Sukta 35

Mantra 1

आ नः पवस्व धारया पवमान रयिं पृथुम् । यया ज्योतिर्विदासि नः ॥

হে পৱমান, তোমাৰ ধাৰাৰে আমাৰলৈ প্ৰবাহিত হওঁক; বিস্তৃত ৰয়ি—সত্তাৰ পূৰ্ণতা—আনি দিয়া, যাৰ দ্বাৰা তুমি আমাক জ্যোতি চিনাবা।

Mantra 2

इन्दो समुद्रमीङ्खय पवस्व विश्वमेजय । रायो धर्ता न ओजसा ॥

হে ইন্দু, সত্তাৰ সমুদ্ৰখনি কঁপাই উঠোৱা; পৱমান হৈ বৈ যোৱা, সকলোকে জাগ্ৰত কঁপনি দিয়া। তোমাৰ ওজসাৰে আমাৰ বাবে ৰায়স্‌—ঐশ্বৰ্য-সমৃদ্ধিৰ—ধৰ্তা হোৱা।

Mantra 3

त्वया वीरेण वीरवोऽभि ष्याम पृतन्यतः । क्षरा णो अभि वार्यम् ॥

তোমাৰ সৈতে, হে বীৰ-শক্তি, আমি বীৰ হৈ উঠোঁ, যুদ্ধকাৰীসকলক অতিক্ৰম কৰোঁ। আমাৰ ওপৰত শ্রেষ্ঠ বাৰীয—বৰণীয় ধন—ঢালি দিয়া, যি আত্মাৰ দ্বাৰা জয় কৰিবলগীয়া।

Mantra 4

प्र वाजमिन्दुरिष्यति सिषासन्वाजसा ऋषिः । व्रता विदान आयुधा ॥

ইন্দু বাজ—বল-সমৃদ্ধি—দিশে আগবাঢ়ে; সেই শক্তি কামনা কৰি, বাজ-জয়ী ঋষি বিধানসমূহ জানি, কৰ্মৰ বাবে অস্ত্ৰধাৰী হয়।

Mantra 5

तं गीर्भिर्वाचमीङ्खयं पुनानं वासयामसि । सोमं जनस्य गोपतिम् ॥

আমি তেওঁক গীৰ্ভি—প্ৰেৰিত স্তোত্ৰ-বাণীৰে আৱৰণ কৰোঁ; পৱমান সোম, যি বাক্‌ক গতি দিছে, তেওঁক আমি জনসকলৰ গোপতি—আলোকৰ ৰশ্মি-গাভীসমূহৰ ৰক্ষক প্ৰভু ৰূপে স্থাপন কৰোঁ।

Mantra 6

विश्वो यस्य व्रते जनो दाधार धर्मणस्पतेः । पुनानस्य प्रभूवसोः ॥

যাৰ ব্ৰতত, ধৰ্মণস্পতিৰ বিধানত, সকলো জনে নিজকে ধৰি ৰাখে; কিয়নো পৱমান তেওঁ—প্ৰভূৱসু, প্ৰাচুৰ্যৰ প্ৰভু, ঐশ্বৰ্যত সমৃদ্ধ।