Opening the text

Sukta 7.19
Vasiṣṭha
Indra
Triṣṭubh
वसिष्ठस्यायं त्रिष्टुभः सूक्तः इन्द्रं दुर्धर्षं तीक्ष्णशृङ्गं वृषभमाह्वयति, यः जनान् शक्तींश्च सम्यग्गतौ नियोजयति यजमानं च दीप्ततरं पन्थानं नयति। अस्य सूक्तस्य मध्ये इन्द्रस्य पुरातनानि दानानि जयांश्च सुदासो राज्ञो यज्ञस्य समृद्ध्या संबध्यन्ते; मन्त्रेण हविषा च हरितानश्वान् युज्य, वाजं (पूर्णतां बलं च) जिगीषति। अन्ते च ब्रह्मणा (सत्यवचसा) प्रेरितस्येन्द्रस्य सहाय्येन दीर्घकालरक्षणं स्थिराणि स्थानानि क्षेमं च याचते।
Mantra 1
यस्तिग्मशृङ्गो वृषभो न भीम एकः कृष्टीश्च्यावयति प्र विश्वाः । यः शश्वतो अदाशुषो गयस्य प्रयन्तासि सुष्वितराय वेदः ॥
यः तिग्मशृङ्गो वृषभो न भीमः एकः सर्वाः कृष्टीः प्र च्यावयति। यः शश्वतः अदाशुषो गयस्य प्रयन्ता; त्वं सुष्वितराय वेदः पथो नेतासि।
Mantra 2
त्वं ह त्यदिन्द्र कुत्समावः शुश्रूषमाणस्तन्वा समर्ये । दासं यच्छुष्णं कुयवं न्यस्मा अरन्धय आर्जुनेयाय शिक्षन् ॥
त्वं हि इन्द्र कुत्सम् अवाः—शुश्रूषमाणं तन्वा समर्ये। यदा दासं शुष्णं कुयवं न्यस्मा अरन्धयः, तदा आर्जुनेयाय शिक्षन् विजयस्य कौशलं प्रदर्शयः।
Mantra 3
त्वं धृष्णो धृषता वीतहव्यं प्रावो विश्वाभिरूतिभिः सुदासम् । प्र पौरुकुत्सिं त्रसदस्युमावः क्षेत्रसाता वृत्रहत्येषु पूरुम् ॥
त्वं धृष्णो धृषता बलेन वीतहव्यं सुदासं विश्वाभिरूतिभिः प्रावः। प्र पौरुकुत्सिं त्रसदस्युम् अवाः; क्षेत्रसाते वृत्रहत्येषु पूरुं समधारयः।
Mantra 4
त्वं नृभिर्नृमणो देववीतौ भूरीणि वृत्रा हर्यश्व हंसि । त्वं नि दस्युं चुमुरिं धुनिं चास्वापयो दभीतये सुहन्तु ॥
त्वं नृभिर्नृमणो देववीतौ भूरीणि वृत्राणि हर्यश्व हंसि। त्वं नि दस्युं चुमुरिं धुनिं चास्वापयो दभीतये सुहन्तु॥
Mantra 5
तव च्यौत्नानि वज्रहस्त तानि नव यत्पुरो नवतिं च सद्यः । निवेशने शततमाविवेषीरहञ्च वृत्रं नमुचिमुताहन् ॥
तव च्यौत्नानि वज्रहस्त तानि नव यत्पुरो नवतिं च सद्यः। निवेशने शततमाविवेषीरहञ्च वृत्रं नमुचिमुताहन्॥
Mantra 6
सना ता त इन्द्र भोजनानि रातहव्याय दाशुषे सुदासे । वृष्णे ते हरी वृषणा युनज्मि व्यन्तु ब्रह्माणि पुरुशाक वाजम् ॥
सना ता त इन्द्र भोजनानि रातहव्याय दाशुषे सुदासे। वृष्णे ते हरी वृषणा युनज्मि व्यन्तु ब्रह्माणि पुरुशाक वाजम्॥
Mantra 7
मा ते अस्यां सहसावन्परिष्टावघाय भूम हरिवः परादै । त्रायस्व नोऽवृकेभिर्वरूथैस्तव प्रियासः सूरिषु स्याम ॥
मा तेऽस्यां सहसावन् परिष्टावघाय भूम हरिवः परादै । त्रायस्व नोऽवृकेभिर्वरूथैस्तव प्रियासः सूरिषु स्याम ॥
Mantra 8
प्रियास इत्ते मघवन्नभिष्टौ नरो मदेम शरणे सखायः । नि तुर्वशं नि याद्वं शिशीह्यतिथिग्वाय शंस्यं करिष्यन् ॥
प्रियास इत्ते मघवन्नभिष्टौ नरो मदेम शरणे सखायः । नि तुर्वशं नि याद्वं शिशीह्यतिथिग्वाय शंस्यं करिष्यन् ॥
Mantra 9
सद्यश्चिन्नु ते मघवन्नभिष्टौ नरः शंसन्त्युक्थशास उक्था । ये ते हवेभिर्वि पणीँरदाशन्नस्मान्वृणीष्व युज्याय तस्मै ॥
सद्यश्चिन्नु ते मघवन्नभिष्टौ नरः शंसन्त्युक्थशास उक्था । ये ते हवेभिर्वि पणीँरदाशन्नस्मान्वृणीष्व युज्याय तस्मै ॥
Mantra 10
एते स्तोमा नरां नृतम तुभ्यमस्मद्र्यञ्चो ददतो मघानि । तेषामिन्द्र वृत्रहत्ये शिवो भूः सखा च शूरोऽविता च नृणाम् ॥
हे नॄणां नृतम इन्द्र! एते स्तोमाः अस्मद्-आर्यञ्चः तुभ्यं गच्छन्ति, तव मघानि ददतः। तेषां कृते, हे इन्द्र, वृत्रहत्यायां शिवो भव; सखा च भव, शूरोऽविता च नृणाम्।
Mantra 11
नू इन्द्र शूर स्तवमान ऊती ब्रह्मजूतस्तन्वा वावृधस्व । उप नो वाजान्मिमीह्युप स्तीन्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥
नूनम्, हे शूर इन्द्र, स्तवमानः ऊत्यां वर्धस्व—ब्रह्मजूतः सन् तन्वा वावृधस्व। अस्मभ्यं वाजान् मिमीहि, अस्माकं स्थिराणि स्थानानि चोपमिमीहि; यूयं नः स्वस्तिभिः सदा पात।
It praises Indra as the supreme force who clears the way, empowers the community, and rewards the one who offers rightly, asking him to grant strength (vāja), stability, and well-being (svasti).
Sudās is presented as the exemplary patron who gives proper oblations; the hymn claims Indra’s ancient gifts and victories for such a generous offerer and his people.
It means Indra is ‘impelled by brahman’—moved by effective sacred speech and truth-word—so the hymn asks that praise itself activate Indra’s protective power and increase strength and security.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.