Sukta 35

Mantra 1

आ नः पवस्व धारया पवमान रयिं पृथुम् । यया ज्योतिर्विदासि नः ॥

ஹே பவமானா, உன் தாரையால் எங்களிடம் பாய்ந்து வா; விரிந்த ரயி (செல்வம்/நிறைவு) அளி; அதனால் நீ எங்களுக்கு ஜ்யோதியை அறியச் செய்கிறாய்.

Mantra 2

इन्दो समुद्रमीङ्खय पवस्व विश्वमेजय । रायो धर्ता न ओजसा ॥

ஏ இந்தோ, சமுத்திரத்தை அசைத்து எழுப்பு; பவமாகப் பாய்ந்து, உலகமெங்கும் நடுக்கம் எழச் செய். உன் ஓஜஸால் எங்களுக்கு ராயஸ் (செல்வ-சமృద్ధி) தாங்குபவனாக இரு.

Mantra 3

त्वया वीरेण वीरवोऽभि ष्याम पृतन्यतः । क्षरा णो अभि वार्यम् ॥

ஏ வீர-சக்தியே, உன்னுடன் நாங்கள் வீரராய் ஆகி போரிடுவோர்மேல் வெல்லுவோமாக. எங்கள்மேல் வரணீய செல்வம்—வார்ய—பொழியச் செய்.

Mantra 4

प्र वाजमिन्दुरिष्यति सिषासन्वाजसा ऋषिः । व्रता विदान आयुधा ॥

இந்தோ வாஜ (வல-செழிப்பு) நோக்கி முன்னே செல்கிறது; அந்த வலத்தை நாடி, வாஜ-வெற்றியாளர் ரிஷி, வ்ரதங்களை அறிந்து, ஆயுதம் தரிக்கிறான்.

Mantra 5

तं गीर्भिर्वाचमीङ्खयं पुनानं वासयामसि । सोमं जनस्य गोपतिम् ॥

அவனை—வாக்கை இயக்கி ஓடச் செய்பவனாகிய, தூய்மைப்படுத்தும் சோமனை—நாம் கீர்த்தனங்களாலும் வாக்காலும் ஆடையணிவிப்போம்; மேலும் மக்களின் ‘கோபதி’—ஒளிக் கதிர்கள்/ஞான-மாடுகளின் ஆண்டவனும் காவலனும்—என்று அவனை நிறுவுவோம்.

Mantra 6

विश्वो यस्य व्रते जनो दाधार धर्मणस्पतेः । पुनानस्य प्रभूवसोः ॥

யாருடைய விரதத்தில்—தர்மத்தின் அதிபதி (தர்மணஸ்பதி) யின் நியமத்தில்—எல்லா மக்களும் தம்மைத் தாங்கிக் கொள்கிறார்களோ; அந்தத் தூய்மைப்படுத்தும் (சோம) பெருவளமுடையவன், செழிப்பின் ஆண்டவன்.