Sukta 79

Mantra 1

व्युषा आवः पथ्या जनानां पञ्च क्षितीर्मानुषीर्बोधयन्ती । सुसंदृग्भिरुक्षभिर्भानुमश्रेद्वि सूर्यो रोदसी चक्षसावः ॥

ਉਸ਼ਾ (ਪ੍ਰਭਾਤ) ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਹ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਫੈਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਮਨੁੱਖੀ ਪੰਜ ਜਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਸੁਸਪਸ਼ਟ-ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਅਤੇ ਬਲਵਾਨ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਆਪਣਾ ਭਾਨੁ (ਪ੍ਰਕਾਸ਼) ਚਲਾਉਂਦੀ ਹੈ; ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਆਪਣੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਾਲ ਦੋ ਲੋਕ—ਰੋਦਸੀ (ਦਿਉ ਅਤੇ ਪૃਥਵੀ)—ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਾਲ ਕਰ ਕੇ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

Mantra 2

व्यञ्जते दिवो अन्तेष्वक्तून्विशो न युक्ता उषसो यतन्ते । सं ते गावस्तम आ वर्तयन्ति ज्योतिर्यच्छन्ति सवितेव बाहू ॥

ਦਿਨ ਦੇ ਅੰਤਲੇ ਕਿਨਾਰਿਆਂ ਉੱਤੇ ਰਾਤਾਂ ਦੇ ਅੰਧਕਾਰ ਨੂੰ ਉਹ ਫੈਲਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਜੁੱਤੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਵਾਂਗ ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਲਈ ਜਤਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਤੇਰੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ—ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ—ਅੰਧਕਾਰ ਨੂੰ ਮੁੜਾ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਜੋਤ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਧਰ ਕੇ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ; ਜਿਵੇਂ ਸਵਿਤ੍ਰ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਦੇ ਬਾਹਾਂ ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।

Mantra 3

अभूदुषा इन्द्रतमा मघोन्यजीजनत्सुविताय श्रवांसि । वि दिवो देवी दुहिता दधात्यङ्गिरस्तमा सुकृते वसूनि ॥

ਉਸ਼ਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਹੈ—ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਅਤਿ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਮਘੋਨੀ (ਦਾਨਸ਼ੀਲ) ਹੋ ਕੇ; ਸੁਗਤੀ ਲਈ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਸ਼੍ਰਵਾਂਸਿ (ਯਸ਼-ਸ਼੍ਰਵਣ/ਕੀਰਤੀਆਂ) ਜਨਮ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਦਿਵ ਦੀ ਧੀ ਦੇਵੀ ਵਿਸ਼ਾਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੰਡਦੀ ਹੈ—ਸੁਕ੍ਰਿਤ (ਸਤਕਰਮ) ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵਸੁ (ਧਨ-ਰਤਨ) ਬਖ਼ਸ਼ਦੀ ਹੈ; ਅੰਦਰਲੇ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਪ੍ਰਜ੍ਵਲਿਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅੰਗਿਰਸ ਵਾਂਗ ਅਤਿ ਅੰਗਿਰਸਤਮਾ।

Mantra 4

तावदुषो राधो अस्मभ्यं रास्व यावत्स्तोतृभ्यो अरदो गृणाना । यां त्वा जज्ञुर्वृषभस्या रवेण वि दृळ्हस्य दुरो अद्रेरौर्णोः ॥

ਹੇ ਉਸ਼ਾ, ਸਾਨੂੰ ਉਤਨਾ ਹੀ ਰਾਧਸ (ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ/ਦਾਨ) ਬਖ਼ਸ਼, ਜਿੰਨਾ ਤੂੰ ਗਾਉਂਦੇ ਸਤੋਤ੍ਰੀਆਂ—ਸਤੁਤੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ—ਨੂੰ ਦਿੰਦੀ ਹੈਂ, ਜੋ ਤੇਰਾ ਗੁਣਗਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ (ਇੰਦਰ) ਦੀ ਗੂੰਜਦਾਰ ਪੁਕਾਰ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ; ਜਦ ਤੂੰ ਅਡੋਲ ਚੱਟਾਨ ਦੇ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

Mantra 5

देवंदेवं राधसे चोदयन्त्यस्मद्र्यक्सूनृता ईरयन्ती । व्युच्छन्ती नः सनये धियो धा यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥

ਦੇਵ ਵਿੱਚ ਦੇਵ ਨੂੰ ਰਾਧਸ (ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ) ਵੱਲ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੀ, ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਸੂਨ੍ਰਿਤਾ (ਸੱਚੀ ਵਾਣੀ) ਦੀਆਂ ਪ੍ਰੇਰਣਾਵਾਂ ਭੇਜਦੀ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਉਗਦੀ ਉਸ਼ਾ ਸਾਡੇ ਧਿਯਹ (ਚਿੰਤਨ/ਬੁੱਧੀ) ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਟਿਕਾਏ। ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਸਦਾ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਭਿਃ—ਕਲਿਆਣ ਦੇ ਸੁਮੇਲਾਂ ਨਾਲ—ਸੰਭਾਲੋ।