலன்) பெறும்படி, ஸர்வதாதி (முழுமையான நிறைவு/சித்தி) பெறும்படி, மேலும் மஹத் (பெருமை/விரிவு) பெறும்படி. இதையே இங்கு உள்ள எல்லா நண்பர்களும் விரும்புகின்றனர்; ஹே பவமான சோமா, அதையே நானும் உன்னிடம் வேண்டுகிறேன்.
Mantra 5
सोमः पवते जनिता मतीनां जनिता दिवो जनिता पृथिव्याः । जनिताग्नेर्जनिता सूर्यस्य जनितेन्द्रस्य जनितोत विष्णोः ॥
சோமன் தூய்மையடைந்து பாய்கிறான்—அவன் மதி (ஊக்கமூட்டும் ஞான-சிந்தனைகள்) யின் ஜனிதா; அவன் த்யௌ (வானம்/சுவர்க்கம்) யின் ஜனிதா, அவன் ப்ருதிவி (பூமி) யின் ஜனிதா. அவன் அக்னியின் ஜனிதா, அவன் சூர்யனின் ஜனிதா; அவன் இந்திரனின் ஜனிதா, மேலும் விஷ்ணுவினதும் ஜனிதா.
Mantra 9
परि प्रियः कलशे देववात इन्द्राय सोमो रण्यो मदाय । सहस्रधारः शतवाज इन्दुर्वाजी न सप्तिः समना जिगाति ॥
தேவர்களின் வாதத்தால் (தெய்வ மூச்சால்) இயக்கப்படும் பிரிய சோமன், இந்திரனுக்கான ரண்ய (பரவச ஆனந்தம்) பெற கலசத்தில் சுற்றிச் சுற்றி பாய்கிறான். ஆயிரம் தாரைகள் உடையவன், நூறு வாஜம் (வலிமை/வெற்றி) உடையவன்—ஒளிரும் இந்து—வாஜி (வெற்றி பெறும்) ஸப்தி (குதிரை) போல ஒரே பொதுவான இலக்கை நோக்கி விரைந்து சேர்கிறான்.
Mantra 10
स पूर्व्यो वसुविज्जायमानो मृजानो अप्सु दुदुहानो अद्रौ । अभिशस्तिपा भुवनस्य राजा विदद्गातुं ब्रह्मणे पूयमानः ॥
அவர் பழமையான சோமன்—வசு (செல்வம்) அறிந்து கண்டுபிடிப்பவன்—மீண்டும் பிறக்கிறான்; நீர்களில் மெருகேறி, அத்ரி (கல்) மீது பிழியப்பட்டு பால் போல வெளிப்படுகிறான். அபிஷஸ்தி (தீய சொல்/குற்றச்சாட்டு) மற்றும் தாக்குதலிலிருந்து காக்கும் காவலன், உலகங்களின் அரசன்—பவமானனாகத் தூய்மையடைந்து, பிரஹ்ம (வாக்கு/மந்திரம்) க்கு ‘காது’ (வழி) யை கண்டடைகிறான்.
Mantra 11
त्वया हि नः पितरः सोम पूर्वे कर्माणि चक्रुः पवमान धीराः । वन्वन्नवातः परिधीँरपोर्णु वीरेभिरश्वैर्मघवा भवा नः ॥
பவமான சோமா! உன்னாலேயே எங்கள் பழைய பிதாக்கள்—தீரர்கள்—செயல்களை நிறைவேற்றினர். வெல்ல முடியாதவனே! வென்று, எங்களைச் சூழ்ந்த பரிதி (மூடுபட்ட தடைகள்/வளையங்கள்) யை அகற்று; வீரர்களும் குதிரைகளும் உடன் எங்களுக்கு மகவன் (பெருந்தானம் அளிப்பவன்) ஆகு.
