Sukta 12

Mantra 1

प्राग्नये बृहते यज्ञियाय ऋतस्य वृष्णे असुराय मन्म । घृतं न यज्ञ आस्ये सुपूतं गिरं भरे वृषभाय प्रतीचीम् ॥

Naprzód do Agniego, Rozległego, godnego ofiary, Byka Prawdy, Pana boskiej mocy, przynoszę moją myśl. Jak jasne światło w ustach ofiary, niosę dobrze oczyszczone słowo zwrócone do wewnątrz ku mocy Byka.

Mantra 2

ऋतं चिकित्व ऋतमिच्चिकिद्ध्यृतस्य धारा अनु तृन्धि पूर्वीः । नाहं यातुं सहसा न द्वयेन ऋतं सपाम्यरुषस्य वृष्णः ॥

O znający, poznaj Prawdę, poznaj zaprawdę Prawdę; przebij swoją drogę wzdłuż wielu dawnych strumieni Prawdy. Nie mogę jej osiągnąć siłą, ani podzielonymi podwójnymi środkami; podążam za Prawdą i zdobywam Prawdę Rudego Byka, ognistą moc Agniego.

Mantra 3

कया नो अग्न ऋतयन्नृतेन भुवो नवेदा उचथस्य नव्यः । वेदा मे देव ऋतुपा ऋतूनां नाहं पतिं सनितुरस्य रायः ॥

Jaką drogą, o Agni, poruszając się w Prawdzie przez Prawdę, staniesz się dla nas wiecznie nowym znawcą hymnu? Bóg, strażca pór roku, zna dla mnie pory roku; nie zdobywam jeszcze pana tego bogactwa wypełnienia.

Mantra 4

के ते अग्ने रिपवे बन्धनासः के पायवः सनिषन्त द्युमन्तः । के धासिमग्ने अनृतस्य पान्ति क आसतो वचसः सन्ति गोपाः ॥

Kto są oni, o Agni, którzy wiążą dla ciebie wroga? Kto są lśniący strażnicy, którzy zwyciężają? Kto chroni twoją część przed kłamstwem? Kto są pasterzami słowa, strzegąc je przed fałszem?

Mantra 5

सखायस्ते विषुणा अग्न एते शिवासः सन्तो अशिवा अभूवन् । अधूर्षत स्वयमेते वचोभिॠजूयते वृजिनानि ब्रुवन्तः ॥

Ci twoi towarzysze, o Agni, choć rozdzieleni, choć wydający się łaskawi, stali się nieludzcy. Ruszyli naprzód z własnej woli swymi słowami, mówiąc krzywdy temu, kto kroczy prosto.

Mantra 6

यस्ते अग्ने नमसा यज्ञमीट्ट ऋतं स पात्यरुषस्य वृष्णः । तस्य क्षयः पृथुरा साधुरेतु प्रसर्स्राणस्य नहुषस्य शेषः ॥

Ktokolwiek, o Agni, z czcią rozpala i służy ofierze, która opiera się na Rcie, ten jest strzeżony przez żarliwą, gwałtowną Moc. Dla niego niech przyjdzie szerokie i stabilne mieszkanie bytu; niech pozostałość Nahuszy przybędzie jako pewne wsparcie.