
Sukta 7.79
Vasiṣṭha (probable)
Triṣṭubh (probable)
ఈ సంక్షిప్త ఉషస్సు-స్తోత్రం, ఉషస్సు జీవన మార్గాలను విస్తరింపజేస్తూ, ఐదు మానవ గోత్రాలను మేల్కొలిపి, తన స్వచ్ఛమైన కిరణాలతో లోకాన్ని ఋతమైన సక్రమ గమనంలో నిలుపుతుందని ప్రశంసిస్తుంది. కవి ఆమె ఉదయాన్ని సూర్యుడు రెండు లోకాలను విస్తరింపజేయడముతో అనుసంధానించి, విజయకర కార్యసాధనకూ లాభసాధనకూ అంతర దైవత్వం, సత్యప్రేరణ, క్షేమం కలిగించమని ఉషస్సును ప్రార్థిస్తాడు.
Mantra 1
व्युषा आवः पथ्या जनानां पञ्च क्षितीर्मानुषीर्बोधयन्ती । सुसंदृग्भिरुक्षभिर्भानुमश्रेद्वि सूर्यो रोदसी चक्षसावः ॥
ఉషా ప్రజల కొరకు మార్గాలను విస్తరించింది; ఐదు మానుషీ క్షితులు (మానవ గోత్రాలు)ను మేల్కొలిపుతోంది. సుస్పష్టదర్శి, బలవంతమైన కిరణాలతో ఆమె తన భాను (ప్రకాశం)ను ప్రవహింపజేసింది; సూర్యుడు తన చక్షు (దృష్టి)తో రెండు రోదసీ (ద్యావా-పృథివీ)లను విశాలం చేశాడు.
Mantra 2
व्यञ्जते दिवो अन्तेष्वक्तून्विशो न युक्ता उषसो यतन्ते । सं ते गावस्तम आ वर्तयन्ति ज्योतिर्यच्छन्ति सवितेव बाहू ॥
అవి దివ్యాంతాలలో రాత్రులను విస్తరింపజేస్తాయి; యుక్తులైన జనులవలె ఉషస్సులు ముందుకు సాగేందుకు యత్నిస్తాయి. నీ కిరణాలు—ప్రకాశ గావులవలె—తమస్సును వెనక్కు తిప్పి, జ్యోతిని నిలుపుతాయి; సవితా ప్రేరణకై తన బాహువులను చాపినట్లు.
Mantra 3
अभूदुषा इन्द्रतमा मघोन्यजीजनत्सुविताय श्रवांसि । वि दिवो देवी दुहिता दधात्यङ्गिरस्तमा सुकृते वसूनि ॥
ఉషా అవతరించింది—ఇంద్రతమా, మఘోనీ (దానవతి)వలె పరమ శక్తిమంతురాలు; సువితాయ (సుగతి) కొరకు శ్రవాంసి (యశః-శ్రుతులు)ను జనింపజేసింది. దివ్య దేవీ దుహితా (కుమార్తె) సుకృత (సత్కర్మ)ం చేసేవారికి వసూని (ధన-రత్నాలు)ను విస్తారంగా పంచుతుంది; అంతఃఅగ్నిని ప్రజ్వలింపజేయుటలో ఆమె అంగిరస్తమా వంటిది.
Mantra 4
तावदुषो राधो अस्मभ्यं रास्व यावत्स्तोतृभ्यो अरदो गृणाना । यां त्वा जज्ञुर्वृषभस्या रवेण वि दृळ्हस्य दुरो अद्रेरौर्णोः ॥
ఓ ఉషా, నిన్ను స్తుతిస్తూ గానం చేసే స్తోతృ (ఋషి)లకు నీవు ఇచ్చే రాధస్ (సమృద్ధి/దానం) ఎంతయితే, అంతే మాకు కూడా ప్రసాదించు. వృషభ (ఇంద్రుడు) యొక్క నాదం ద్వారా వారు నిన్ను తెలిసికొన్నారు—నీవు దృఢంగా నిలిచిన అద్రి (శిల/పర్వత) ద్వారాలను విప్పి తెరిచినప్పుడు.
Mantra 5
देवंदेवं राधसे चोदयन्त्यस्मद्र्यक्सूनृता ईरयन्ती । व्युच्छन्ती नः सनये धियो धा यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥
దేవునిలో దేవుని రాధస్ (పూర్ణత) వైపు ప్రేరేపిస్తూ, మా వైపు సూనృతా (సత్యవాక్కు/శుభ ప్రేరణ)ను పంపుతూ—ఉషా, విస్తరించి ఉదయించి, సాధన/లాభార్థం మా ధియః (ఆలోచనలు/బుద్ధి)ను స్థాపించుగాక. మీరు ఎల్లప్పుడూ స్వస్తిభిః (కల్యాణకర రక్షణలతో) మమ్మల్ని కాపాడండి.
Dawn expands the human paths and awakens the five tribes, initiating the day’s movement and perception.
Her well-directed rays and the Sun’s vision together open the two worlds; Dawn is praised as bountiful and as one who grants ‘hearings’ (fame/auspicious report) and treasures to good work.
Uṣas is likened to Indra in puissance and generosity, distributing wide gifts and kindling inner fire—an apex of power and beneficence.
The hymn turns to practical blessing: Dawn is asked to impel the inner god, send truthful inspirations, steady our thoughts for attainment, and guard us with enduring well-being.
व्युषा आवः पथ्या जनानां पञ्च क्षितीर्मानुषीर्बोधयन्ती । सुसंदृग्भिरुक्षभिर्भानुमश्रेद्वि सूर्यो रोदसी चक्षसावः ॥divo devī duhitā
yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ
The hymn is primarily addressed to Uṣas (Dawn). Sūrya (the Sun) appears as an associated power who, with Dawn, opens and illumines the two worlds.
It refers to Dawn stirring all human communities into activity—symbolically, the whole social world waking to work, perception, and ordered life as light returns.
Recite it at dawn facing east to cultivate clarity and auspicious beginnings. The closing verse is especially used as a prayer for truthful inspiration, steady thoughts, attainment, and well-being (svasti).
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.