Mantra 12
यथापवथा मनवे वयोधा अमित्रहा वरिवोविद्धविष्मान् । एवा पवस्व द्रविणं दधान इन्द्रे सं तिष्ठ जनयायुधानि ॥
மனுவிற்காக நீ உன்னைத் தூய்மைப்படுத்தினாய் போல—வயோதா (வளமளிப்பவன்), அமித்ரஹா (பகைநாசி), வரிவோவித் (விரிந்த இடத்தின் அறிஞன்), ஹவிஷ்மான் (ஹவிஸ் நிறைந்தவன்)—அவ்வாறே இப்போது தூய்மையடை; திரவிண (செல்வ-ஒளி) யைத் தாங்கி. இந்திரனில் ஒன்றுகூடி நிலைபெறு; ஜனய—ஆயுதானி: வெற்றிக்கான செயலாற்றும் சக்திகளைப் பிறப்பி.
Mantra 13
पवस्व सोम मधुमाँ ऋतावापो वसानो अधि सानो अव्ये । अव द्रोणानि घृतवान्ति सीद मदिन्तमो मत्सर इन्द्रपानः ॥
ஓ சோமா! மதுரசம் நிறைந்தவனாய், ருதத்தைப் பேணுபவனாய் தூய்மையடை; அவ்யம் எனும் கம்பளச் சிகரத்தின் மேல் நீர்களை ஆடையாக அணிந்தவனாய். நெய் நிரம்பிய த்ரோணங்களில் அமர்வாயாக—மிக மயக்கமூட்டும், பேரானந்தம் தரும், இந்திரனின் பானம்—அர்ப்பணிக்கப்பட்ட வடிவங்களில் அந்த இன்பம் உறுதியாக நிலைபெறும்படியாக.
Mantra 14
वृष्टिं दिवः शतधारः पवस्व सहस्रसा वाजयुर्देववीतौ । सं सिन्धुभिः कलशे वावशानः समुस्रियाभिः प्रतिरन्न आयुः ॥
வானமழை போல, நூறு ஓடைகளாய் தூய்மையடை; தேவர்களின் அருள்பெறும் வழியில் ஆயிரமடங்கு வலச் செழுமையை வெல்லும் வாஜயுவாய் விளங்கு. கலசத்தில் சிந்துக்கள் (நதிகள்) உடன் ஒன்றிணைந்து, ஒலித்தெழுந்து, உஷஸ் போன்ற ஒளிகளுடன் எங்கள் ஆயுளை விரிவாக்கி உறுதிப்படுத்து.
Mantra 15
एष स्य सोमो मतिभिः पुनानोऽत्यो न वाजी तरतीदरातीः । पयो न दुग्धमदितेरिषिरमुर्विव गातुः सुयमो न वोळ्हा ॥
இந்த சோமன் எங்கள் விழித்த மதி-சிந்தனைகளால் தூய்மையடைந்து, வலிமைமிக்க வேகக் குதிரை போல, வறுமை மற்றும் பகைமை எனும் சக்திகளைத் தாண்டிச் செல்கிறான். அதிதியின் கறந்த பால் போல, அவன் ஊட்டமளிக்கும், வேகமுள்ள ரசப்பாய்ச்சலை வழங்குகிறான்—திறந்த பாதை போல விரிந்தது—நன்றாக வழிநடத்தப்பட்ட, உறுதியான சுமைதாங்கி; நம்மை முன்னே கொண்டு செல்பவன்.
Mantra 16
स्वायुधः सोतृभिः पूयमानोऽभ्यर्ष गुह्यं चारु नाम । अभि वाजं सप्तिरिव श्रवस्याभि वायुमभि गा देव सोम ॥
தன் சொந்த ஆயுத-வலத்துடன், சோற்றிர்களால் (பிழிபவர்களால்) தூய்மைப்படுத்தப்பட்டு, ஓ சோமா, அந்த மறைந்தும் அழகியுமான ‘நாமம்’ நோக்கி பாய்ந்து ஓடு. புகழ் நோக்கி வேகமாய் பாயும் குதிரைபோல், வல-செல்வம் (வாஜ) நோக்கி விரைந்து செல்; வாயு நோக்கி விரைந்து செல்; தேவரான சோமா, கதிர்கள்/காவுகள் நோக்கியும் விரைந்து செல்.
