Sukta 19

Mantra 1

यस्तिग्मशृङ्गो वृषभो न भीम एकः कृष्टीश्च्यावयति प्र विश्वाः । यः शश्वतो अदाशुषो गयस्य प्रयन्तासि सुष्वितराय वेदः ॥

ଯେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ-ଶୃଙ୍ଗବାନ, ପରାକ୍ରମରେ ବୃଷଭ ସମ, ଭୀମ—ଏକାକୀ ହୋଇ ସମସ୍ତ ପ୍ରଜାଙ୍କୁ ଯଥାଯଥ ଗତିରେ ପ୍ରବର୍ତ୍ତାଏ। ଯେ ଶଶ୍ୱତ ଅଦାଶୁ (ଅର୍ପଣ ନ କରୁଥିବା)ର ଗୟ (ଜୀବବଳ/ସମୃଦ୍ଧି)ର ଅଗ୍ରନେତା—ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ହିଁ ବେଦ (ଜ୍ଞାନୀ), ଯେ ଅଧିକ ସୁଖଦ ଓ ଅଧିକ ଦୀପ୍ତିମୟ ଗମନ-ପଥକୁ ନେଇଯାଅ।

Mantra 2

त्वं ह त्यदिन्द्र कुत्समावः शुश्रूषमाणस्तन्वा समर्ये । दासं यच्छुष्णं कुयवं न्यस्मा अरन्धय आर्जुनेयाय शिक्षन् ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସମରରେ ସମଗ୍ର ତନୁଦ୍ୱାରା ତୁମ ସେବା କରୁଥିବା କୁତ୍ସକୁ ତୁମେ ହିଁ ରକ୍ଷା କଲ। ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଦାସ—ଛଳକାରୀ ଶୁଷ୍ଣକୁ—ଏହିଜନ ପାଇଁ ନିମ୍ନେ ପତିତ କରି ବଶ କଲ, ସେତେବେଳେ ତୁମେ ଆର୍ଜୁନେୟକୁ ବିଜୟର ଯଥାର୍ଥ କୌଶଳ ଶିଖାଉଥିଲ।

Mantra 3

त्वं धृष्णो धृषता वीतहव्यं प्रावो विश्वाभिरूतिभिः सुदासम् । प्र पौरुकुत्सिं त्रसदस्युमावः क्षेत्रसाता वृत्रहत्येषु पूरुम् ॥

ହେ ଧୃଷ୍ଣ (ସାହସୀ), ଧୃଷତା (ପ୍ରଚଣ୍ଡ) ବଳରେ, ବୀତହବ୍ୟ (ସୁହବିଷ୍ ଅର୍ପଣକାରୀ) ସୁଦାସକୁ ତୁମେ ସମସ୍ତ ସହାୟତାରେ ରକ୍ଷା କଲ। ତୁମେ ପୌରୁକୁତ୍ସିକୁ ସହାୟ କଲ, ତୁମେ ତ୍ରସଦସ୍ୟୁକୁ ସହାୟ କଲ; କ୍ଷେତ୍ର-ସାତାରେ, ବୃତ୍ର-ହତ୍ୟାମାନେ, ତୁମେ ପୂରୁକୁ ଧାରଣ କଲ।

Mantra 4

त्वं नृभिर्नृमणो देववीतौ भूरीणि वृत्रा हर्यश्व हंसि । त्वं नि दस्युं चुमुरिं धुनिं चास्वापयो दभीतये सुहन्तु ॥

ହେ ହର୍ୟଶ୍ୱ ଇନ୍ଦ୍ର! ଦେବପ୍ରେରିତ ଅଗ୍ରସରଣରେ ନରବୀରମାନଙ୍କ ସହ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ତୁମେ ଅନେକ ଆବରଣରୂପ ବୃତ୍ରମାନଙ୍କୁ ସଂହାର କର। ତୁମେ ଦସ୍ୟୁ—ଚୁମୁରି ଓ ଧୁନି—କୁ ପତିତ କରି ନିଦ୍ରାରେ ଶୁଆଇଲ, ଯେପରି ଦଭୀତି ‘ସୁହନ୍ତୁ’ ହୋଇ ସୁପ୍ରହାର କରି ବିଜୟୀ ହେଉ।

