Sukta 71

Mantra 1

बृहस्पते प्रथमं वाचो अग्रं यत्प्रैरत नामधेयं दधानाः । यदेषां श्रेष्ठं यदरिप्रमासीत्प्रेणा तदेषां निहितं गुहाविः ॥

O Bṛhaspati, gdy oni po raz pierwszy poruszyli przednią straż Mowy, ustanawiając Imię, wtedy to, co było ich najlepsze, co było bez skazy, przez impuls duszy: to zostało ukryte w jaskini i stało się jawne.

Mantra 2

सक्तुमिव तितउना पुनन्तो यत्र धीरा मनसा वाचमक्रत । अत्रा सखायः सख्यानि जानते भद्रैषां लक्ष्मीर्निहिताधि वाचि ॥

Jak ludzie przesiewają mąkę przez sito, tak oni oczyszczają swoją mowę: tam, gdzie niezłomni w wizji, umysłem, ukształtowali Słowo. Tam towarzysze poznają więzy towarzystwa; łaskawa pomyślność ich spoczywa ukryta w Słowie.

Mantra 3

यज्ञेन वाचः पदवीयमायन्तामन्वविन्दन्नृषिषु प्रविष्टाम् । तामाभृत्या व्यदधुः पुरुत्रा तां सप्त रेभा अभि सं नवन्ते ॥

Przez yajña podążali ścieżką Słowa; znaleźli ją, wnikniętą w wieszczów. Wyprowadzając ją naprzód, rozpostarli ją w wielu kierunkach; do tego Słowa siedmiu natchnionych śpiewaków składa razem pokłon w zgodzie.

Mantra 4

उत त्वः पश्यन्न ददर्श वाचमुत त्वः शृण्वन्न शृणोत्येनाम् । उतो त्वस्मै तन्वं वि सस्रे जायेव पत्य उशती सुवासाः ॥

I jeden, choć widzi, nie dostrzega Słowa; i jeden, choć słyszy, nie słyszy jej prawdziwie. Lecz drugiemu ona odsłania swoje ciało, jak żona, pragnąca i pięknie przyozdobiona, swojemu mężowi.

Mantra 5

उत त्वं सख्ये स्थिरपीतमाहुर्नैनं हिन्वन्त्यपि वाजिनेषु । अधेन्वा चरति माययैष वाचं शुश्रुवाँ अफलामपुष्पाम् ॥

A ty, mocno ugruntowany w prawdziwym towarzystwie, mówią, nikt nie może cię popchnąć, nawet wśród silnych. Lecz ten porusza się z iluzją: słyszał Słowo, lecz ono nie przynosi owocu, nie ma kwiatu.

Mantra 6

यस्तित्याज सचिविदं सखायं न तस्य वाच्यपि भागो अस्ति । यदीं शृणोत्यलकं शृणोति नहि प्रवेद सुकृतस्य पन्थाम् ॥

Ten, kto opuszcza towarzysza, który zna właściwe działanie, dla niego nie ma udziału nawet w Słowie. Choć słyszy, słyszy tylko to, co puste; on prawdziwie nie zna ścieżki dobrze wykonanego dzieła.

Mantra 7

अक्षण्वन्तः कर्णवन्तः सखायो मनोजवेष्वसमा बभूवुः । आदघ्नास उपकक्षास उ त्वे ह्रदा इव स्नात्वा उ त्वे ददृश्रे ॥

Towarzysze z oczami, towarzysze z uszami stali się nierówni w szybkich ruchach umysłu. Jedni są tylko po kolana, inni po pachy; ale inni, jak stawy po kąpieli, jaśnieją w tobie, stali się czyści.

Mantra 8

हृदा तष्टेषु मनसो जवेषु यद्ब्राह्मणाः संयजन्ते सखायः । अत्राह त्वं वि जहुर्वेद्याभिरोहब्रह्माणो वि चरन्त्यु त्वे ॥

Gdy, w szybkich ruchach umysłu ukształtowanych przez serce, bramini, towarzysze, ofiarują razem, wtedy tutaj istotnie zostajesz w tyle przez tych, którzy wiedzą; mistrzowie niesienia świętej mowy poruszają się swobodnie w tobie.

Mantra 9

इमे ये नार्वाङ्न परश्चरन्ति न ब्राह्मणासो न सुतेकरासः । त एते वाचमभिपद्य पापया सिरीस्तन्त्रं तन्वते अप्रजज्ञयः ॥

Ci, którzy nie posuwają się ani naprzód, ani poza, ani nie są prawdziwymi nosicielami brahmanu, ani twórcami wyciskanej Somy, zbliżają się do Słowa złą drogą; nieświadomi, rozciągają nitki ubogiego osnowu, jałowego tkania.

Mantra 10

सर्वे नन्दन्ति यशसागतेन सभासाहेन सख्या सखायः । किल्बिषस्पृत्पितुषणिर्ह्येषामरं हितो भवति वाजिनाय ॥

Wszyscy towarzysze radują się z przyjaźni tego, kto przybywa ze chwałą, zwycięzcy w zgromadzeniu. Dla nich on jest oczyszczycielem winy, dawcą pożywienia; staje się właściwie umieszczony dla obfitości siły.

Mantra 11

ऋचां त्वः पोषमास्ते पुपुष्वान्गायत्रं त्वो गायति शक्वरीषु । ब्रह्मा त्वो वदति जातविद्यां यज्ञस्य मात्रां वि मिमीत उ त्वः ॥

Żywiciel ryć-wersów zasiada z tobą, wzrastając; gajatra śpiewa cię pośród miar śakvari. Kapłan brahma przemawia do ciebie wiedzą o narodzinach, i wyznacza miary jaźni, dzieląc je słusznie.