Khanda 2

Verse 2.1

यदि मन्यसे सुवेदेति दभ्रमेवापि नूनं त्वं वेत्थ ब्रह्मणो रूपम् । यदस्य त्वं यदस्य देवेष्वथ नु मीमांस्यमेव ते मन्ये विदितम् ॥१॥

Jeśli myślisz: 'Dobrze to znam', to z pewnością znasz jedynie odrobinę formy Brahmana, tylko ten aspekt, który jest w tobie i ten, który jest pośród bogów. Dlatego uważam, że to, co uważasz za poznane, wymaga jeszcze zbadania.

Verse 2.2

नाहं मन्ये सुवेदेति नो न वेदेति वेद च । यो नस्तद्वेद तद्वेद नो न वेदेति वेद च ॥२॥

Nie myślę: 'Dobrze Go znam', ani nie myślę: 'Nie znam Go'. Kto spośród nas zna Tego, ten Go zna, i wie również, że nie jest On poznawany jako zwykły przedmiot.

Verse 2.3

यस्यामतं तस्य मतं मतं यस्य न वेद सः । अविज्ञातं विजानतां विज्ञातमविजानताम् ॥३॥

Dla kogo On nie jest pojęty jako przedmiot myśli, dla tego jest On prawdziwie znany; lecz kto myśli, że Go zna, ten Go nie zna. Jest nieznany tym, którzy Go poznają jako przedmiot, a znany tym, którzy Go nie uprzedmiotawiają.

Verse 2.4

प्रतिबोधविदितं मतममृतत्वं हि विन्दते । आत्मना विन्दते वीर्यं विद्यया विन्दतेऽमृतम् ॥४॥

Prawdziwe zrozumienie jest tym, co jest poznawane w każdym akcie świadomości; dzięki temu człowiek zaprawdę osiąga nieśmiertelność. Przez Jaźń zyskuje się siłę; przez wiedzę osiąga się nieśmiertelność.

Verse 2.5

इह चेदवेदीदथ सत्यमस्ति न चेदीहावेदीन्महती विनष्टिः । भूतेषु भूतेषु विचित्य धीराः प्रेत्यास्माल्लोकादमृता भवन्ति ॥५॥

Jeśli ktoś poznał Go tutaj, to jest to prawdą, cel jest spełniony. Jeśli ktoś nie poznał Go tutaj, jest to wielka strata. Rozpoznawszy Go w każdym istnieniu, mędrcy, opuszczając ten świat, stają się nieśmiertelnymi.