Sukta 16

Mantra 1

बृहद्वयो हि भानवेऽर्चा देवायाग्नये । यं मित्रं न प्रशस्तिभिर्मर्तासो दधिरे पुरः ॥

ਚਮਕਦੇ ਭਾਨੁਵੰਤ ਨੂੰ—ਦੇਵਤ੍ਵ-ਸਰੂਪ ਅਗਨੀ ਨੂੰ—ਵਿਸ਼ਾਲ ਬਲ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਗਾਓ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਰਤ੍ਯ ਲੋਕ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ-ਭਰੀਆਂ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿੱਤਰ ਵਾਂਗ ਅੱਗੇ ਰੱਖਦੇ ਹਨ—ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਨੇਤਾ ਅਤੇ ਰਾਹ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ।

Mantra 2

स हि द्युभिर्जनानां होता दक्षस्य बाह्वोः । वि हव्यमग्निरानुषग्भगो न वारमृण्वति ॥

ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਚਮਕਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਹੋਤ੍ਰ ਹੈ—ਦਕਸ਼ਤਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਜ੍ਞਾ ਦੇ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਅਧਿਸ਼ਠਿਤ। ਅਗਨੀ ਹਵ੍ਯ ਨੂੰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਵੰਡਦਾ ਹੈ; ਭਗ ਵਾਂਗ ਇੱਛਿਤ ਘੇਰਾ/ਆਵਰਨ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ—ਆਨੰਦ ਅਤੇ ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਮੁਕਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

Mantra 3

अस्य स्तोमे मघोनः सख्ये वृद्धशोचिषः । विश्वा यस्मिन्तुविष्वणि समर्ये शुष्ममादधुः ॥

ਇਸ ਸਤੋਮ ਵਿੱਚ, ਮਘਵਨ (ਉਦਾਰ ਦਾਤਾ) ਦੀ ਸਖਿਆਈ ਵਿੱਚ, ਵ੍ਰਿੱਧ-ਸ਼ੋਚਿਸ਼ (ਵਧਦੀ ਜੋਤ ਵਾਲੇ) ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਵਿਸ਼ਾਲ-ਗੂੰਜਦੇ ਆਰਯ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਸਾਰਾ ਸ਼ੌਰਯ-ਬਲ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ—ਤਾਂ ਜੋ ਸਮਰ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦਾ ਸ਼ੁਸ਼ਮ (ਪਰਾਕ੍ਰਮ) ਅੰਦਰਲਾ ਵੀਰ ਧਾਰ ਸਕੇ।

Mantra 4

अधा ह्यग्न एषां सुवीर्यस्य मंहना । तमिद्यह्वं न रोदसी परि श्रवो बभूवतुः ॥

ਤਦ ਨਿਸ਼ਚੇ ਹੀ, ਹੇ ਅਗਨੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੁਵੀਰਯ (ਸੱਚੇ ਵੀਰਯ) ਦੇ ਉਦਾਰ ਪ੍ਰਵਾਹ ਨਾਲ, ਉਹੀ ਯਹਵ (ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹਦੀ) ਜਵਾਲਾ ਆਪ ਹੀ ਸ਼੍ਰਵਸ (ਕੀਰਤੀ) ਬਣ ਕੇ ਦਿਆਵਾ-ਪ੍ਰਿਥਿਵੀ ਨੂੰ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਘੇਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ—ਕਰਮ ਦੀ ਸਿੱਧ ਪ੍ਰਤਿਧੁਨੀ ਵਰਗਾ ਯਸ਼।

Mantra 5

नू न एहि वार्यमग्ने गृणान आ भर । ये वयं ये च सूरयः स्वस्ति धामहे सचोतैधि पृत्सु नो वृधे ॥

ਹੁਣ ਆ, ਹੇ ਅਗਨੀ; ਸਤੁਤ ਹੋਂਦਾ ਤੂੰ ਇੱਛਿਤ ਵਾਰਯ (ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ) ਸਾਡੇ ਲਈ ਲਿਆ। ਅਸੀਂ ਅਤੇ ਉਹ ਸੂਰਯਃ (ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਨੇਤਾ), ਜੋ ਸਵਸਤੀ (ਵਿਸ਼ਾਲ ਕਲਿਆਣ) ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਧਾਮ ਟਿਕਾਉਂਦੇ ਹਾਂ—ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਰਹਿ; ਪ੍ਰਿਤ੍ਸੁ (ਯੁੱਧਾਂ) ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਵਧੋਤਰੀ ਲਈ ਸਾਡੇ ਅੰਦਰ ਵਧਦਾ ਰਹਿ।