Sukta 87

Mantra 1

प्र वो महे मतयो यन्तु विष्णवे मरुत्वते गिरिजा एवयामरुत् । प्र शर्धाय प्रयज्यवे सुखादये तवसे भन्ददिष्टये धुनिव्रताय शवसे ॥

প্ৰ আগবাঢ়ক তোমালোকৰ মহৎ মতি-বলসমূহ বিষ্ণুৰ পিনে—মৰুৎ-সহিত বিষ্ণুৰ পিনে, হে পৰ্বতজাত মৰুতসকল। প্ৰ আগবাঢ়ক যজ্ঞযোগ্য শর্ধাৰ পিনে, সুখ-দায়িনী শক্তিৰ পিনে, তৱসী (বলৱান) জনৰ পিনে যি আনন্দময় হৱিষক ভাল পায়; ধুনিৰ দৰে গর্জনময় বেগ-নিয়ম যাৰ, সেই শৱস্ (বল)-ৰ পিনে।

Mantra 2

प्र ये जाता महिना ये च नु स्वयं प्र विद्मना ब्रुवत एवयामरुत् । क्रत्वा तद्वो मरुतो नाधृषे शवो दाना मह्ना तदेषामधृष्टासो नाद्रयः ॥

প্ৰ আগবাঢ়ে সিহঁত—মহিমাত জন্ম লোৱা; আৰু এতিয়াও স্বয়ং নিজৰ বিদ্মনা (জ্ঞান) দ্বাৰা তাক ঘোষণা কৰে, হে এৱয়ামৰুত। ক্ৰতু (ইচ্ছাশক্তি) দ্বাৰাই, হে মৰুতসকল, তোমালোকৰ সেই অনধৃষ্য শৱঃ (অদম্য বল); দানৰ মহত্ত্ব দ্বাৰাই সিহঁতৰো সেই—অধৃষ্ট, দৃঢ় শিলৰ দৰে অচল।

Mantra 3

प्र ये दिवो बृहतः शृण्विरे गिरा सुशुक्वानः सुभ्व एवयामरुत् । न येषामिरी सधस्थ ईष्ट आँ अग्नयो न स्वविद्युतः प्र स्यन्द्रासो धुनीनाम् ॥

প্ৰ আগবাঢ়ে সিহঁত—বৃহৎ দ্যৌৰ পৰা গীত-স্তোত্ৰৰ বাণী শুনে; উজ্জ্বল-জ্বলা, সু-শোভন, হে এৱয়ামৰুত। সিহঁতৰ ইৰী (প্ৰেৰক শক্তি) সধস্থ (সামূহিক আসন)ত কেতিয়াও নাশ হয় নে; স্ব-বিদ্যুৎযুক্ত অগ্নিৰ দৰে, ধুনিসমূহৰ স্যন্দ্ৰা (প্ৰবাহমান কম্পন) আগলৈ বয়।

Mantra 4

स चक्रमे महतो निरुरुक्रमः समानस्मात्सदस एवयामरुत् । यदायुक्त त्मना स्वादधि ष्णुभिर्विष्पर्धसो विमहसो जिगाति शेवृधो नृभिः ॥

সেইজন মহত্ত্বৰ পৰা বহিৰ্গমন কৰিলে—বিস্তৃত পদক্ষেপে; একে আসন (সদস)ৰ পৰা, হে মৰুতগণ। যেতিয়া তেওঁ নিজৰ স্বভাৱ-শক্তিৰে (ত্মনা) যুক্ত কৰিলে, তেতিয়া স্ৰোতস্বিনী ধাৰাসমূহৰ মাজেৰে তেওঁ প্ৰতিদ্বন্দ্বী বলসমূহক জয় কৰে; বিশাল প্ৰতিবন্ধকতাক অতিক্ৰম কৰে—মানৱৰ বাবে মঙ্গল বৃদ্ধি কৰা সেইজন।

Mantra 5

स्वनो न वोऽमवान्रेजयद्वृषा त्वेषो ययिस्तविष एवयामरुत् । येना सहन्त ऋञ्जत स्वरोचिषः स्थारश्मानो हिरण्ययाः स्वायुधास इष्मिणः ॥

