Sukta 134
Sukta 1.134
Gautama Rāhūgaṇa (traditional for RV 1.134)
Vāyu
Jagatī (probable; extended lines typical of Vāyu hymns here)
अयं सूक्तः शीघ्रं वायुम् आह्वयति यत् स सोमपेषणं प्रति प्रथमोऽगच्छेत्, प्रथमतमं च सोमपानं गृह्णीयात्, यज्ञे सूनृतां सत्योन्नतिं च, स्थिरां प्राज्ञां च मतिं वहन्। तस्य प्राणदं बलं स्तूयते यत् उषसः प्रभां विवृणोति, दुग्धदोहिनीव गामिव समृद्धिं विमुञ्चति, तथा मरुतां जन्मना दिवः रोचमानात् सम्बन्धं दर्शयति। अस्य प्रयोजनं द्विविधम्—याज्ञिकं, यत् प्रथमे सोमे वायोः सन्निधिं साधयेत्; आध्यात्मिकं च, यत् प्राणं गतिं च प्रसादं च मखस्य शक्त्या सह यज्ञे समन्वयेत्।
Mantras
Mantra 1
आ त्वा जुवो रारहाणा अभि प्रयो वायो वहन्त्विह पूर्वपीतये सोमस्य पूर्वपीतये । ऊर्ध्वा ते अनु सूनृता मनस्तिष्ठतु जानती । नियुत्वता रथेना याहि दावने वायो मखस्य दावने ॥
आ त्वा जुवो रारहाणा अभि प्रयो वायो वहन्त्विह पूर्वपीतये सोमस्य पूर्वपीतये। ऊर्ध्वा ते अनु सूनृता मनस्तिष्ठतु जानती। नियुत्वता रथेन या हि दावने वायो मखस्य दावने॥
Mantra 3
वायुर्युङ्क्ते रोहिता वायुररुणा वायू रथे अजिरा धुरि वोळ्हवे वहिष्ठा धुरि वोळ्हवे । प्र बोधया पुरंधिं जार आ ससतीमिव । प्र चक्षय रोदसी वासयोषसः श्रवसे वासयोषसः ॥
वायुर्युङ्क्ते रोहिता वायुररुणा; वायवो रथे अजिरा धुरि वोळ्हवे वहिष्ठा धुरि वोळ्हवे। प्र बोधय पुरंधिं जार आ ससतीमिव; प्र चक्षय रोदसी वासयोषसः श्रवसे वासयोषसः॥
Mantra 4
तुभ्यमुषासः शुचयः परावति भद्रा वस्त्रा तन्वते दंसु रश्मिषु चित्रा नव्येषु रश्मिषु । तुभ्यं धेनुः सबर्दुघा विश्वा वसूनि दोहते । अजनयो मरुतो वक्षणाभ्यो दिव आ वक्षणाभ्यः ॥
तुभ्यमुषासः शुचयः परावति भद्रा वस्त्रा तन्वते दंसु रश्मिषु चित्रा नव्येषु रश्मिषु। तुभ्यं धेनुः सबर्दुघा विश्वा वसूनि दोहते। अजनयो मरुतो वक्षणाभ्यो दिव आ वक्षणाभ्यः॥
Mantra 5
तुभ्यं शुक्रासः शुचयस्तुरण्यवो मदेषूग्रा इषणन्त भुर्वण्यपामिषन्त भुर्वणि । त्वां त्सारी दसमानो भगमीट्टे तक्ववीये । त्वं विश्वस्माद्भुवनात्पासि धर्मणासुर्यात्पासि धर्मणा ॥
तुभ्यं शुक्रासः शुचयस्तुरण्यवो मदेषूग्रा इषणन्त भुर्वण्यपामिषन्त भुर्वणि। त्वां त्सारी दसमानो भगमीट्टे तक्ववीये। त्वं विश्वस्माद्भुवनात्पासि धर्मणासुर्यात्पासि धर्मणा॥
Mantra 6
त्वं नो वायवेषामपूर्व्यः सोमानां प्रथमः पीतिमर्हसि सुतानां पीतिमर्हसि । उतो विहुत्मतीनां विशां ववर्जुषीणाम् । विश्वा इत्ते धेनवो दुह्र आशिरं घृतं दुह्रत आशिरम् ॥
त्वं नो वायो एषाम् अपूर्व्यः; सोमानां प्रथमः पीतिम् अर्हसि, सुतानां पीतिम् अर्हसि। उतो विहूत्मतीनां विशां ववर्जुषीणाम्। विश्वा इत्ते धेनवो दुह्र आशिरं, घृतं दुह्रत आशिरम्।
Frequently Asked Questions
Because Vāyu is invoked to arrive first at the Soma-pressing and receive the earliest cup; this marks him as the swift opener of the rite and the one who sets the sacrifice in right motion.
Sūnṛtā is ‘true, well-ordered speech’ or ‘upright truth.’ The hymn asks that truthful clarity accompany Vāyu’s movement, so the ritual and the mind stay aligned with what is right.
Vāyu also symbolizes prāṇa (breath) and inner momentum. Reciting or reflecting on the hymn can be taken as a way to steady the mind, invite clarity, and awaken life-energy for disciplined action.
Ask anything about Sukta 134 of the Rig Veda
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.