Sukta 134

Mantra 1

आ त्वा जुवो रारहाणा अभि प्रयो वायो वहन्त्विह पूर्वपीतये सोमस्य पूर्वपीतये । ऊर्ध्वा ते अनु सूनृता मनस्तिष्ठतु जानती । नियुत्वता रथेना याहि दावने वायो मखस्य दावने ॥

ಓ ವಾಯು, ವೇಗವಾದ ಪ್ರೇರಣೆಗಳು—ಉತ್ಸುಕವಾಗಿ ಮುನ್ನಗ್ಗುವವು—ನಿನ್ನನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಸೋಮದ ಮೊದಲ ಪಾನಕ್ಕೆ, ಮೊದಲ ಆಸ್ವಾದಕ್ಕೆ ತರುತ್ತವೆ. ನಿನ್ನ ಹಿಂದೆ ಊರ್ಧ್ವ ಸೂನೃತಾ (ಸತ್ಯವಾಣಿ) ಅನುಸರಿಸಲಿ; ತಿಳಿದ ಮನಸ್ಸು ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಂತಿರಲಿ. ನಿಯುತ್‌ಗಳೊಂದಿಗೆ ರಥದಲ್ಲಿ ಬಂದು, ದಾನಕ್ಕಾಗಿ ಬಾ—ಓ ವಾಯು—ಯಜ್ಞದ ಅರ್ಪಣದ ದಾನಕ್ಕಾಗಿ.

Mantra 3

वायुर्युङ्क्ते रोहिता वायुररुणा वायू रथे अजिरा धुरि वोळ्हवे वहिष्ठा धुरि वोळ्हवे । प्र बोधया पुरंधिं जार आ ससतीमिव । प्र चक्षय रोदसी वासयोषसः श्रवसे वासयोषसः ॥

ವಾಯು ಕೆಂಪು ಅಶ್ವಗಳನ್ನು ಯೋಕ್ತಾನೆ; ವಾಯುವೇ ಕಪಿಶ (ಅರುಣ) ಅಶ್ವಗಳನ್ನೂ. ರಥದಲ್ಲಿ ಅವರು ಅತಿವೇಗಿಗಳು, ಧುರಿಯಲ್ಲಿ ಹೊರುವುದಕ್ಕೆ ಶ್ರೇಷ್ಠರು. ಹೇ ವಾಯು, ಪುರಂಧಿ (ಸಮೃದ್ಧಿ/ಪೂರ್ಣತೆ)ಯನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸು—ಉತ್ಸುಕ ಪ್ರಿಯತಮೆಯನ್ನು ಪ್ರಿಯನು ಎಬ್ಬಿಸುವಂತೆ. ದ್ಯಾವಾ-ಪೃಥಿವಿಗೆ ವಿಶಾಲ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ನೀಡು; ಮತ್ತು ಶ್ರವಸ್ (ಶ್ರವಣ-ಶಕ್ತಿ) ಹಾಗೂ ಕೀರ್ತಿಯ ವೃದ್ಧಿಗಾಗಿ ಉಷಸ್ಸುಗಳಿಗೆ ವಸ್ತ್ರ/ಆವರಣವನ್ನು ಧರಿಸಿಸು, ಉಷಸ್ಸುಗಳಿಗೆ ಆವರಣವನ್ನು ಧರಿಸಿಸು.

Mantra 4

तुभ्यमुषासः शुचयः परावति भद्रा वस्त्रा तन्वते दंसु रश्मिषु चित्रा नव्येषु रश्मिषु । तुभ्यं धेनुः सबर्दुघा विश्वा वसूनि दोहते । अजनयो मरुतो वक्षणाभ्यो दिव आ वक्षणाभ्यः ॥

