
Sukta 7.79
Vasiṣṭha (probable)
Triṣṭubh (probable)
Ten krótki hymn Świtu chwali Uṣas, gdy ona rozpościera ścieżki życia, budzi pięć ludzkich plemion i wprowadza świat we właściwy ruch swoimi jasnymi promieniami. Poeta łączy jej wschód z rozszerzaniem przez Sūryę dwóch światów i prosi Świt o pobudzenie wewnętrznej boskości, prawdziwego natchnienia oraz dobrostanu dla udanego działania i zysku.
Mantra 1
व्युषा आवः पथ्या जनानां पञ्च क्षितीर्मानुषीर्बोधयन्ती । सुसंदृग्भिरुक्षभिर्भानुमश्रेद्वि सूर्यो रोदसी चक्षसावः ॥
Jutrzenka rozpostarła ścieżki dla ludów, budząc pięć ludzkich plemion. Jasnowidzącymi i potężnymi promieniami wprowadziła swoje światło w ruch; a Słońce otworzyło szeroko oba światy swoim widzeniem.
Mantra 2
व्यञ्जते दिवो अन्तेष्वक्तून्विशो न युक्ता उषसो यतन्ते । सं ते गावस्तम आ वर्तयन्ति ज्योतिर्यच्छन्ति सवितेव बाहू ॥
Rozciągają się na krańcach niebiańskich nocy; jak zaprzężone ludy Jutrzenki dążą naprzód. Twoje promienie, krowy światła, odwracają ciemność i wyciągają światło, jak Savitr wyciąga swoje ramiona pędu.
Mantra 3
अभूदुषा इन्द्रतमा मघोन्यजीजनत्सुविताय श्रवांसि । वि दिवो देवी दुहिता दधात्यङ्गिरस्तमा सुकृते वसूनि ॥
Jutrzenka powstała, najpotężniejsza jak Indra, hojna; zrodziła świetliste posłuchy dla szczęśliwej wędrówki. Bogini, Córka Nieba, rozdziela szeroko skarby dla sprawcy dobrego dzieła, ona, najbardziej podobna do Angirasów w swoim rozniecaniu wewnętrznego ognia.
Mantra 4
तावदुषो राधो अस्मभ्यं रास्व यावत्स्तोतृभ्यो अरदो गृणाना । यां त्वा जज्ञुर्वृषभस्या रवेण वि दृळ्हस्य दुरो अद्रेरौर्णोः ॥
O Jutrzenko, daj nam tę miarę pełni, którą obdarzasz śpiewających wieszczów, którzy cię afirmują; ciebie, którą poznali przez ryk Byka, Indry, gdy otworzyłaś szeroko mocno osadzone drzwi skały, uwalniając ukryte światło do objawienia.
Mantra 5
देवंदेवं राधसे चोदयन्त्यस्मद्र्यक्सूनृता ईरयन्ती । व्युच्छन्ती नः सनये धियो धा यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥
Popychając boga wewnątrz ku jego pełni, wysyłając ku nam prawdziwe natchnienia, Jutrzenka, szeroko wschodząca, ustanawia nasze myśli dla osiągnięcia; strzeżcie nas zawsze waszymi harmoniami pomyślności.
Dawn expands the human paths and awakens the five tribes, initiating the day’s movement and perception.
Her well-directed rays and the Sun’s vision together open the two worlds; Dawn is praised as bountiful and as one who grants ‘hearings’ (fame/auspicious report) and treasures to good work.
Uṣas is likened to Indra in puissance and generosity, distributing wide gifts and kindling inner fire—an apex of power and beneficence.
The hymn turns to practical blessing: Dawn is asked to impel the inner god, send truthful inspirations, steady our thoughts for attainment, and guard us with enduring well-being.
व्युषा आवः पथ्या जनानां पञ्च क्षितीर्मानुषीर्बोधयन्ती । सुसंदृग्भिरुक्षभिर्भानुमश्रेद्वि सूर्यो रोदसी चक्षसावः ॥divo devī duhitā
yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ
The hymn is primarily addressed to Uṣas (Dawn). Sūrya (the Sun) appears as an associated power who, with Dawn, opens and illumines the two worlds.
It refers to Dawn stirring all human communities into activity—symbolically, the whole social world waking to work, perception, and ordered life as light returns.
Recite it at dawn facing east to cultivate clarity and auspicious beginnings. The closing verse is especially used as a prayer for truthful inspiration, steady thoughts, attainment, and well-being (svasti).
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.