
Sukta 1.133
Gautama Rāhūgaṇa (traditional attribution for RV 1.133)
Indra
Anuṣṭubh (probable for this short verse; exact metrical assignment may vary by recension analysis)
अयं सूक्तः इन्द्रं प्रति रक्षार्थं प्रार्थना—स ह्यप्रतिहतवीर्यो योधः शत्रून् विदारयति, विशेषतः यातु-शक्तीः (अभिचारान्, विपर्ययकरप्रभावान्) ये गुह्येषु स्थानेषु निलीयन्ते। कविरिन्द्रं याचते यत् स तान् तमसो व्यूहान् पद्भ्यां मृद्नीयात्, छिन्द्यात्, अप नुदेत्; उपासकस्य च “महतीं रक्षाम्” वर्धयेत्, स्वैः घोरैः आयुधैः त्रिःसप्त-शक्तिभिश्च सहागच्छेत्।
Mantra 1
उभे पुनामि रोदसी ऋतेन द्रुहो दहामि सं महीरनिन्द्राः । अभिव्लग्य यत्र हता अमित्रा वैलस्थानं परि तृळ्हा अशेरन् ॥
उभे पुनामि रोदसी ऋतेन द्रुहो दहामि सं महीरनिन्द्राः। अभिव्लग्य यत्र हता अमित्रा वैलस्थानं परि तृळ्हा अशेरन्॥
Mantra 2
अभिव्लग्या चिदद्रिवः शीर्षा यातुमतीनाम् । छिन्धि वटूरिणा पदा महावटूरिणा पदा ॥
हे अद्रिवः, अभिव्लग्या अपि ते—यातुमतीनां शीर्षा प्रहर। वटूरिणा पदा छिन्धि, महावटूरिणा पदा छिन्धि।
Mantra 3
अवासां मघवञ्जहि शर्धो यातुमतीनाम् । वैलस्थानके अर्मके महावैलस्थे अर्मके ॥
हे मघवन् इन्द्र, अस्माकं समीपात् यातुमतीनां घनं शर्धः प्रहृत्यापाकुरु; वैलस्थानके अर्मके वा महावैलस्थे अर्मके यत्र कुत्रापि निलीयते—तमसः कश्चिदपि निलयः मा भूৎ।
Mantra 4
यासां तिस्रः पञ्चाशतोऽभिव्लङ्गैरपावपः । तत्सु ते मनायति तकत्सु ते मनायति ॥
यासां ‘तिस्रः पञ्चाशत्’ इति बहुविधाः शक्तयः तवाभिव्लङ्गैर्विक्षिप्ताः; तदेव ते मनोऽभिप्रायः, तदेव ते इच्छा—आम्, तदेव ते मनोऽभिप्रायः: विपर्ययकर्तॄणां बहुवर्धमानाः संरचनाः भङ्क्तुम्।
Mantra 5
पिशङ्गभृष्टिमम्भृणं पिशाचिमिन्द्र सं मृण । सर्वं रक्षो नि बर्हय ॥
हे इन्द्र, पिशाचीं शक्तिं संमृण—सा पिशङ्गभृष्टिरम्भृणोऽन्धकारावृत्करः; सर्वं च रक्षोऽस्मासु निबर्हय, मूलतः समूलमुद्धर।
Mantra 6
अवर्मह इन्द्र दादृहि श्रुधी नः शुशोच हि द्यौः क्षा न भीषाँ अद्रिवो घृणान्न भीषाँ अद्रिवः । शुष्मिन्तमो हि शुष्मिभिर्वधैरुग्रेभिरीयसे । अपूरुषघ्नो अप्रतीत शूर सत्वभिस्त्रिसप्तैः शूर सत्वभिः ॥
अवर्मह इन्द्र दादृहि श्रुधी नः। शुशोच हि द्यौः क्षा न भीषाँ अद्रिवो घृणान्न भीषाँ अद्रिवः। शुष्मिन्तमो हि शुष्मिभिर्वधैरुग्रेभिरीयसे। अपूरुषघ्नो अप्रतीत शूर सत्वभिस्त्रिसप्तैः शूर सत्वभिः॥
Mantra 7
वनोति हि सुन्वन्क्षयं परीणसः सुन्वानो हि ष्मा यजत्यव द्विषो देवानामव द्विषः । सुन्वान इत्सिषासति सहस्रा वाज्यवृतः । सुन्वानायेन्द्रो ददात्याभुवं रयिं ददात्याभुवम् ॥
वनोति हि सुन्वन्क्षयं परीणसः सुन्वानो हि ष्मा यजत्यव द्विषो देवानामव द्विषः। सुन्वान इत्सिषासति सहस्रा वाज्यवृतः। सुन्वानायेन्द्रो ददात्याभुवं रयिं ददात्याभुवम्॥
It asks Indra to protect the worshipper by crushing and driving away hostile forces—especially yātu-powers (sorcery or perverting influences) that hide in secret places.
In this context, yātu refers to harmful, deceptive, or sorcerous powers—forces that distort intention and cause trouble, whether seen or unseen.
It is a poetic way of describing a complete set of victorious energies or strengths—Indra is invoked to arrive with fully multiplied power for protection and triumph.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.