Mantra 17
शिशुं जज्ञानं हर्यतं मृजन्ति शुम्भन्ति वह्निं मरुतो गणेन । कविर्गीर्भिः काव्येना कविः सन्त्सोमः पवित्रमत्येति रेभन् ॥
அவர்கள் புதிதாய் பிறந்த குழந்தை—விரும்பத்தக்கவனை—தூய்மைப்படுத்துகின்றனர்; மருதர்கள் தங்கள் கணத்துடன் அந்த வஹ்னி (அக்னி-வாகன்) யை அலங்கரிக்கின்றனர். ஊக்கமூட்டும் வாக்குகளால் கவிஞன், காவ்யத் தரிசனத்தால் கவிஞன்—உண்மையிலே கவிஞன்—சோமன், பாடல் உச்சரித்து, பவித்ரம் (வடிகட்டி) யைத் தாண்டிச் செல்கிறான்.
Mantra 18
ऋषिमना य ऋषिकृत्स्वर्षाः सहस्रणीथः पदवीः कवीनाम् । तृतीयं धाम महिषः सिषासन्त्सोमो विराजमनु राजति ष्टुप् ॥
யாருடைய மனம் ரிஷியின் மனம்போல் இருக்கிறதோ, யார் ரிஷித்துவத்தை உருவாக்குகிறாரோ, தானே சுரந்து ஒளிமிகு உலகில் பாய்கிறாரோ—ஆயிரம் பாதைகளின் தலைவன், கவிஞர்களின் பாதையை வழிகாட்டுபவன். மூன்றாம் தாமத்தை நாடி, அந்த மகிஷன் (மாபெரும் காளை) சோமன், விராஜ் ஒழுங்கைத் தொடர்ந்து, ஸ்துப் (ஸ்துதி-ச்சந்தஸ்) இல் பாடி ஆள்கிறான்.
Mantra 19
चमूषच्छ्येनः शकुनो विभृत्वा गोविन्दुर्द्रप्स आयुधानि बिभ्रत् । अपामूर्मिं सचमानः समुद्रं तुरीयं धाम महिषो विवक्ति ॥
சமூ (கரண்டிகள்) மீது அமர்ந்த ஶ்யேனப் பறவை, தன் ஆயுதங்களைத் தாங்கி—கோவிந்து (காவினை/கதிரை நாடுபவன்) எனும் இந்த த்ரப்ஸ்—அபாம் ஊர்மி (நீரலை) உடன் சமுத்திரத்தை நோக்கிச் செல்கிறது; மகிஷன் (மாபெரும் வृषபன்) நான்காம் தாமத்தை வெளிப்படுத்துகிறான்.
Mantra 20
मर्यो न शुभ्रस्तन्वं मृजानोऽत्यो न सृत्वा सनये धनानाम् । वृषेव यूथा परि कोशमर्षन्कनिक्रदच्चम्वोरा विवेश ॥
ஒளிமிகு மர்யன் (இளைஞன்) தன் உடலைத் தூய்மைப்படுத்துவது போல, செல்வம் பெற அத்தியன் (பந்தயக் குதிரை) வேகமாய் பாய்வது போல—அவன் வृषபன் போல் யூதங்களைச் சுற்றி கோஷம் (பாத்திரம்) சுற்றிலும் விரைந்து ஓடுகிறான்; மகிழ்ச்சியுடன் கனைக்க, இரு சம்வோ (இரு கிண்ணங்கள்) உள்ளே நுழைகிறான்.
Mantra 21
पवस्वेन्दो पवमानो महोभिः कनिक्रदत्परि वाराण्यर्ष । क्रीळञ्चम्वोरा विश पूयमान इन्द्रं ते रसो मदिरो ममत्तु ॥
பவஸ்வ, ஓ இந்து, பவமானனே, உன் மாபெரும் வலிமைகளுடன்; மகிழ்ச்சிக் கனைப்புடன், வாரா (மயிர்-மெத்தை வடிகட்டி) சுற்றிலும் விரைந்து பாய்ந்து ஓடு. விளையாடிக் கொண்டு, பூயமானன் (தூய்மையடைந்து) இரு சம்வோவில் நுழை; உன் மதிர ரஸம் இந்திரனை மகிழ்விக்கட்டும்.
