Sukta 5

Mantra 1

सुसमिद्धाय शोचिषे घृतं तीव्रं जुहोतन । अग्नये जातवेदसे ॥

ସୁସମିଦ୍ଧ ଶୋଚିଷ—ଭଲଭାବେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ଜ୍ୟୋତିକୁ—ତୀବ୍ର ଘୃତ ଅର୍ପଣ କର; ଜାତବେଦସ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ହବନ କର।

Mantra 2

नराशंसः सुषूदतीमं यज्ञमदाभ्यः । कविर्हि मधुहस्त्यः ॥

ନରାଶଂସ—ଅଦାଭ୍ୟ କବି—ଏହି ସୁଷୂଦତୀ ଯଜ୍ଞକୁ ସିଦ୍ଧ କରେ; କାରଣ ସେ ମଧୁହସ୍ତ୍ୟ କବି—ମଧୁର ହବିଷ୍ୟକୁ ବିଧିରେ ଗଢ଼େ।

Mantra 3

ईळितो अग्न आ वहेन्द्रं चित्रमिह प्रियम् । सुखै रथेभिरूतये ॥

ହେ ଅଗ୍ନି, ସ୍ତୁତ ଓ ଆହ୍ୱାନିତ, ଏଠାକୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ—ଚିତ୍ରରୂପ, ପ୍ରିୟ—ଆମ ସହାୟତା ପାଇଁ ସୁଖଦ ରଥମାନେ ଉପରେ ବହି ଆଣ; ଆମ ଯଜ୍ଞକ୍ଷେତ୍ରକୁ ଦୀପ୍ତ ବଳର ଅଧିପତିଙ୍କୁ ଆଣ।

Mantra 4

ऊर्णम्रदा वि प्रथस्वाभ्यर्का अनूषत । भवा नः शुभ्र सातये ॥

ହେ ଊର୍ଣ୍ଣମ୍ରଦା—ଯେ ଅନ୍ତରେ ଗଠିତ ଥିବାକୁ ମୃଦୁ କରି ମୁକ୍ତ କରେ ସେ ଦୀପ୍ତ ଶକ୍ତି—ବିସ୍ତାର ହେଉ; ଆମ ଅର୍କ-ସ୍ତୁତିମାନେ ତୋ ପାଖକୁ ଚାପି ଆସିଛି। ସତ୍ୟଲାଭର ସିଦ୍ଧି ପାଇଁ ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭ୍ର ସହାୟକ ହେଉ।

Mantra 5

देवीर्द्वारो वि श्रयध्वं सुप्रायणा न ऊतये । प्रप्र यज्ञं पृणीतन ॥

ହେ ଦେବୀ ଦ୍ୱାରମାନେ, ବିଶାଳଭାବେ ଖୋଲ; ସୁପ୍ରାୟଣ—ଶୁଭ ପଥ—ହୋଇ ଆମ ରକ୍ଷା ହେଉ। ଆଗକୁ, ଆଗକୁ—ଯଜ୍ଞକୁ ପୂରଣ କର, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କର।

Mantra 6

सुप्रतीके वयोवृधा यह्वी ऋतस्य मातरा । दोषामुषासमीमहे ॥

ସୁନ୍ଦର ମୁଖବତୀ, ଆମ ପ୍ରାଣଶକ୍ତି ବଢ଼ାଇଦେଉଥିବା, ଋତର ମହାବଳବତୀ ମାତାମାନେ—ରାତ୍ରି ଓ ଉଷା—ତାଙ୍କୁ ଆମେ ଅନ୍ୱେଷଣ କରୁ ଓ ଆହ୍ୱାନ କରୁ।

Mantra 7

वातस्य पत्मन्नीळिता दैव्या होतारा मनुषः । इमं नो यज्ञमा गतम् ॥

ହେ ଦିବ୍ୟ ହୋତାମାନେ, ବାୟୁର ପଥରେ ସ୍ତୁତିତ ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞସେବା କରୁଥିବା—ଏହି ଆମ ଯଜ୍ଞକୁ ଆସ।

Mantra 8

इळा सरस्वती मही तिस्रो देवीर्मयोभुवः । बर्हिः सीदन्त्वस्रिधः ॥

ଇଳା, ସରସ୍ୱତୀ ଓ ମହୀ—ମୟୋଭୁ ତିନି ଦେବୀ—ଅସ୍ରିଧ (ଅବିଫଳ) ସହାୟ ହୋଇ ପବିତ୍ର ବର୍ହିଷ ଉପରେ ବସନ୍ତୁ।

Mantra 9

शिवस्त्वष्टरिहा गहि विभुः पोष उत त्मना । यज्ञेयज्ञे न उदव ॥

ହେ ତ୍ୱଷ୍ଟୃ, ଶିବସ୍ୱରୂପେ ଏଠାକୁ ଆସ—ପୋଷରେ ବିଭୁ, ଏବଂ ନିଜ ସ୍ୱଭାବ-ସ୍ୱରୂପରେ ସମର୍ଥ। ଯଜ୍ଞେ ଯଜ୍ଞେ ଆମକୁ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ଉଠାଇ ପୋଷଣ କର।

Mantra 10

यत्र वेत्थ वनस्पते देवानां गुह्या नामानि । तत्र हव्यानि गामय ॥

ହେ ବନସ୍ପତିର ଅଧିପତି, ଯେଉଁଠାରେ ତୁମେ ଦେବମାନଙ୍କର ଗୁହ୍ୟ ନାମ ଜାଣ, ସେଠାକୁ ହବ୍ୟମାନଙ୍କୁ ନେଇଯାଅ।

Mantra 11

स्वाहाग्नये वरुणाय स्वाहेन्द्राय मरुद्भ्यः । स्वाहा देवेभ्यो हविः ॥

ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା, ବରୁଣଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା, ମରୁତ୍ଗଣଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା; ସ୍ୱାହା—ଦେବମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ହବିଷ।