Sukta 36

Mantra 1

असर्जि रथ्यो यथा पवित्रे चम्वोः सुतः । कार्ष्मन्वाजी न्यक्रमीत् ॥

ரதப் பந்தய வீரனைப் போல விடுவிக்கப்பட்டு, பிழிந்த சோமம் பவித்ரத்திலும் இரு சமூ (பாத்திரங்கள்) யிலும் புகுகிறது; வலச் செழிப்பைத் தரும் வாகனமாக இருந்து, யாகத்தின் செயல்வெளிக்குள் இறங்கி முன்னே நடக்கிறது.

Mantra 2

स वह्निः सोम जागृविः पवस्व देववीरति । अभि कोशं मधुश्चुतम् ॥

ஓ சோமா, வஹ்னி (சுமக்கும் அக்னி), விழித்திருப்பவனே—புனிதமடைந்து பாய்ந்து வா; தேவ-வீரத்துவ நிலைக்குத் திசை கொள்; தேன்-ரசம் சொட்டும் கோஷம் (பாத்திரம்) நோக்கி அணுகு.

Mantra 3

स नो ज्योतींषि पूर्व्य पवमान वि रोचय । क्रत्वे दक्षाय नो हिनु ॥

ஓ பவமானா, எங்களுக்காகப் பழமையான ஜ்யோதிகளை வெளிப்படச் சுடர்விடச் செய்; க்ரது (நல்ல செயல்-சங்கல்பம்) மற்றும் தக்ஷ (திறன் மிக்க விவேக-சக்தி) நோக்கி எங்களைத் தூண்டு.

Mantra 4

शुम्भमान ऋतायुभिर्मृज्यमानो गभस्त्योः । पवते वारे अव्यये ॥

ருதத்தை நாடுவோரால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, கபஸ்தி (கைகளின் கதிர்கள்) யில் சுத்திகரிக்கப் பெற்று—அவன் அவ்யய வாரே (அழியாத ஓடை/தாரை) யில் பாய்கிறான்.

Mantra 5

स विश्वा दाशुषे वसु सोमो दिव्यानि पार्थिवा । पवतामान्तरिक्ष्या ॥

அந்த சோமன், பவமானனாகத் தூய்மையடைந்து, தானம் செய்பவனுக்கு (தாஶுஷ்) எல்லா வசுக்களையும் அளிப்பானாக—திவ்யமானவை, பார்திவமானவை, மேலும் அந்தரிக்ஷிய (பிராண-லோக) செல்வங்கள்.

Mantra 6

आ दिवस्पृष्ठमश्वयुर्गव्ययुः सोम रोहसि । वीरयुः शवसस्पते ॥

ஓ சோமா, அச்வ-சக்தியை நாடி, கவ்ய-தேஜஸை நாடி, நீ திவஃப்ருஷ்டம் (வானின் முதுகு) மீது ஏறுகிறாய்; வீர-சக்தியை நாடி—ஓ ஶவஸஸ்பதி, வலத்தின் அதிபதி.