Mantra 22
प्रास्य धारा बृहतीरसृग्रन्नक्तो गोभिः कलशाँ आ विवेश । साम कृण्वन्त्सामन्यो विपश्चित्क्रन्दन्नेत्यभि सख्युर्न जामिम् ॥
அவரிடமிருந்து பேர்த் தாரைகள் பாய்ந்தன; கதிர்களால் அபிஷேகமடைந்து அவர் கலசங்களில் நுழைந்தார். சாமத்தை அமைத்துக் கொண்டே—சாமத்தின் நிபுணன், நுண்ணறிவு கொண்ட ரிஷி—உயர்க் குரலில் முழங்கியவாறு, நண்பனை நோக்கிச் செல்லும் போல் தன் உறவினரை நோக்கி அவர் செல்கிறார்.
Mantra 23
अपघ्नन्नेषि पवमान शत्रून्प्रियां न जारो अभिगीत इन्दुः । सीदन्वनेषु शकुनो न पत्वा सोमः पुनानः कलशेषु सत्ता ॥
ஓ பவமானா, நீ பகைவர்களைத் தகர்த்து முன்னே செல்கிறாய்; பிரியையின் பாடலால் போற்றப்படும் காதலன் போல் இவ்வொளிமிகு இந்து புகழப்படுகிறான். பறந்து வந்த பறவை போல மரப்பாத்திரங்களில் அமர்ந்து, தூய்மையடைந்த சோமன் கலசங்களில் தன் இருக்கையை ஏற்கிறான்.
Mantra 24
आ ते रुचः पवमानस्य सोम योषेव यन्ति सुदुघाः सुधाराः । हरिरानीतः पुरुवारो अप्स्वचिक्रदत्कलशे देवयूनाम् ॥
ஓ பவமான சோமா, உன் ஒளிகள் உன்னிடம் வருகின்றன; நன்றாகப் பால் கறக்கும் பெண்கள் போல—நல்ல தாரைகளால் செழுமை பெற்றவை. முன்னே நடத்தப்பட்ட மஞ்சள்-பச்சை (ஹரி) ரஸம், பலராலும் விரும்பப்பட்டது, நீர்களில் முழங்கியது; தேவரை நாடுவோரின் கலசத்தில் அது ஒலித்தது.
Soma is hailed as a heroic leader moving at the head of the ‘chariots,’ seeking the luminous herds and bringing auspicious power to his companions.
The hymn develops Soma’s motion through purification: he becomes bright, swift, and victorious; he calls Indra’s might, overcomes want and hostility, and expands the path like the wide freedom of Aditi.
Soma’s radiances surge in rich streams; the tawny one resounds in the waters and in the jar—fully clarified and ready as the gods’ draught.
The purified Soma is affirmed as a sure bearer who carries the sacrificer onward, securing protection, increase, and right-going movement on the wide path.
प्र सेना॒नीः शूरो॒ अग्रे॒ रथा॑नाम्एष स्य सोमो मतिभिः पुनानोऽत्यो न वाजी तरतीदरातीः । पयो न दुग्धमदितेरिषिरमुर्विव गातुः सुयमो न वोळ्हा ॥आ ते॒ रुच॒: पव॑मानस्य सोमThe hymn praises Soma Pavamāna—Soma in the act of being purified as it flows through the filters and becomes fit to offer to the gods, especially Indra.
It refers to the ritual process where pressed Soma juice is strained through a woolen filter and collected in jars; the hymn also treats this as a symbol of inner cleansing and clarified inspiration.
It asks for victory over hostility and want, auspiciousness and strength (often linked with Indra), and a “wide path” of progress—prosperity, protection, and right movement in life.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.