ನಿನಗಾಗಿ, ದೂರದ ವಿಶಾಲತೆಯಿಂದ ಬಂದ ಶುದ್ಧ ಉಷಸ್ಸುಗಳು ಕಿರಣಗಳಲ್ಲಿ—ಎಂದೆಂದಿಗೂ ಹೊಸ ಕಿರಣಗಳಲ್ಲಿ—ಭದ್ರ ಪ್ರಕಾಶಮಯ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ನೇಯುತ್ತವೆ, ಹೇ ದಂಸು (ಕುಶಲ/ಚಮತ್ಕಾರಿ). ನಿನಗಾಗಿ ಸಮೃದ್ಧಿಯಾಗಿ ಹಾಲು ಕೊಡುವ ಧೇನು ಎಲ್ಲಾ ವಸುಗಳನ್ನು (ಧನ-ಸಂಪತ್ತು) ದೋಹುತ್ತದೆ. ನೀನು ಮರುತಗಳನ್ನು ದ್ಯೌನ ಸ್ತನಗಳಿಂದ—ಪ್ರಕಾಶಮಯ ವಿಶಾಲತೆಯ ಸ್ತನಗಳಿಂದ—ಜನ್ಮಗೊಳಿಸುತ್ತೀ.

Mantra 5

तुभ्यं शुक्रासः शुचयस्तुरण्यवो मदेषूग्रा इषणन्त भुर्वण्यपामिषन्त भुर्वणि । त्वां त्सारी दसमानो भगमीट्टे तक्ववीये । त्वं विश्वस्माद्भुवनात्पासि धर्मणासुर्यात्पासि धर्मणा ॥

ನಿನಗಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಮತ್ತು ಶುದ್ಧರಾದವರು, ತುರಣ್ಯವ (ವೇಗಿಗಳು) ಮತ್ತು ಮದದಲ್ಲಿ ಉಗ್ರರಾದವರು, ವಿಶಾಲ ಚಲನೆಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಪ್ರೇರಣೆಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾರೆ; ಮತ್ತು ಅದೇ ವಿಶಾಲ ಚಲನೆಯಲ್ಲಿ ಜಲಗಳನ್ನೂ ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹೇ ತಕ್ವವೀಯ (ವೇಗಮಯ ಶಕ್ತಿಯ ಸ್ವಾಮಿ), ದಶಮ ಪಾದವನ್ನು ತಲುಪಿದ ಸಾಧಕನು ಭಾಗ್ಯ (ಭಗ)ದ ಅಂಶಕ್ಕಾಗಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾನೆ. ನೀನು ಧರ್ಮದಿಂದ ಎಲ್ಲ ಭುವನಗಳನ್ನು ಕಾಪಾಡುತ್ತೀ; ಧರ್ಮದಿಂದ ಸೂರ್ಯನ ಮಾರ್ಗವನ್ನೂ ಕಾಪಾಡುತ್ತೀ.

Mantra 6

त्वं नो वायवेषामपूर्व्यः सोमानां प्रथमः पीतिमर्हसि सुतानां पीतिमर्हसि । उतो विहुत्मतीनां विशां ववर्जुषीणाम् । विश्वा इत्ते धेनवो दुह्र आशिरं घृतं दुह्रत आशिरम् ॥

ಹೇ ವಾಯು, ಇವರೆಲ್ಲರೊಳಗೆ ನೀನು ನಮಗೆ ಅಪೂರ್ವ (ಅನುಪಮ)ವನು; ನೀನು ಸೋಮದ ಮೊದಲ ಪಾನಕ್ಕೆ ಅರ್ಹನು, ಸುತ (ಪೀಡಿತ) ಸೋಮದ ಪಾನಕ್ಕೂ ಅರ್ಹನು. ಹಾಗೆಯೇ ಸು-ವಿಹೂತ (ಚೆನ್ನಾಗಿ ಆಮಂತ್ರಿತ) ಮತ್ತು ಋಜುಗತಿಯಲ್ಲಿ ತಿರುಗುವ ಜನಸಮೂಹಗಳಲ್ಲಿಯೂ. ನಿನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಧೇನುಗಳು ಪೋಷಕ ಆಶೀರ್ವಾದ-ಮಿಶ್ರಣವನ್ನು ದೋಹುತ್ತವೆ; ಘೃತದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಆಶೀರ್ವಾದವನ್ನು ದೋಹುತ್ತವೆ.