Sukta 87

Mantra 1

प्र वो महे मतयो यन्तु विष्णवे मरुत्वते गिरिजा एवयामरुत् । प्र शर्धाय प्रयज्यवे सुखादये तवसे भन्ददिष्टये धुनिव्रताय शवसे ॥

ତୁମମାନଙ୍କର ମହାନ ମତି-ଶକ୍ତି ଆଗକୁ ଯାଉ—ମରୁତମାନଙ୍କ ସହିତ ଥିବା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଖକୁ, ହେ ପର୍ବତଜ ମରୁତମାନେ (ଏବୟାମରୁତ୍)। ଯଜ୍ଞଯୋଗ୍ୟ ଶର୍ଧା ପାଖକୁ ଆଗକୁ, ସୁଖଦାୟକ ଶକ୍ତି ପାଖକୁ, ଆନନ୍ଦମୟ ଅର୍ପଣକୁ ପ୍ରିୟ କରୁଥିବା ବଳବାନଙ୍କ ପାଖକୁ; ଗର୍ଜନମୟ ପ୍ରବାହକୁ ବ୍ରତ-ନିୟମ ଭାବେ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଧୁନି-ଶକ୍ତି ପାଖକୁ, ଏବଂ ଶୌର୍ୟ-ଶକ୍ତି ପାଖକୁ।

Mantra 2

प्र ये जाता महिना ये च नु स्वयं प्र विद्मना ब्रुवत एवयामरुत् । क्रत्वा तद्वो मरुतो नाधृषे शवो दाना मह्ना तदेषामधृष्टासो नाद्रयः ॥

ଆଗକୁ ଅଗ୍ରସର ହୁଅନ୍ତି ସେମାନେ—ଯେମାନେ ମହିମାରେ ଜନ୍ମିଛନ୍ତି; ଏବଂ ଏବେ ମଧ୍ୟ ସ୍ୱୟଂ ନିଜ ଜ୍ଞାନଦ୍ୱାରା ତାହାକୁ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି, ହେ ମରୁତମାନେ (ଏବୟାମରୁତ୍)। କ୍ରତୁ (ସଙ୍କଳ୍ପ) ଓ ବଳରେ ତୁମମାନଙ୍କର ସେ ଅପ୍ରତିହତ ଶୌର୍ୟ; ଦାନର ମହତ୍ତ୍ୱରେ ସେମାନଙ୍କର ସେ—ଅଧୃଷ୍ଟ, ଦୃଢ଼ ପଥର ପରି—ଅଡ଼ିଗ ରହେ।

Mantra 3

प्र ये दिवो बृहतः शृण्विरे गिरा सुशुक्वानः सुभ्व एवयामरुत् । न येषामिरी सधस्थ ईष्ट आँ अग्नयो न स्वविद्युतः प्र स्यन्द्रासो धुनीनाम् ॥

ଆଗକୁ ଅଗ୍ରସର ହୁଅନ୍ତି ସେମାନେ—ବିଶାଳ ଦ୍ୟୌରୁ ସ୍ତୁତିର ଗୀରକୁ ଶୁଣନ୍ତି; ଦୀପ୍ତଜ୍ୱାଳାମୟ, ଶୁଭରୂପୀ, ହେ ମରୁତମାନେ (ଏବୟାମରୁତ୍)। ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରେରକ ଊର୍ଜା ସହାସନରେ କେବେ ଅସଫଳ ହୁଏନାହିଁ; ସ୍ୱ-ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଥିବା ଅଗ୍ନିମାନଙ୍କ ପରି, ସେମାନଙ୍କ ଧୁନିମାନଙ୍କର କମ୍ପନ-ଧାରା ଆଗକୁ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ।

Mantra 4

स चक्रमे महतो निरुरुक्रमः समानस्मात्सदस एवयामरुत् । यदायुक्त त्मना स्वादधि ष्णुभिर्विष्पर्धसो विमहसो जिगाति शेवृधो नृभिः ॥

ସେ ମହତ୍ତ୍ୱରୁ ବାହାରି ପଦକ୍ଷେପ କରେ—ବିସ୍ତୃତ ଗତିରେ—ସାଧାରଣ ସଦସ (ସଭା-ଆସନ) ଠାରୁ, ହେ ମରୁତମାନେ। ଯେତେବେଳେ ସେ ନିଜ ସ୍ୱଭାବ-ଶକ୍ତିକୁ ନିଜ ତ୍ମନା (ଆତ୍ମଶକ୍ତି) ଦ୍ୱାରା ଯୁକ୍ତ କଲା, ସେତେବେଳେ ଉଛ୍ୱାସିତ ପ୍ରବାହମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିସ୍ପର୍ଧୀ ବଳକୁ ଜୟ କରେ; ବିଶାଳ ପ୍ରତିରୋଧକୁ ଅତିକ୍ରମ କରେ—ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଶୁଭକୁ ବଢ଼ାଇବାଳା।

Mantra 5

स्वनो न वोऽमवान्रेजयद्वृषा त्वेषो ययिस्तविष एवयामरुत् । येना सहन्त ऋञ्जत स्वरोचिषः स्थारश्मानो हिरण्ययाः स्वायुधास इष्मिणः ॥