Mantra 5

तव च्यौत्नानि वज्रहस्त तानि नव यत्पुरो नवतिं च सद्यः । निवेशने शततमाविवेषीरहञ्च वृत्रं नमुचिमुताहन् ॥

ହେ ବଜ୍ରହସ୍ତ! ସେହି ତୁମର ମହାପରାକ୍ରମ—ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ନବ୍ବେ ଦୁର୍ଗକୁ ଭଙ୍ଗ କଲ; ସେଗୁଡ଼ିକୁ ନବ (କୃତ୍ୟ) ବୋଲି ଗଣାଗଲା। ନିବେଶନ-ସ୍ଥାନରେ ତୁମେ ଶତତମ ପୂର୍ଣ୍ଣତା ପରି ପ୍ରବେଶ କଲ; ଏବଂ ତୁମେ ବୃତ୍ରକୁ ମଧ୍ୟ ହତ କଲ, ନମୁଚିକୁ ମଧ୍ୟ ସଂହାର କଲ।

Mantra 6

सना ता त इन्द्र भोजनानि रातहव्याय दाशुषे सुदासे । वृष्णे ते हरी वृषणा युनज्मि व्यन्तु ब्रह्माणि पुरुशाक वाजम् ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର! ପ୍ରାଚୀନ କାଳରୁ ସେହି ଭୋଜନ/ଆନନ୍ଦ ତୁମର—ସ୍ୱୀକୃତ ହବି ଅର୍ପଣ କରୁଥିବା ଦାତା ସୁଦାସ ପାଇଁ। ହେ ବୃଷ୍ଣେ! ତୁମର ଦୁଇ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହରିଙ୍କୁ ମୁଁ ଯୋଗ କରୁଛି; ହେ ପୁରୁଶାକ! ବ୍ରହ୍ମାଣି (ମନ୍ତ୍ର) ବିସ୍ତାରିତ ହେଉନ୍ତୁ ଏବଂ ଆମ ପାଇଁ ବଳର ପ୍ରଚୁରତା—ବାଜ—ଜୟ କରୁନ୍ତୁ।

Mantra 7

मा ते अस्यां सहसावन्परिष्टावघाय भूम हरिवः परादै । त्रायस्व नोऽवृकेभिर्वरूथैस्तव प्रियासः सूरिषु स्याम ॥

ହେ ସହସାବନ୍ (ମହାବଳୀ) ହରିବଃ, ଏହି ସବୁଦିଗରୁ ଘେରିଥିବା ସଙ୍କଟରେ ଆମେ ତୁମ ପାଇଁ ଅଘାତର କାରଣ ନ ହେଉ; ନ ତୁମଠାରୁ ପରାଦୈ (ଦୂରେ ପଡ଼ିଯିବା) ହେଉ। ଅବୃକ (ଓଲ୍ଫ-ରହିତ, ନିର୍ଦଂଶ) ବରୂଥ—ରକ୍ଷାକବଚ—ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର। ସୂରିଷୁ (ପ୍ରକାଶିତ ନେତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ) ଆମେ ତୁମ ପ୍ରିୟ ହେଉ।

Mantra 8

प्रियास इत्ते मघवन्नभिष्टौ नरो मदेम शरणे सखायः । नि तुर्वशं नि याद्वं शिशीह्यतिथिग्वाय शंस्यं करिष्यन् ॥

