Adhyaya 166: The Greatness of the Sacred Pond Called Asikuṇḍa

Verse 1

धरण्युवाच ॥ श्रुतानि तु महादेव तीर्थानि विविधानि तु ॥ असिकुण्डेति संज्ञेयं तन्मे त्वं कथय प्रभो

Ziemia rzekła: O Mahadewa, słyszałam o różnych świętych brodach. Proszę, powiedz mi, o Panie, o tym, które znane jest pod nazwą Asikunda.

Verse 2

श्रीवराह उवाच ॥ सुमतिर्नाम राजासीद्धार्मिको लोकविश्रुतः ॥ तीर्थयात्रानिमित्तेन स्वर्गलोकं गतः पुरा ॥

Śrī Varāha rzekł: "Dawno temu był król o imieniu Sumati, sprawiedliwy i słynny wśród ludzi. Kiedyś, z okazji pielgrzymki do tīrthów, świętych miejsc przeprawy, udał się do świata niebieskiego."

Verse 3

गते स्वर्गं तु नृपतौ पुत्रो राज्यं चकार ह ॥ विमतिर्नाम नाम्ना च राज्ये पैतामहे स्थितः ॥

"Gdy król odszedł do nieba, jego syn objął królestwo. Nazywał się Vimati i pozostał ustanowiony w przodkowskiej linii panowania."

Verse 4

राज्यं च कुर्वतस्तस्य आगतो नारदस्तदा ॥ विष्टरं पाद्यमर्घ्यं च तस्मै दत्तं यथोचितम् ॥

"Gdy sprawował on rządy w królestwie, przybył tam Nārada. Otrzymał on siedzisko, wodę do obmycia stóp oraz ofiarę honorową, jak to było stosowne."

Verse 5

प्रतिगृह्य च तत्सर्वं तमुवाच स नारदः ॥ पितुर्ह्यनृणतां गत्वा स पुत्रो धर्मभाग्भवेत् ॥

"Przyjąwszy to wszystko, Nārada rzekł do niego: 'Dopiero po osiągnięciu wolności od zobowiązania, swego długu wobec ojca, syn staje się prawowitym uczestnikiem dharmy.'"

Verse 6

इत्युक्त्वा नारदस्तत्र तत्रैवान्तरधीयत ॥ नारदे तु गते राजा पप्रच्छ स्वात्ममन्त्रिणः ॥

"Wypowiedziawszy to, Nārada zniknął właśnie tam. Gdy Nārada odszedł, król zapytał swych własnych ministrów."

Verse 7

तदा किमुक्तमृषिणा नारदेन पितुः कृते ॥ आनृण्यमिति यद्वाक्यं मया बुद्धं न किञ्चन ॥

"Cóż więc rzekł mędrzec Nārada dotyczącego mego ojca? Co do słowa 'ānṛṇya', wolności od długu i zobowiązania, nic nie pojąłem."

Verse 8

मन्त्रिणश्च ततो ज्ञात्वा पितुर्मरणमेव च ॥ तीर्थयात्रानिमित्तं च तस्मै राज्ञे न्यवेदयन् ॥

Wtedy ministrowie, dowiedziawszy się o śmierci ojca oraz o okazji do pielgrzymki, zameldowali o tym królowi.

Verse 9

अतएवोक्तमानृण्यं नारदेन पितुस्तव ॥ श्रुत्वा वाक्यं तदा राजा तीर्थयात्रां चकार ह ॥

"Dlatego właśnie Nārada mówił o ānṛṇya w odniesieniu do twego ojca." Usłyszawszy te słowa, król wtedy podjął pielgrzymkę.

Verse 10

सर्वाणि तत्र तीर्थानि तिष्ठन्ति विविधानि च ॥ आगते तु नृपे तत्र तीर्थान्यूचुः परस्परम् ॥

Wszystkie tīrthy były tam obecne, różnorodne w swym rodzaju. A gdy król przybył, tīrthy przemówiły między sobą.

Verse 11

युद्धं विमतिना सार्द्धं स्वयं कर्त्तुं न शक्नुमः ॥ कल्पग्रामं तु गच्छामो वराहो यत्र तिष्ठति ॥

"Nie jesteśmy w stanie stoczyć bitwy z Vimatim na własną rękę. Udajmy się raczej do Kalpagrāmy, gdzie przebywa Varāha."