ଗୁଞ୍ଜିତ ନାଦ ପରି ତୁମ ବଳବାନ ବୃଷଭ ସବୁକୁ କମ୍ପାଏ—ତୀବ୍ର, ଧାବକ, ମହାବଳ—ହେ ମରୁତମାନେ। ସେଇ ଶକ୍ତିରେ ତୁମେ ସହି ଜୟୀ ହୁଅ ଏବଂ ତେଜରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଅ—ସ୍ୱୟଂପ୍ରକାଶୀ; ଦୃଢ଼ କିରଣସହ, ସୁବର୍ଣ୍ଣମୟ, ସ୍ୱୟଂ-ଆୟୁଧଧାରୀ, ପ୍ରେରକ—ଏକାଗ୍ର ଊର୍ଜାର ବଳରୂପେ।

Mantra 6

अपारो वो महिमा वृद्धशवसस्त्वेषं शवोऽवत्वेवयामरुत् । स्थातारो हि प्रसितौ संदृशि स्थन ते न उरुष्यता निदः शुशुक्वांसो नाग्नयः ॥

ଅପାର ଅଟେ ତୁମ ମହିମା, ହେ ବୃଦ୍ଧଶବସ୍ (ବର୍ଦ୍ଧିତ ବଳବାନମାନେ); ତୁମ ତୀବ୍ର ଶବ (ବଳ) ରକ୍ଷା କରୁ, ହେ ମରୁତମାନେ। କାରଣ ତୁମେ ଅଗ୍ରଗତ ପ୍ରେରଣାରେ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ, ସାଧାରଣ ଦର୍ଶନରେ ଦୃଶ୍ୟ; ନିନ୍ଦକମାନଙ୍କୁ ଠାରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର—ଅଗ୍ନି ପରି ଜ୍ୱଳନ୍ତମାନେ।

Mantra 7

ते रुद्रासः सुमखा अग्नयो यथा तुविद्युम्ना अवन्त्वेवयामरुत् । दीर्घं पृथु पप्रथे सद्म पार्थिवं येषामज्मेष्वा महः शर्धांस्यद्भुतैनसाम् ॥

ହେ ମରୁତମାନେ, ସୁମଖା (ସୁୟଜ୍ଞୀ) ସେଇ ରୁଦ୍ରମାନେ—ବହୁ ଦ୍ୟୁମ୍ନବାନ ଅଗ୍ନିମାନଙ୍କ ପରି—ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ସେମାନେ ପୃଥିବୀର ନିବାସକୁ ଦୀର୍ଘ ଓ ପ୍ରଶସ୍ତ ଭାବେ ପ୍ରସାରିତ କରନ୍ତି; ଯାହାଙ୍କ ଗମନରେ ମହା ଦଳମାନେ ଚଳନ କରନ୍ତି—ଅଦ୍ଭୁତ ଶକ୍ତିବାନ, ଦୋଷାରୋପଣରୁ ଅତୀତ।

Mantra 8

अद्वेषो नो मरुतो गातुमेतन श्रोता हवं जरितुरेवयामरुत् । विष्णोर्महः समन्यवो युयोतन स्मद्रथ्यो न दंसनाप द्वेषांसि सनुतः ॥

ହେ ମରୁତମାନେ, ଅଦ୍ୱେଷ (ବୈରହୀନ) ପଥରେ ଆମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ; ହେ ମରୁତମାନେ, ଜରିତା (ସ୍ତୋତା)ର ହବକୁ ଶୁଣନ୍ତୁ। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମହତ୍ତ୍ୱ ପାଇଁ ଏକତାର ଉତ୍ସାହରେ, ନିପୁଣ ରଥସାରଥି ପଥ ସଫା କରିବା ପରି, ଆମଠାରୁ ଦ୍ୱେଷମାନଙ୍କୁ ହଟାନ୍ତୁ; ଶତ୍ରୁତାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରାଇ ଆମକୁ ଜୟ ଦିଅନ୍ତୁ।

Mantra 9

गन्ता नो यज्ञं यज्ञियाः सुशमि श्रोता हवमरक्ष एवयामरुत् । ज्येष्ठासो न पर्वतासो व्योमनि यूयं तस्य प्रचेतसः स्यात दुर्धर्तवो निदः ॥

ହେ ଯଜ୍ଞାର୍ହ ମରୁତମାନେ, ଆମ ଯଜ୍ଞକୁ ଆସନ୍ତୁ; ସୁଖଶାନ୍ତିରେ ଆମ ହବକୁ ଶୁଣି ତାହାକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ—ହେ ଏବୟାମ (ଆଗେ ନେଇଯାଉଥିବା) ମରୁତମାନେ। ବିଶାଳ ବ୍ୟୋମରେ ବୃଦ୍ଧ ପର୍ବତମାନଙ୍କ ପରି, ଆପଣମାନେ ସେଇ (ସତ୍ୟ)ର ପ୍ରଚେତସ୍—ଜାଗ୍ରତ ଜ୍ଞାନୀ; ଶତ୍ରୁର ନିନ୍ଦା-ଚିତ୍କାର ପ୍ରତି ଦୁର୍ଧର ହୁଅନ୍ତୁ, ଅପ୍ରାପ୍ୟ ରୁହନ୍ତୁ।