ধ্বনিত শব্দৰ দৰে তোমালোকৰ বলৱান বৃষ (বীৰ্য) কঁপাই তোলে—তীব্ৰ, দ্ৰুতগামী, মহাশক্তিমান, হে মৰুতগণ। সেই শক্তিৰে তোমালোক জয়ী হওঁ আৰু দীপ্তিত উথলি উঠা—স্বয়ং-প্ৰভ; দৃঢ় ৰশ্মিসহ, সোনালী, স্ব-অস্ত্ৰধাৰী, প্ৰেৰক—সংকেন্দ্ৰিত তেজৰ শক্তিৰূপে।

Mantra 6

अपारो वो महिमा वृद्धशवसस्त्वेषं शवोऽवत्वेवयामरुत् । स्थातारो हि प्रसितौ संदृशि स्थन ते न उरुष्यता निदः शुशुक्वांसो नाग्नयः ॥

অপাৰ তোমালোকৰ মহিমা, হে বৃদ্ধি-শৱস (বঢ়া শক্তিৰ) অধিকারীসকল; তোমালোকৰ তীব্ৰ শৱ (বল) ৰক্ষা কৰক, হে মৰুতগণ। কিয়নো তোমালোক অগ্ৰ-প্ৰেৰণা (প্রসিতি)ত স্থিৰভাৱে দণ্ডায়মান, একে দৃষ্টিত দৃশ্যমান; অগ্নিৰ দৰে জ্বলি উঠা তোমালোক, নিন্দকসকলৰ পৰা আমাক ৰক্ষা কৰা।

Mantra 7

ते रुद्रासः सुमखा अग्नयो यथा तुविद्युम्ना अवन्त्वेवयामरुत् । दीर्घं पृथु पप्रथे सद्म पार्थिवं येषामज्मेष्वा महः शर्धांस्यद्भुतैनसाम् ॥

সু-যজ্ঞসম্পন্ন সেই ৰুদ্ৰসকল—অগ্নিৰ দৰে বহুবিধ দীপ্তিসম্পন্ন—হে মৰুত, আমাক ৰক্ষা কৰক। দীঘল আৰু প্ৰশস্ত সেই পাৰ্থিৱ সদ্ম (বাসস্থান) তেওঁলোকে বিস্তাৰ কৰে; যিসকলৰ যাত্ৰাপথসমূহত মহৎ শাৰ্ধসমূহ গতি কৰে—অদ্ভুত শক্তিসম্পন্ন, দোষাৰোপ-অযোগ্য।

Mantra 8

अद्वेषो नो मरुतो गातुमेतन श्रोता हवं जरितुरेवयामरुत् । विष्णोर्महः समन्यवो युयोतन स्मद्रथ्यो न दंसनाप द्वेषांसि सनुतः ॥

হে মৰুতসকল, বৈৰ-বিদ্বেষবিহীন পথেদি আমাৰ ওচৰলৈ আহক; গায়কৰ আহ্বান শুনক, হে এৱয়াম মৰুত। বিষ্ণুৰ মহিমাৰ বাবে এক-উৎসাহে মিলি, দক্ষ ৰথচালকে পথ পৰিষ্কাৰ কৰাৰ দৰে, আমাৰ পৰা ঘৃণা-বিদ্বেষ দূৰ কৰক আৰু বৈৰিতাৰ ওপৰেদি আমাক পাৰ কৰাই জয়ী কৰক।

Mantra 9

गन्ता नो यज्ञं यज्ञियाः सुशमि श्रोता हवमरक्ष एवयामरुत् । ज्येष्ठासो न पर्वतासो व्योमनि यूयं तस्य प्रचेतसः स्यात दुर्धर्तवो निदः ॥

হে যজ্ঞযোগ্যসকল, আমাৰ যজ্ঞলৈ আহক; সু-শমি (শান্ত কল্যাণ)ত আমাৰ আহ্বান শুনক আৰু তাক ৰক্ষা কৰক, হে এৱয়াম মৰুত। বিস্তৃত ব্যোমত জ্যেষ্ঠ পৰ্বতৰ দৰে, আপোনালোক সেই সত্যৰ প্ৰচেতস (সচেতন জ্ঞানী); বৈৰী নিন্দাৰ ধ্বনিৰ বাবে আপোনালোক দুৰ্ধৰ্ত হওক—অভেদ্য।