Sukta 94

Mantra 1

गौर्धयति मरुतां श्रवस्युर्माता मघोनाम् । युक्ता वह्नी रथानाम् ॥

ஒளியின் பசு மருதர்களை ஊட்டுகிறது; அது ஸ்ரவஸ்யு (புகழ் நாடுபவள்) ஆகி மகோனர்கள் (தாராள சக்திகள்) எனும் அவர்களின் தாயாகிறது. யுக்தமாய், அது அவர்களின் ரதங்களின் வஹ்னி (இட்டுச் செலுத்தும் ஏந்தும் சக்தி) ஆகும்.

Mantra 2

यस्या देवा उपस्थे व्रता विश्वे धारयन्ते । सूर्यामासा दृशे कम् ॥

யாருடைய மடியில் (உபஸ்தே) தேவர்கள் ‘வ்ரத’—ருதத்தின் நியமங்கள்—அனைத்தையும் தாங்குகின்றார்களோ; அங்கேயே சூரியனும் சந்திரனும் காண்பதற்காக நிறுவப்பட்டுள்ளன.

Mantra 3

तत्सु नो विश्वे अर्य आ सदा गृणन्ति कारवः । मरुतः सोमपीतये ॥

அந்த நோக்கத்திற்காக, ஓ மருதர்களே, எல்லா ஆர்ய சக்திகளும் எங்களுக்காக எப்போதும் பாடுவார்களாக—சோமபானத்திற்காக, அந்த உள்ளரசின் ஆனந்தத்திற்காக.

Mantra 4

अस्ति सोमो अयं सुतः पिबन्त्यस्य मरुतः । उत स्वराजो अश्विना ॥

இங்கே இந்த சோமம் பிழிந்து தயாராக உள்ளது; இதை மருதர்கள் அருந்துகின்றனர்; மேலும் சுவராஜ அஷ்வினர்கள் இருவரும்—வேகமான, ஒளிமய செயலின் சக்திகள்—அருந்துகின்றனர்.

Mantra 5

पिबन्ति मित्रो अर्यमा तना पूतस्य वरुणः । त्रिषधस्थस्य जावतः ॥

மித்ரனும் அர்யமனும் அருந்துகின்றனர்; தூய்மையாக்கப்பட்ட சோமத்தை வருணனும் அருந்துகின்றான்—மூன்று ஆசனங்களில் (த்ரிஷதஸ்த) நிலைபெற்ற, வேகமாய் இயங்கும் அவனுடையதை; அவன் நம்முள் விரிந்தும் குறையற்றதுமான ருத ஒழுங்கை நிறுவுகின்றான்.

Mantra 6

उतो न्वस्य जोषमाँ इन्द्रः सुतस्य गोमतः । प्रातर्होतेव मत्सति ॥

இப்போது இந்தப் பிழிந்தெடுக்கப்பட்ட, கதிர்-செல்வம் நிறைந்த சோமத்தின் மகிழ்வான ஏற்றுக்கொள்ளுதலுக்கு இந்திரனும் வருகிறான்; காலையில் அவன் ஹோதா யாஜகனைப் போல உற்சாகமாய் களிகூர்கிறான்.

Mantra 7

कदत्विषन्त सूरयस्तिर आप इव स्रिधः । अर्षन्ति पूतदक्षसः ॥

எப்போது அந்த ஒளிமிக்க சூரிகள் தீவிரமாய் பிரகாசிப்பார்கள்—நீர் தடைகளைத் துளைத்து கடந்து செல்லுவது போல? அவர்கள் ஓடுகின்றனர்—செயல்-வல்லமைகள் தூய்மையடைந்தவர்கள்.

Mantra 8

कद्वो अद्य महानां देवानामवो वृणे । त्मना च दस्मवर्चसाम् ॥

அற்புத ஒளிவளமுடையவர்களே! இன்று நான் எப்போது என் சொந்த ஆத்மவலத்தினாலும் அந்த மகத்தான தேவர்களின் உதவியைத் தேர்ந்தெடுப்பேன்?

Mantra 9

आ ये विश्वा पार्थिवानि पप्रथन्रोचना दिवः । मरुतः सोमपीतये ॥

மருதர்களே! எல்லாப் பார்திவ உலகங்களையும், திவத்தின் ஒளிரும் விரிவுகளையும் பரப்பிய நீங்கள்—சோமபானத்திற்காக வாருங்கள்.

Mantra 10

त्यान्नु पूतदक्षसो दिवो वो मरुतो हुवे । अस्य सोमस्य पीतये ॥

மருதர்களே! தூய செயல்வலமுடைய, திவத்தினவர்களான அந்த உங்களையே இப்போது நான் அழைக்கிறேன்—இந்த சோமத்தைப் பருகுவதற்காக.

Mantra 11

त्यान्नु ये वि रोदसी तस्तभुर्मरुतो हुवे । अस्य सोमस्य पीतये ॥

இப்போது இரு ரோதஸீ (த்யாவா‑பிருதிவீ)யையும் விரிவாக்கி நிலைநிறுத்திய அந்த மருதர்களை நான் அழைக்கிறேன்—இச் சோமத்தை அவர்கள் அருந்தட்டும்.

Mantra 12

त्यं नु मारुतं गणं गिरिष्ठां वृषणं हुवे । अस्य सोमस्य पीतये ॥

இப்போது அந்த மாருத‑கணத்தை நான் அழைக்கிறேன்—கிரிஷ்டம் (மலைமேல் அமர்ந்த), வ்ருஷணன் (வல்லமைமிக்க)—இச் சோமத்தை அவர்கள் அருந்தட்டும்.