Sukta 154

Mantra 1

विष्णोर्नु कं वीर्याणि प्र वोचं यः पार्थिवानि विममे रजांसि । यो अस्कभायदुत्तरं सधस्थं विचक्रमाणस्त्रेधोरुगायः ॥

এতিয়া বিষ্ণুৰ বীৰ্যসমূহ মই ঘোষণা কৰোঁ—যিজনে পাৰ্থিৱ ৰজাংসি মাপি ভাগ কৰিলে, যিজনে উত্তৰ সধস্থ স্থিৰ কৰি থিয় কৰালে; ত্ৰিধা পদক্ষেপে আগবাঢ়ি, উৰুগায় (বিস্তৃত-প্ৰশংসিত) জনে লোকসমূহৰ ত্ৰিবিধ গতি স্থাপন কৰিলে।

Mantra 2

प्र तद्विष्णुः स्तवते वीर्येण मृगो न भीमः कुचरो गिरिष्ठाः । यस्योरुषु त्रिषु विक्रमणेष्वधिक्षियन्ति भुवनानि विश्वा ॥

তেনে বিষ্ণুক তেওঁৰ বীৰ্য্যৰ বাবে স্তৱ কৰা হয়—ভয়ংকৰ মৃগ যেন, বিচৰণশীল, পৰ্বতৰ শিখৰত নিবাসী। যাৰ তিনিটা বিস্তৃত বিক্ৰমণত সকলো ভুবনেই আশ্ৰয় লয়।

Mantra 3

प्र विष्णवे शूषमेतु मन्म गिरिक्षित उरुगायाय वृष्णे । य इदं दीर्घं प्रयतं सधस्थमेको विममे त्रिभिरित्पदेभिः ॥

আমাৰ মনন বলসহ বিষ্ণুলৈ আগবাঢ়ক—গিৰিশিখৰত নিবাসী, উৰুগায় (বিস্তৃত স্তৱযোগ্য), বলৱান বৃষ্ণে। যি একাই এই দীঘলকৈ প্ৰসাৰিত সধস্থ (আসন/আধাৰ) তিনিটা পদেৰে মাপিলে।

Mantra 4

यस्य त्री पूर्णा मधुना पदान्यक्षीयमाणा स्वधया मदन्ति । य उ त्रिधातु पृथिवीमुत द्यामेको दाधार भुवनानि विश्वा ॥

যাৰ তিনিটা পদ মধুৰে পূৰ্ণ—অক্ষয়, স্বধাৰ দ্বাৰা আনন্দিত। যি একাই ত্ৰিধাতু ৰূপে পৃথিৱী আৰু দ্যৌ (আকাশ) স্থাপন কৰি সকলো ভুবন ধাৰণ কৰিলে।

Mantra 5

तदस्य प्रियमभि पाथो अश्यां नरो यत्र देवयवो मदन्ति । उरुक्रमस्य स हि बन्धुरित्था विष्णोः पदे परमे मध्व उत्सः ॥

আমি যেন সেই প্ৰিয় পথত উপনীত হওঁ, য’ত দেব-অন্বেষী নৰসকলে আনন্দে মত্ত হয়। কিয়নো ইয়ে সঁচাকৈয়ে উৰুক্রম বিষ্ণুৰ সত্য বন্ধুত্ব-সম্বন্ধ; বিষ্ণুৰ পৰম পদত মধুৰ আনন্দৰ উৎস আছে।

Mantra 6

ता वां वास्तून्युश्मसि गमध्यै यत्र गावो भूरिशृङ्गा अयासः । अत्राह तदुरुगायस्य वृष्णः परमं पदमव भाति भूरि ॥

আপোনালোক দুজনৰ সেই বাসস্থানসমূহলৈ আমি যাবলৈ আকুল, য’ত বহুশৃঙ্গা গাভীসমূহ—জ্যোতিৰ জ্ঞান-ৰশ্মি—অক্লান্তে বিচৰণ কৰে। তাতেই উৰুগায় বৃষ, বিস্তৃতজনৰ সেই পৰম পদ প্ৰচুৰ জ্যোতিত উজ্জ্বল হৈ প্ৰকাশ পায়।