Sukta 12

Mantra 1

प्राग्नये बृहते यज्ञियाय ऋतस्य वृष्णे असुराय मन्म । घृतं न यज्ञ आस्ये सुपूतं गिरं भरे वृषभाय प्रतीचीम् ॥

విశాలుడైన, యజ్ఞార్హుడైన అగ్నికి—ఋతస్య వృష్ణే, అసురాయ (ప్రభుత్వ-దివ్యశక్తి) —నేను నా మన్మ (ధ్యానచింతన)ను ముందుకు సమర్పిస్తున్నాను. యజ్ఞముఖంలో ఘృతం వలె, వృషభ-శక్తి వైపు ప్రత్యంచ/ప్రతీచీ (అంతర్ముఖంగా) తిరిగి, సుపూతమైన వాణిని నేను అర్పిస్తున్నాను.

Mantra 2

ऋतं चिकित्व ऋतमिच्चिकिद्ध्यृतस्य धारा अनु तृन्धि पूर्वीः । नाहं यातुं सहसा न द्वयेन ऋतं सपाम्यरुषस्य वृष्णः ॥

ఓ ఋతవిదా, ఋతాన్ని తెలుసుకో; నిజంగా ఋతాన్నే తెలుసుకో. ఋతస్య అనేక పురాతన ధారల వెంట నీ మార్గాన్ని చీల్చుకుంటూ సాగు. బలంతో నేను దానిని చేరలేను; ద్వైత-భేద మార్గంతోనూ కాదు; అరుష వృషభుడు—అగ్ని—యొక్క ఋతాన్ని అనుసరించి నేను ఋతాన్ని గెలిచి పొందుతాను.

Mantra 3

कया नो अग्न ऋतयन्नृतेन भुवो नवेदा उचथस्य नव्यः । वेदा मे देव ऋतुपा ऋतूनां नाहं पतिं सनितुरस्य रायः ॥

ఓ అగ్నీ, ఏ మార్గంలో—ఋతం చేత ఋతంలో చలిస్తూ—నీవు మా కొరకు స్తోత్రస్య సదా-నవీన వేదకుడవు అవుతావు? దేవుడు, ఋతుపా—ఋతువుల పాలకుడు—నాకు ఋతువులను తెలుసు; కానీ ఈ సిద్ధి-సంపద ధనానికి అధిపతిని నేను ఇంకా పొందలేదు.

Mantra 4

के ते अग्ने रिपवे बन्धनासः के पायवः सनिषन्त द्युमन्तः । के धासिमग्ने अनृतस्य पान्ति क आसतो वचसः सन्ति गोपाः ॥

ఓ అగ్నీ, నీ కొరకు శత్రువును బంధనంలో కట్టేవారు ఎవరు? జయం పొందే ఆ ద్యుమంత—దీప్తిమంత—రక్షకులు ఎవరు? ఓ అగ్నీ, అనృతం (అసత్యం) నుండి నీ భాగాన్ని కాపాడేవారు ఎవరు? వచనస్య గోపాః—వాక్కు యొక్క కాపరులు/కావలివారు—ఎవరు, దానిని మిథ్య నుండి రక్షించేవారు?

Mantra 5

सखायस्ते विषुणा अग्न एते शिवासः सन्तो अशिवा अभूवन् । अधूर्षत स्वयमेते वचोभिॠजूयते वृजिनानि ब्रुवन्तः ॥

హే అగ్నీ! నీ ఈ సఖులు విడివిడిగా ఉన్నప్పటికీ—బయటకు శివ (శుభకరులు)గా కనిపించినవారే—అశివ (అశుభకరులు)గా మారిపోయారు. వారు తమ మాటల బలంతో తామే ముందుకు దూసుకెళ్లి, ఋజు మార్గంలో నడిచేవాడికి వక్రతను, పాపాన్ని (వృజిన) పలికారు.

Mantra 6

यस्ते अग्ने नमसा यज्ञमीट्ट ऋतं स पात्यरुषस्य वृष्णः । तस्य क्षयः पृथुरा साधुरेतु प्रसर्स्राणस्य नहुषस्य शेषः ॥

హే అగ్నీ! ఎవడు నమస్కార-భావంతో ఋతంపై స్థాపితమైన యజ్ఞాన్ని ప్రజ్వలింపజేసి సేవిస్తాడో, అతనిని అరుష (ఎర్రటి తేజస్సు గల), వృషన్ (బలవంతమైన) శక్తి కాపాడుతుంది. అతనికి విశాలమైన, స్థిరమైన క్షయ (నివాసం/ఆశ్రయం) కలుగుగాక; అలాగే నహుష—ఎల్లప్పుడూ ముందుకు నెట్టుకుంటూ సాగే మానవ అన్వేషి—అతని ధర్మ్య శేష (యథోచిత భాగం/మిగతా ఫలం) కూడా చేరుగాక.