
Sukta 7.86
Vasiṣṭha (traditional for RV 7.86)
Triṣṭubh
Ten hymn do Waruny autorstwa Wasiszty wysławia kosmicznego Władcę, który ustanowił niebo i ziemię oraz podtrzymuje rtę (moralno-kosmiczny porządek). Z tej wizji rozległego, uporządkowanego stworzenia poeta zwraca się ku wewnętrznemu wyznaniu i błaganiu, prosząc o uwolnienie od win odziedziczonych i samemu popełnionych, a kończąc błogosławieństwem pokoju, opieki i pomyślności.
Mantra 1
धीरा त्वस्य महिना जनूंषि वि यस्तस्तम्भ रोदसी चिदुर्वी । प्र नाकमृष्वं नुनुदे बृहन्तं द्विता नक्षत्रं पप्रथच्च भूम ॥
Przez wielkość Tego Jednego, niezachwiane moce wglądu są budzone, on, który utwierdził nawet dwa szerokie światy. Wypchnął w górę wzniosłe, rozległe niebo; rozpostarł podwójne siedzenie gwiazd i fundament ziemi, ustanawiając uporządkowaną szerokość, w której świadomość może wzrastać.
Mantra 2
उत स्वया तन्वा सं वदे तत्कदा न्वन्तर्वरुणे भुवानि । किं मे हव्यमहृणानो जुषेत कदा मृळीकं सुमना अभि ख्यम् ॥
I mówię z własną istotą o tym: kiedy wejdę w Ciebie, o Waruno? Jaką ofiarę moją przyjmiesz bez niezadowolenia? Kiedy, z łaskawym umysłem, ujrzę Twoje miłosierdzie, Twoje uzdrawiające uwolnienie w moim sercu?
Mantra 3
पृच्छे तदेनो वरुण दिदृक्षूपो एमि चिकितुषो विपृच्छम् । समानमिन्मे कवयश्चिदाहुरयं ह तुभ्यं वरुणो हृणीते ॥
Pytam o tę winę, o Waruno, pragnąc ją wyraźnie ujrzeć; zbliżam się, by pytać tego, który zna. Nawet mędrcy mówią mi to samo: 'Ten Waruno jest rzeczywiście oburzony tobą', jakby prawo wewnątrz odwróciło się od mojego obecnego stanu.
Mantra 4
किमाग आस वरुण ज्येष्ठं यत्स्तोतारं जिघांससि सखायम् । प्र तन्मे वोचो दूळभ स्वधावोऽव त्वानेना नमसा तुर इयाम् ॥
Jaka była wielka obraza, o Waruno, że chciałbyś uderzyć swego śpiewaka, swego towarzysza? Powiedz mi to, o Trudny do zranienia, o Samemu-prawu-rządzący; przychodzę szybko do Ciebie z pokłonem, szukając, by węzeł błędu został poluzowany przez prawdę.
Mantra 5
अव द्रुग्धानि पित्र्या सृजा नोऽव या वयं चकृमा तनूभिः । अव राजन्पशुतृपं न तायुं सृजा वत्सं न दाम्नो वसिष्ठम् ॥
Uwolnij nas od zniekształceń przodków i krzywd, które sami stworzyliśmy w naszej ucieleśnionej naturze. O Królu, puść poszukiwacza, który zbłądził, jak tego, który żywił się cudzym stadem; uwolnij Waszisztę z wiążącej liny, jak cielę uwalniane z uwięzi.
Mantra 6
न स स्वो दक्षो वरुण ध्रुतिः सा सुरा मन्युर्विभीदको अचित्तिः । अस्ति ज्यायान्कनीयस उपारे स्वप्नश्चनेदनृतस्य प्रयोता ॥
To nie jest naprawdę moja własna słuszna rozwaga, o Waruno, ani stałe utrzymanie; to odurzenie, gniew prowadzący do lęku, to nieświadomość. Starszy może poślizgnąć się w stan młodszego; nawet sen może stać się podżegaczem kłamstwa, są w nas siły, które zginą wolę od tego, co słuszne.
Mantra 7
अरं दासो न मीळ्हुषे कराण्यहं देवाय भूर्णयेऽनागाः । अचेतयदचितो देवो अर्यो गृत्सं राये कवितरो जुनाति ॥
Pozwól mi być odpowiednim, jak sługa dla hojnego dawcy; ja, bez winy, pracowałbym dla Boskiej Mocy, która obraca i porusza wszystko. Szlachetny bóg budzi nieświadomego; bardziej widzący poeta popycha gorliwego poszukiwacza ku bogactwom pełni.
Mantra 8
अयं सु तुभ्यं वरुण स्वधावो हृदि स्तोम उपश्रितश्चिदस्तु । शं नः क्षेमे शमु योगे नो अस्तु यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥
Ten hymn, o Waruno, samemu-prawu-rządzony, jest umieszczony w sercu dla Ciebie. Niech będzie pokój dla nas w naszym bezpiecznym przebywaniu i pokój w naszym łączeniu i wysiłku; strzeżcie nas zawsze stanami dobrostanu i słusznego przejścia.
A vision of Varuṇa’s vast creative sovereignty: he establishes the two worlds, the lofty heaven, the starry seat, and the earth’s foundation.
From cosmic order the hymn pivots to moral order: the poet recognizes human deviation and the reality of Varuṇa’s binding power, and petitions for release from both ancestral and personal wrongs.
The direct plea for unbinding—Varuṇa as King is asked to loosen the noose and free Vasiṣṭha like a calf from its tether, transforming guilt into restored relationship.
The hymn ends by placing the stoma in the heart for Varuṇa and asking for peace in rest and in striving, with ongoing protection through svasti (right passage and well-being).
धीरा त्वस्य महिना जनूंषि वि यस्तस्तम्भ रोदसी चिदुर्वी । प्र नाकमृष्वं नुनुदे बृहन्तं द्विता नक्षत्रं पप्रथच्च भूम ॥sṛjā vatsaṃ na dāmno vasiṣṭham
śaṃ naḥ kṣeme śam u yoge no astu
It praises Varuṇa as the upholder of cosmic and moral order, then turns to confession of wrongdoing and asks Varuṇa to release the worshipper from bondage and restore peace and well-being.
The hymn recognizes that human harm can come from inherited patterns (family or tradition) and from one’s own choices; it asks Varuṇa to clear both so life can return to ṛta (right order).
It is an image for Varuṇa loosening the binding consequences of error—freeing the person from guilt, fear, and constraint so they can live again in truth, safety, and right relationship.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.