ହେ ମଘବନ୍ (ଇନ୍ଦ୍ର), ତୁମ ପ୍ରିୟ ଅଭିଷ୍ଟ (ଇଚ୍ଛିତ) ସାନ୍ନିଧ୍ୟରେ ଆମେ ନରଃ (ବୀରମାନେ) ଶରଣରେ ସଖା ହୋଇ ଆନନ୍ଦ କରୁ। ତୁର୍ବଶକୁ ଦମନ କର, ଯାଦ୍ୱକୁ ଦମନ କର; ଅତିଥିଗ୍ୱା (ଅତିଥି-ଦ୍ରଷ୍ଟା) ପାଇଁ ଶଂସ୍ୟ (ପ୍ରଶଂସନୀୟ) କାର୍ଯ୍ୟ ସାଧନ କରିବାକୁ ତୁମ ସଙ୍କଳ୍ପକୁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ କର (ଶିଶୀହି)।

Mantra 9

सद्यश्चिन्नु ते मघवन्नभिष्टौ नरः शंसन्त्युक्थशास उक्था । ये ते हवेभिर्वि पणीँरदाशन्नस्मान्वृणीष्व युज्याय तस्मै ॥

ହେ ମଘବନ୍, ତୁମ ଅଭିଷ୍ଟ ସହାୟତାରେ ସଦ୍ୟଃ (ତତ୍କ୍ଷଣେ) ନରଃ ଉକ୍ଥଶାସଃ ଉକ୍ଥା—ବାଣୀର ଗାୟକମାନେ ବାଣୀକୁ—ସ୍ତୁତିରୂପେ ଘୋଷଣା କରନ୍ତି। ଯେମାନେ ନିଜ ହବେଭିଃ ଦ୍ୱାରା ପଣୀନ୍ (ପଣିମାନେ)କୁ ଛିଟାଇଦେଲେ, ସେହି କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ, ସେହି ଯୁଜ୍ୟାୟ (ଯୋଜନ/ଯୋକିଂ) ପାଇଁ ଆମକୁ ମଧ୍ୟ ବରଣ କର।

Mantra 10

एते स्तोमा नरां नृतम तुभ्यमस्मद्र्यञ्चो ददतो मघानि । तेषामिन्द्र वृत्रहत्ये शिवो भूः सखा च शूरोऽविता च नृणाम् ॥

ହେ ନରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅତି-ନୃତମ! ଏହି ନରମାନଙ୍କ ସ୍ତୋମ ଆମଠାରୁ ତୁମ ପାଖକୁ ଗତି କରୁଛି, ତୁମ ମଘା (ଦାନ-ବୈଭବ) ଅର୍ପଣ କରୁଥିବା। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବୃତ୍ରହତ୍ୟାରେ ଶିବ (ଶୁଭ) ହେଉ; ସଖା ହେଉ, ଶୂର ହେଉ, ଏବଂ ନରମାନଙ୍କ ଅବିତା (ରକ୍ଷକ) ହେଉ।

Mantra 11

नू इन्द्र शूर स्तवमान ऊती ब्रह्मजूतस्तन्वा वावृधस्व । उप नो वाजान्मिमीह्युप स्तीन्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥

ଏବେ, ହେ ଶୂର ଇନ୍ଦ୍ର! ସ୍ତୁତି ପାଇ ନିଜ ଊତି (ସହାୟ)ରେ ବୃଦ୍ଧି ହେଉ; ବ୍ରହ୍ମଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ ହୋଇ, ନିଜ ତନ୍ୱା (ଶକ୍ତିମୟ ଦେହ)ରେ ବିସ୍ତାର ହେଉ। ଆମ ପାଇଁ ବାଜା (ବଳର ପୂର୍ଣ୍ଣତା) ଗଢ଼, ଆମ ଦୃଢ଼ ସ୍ଥାନ ଗଢ଼; ତୁମେ ଆମକୁ ସଦା ସ୍ୱସ୍ତିଭିଃ (କଲ୍ୟାଣରେ) ରକ୍ଷା କର।