Verse 12

यावन्निरीक्षयाम्यग्रं तावत्तिष्ठन्ति सन्निधौ ॥ तीर्थान्यूचुः ॥ जय विष्णो जयाचिन्त्य जय देव जयाच्युत ।

„Jak długo kontempluję najwyższą manifestację, tak długo pozostają obecni w pobliżu.” Tīrthy (święte miejsca pielgrzymkowe) rzekły: „Zwycięstwo Wiśnu; zwycięstwo Niewyobrażalnemu; zwycięstwo, o Boże; zwycięstwo Aćjucie, Niezawodnemu.”

Verse 13

जय विश्वेश कर्त्तेश जय देव नमोऽस्तु ते ॥ श्रीवराह उवाच ॥ तीर्थैः स्तुतोऽहं वसुधे वचनं चेदमब्रुवम् ।

„Zwycięstwo Panu wszechświata, Panu działania; zwycięstwo, o Boże, niech cześć będzie Tobie.” Śrī Varāha rzekł: „Tak uwielbiony przez tīrthy, o Vasudhā (Ziemia), wypowiedziałem te słowa.”

Verse 14

वरं वृणुत भद्रं वो यद्वो मनसि वर्त्तते ॥ तीर्थान्यूचुः ॥ वराह यदि देवेश अभयं दातुमर्हसि ।

„Wybierz dar, niech ci będzie dobrze, cokolwiek przebywa w twoim umyśle.” Tīrthy rzekły: „O Varāha, jeśli, o Panie bogów, uważasz za stosowne darować nielękność (ochronę)....”

Verse 15

सुपापिना विमतिना कृतस्त्रासः सुदारुणः ॥ तं नियच्छस्व पापिष्ठं यदि पश्यसि नः सुखम् ।

„Wielki grzesznik, o przewrotnym rozumieniu, wywołał najbardziej przerażający lęk. Powstrzymaj tego najbardziej nikczemnego, jeśli pragniesz ujrzeć nasze dobro.”

Verse 16

श्रीवराह उवाच ॥ हिताय सर्वतीर्थानां हनिष्यामि महारिपुम् ॥ तत्र तीर्थनियोगेन आगतो मथुरां पुरीम् ।

Śrī Varāha rzekł: „Dla dobra wszystkich tīrthów zabiję wielkiego wroga. Tam, z polecenia tīrthów, przybyłem do miasta Mathury.”

Verse 17

तत्रागते तु वसुधे युद्धं कृत्वा तु तेन वै ॥ तदासिना तु दिव्येन स राजा बलदर्पितः ॥ सूदितो हि मया देवि अस्यग्रं निहितं भुवि ।

Gdy tam przybyłem, o Vasudhā, i stoczyłem z nim walkę, ten król, opity dumą ze swojej siły, został przeze mnie zabity tym boskim mieczem. O Bogini, jego najwyższa część (jego głowa) została złożona na ziemi.

Verse 18

तत्राश्चर्यं प्रवक्ष्यामि मनःकर्णसुखावहम् ॥ पश्यन्ति मनुजाः सिद्धाः सर्वपापविवर्जिताः ।

Tam opisam cud, przynoszący rozkosz umysłowi i uchu. Doskonali (siddhowie), ludzie wolni od wszelkiego grzechu, oglądają jego owoce.

Verse 19

द्वादश्यां च चतुर्दश्यां श्रद्धधानाः जितेन्द्रियाः ॥ फलानि तस्य पश्यन्ति लभन्ते न सुनिश्चिताः ।

W dwunastym i czternastym dniu księżycowym, ci którzy są pełni wiary i opanowani, oglądają jego owoce; otrzymują je, zaprawdę, z pewnością.

Verse 20

तस्मिन्काले ह्यहं देवि मथुरायां समागतः ॥ तत्र तिष्ठाम्यहं भद्रे पश्चिमां दिशमाश्रितः ।

W tym czasie, o Bogini, przybyłem do Mathury. Tam, o łaskawa, pozostaję, przyjąwszy kierunek zachodni jako swoje mieszkanie.

