Sukta 79
Sukta 7.79
Vasiṣṭha (probable)
Uṣas (with Sūrya as associated power)
Triṣṭubh (probable)
ଏହି ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଉଷା-ସୂକ୍ତରେ ଉଷାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରାଯାଇଛି—ସେ ଜୀବନର ପଥଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରସାରିତ କରନ୍ତି, ପାଞ୍ଚ ମାନବ ଜନକୁ ଜାଗ୍ରତ କରନ୍ତି, ଏବଂ ନିଜ ସ୍ପଷ୍ଟ କିରଣରେ ଜଗତକୁ ଠିକ୍ ଗତିରେ ପ୍ରବର୍ତ୍ତିତ କରନ୍ତି। କବି ତାଙ୍କ ଉଦୟକୁ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦୁଇ ଲୋକ (ଦ୍ୟାଉ-ପୃଥିବୀ)ର ବିସ୍ତାର ସହ ଯୋଡ଼ିଛନ୍ତି, ଏବଂ ଉଷାଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରନ୍ତି ଯେ ସେ ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ଦେବତ୍ୱ, ସତ୍ୟ ପ୍ରେରଣା, ଏବଂ ସଫଳ କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ଲାଭ ପାଇଁ କୁଶଳ-ମଙ୍ଗଳକୁ ପ୍ରେରିତ କରୁନ୍ତୁ।
Mantras
Mantra 1
व्युषा आवः पथ्या जनानां पञ्च क्षितीर्मानुषीर्बोधयन्ती । सुसंदृग्भिरुक्षभिर्भानुमश्रेद्वि सूर्यो रोदसी चक्षसावः ॥
ଉଷା (ପ୍ରଭାତ) ଜନମାନଙ୍କ ପଥଗୁଡ଼ିକୁ ବିସ୍ତାର କରି, ମାନବୀୟ ପାଞ୍ଚ ଜାତିକୁ ଜାଗ୍ରତ କରେ। ସୁସ୍ପଷ୍ଟ-ଦର୍ଶୀ ଓ ବଳବାନ କିରଣମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେ ନିଜ ଭାନୁ (ପ୍ରକାଶ)କୁ ପ୍ରବର୍ତ୍ତିତ କରେ; ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟ ନିଜ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦୁଇ ଲୋକ—ରୋଦସୀ (ଦ୍ୟୌ ଓ ପୃଥିବୀ)—କୁ ବିଶାଳଭାବେ ଖୋଲିଦିଏ।
Mantra 2
व्यञ्जते दिवो अन्तेष्वक्तून्विशो न युक्ता उषसो यतन्ते । सं ते गावस्तम आ वर्तयन्ति ज्योतिर्यच्छन्ति सवितेव बाहू ॥
ଦିବର ଅନ୍ତିମ ସୀମାମାନେ ରାତ୍ରିମାନଙ୍କ ଅନ୍ଧକାରକୁ ସେମାନେ ପ୍ରସାର କରନ୍ତି; ଯୁକ୍ତ ଜନମାନଙ୍କ ପରି ଉଷାମାନେ ଆଗକୁ ଯତନ କରନ୍ତି। ତୁମ କିରଣ—ପ୍ରକାଶର ଗାଈମାନେ—ତମକୁ ପଛକୁ ଫେରାଇ ଜ୍ୟୋତିକୁ ଆଗକୁ ଧରି ଦିଅନ୍ତି; ଯେପରି ସବିତୃ ପ୍ରେରଣାର ବାହୁ ପ୍ରସାର କରନ୍ତି।
Mantra 3
अभूदुषा इन्द्रतमा मघोन्यजीजनत्सुविताय श्रवांसि । वि दिवो देवी दुहिता दधात्यङ्गिरस्तमा सुकृते वसूनि ॥
ଉଷା ପ୍ରକଟ ହୋଇଛି—ଇନ୍ଦ୍ର ସମ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରବଳ, ମଘୋନୀ (ଦାନଶୀଳା) ଭାବେ; ସୁଗତି ପାଇଁ ତେଜୋମୟ ଶ୍ରବାଂସି (ଯଶ-ଶ୍ରବଣ/କୀର୍ତ୍ତି) ଉତ୍ପନ୍ନ କରେ। ଦିବର କନ୍ୟା ଦେବୀ ସର୍ବତ୍ର ବଣ୍ଟନ କରେ—ସୁକୃତ (ସତ୍କର୍ମ) କରୁଥିବାକୁ ବସୁ (ଧନ-ରତ୍ନ) ଦିଏ; ଅନ୍ତର୍ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରଜ୍ୱଲିତ କରିବାରେ ଅଙ୍ଗିରସ ସମ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅଙ୍ଗିରସ୍ତମା।
Mantra 4
तावदुषो राधो अस्मभ्यं रास्व यावत्स्तोतृभ्यो अरदो गृणाना । यां त्वा जज्ञुर्वृषभस्या रवेण वि दृळ्हस्य दुरो अद्रेरौर्णोः ॥
ହେ ଉଷା, ଆମକୁ ସେତିକି ରାଧସ୍ (ସମୃଦ୍ଧି/ଦାନ) ଦିଅ, ଯେତିକି ତୁମେ ସ୍ତୋତୃମାନଙ୍କୁ—ଗାନ କରୁଥିବା ଋଷିମାନଙ୍କୁ—ଦେଉଛ; ସେମାନେ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି। ବୃଷଭ (ଇନ୍ଦ୍ର)ଙ୍କ ଗର୍ଜନ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ତୁମକୁ ଜାଣିଲେ; ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଦୃଢ଼ ଶିଳାର ଅଟଳ ଦ୍ୱାରଗୁଡ଼ିକୁ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ଖୋଲି, ଗୁପ୍ତ ଆଲୋକକୁ ପ୍ରକଟ କଲେ।
Mantra 5
देवंदेवं राधसे चोदयन्त्यस्मद्र्यक्सूनृता ईरयन्ती । व्युच्छन्ती नः सनये धियो धा यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥
ଦେବରେ ଥିବା ଦେବକୁ ରାଧସ୍ (ସମୃଦ୍ଧି) ପ୍ରତି ପ୍ରେରିତ କରୁଥିବା, ଆମ ପାଖକୁ ସୂନୃତା (ସତ୍ୟବାଣୀ)ର ପ୍ରେରଣା ପଠାଉଥିବା, ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ଉଦୟ ହେଉଥିବା ଉଷା ଆମ ଧିୟଃ (ଚିନ୍ତା/ବୁଦ୍ଧି)କୁ ସାଧନା-ଲାଭ ପାଇଁ ସ୍ଥାପିତ କରୁନ୍ତୁ। ଆପଣମାନେ ଆମକୁ ସଦା ସ୍ୱସ୍ତିଭିଃ—କଲ୍ୟାଣର ସମନ୍ୱୟଦ୍ୱାରା—ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
Frequently Asked Questions
The hymn is primarily addressed to Uṣas (Dawn). Sūrya (the Sun) appears as an associated power who, with Dawn, opens and illumines the two worlds.
It refers to Dawn stirring all human communities into activity—symbolically, the whole social world waking to work, perception, and ordered life as light returns.
Recite it at dawn facing east to cultivate clarity and auspicious beginnings. The closing verse is especially used as a prayer for truthful inspiration, steady thoughts, attainment, and well-being (svasti).
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.