Sukta 142

Mantra 1

अयमग्ने जरिता त्वे अभूदपि सहसः सूनो नह्यन्यदस्त्याप्यम् । भद्रं हि शर्म त्रिवरूथमस्ति त आरे हिंसानामप दिद्युमा कृधि ॥

அக்னியே, இந்த ஸ்தோத்திரகர் உன்னோடு ஒன்றாயினான், வலிமையின் புதல்வனே; அடையத்தக்க வேறு உறுதியான அடைக்கலம் இல்லை. உன்னிடமே நல்வழங்கும், மும்மடங்கு காவலுடைய சரணம் உள்ளது; தீங்கு செய்பவர்களின் தாக்குதலை எங்களிடமிருந்து தூரப்படுத்தி, எங்களைச் சுற்றிலும் ஒளிமிகு பாதுகாப்பை அமைத்தருள்வாயாக.

Mantra 2

प्रवत्ते अग्ने जनिमा पितूयतः साचीव विश्वा भुवना न्यृञ्जसे । प्र सप्तयः प्र सनिषन्त नो धियः पुरश्चरन्ति पशुपा इव त्मना ॥

அக்னியே, தந்தையை நாடி உன் பிறப்பு முன்னே செல்கிறது; வலிமைமிக்க துணைவன் போல நீ எல்லா உலகங்களையும் ஒழுங்காக அமைத்து நடத்துகிறாய். ஏழு (கதிர்கள்/சக்திகள்) முன்னே செல்கின்றன; அவை முன்னே சென்று எங்களுக்காக ‘தீ’ (உள்ளுணர்வு-சிந்தனை) யை வெல்லுகின்றன—தானே இயக்கப்படும் மேய்ப்பன் போல முன்நடந்து, உள்ளகப் பசுக்கள் (ஞானக் கதிர்கள்) காக்கின்றன.

Mantra 3

उत वा उ परि वृणक्षि बप्सद्बहोरग्न उलपस्य स्वधावः । उत खिल्या उर्वराणां भवन्ति मा ते हेतिं तविषीं चुक्रुधाम ॥

மேலும் நீ உண்மையாகவே, அக்னியே, விரிந்த வெளியில் அமர்ந்தவனாய், ஸ்வதாவானாய், உன் பாதையைச் சுற்றிவளைத்து தேர்ந்தெடுக்கிறாய். மேலும் பாழ்நிலங்களும் வளமான வயல்களாக மாறுகின்றன. உன் ‘ஹேதி’—உன் கடும் வலிமையை—நாங்கள் சீற்றமடையச் செய்யாதிருப்போமாக; மாறாக உன் ஆற்றல் எங்கள் வளர்ச்சியாக மாறுக.

Mantra 4

यदुद्वतो निवतो यासि बप्सत्पृथगेषि प्रगर्धिनीव सेना । यदा ते वातो अनुवाति शोचिर्वप्तेव श्मश्रु वपसि प्र भूम ॥

நீ உயர்ந்த இடங்களிலிருந்து தாழ்ந்த வெளிகளுக்குச் செல்லும் போது, வெற்றி பெறும் சேனை போலப் பிரிந்து பிரிந்து விரிந்து முன்னே செல்கிறாய். உன் பின்னால் காற்று தொடர்ந்தெழும்போது, உன் ஜ்வாலை நாவிதன் தாடியைச் சவரம் செய்வதுபோல் பூமியைச் சீவி சுத்தம் செய்கிறது—புதிய, தர்மமான வளர்ச்சிக்காக நிலத்தைத் தூய்மைப்படுத்தி.

Mantra 5

प्रत्यस्य श्रेणयो ददृश्र एकं नियानं बहवो रथासः । बाहू यदग्ने अनुमर्मृजानो न्यङ्ङुत्तानामन्वेषि भूमिम् ॥

அவனை எதிர்நோக்கி வரிசைகள் தென்படுகின்றன—பல ரதங்கள் ஒரே நிர்ணயப் பாதைக்கே செல்கின்றன. ஓ அக்னியே, நீ உன் புஜங்களால் உரசி சுத்தப்படுத்திக்கொண்டே, நீள்ந்து கிடக்கும் பூமியின் மீது கீழ்நோக்கி தேடிச் செல்லும் போது, பாதைகளை ஒன்றாக்குகிறாய்—சிதறிய இயக்கங்களை ஒரே சரியான முன்னேற்றப் போக்காக இணைக்கிறாய்.

Mantra 6

उत्ते शुष्मा जिहतामुत्ते अर्चिरुत्ते अग्ने शशमानस्य वाजाः । उच्छ्वञ्चस्व नि नम वर्धमान आ त्वाद्य विश्वे वसवः सदन्तु ॥

எழுந்திரு—உன் ஶுஷ்மம் எல்லா தடைகளையும் உதிர்த்தெறியட்டும்; எழுந்திரு—உன் அர்ச்சி; எழுந்திரு—ஓ அக்னியே, முயல்பவனுக்கான வலத்தின் நிறைவுகள். நேராக நில்; வளர்கின்ற பணிவில் வணங்கு: இன்று எல்லா வசுக்கள் உன்னுள் வந்து அமரட்டும்.

Mantra 7

अपामिदं न्ययनं समुद्रस्य निवेशनम् । अन्यं कृणुष्वेतः पन्थां तेन याहि वशाँ अनु ॥

இது நீர்களின் கீழ்நோக்கிச் செலுத்தும் ஓட்டம்; சமுத்திரத்தின் குடியிருப்பு. இதிலிருந்து விலகி உனக்கென வேறொரு பாதையை அமை; அந்தப் பாதையிலே செல், வஷா (இச்சைத் தூண்டுதல்/வஷா-சக்தி) வழியே தொடர்ந்து.

Mantra 8

आयने ते परायणे दूर्वा रोहन्तु पुष्पिणीः । ह्रदाश्च पुण्डरीकाणि समुद्रस्य गृहा इमे ॥

உன் வருகையிலும் புறப்பாட்டிலும் தூர்வா புல் மலர்ந்து வளரட்டும். மேலும் ஏரிகளும் வெண்தாமரைகளும் உண்டாகட்டும்—இவையே சமுத்திரத்தின் ஆழத்தின் இல்லங்கள் (இப்போது வாழத்தக்கவை).