Verse 21

तत्र कृत्वा च हैरण्याः मूर्त्तयश्च चतुर्विधाः ॥ तीर्थे वराहसंज्ञे तु मथुरायां व्यवस्थिताः ।

Tam, sporządziwszy złote obrazy czterech rodzajów, zostały one ustanowione w Mathurze, przy świętym miejscu (tīrtha) zwanym „Varāha”.

Verse 22

सुदृढाः सुदृशः सुभ्रू यः पश्यति स मुच्यते ॥ एका वराहसंज्ञा च तथा नारायणस्य च ॥

O ty o pięknych brwiach, ktokolwiek ogląda te mocne i pomyślne postacie, zostaje wyzwolony; jeden wizerunek nosi imię "Varāha", a podobnie jeden należy do Nārāyaṇy.

Verse 23

वामनस्य तृतीया वै चतुर्थी राघवस्य च ॥ एताश्चतस्रो यः पश्येत्स्नात्वा कुण्डेऽसिसंज्ञिते ॥

Trzeci należy zaiste do Vāmany, a czwarty do Rāghavy; ktokolwiek po kąpieli w stawie zwanym "Asi" ogląda te cztery postacie...

Verse 24

चतुःसागरपर्यन्ता क्रान्ता तेन धरा ध्रुवम् ॥ तीर्थानां माठुराणां च सर्वेषां फलमश्नुते ॥

Zaprawdę, przez ten czyn Ziemia otoczona czterema oceanami zostaje jakby przemierzona; i otrzymuje się owoc wszystkich miejsc pielgrzymkowych Mathury.

Verse 25

तत्र सर्वेषु तीर्थेषु असिकुण्डं महत्तरम् ॥ या संख्या कथिता पूर्वं तीर्थानां दक्षिणोत्तरे ॥

Pośród wszystkich tych miejsc pielgrzymkowych Asikuṇḍa jest najwspanialsze. Wyliczenie wcześniej podane miejsc pielgrzymkowych na południu i na północy...

Verse 26

असिकुण्डं समारभ्य तीर्थानुक्रमणिका वरा ॥ सुप्तोत्थितोऽपि द्वादश्यामसिकुण्डाप्लुतो नरः ॥

Począwszy od Asikuṇḍy jest doskonały porządek miejsc pielgrzymkowych. Nawet człowiek, który powstaje ze snu, jeśli zanurzony w Asikuṇḍzie w dwunastym dniu księżycowym...

Verse 27

गतानि तत्र तीर्थानि कल्पग्रामं वसुन्धरे ॥ तत्र वाराहरूपेण स्थितोऽहं च यदृच्छया ॥

O Vasundharo, miejsca pielgrzymkowe tam udały się do Kalpagrāmy. I tam, przez przypadek, ja również pozostawałem obecny w postaci Varāhy.

Verse 28

विमतेर्बुद्धिरुत्पन्ना गच्छामो मथुरां पुरीम् ॥ चतुरो वार्षिकान्मासान्मथुरायां वसामहे ॥

W Vimati powstało postanowienie: "Udajmy się do miasta Mathury; przebywajmy w Mathurze przez cztery miesiące pory deszczowej."

Verse 29

असेरग्रेण तूद्धृत्य मृत्तिकां वरवर्णिनि ॥ तत्र कुण्डं महद्दिव्यं देवर्षिविधिनिर्मितम् ॥ असिकुण्डेति संज्ञा च प्राप्ता तेन वसुन्धरे ॥

O ty o pięknej cerze, podniósłszy ziemię czubkiem miecza, tam powstał wielki i cudowny staw stworzony według nakazu boskich mędrców; tak otrzymał on nazwę "Asikuṇḍa", o Vasundharo.

Verse 30

मूर्त्तीः पश्यति यस्तास्तु ब्रह्मभूयाय कल्पते ॥ नास्तीह पुनरावृत्तिर्भवेत्कालविपर्यये ॥

Lecz ktokolwiek ogląda te wizerunki, staje się godny stanu brahmy. Tutaj nie ma powrotu, nawet gdy czas ulega odwróceniu.