Opening the text

Sukta 4.26
Vāmadeva Gautama (RV 4.26 is traditionally his)
Indra (hymn context), with a strong self-revelatory (aham) voice; sometimes read as the seer speaking with divine identification
Triṣṭubh
ऋग्वेदस्य ४.२६ सूक्तं विस्मयकरं स्वप्रकाशनात्मकं च; अत्र ऋषिः “अहम्” इति वाचं प्रयुञ्जानः स्वं पुराकथितैः शक्तिरूपैः प्रसिद्धैश्च पुरुषैः समीकुरुते, यथा इन्द्रस्यैव चेतना तेन माध्यमेन वदतीति। अनन्तरं श्येनस्य (पक्षिणः) पौराणिकं पतनं वर्ण्यते—यः मनवे सोमम् आनयत्—यत् दिव्यानन्दस्य विजयीहरणं तथा शत्रूनां/द्वेषिणां बलानां परित्यागं प्रतीकयति। अस्य सूक्तस्य प्रयोजनं इन्द्रस्य सोमशक्तेः च स्तुतिः, तथा तस्यैव दिव्यविजये सहभागीभूतस्य ऋषेः प्रेरितात्मपरिचयस्य उद्घोषश्च।
Mantra 1
अहं मनुरभवं सूर्यश्चाहं कक्षीवाँ ऋषिरस्मि विप्रः । अहं कुत्समार्जुनेयं न्यृञ्जेऽहं कविरुशना पश्यता मा ॥
अहं मनुरभवं सूर्यश्चाहं कक्षीवाँ ऋषिरस्मि विप्रः। अहं कुत्समार्जुनेयं न्यृञ्जेऽहं कविरुशना पश्यता मा॥
Mantra 2
अहं भूमिमददामार्यायाहं वृष्टिं दाशुषे मर्त्याय । अहमपो अनयं वावशाना मम देवासो अनु केतमायन् ॥
अहं विस्तीर्णां भूमिम् आर्याय अददाम्; अहं दाशुषे मर्त्याय वृष्टिं अददाम्। अहम् अपः वावशानाः अनयम्; मम केतुम्—चेतनाप्रदीपम्—अनु देवासोऽयन्।
Mantra 3
अहं पुरो मन्दसानो व्यैरं नव साकं नवतीः शम्बरस्य । शततमं वेश्यं सर्वताता दिवोदासमतिथिग्वं यदावम् ॥
अहं मन्दसानः शम्बरस्य पुरो व्यैरं नव च नवतीश्च साकं अचूर्णयम्। दिवोदासम् अतिथिग्वं यद् आवम्—शततमं वेश्यं सर्वताता।
Mantra 4
प्र सु ष विभ्यो मरुतो विरस्तु प्र श्येनः श्येनेभ्य आशुपत्वा । अचक्रया यत्स्वधया सुपर्णो हव्यं भरन्मनवे देवजुष्टम् ॥
प्र स उ विभ्यो मरुतो विरस्तु; प्र श्येनः श्येनेभ्यः आशुपत्वा। अचक्रया यत् स्वधया सुपर्णो हव्यं भरन् मनवे देवजुष्टम्।
Mantra 5
भरद्यदि विरतो वेविजानः पथोरुणा मनोजवा असर्जि । तूयं ययौ मधुना सोम्येनोत श्रवो विविदे श्येनो अत्र ॥
यदा स भरन् वेविजानः शीघ्रवेगः, उरुणा पथो मनोजवा असर्जि। तूयं स मधुना सोम्येन ययौ; उतात्र श्येनः श्रवोऽपि विविदे—तस्य जय्यस्याहरणस्य।
Mantra 6
ऋजीपी श्येनो ददमानो अंशुं परावतः शकुनो मन्द्रं मदम् । सोमं भरद्दादृहाणो देवावान्दिवो अमुष्मादुत्तरादादाय ॥
ऋजीपी श्येनो ददमानोऽंशुं परावतः शकुनो मन्द्रं मदम् आनयत्। सोमं भरन् दादृहाणो देवावान्, दिवोऽमुष्मादुत्तराद् आदाय तम् आहरत्।
Mantra 7
आदाय श्येनो अभरत्सोमं सहस्रं सवाँ अयुतं च साकम् । अत्रा पुरंधिरजहादरातीर्मदे सोमस्य मूरा अमूरः ॥
आदाय श्येनोऽभरत् सोमं सहस्रं सवाँ अयुतं च साकम्। अत्र पुरंधिरजहादरातीः; मदे सोमस्य मूरा अमूरः।
The hymn uses an “aham” voice to show inspired identity: the seer speaks as if his awakened consciousness participates in divine powers and legendary roles, a hallmark of Vāmadeva’s visionary style.
The Śyena is the swift, superhuman bird-power that seizes and brings Soma to Manu. In ritual and symbolism, it represents the victorious acquisition of divine inspiration/ecstasy for the sacrifice.
It teaches that through right offering and inspired speech, one can gain Soma-like clarity and strength, drive away hostile forces, and move from confusion to a steadier, luminous state of mind.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.