Sukta 94

Mantra 1

गौर्धयति मरुतां श्रवस्युर्माता मघोनाम् । युक्ता वह्नी रथानाम् ॥

പ്രകാശത്തിന്റെ ഗാവ് (ഗൗഃ) മരുതുകളെ പോഷിപ്പിക്കുന്നു; ശ്രവസ്യു—യശസ്സിനെ തേടുന്നവൾ—അവൾ മഘോനാം (ഉദാരശക്തികളുടെ) മാതാവാകുന്നു. യുക്തയായി, അവൾ അവരുടെ രഥങ്ങളുടെ വഹ്നി—പ്രേരക വാഹകശക്തി—ആകുന്നു.

Mantra 2

यस्या देवा उपस्थे व्रता विश्वे धारयन्ते । सूर्यामासा दृशे कम् ॥

ആരുടെ മടിയിൽ ദേവന്മാർ സർവ്വ വ്രതങ്ങളെ—ധർമ്മമയ പ്രവർത്തിയുടെ നിയമങ്ങളെ—ധാരണം ചെയ്യുന്നു; അവിടെയത്രേ സൂര്യനും ചന്ദ്രനും ദർശനാർത്ഥം സ്ഥാപിതരായിരിക്കുന്നു, ദൃഷ്ടി സഫലമാകുവാൻ.

Mantra 3

तत्सु नो विश्वे अर्य आ सदा गृणन्ति कारवः । मरुतः सोमपीतये ॥

ആ ലക്ഷ്യത്തിനായി, ഹേ മരുതുകളേ, സർവ്വ ആര്യ—ഉദാത്ത ശക്തികൾ—ഞങ്ങള്ക്കായി എപ്പോഴും ഗാനം പാടട്ടെ; സോമപാനത്തിനായി, അന്തർ അമൃതത്തിന്റെ ആനന്ദത്തിനായി.

Mantra 4

अस्ति सोमो अयं सुतः पिबन्त्यस्य मरुतः । उत स्वराजो अश्विना ॥

ഇവിടെ ഈ സോമം പിഴിഞ്ഞ് സന്നദ്ധമാണ്; മരുതുകൾ അതു പാനം ചെയ്യുന്നു; സ്വരാജരായ അശ്വിനരും കൂടെ—വേഗവും പ്രകാശവും നിറഞ്ഞ പ്രവർത്തിയുടെ ദൈവശക്തികൾ.

Mantra 5

पिबन्ति मित्रो अर्यमा तना पूतस्य वरुणः । त्रिषधस्थस्य जावतः ॥

മിത്രനും അര്യമാനും പാനം ചെയ്യുന്നു; വരുണനും—ശുദ്ധീകരിച്ച സോമരസത്തിന്റെ—വേഗവാനായ, ത്രി-ആസനങ്ങളിൽ വസിക്കുന്ന (ത്രിഷധസ്ഥ) അവനെ പാനം ചെയ്യുന്നു.

Mantra 6

उतो न्वस्य जोषमाँ इन्द्रः सुतस्य गोमतः । प्रातर्होतेव मत्सति ॥

ഇപ്പോൾ ഇന്ദ്രനും—കിരണസമൃദ്ധമായ, പിഴിഞ്ഞെടുത്ത (സുത) ഈ സോമരസത്തിന്റെ ആനന്ദകരമായ സ്വീകരണത്തിലേക്ക് വരുന്നു; പ്രഭാതത്തിൽ യജ്ഞഹോതാവിനെപ്പോലെ ഉല്ലസിക്കുന്നു.

Mantra 7

कदत्विषन्त सूरयस्तिर आप इव स्रिधः । अर्षन्ति पूतदक्षसः ॥

എപ്പോൾ പ്രകാശമുള്ളവർ (സൂരയഃ) ജ്വലിക്കുന്നു—ജലം തടസ്സങ്ങളെ താണ്ടിപ്പോകുന്നതുപോലെ? അവർ ഒഴുകിപ്പോകുന്നു—കർമ്മശക്തി (ദക്ഷ) ശുദ്ധമായവർ.

Mantra 8

कद्वो अद्य महानां देवानामवो वृणे । त्मना च दस्मवर्चसाम् ॥

ഹേ ദസ്മവർചസ (അദ്ഭുത തേജസ്സുള്ള) ദേവന്മാരേ! ഇന്ന് ഞാൻ എപ്പോൾ മഹാദേവന്മാരായ നിങ്ങളുടെ അവ (സഹായം/രക്ഷ)യെ—എന്റെ സ്വന്തം ആത്മബലത്താലും—തിരഞ്ഞെടുക്കും?

Mantra 9

आ ये विश्वा पार्थिवानि पप्रथन्रोचना दिवः । मरुतः सोमपीतये ॥

ഹേ മരുതുകളേ! നിങ്ങൾ സർവ്വ പാർത്ഥിവാനി (ഭൗമ പ്രദേശങ്ങൾ)യും ദിവഃ റോചനാ (സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ പ്രകാശമയ വിസ്താരങ്ങൾ)യും വ്യാപിപ്പിച്ചവർ—സോമപീതയേ (സോമപാനത്തിനായി) വരുവിൻ.

Mantra 10

त्यान्नु पूतदक्षसो दिवो वो मरुतो हुवे । अस्य सोमस्य पीतये ॥

ഹേ മരുതുകളേ! പൂതദക്ഷസ (ശുദ്ധ പ്രവർത്തനശക്തിയുള്ളവർ), ദിവോവഃ ആ ദേവന്മാരെയേ—ഈ സോമത്തിന്റെ പീതയേ (പാനത്തിനായി) ഞാൻ ഇപ്പോൾ ഹ്വയിക്കുന്നു.

Mantra 11

त्यान्नु ये वि रोदसी तस्तभुर्मरुतो हुवे । अस्य सोमस्य पीतये ॥

ഇപ്പോൾ ഞാൻ ആ മരുതുകളെ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു—രണ്ടു രോദസീ, ദ്യാവാ–പൃഥിവീ (സ്വർഗ്ഗവും ഭൂമിയും) വിശാലമായി സ്ഥാപിച്ചു ധരിച്ചവരെ—ഈ സോമം പാനം ചെയ്യുവാൻ. (പ്രാണശക്തിയുടെ ആ ബലങ്ങൾ നമ്മുടെ അന്തർസ്വർഗ്ഗവും ഭൂമിയും താങ്ങി വിപുലീകരിച്ച് ദിവ്യാനന്ദത്തിനായി.)

Mantra 12

त्यं नु मारुतं गणं गिरिष्ठां वृषणं हुवे । अस्य सोमस्य पीतये ॥

ഇപ്പോൾ ഞാൻ ആ മാരുതഗണത്തെ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു—ഗിരിഷ്ഠം, പർവ്വതസ്ഥം, വൃഷണം, ബലവാൻ—ഈ സോമം പാനം ചെയ്യുവാൻ. (അസ്തിത്വത്തിന്റെ ഉയരങ്ങളിൽ നിലകൊണ്ട് ആത്മാവിന്റെ आरोഹണത്തിലേക്ക് വീര്യബലം ചൊരിയുന്ന ഉഗ്രശക്തികൾ.)