
Sukta 7.46
Vasiṣṭha
Triṣṭubh
Ten krótki hymn Triṣṭubh autorstwa Wasiṣṭhy zwraca się do Rudry jako do potężnego łucznika, którego szybka, ostra moc może zarówno ranić, jak i leczyć. Poeta błaga, aby piorunopodobna siła i gniew Rudry zostały odwrócone, jednocześnie przyzywając jego "tysiąc lekarstw" dla ochrony rodziny, potomstwa i przedłużenia życia. Celem sukty jest ułagodzenie (śamana) i pomyślność (svasti) poprzez pełen czci hymn i bezpośrednią prośbę o miłosierdzie.
Mantra 1
इमा रुद्राय स्थिरधन्वने गिरः क्षिप्रेषवे देवाय स्वधाव्ने । अषाळ्हाय सहमानाय वेधसे तिग्मायुधाय भरता शृणोतु नः ॥
Te słowa niosą ku Rudrze o stałym łuku, bogu szybkich strzał, który porusza się własną mocą. Do niezwyciężonego, trwałego, mądrego zarządcy, tego o ostrych broniach, nieście naszą modlitwę; niech nas usłyszy.
Mantra 2
स हि क्षयेण क्षम्यस्य जन्मनः साम्राज्येन दिव्यस्य चेतति । अवन्नवन्तीरुप नो दुरश्चरानमीवो रुद्र जासु नो भव ॥
Albowiem on jest świadomy przez stałe mieszkanie ziemskiego narodzenia i przez suwerenną władzę tego, co boskie. Zbliż się do nas z pomocą ochronną; krąż wokół naszych progów. O Rudro, bądź dla nas bez krzywdy, bądź szybko naszym schronieniem.
Mantra 3
या ते दिद्युदवसृष्टा दिवस्परि क्ष्मया चरति परि सा वृणक्तु नः । सहस्रं ते स्वपिवात भेषजा मा नस्तोकेषु तनयेषु रीरिषः ॥
Ta twoja błyskawica, wypuszczona z nieba, która krąży po ziemi, niech odwróci się od nas. Tysiąc jest twoich dobrze tchnących lekarstw; nie czyń nam szkody w naszych dzieciach i w naszych stawaniach się.
Mantra 4
मा नो वधी रुद्र मा परा दा मा ते भूम प्रसितौ हीळितस्य । आ नो भज बर्हिषि जीवशंसे यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥
Nie zabijaj nas, o Rudro; nie odrzucaj nas. Niech nie upadniemy pod natarciem twojego gniewu. Podziel się z nami na świętym siedzeniu darem życia, które ma nadzieję i wzrasta; i niechaj moce strzegą nas zawsze z pomyślnością.
The hymn opens by ‘carrying’ words of praise to Rudra the formidable archer, asking that he listen.
Rudra’s dangerous celestial force is acknowledged—his lightning roaming from heaven over earth—while the poet seeks its diversion and invokes Rudra’s healing capacity.
The bold juxtaposition peaks: the same god of sharp weapons is said to hold ‘a thousand medicines,’ making him the supreme healer as well as potential afflicter.
The hymn resolves in urgent, intimate supplication—‘do not slay us, do not cast us away’—and ends with a request for shared life-boons and enduring svasti-protection.
इमा रुद्राय स्थिरधन्वने गिरः क्षिप्रेषवे देवाय स्वधाव्ने । अषाळ्हाय सहमानाय वेधसे तिग्मायुधाय भरता शृणोतु नः ॥sahasraṃ te … bheṣajā
mā no vadhī rudra
It praises Rudra’s immense power and asks him to turn away harm—especially lightning-like danger and wrath—while granting healing, protection, and well-being for the family and descendants.
In the Veda, Rudra governs sudden affliction (like storm and disease) but also its remedy. The hymn acknowledges his sharp weapons and then appeals to his ‘thousand medicines’ to protect and restore life.
It is traditionally suited for a calming/protective recitation during fire worship or when fearing storms, illness, or misfortune—ending with a humble plea for mercy and ongoing svasti (well-being).
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.