
Sukta 9.10
Ten hymn Soma Pavamāna sławi samonapędzany nurt oczyszczonego strumienia Somy, gdy jest on wyciskany, filtrowany i uruchamiany ku rāyī (pełni, bogactwu, pełni bytu). Gdy Soma jaśnieje, hymn łączy jego przepływ z solarną jasnością (Vivasvat), błogosławieństwem Jutrzenki (Uṣas, Bhaga) oraz ukrytą niebiańską stacją postrzeganą przez wewnętrzne oko wieszcza, sugerując, że rytualne oczyszczenie odzwierciedla wzniesienie świadomości.
Mantra 1
प्र स्वानासो रथा इवार्वन्तो न श्रवस्यवः । सोमासो राये अक्रमुः ॥
Wysuwają się naprzód, samonapędzane, jak rydwany, jak rumaki pragnące natchnionego słuchania; moce Somy kroczą ku pełni bytu.
Mantra 2
हिन्वानासो रथा इव दधन्विरे गभस्त्योः । भरासः कारिणामिव ॥
Popychane naprzód jak rydwany, rozciągają się w dwóch dłoniach (boskiego uchwytu); są nosicielami, jak rzemieślnicy, kształtując i niosąc substancję rozkoszy w formę.
Mantra 3
राजानो न प्रशस्तिभिः सोमासो गोभिरञ्जते । यज्ञो न सप्त धातृभिः ॥
Jak królowie ze swymi konsekracjami, strumienie Somy namaszczają się promieniami Światła; jak ofiara ukształtowana przez siedmiu podtrzymywaczy, przybierają swoją uporządkowaną formę w Dziele Prawdy.
Mantra 4
परि सुवानास इन्दवो मदाय बर्हणा गिरा । सुता अर्षन्ति धारया ॥
Dookoła, tłoczone jasne krople, rozpływające się słowem, płyną w swoim strumieniu ku ekstazie, wylane, biegną ciągłym prądem.
Mantra 5
आपानासो विवस्वतो जनन्त उषसो भगम् । सूरा अण्वं वि तन्वते ॥
Pijąc głęboko blask Wivaswata, rodzą udział Świtu w szczęściu; świetliste istoty rozciągają subtelną nić, rozpościerając delikatną ścieżkę światła w istocie.
Mantra 6
अप द्वारा मतीनां प्रत्ना ऋण्वन्ति कारवः । वृष्णो हरस आयवः ॥
Starożytni twórcy Słowa otwierają drzwi natchnionych zrozumień; poszukujący parają naprzód ku płonącej energii Potężnego.
Mantra 7
समीचीनास आसते होतारः सप्तजामयः । पदमेकस्य पिप्रतः ॥
W harmonii, siedem spokrewnionych mocy Hotr zajmuje swoje miejsca; wypełniają i utwierdzają jedyny krok, jedyną podstawę Boskości.
Mantra 8
नाभा नाभिं न आ ददे चक्षुश्चित्सूर्ये सचा । कवेरपत्यमा दुहे ॥
Daje nam pępek, centralny węzeł istnienia; a nawet oko, w towarzystwie ze Słońcem. Doi dla nas potomstwo Widza: narodziny natchnionej wiedzy.
Mantra 9
अभि प्रिया दिवस्पदमध्वर्युभिर्गुहा हितम् । सूरः पश्यति चक्षसा ॥
Ku ukochanej stacji Niebios, ukrytej w tajemnicy, przez Adhwarju jest ona umieszczona; świetlisty Widz ogląda ją okiem wizji.
Soma-powers surge forth self-impelled—swift as chariots and eager steeds—moving toward rāyī (plenitude).
As the flow brightens, Soma is linked with Vivasvat’s radiance and Dawn’s portion (Bhaga), spreading a subtle ‘thread/path’ of light through existence.
The hymn culminates in the revelation of a beloved ‘station of heaven’ hidden in secrecy, set in the rite, and truly seen by the luminous seer with inner vision.
The movement settles into assured perception and attainment: purified Soma becomes the means by which the hidden goal is approached and beheld—ritual action and spiritual sight aligned.
प्र स्वानासो रथा इवार्वन्तो न श्रवस्यवः । सोमासो राये अक्रमुः ॥आपानासो विवस्वतो जनन्त उषसो भगम् । सूरा अण्वं वि तन्वते ॥divas padam
The hymn praises Soma in his purified, flowing form—Soma Pavamāna—especially as he is pressed and strained in the Soma sacrifice.
As Soma is purified, he moves swiftly like a racing chariot and brings prosperity and clarity; the hymn says this purified flow also leads to a higher, hidden ‘heavenly’ goal that can be inwardly seen.
Because purified Soma is described as becoming bright and radiant; the Dawn’s blessing and solar light symbolize the awakening of vision and the spreading of a subtle path of illumination in life and ritual.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.