Prakarana 20

Verse 388 (चौपाई)

होहु सँजोइल रोकहु घाटा। ठाटहु सकल मरै के ठाटा।। सनमुख लोह भरत सन लेऊँ। जिअत न सुरसरि उतरन देऊँ।। समर मरनु पुनि सुरसरि तीरा। राम काजु छनभंगु सरीरा।। भरत भाइ नृपु मै जन नीचू। बड़ें भाग असि पाइअ मीचू।। स्वामि काज करिहउँ रन रारी। जस धवलिहउँ भुवन दस चारी।। तजउँ प्रान रघुनाथ निहोरें। दुहूँ हाथ मुद मोदक मोरें।। साधु समाज न जाकर लेखा। राम भगत महुँ जासु न रेखा।। जायँ जिअत जग सो महि भारू। जननी जौबन बिटप कुठारू।।

ຈົ່ງຢູ່ໃນຄວາມລະມັດລະວັງ ແລະ ຮັກສາທີ່ຂຶ້ນຝັ່ງ; ຈົ່ງແສດງການຕາຍຢ່າງເຕັມທີ່. ຂ້າພະເຈົ້າຈະເຜົາຍພະພົມໜ້າຕໍ່ໜ້າດ້ວຍອາວຸດ; ຕາບໃດທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຍັງມີຊີວິດ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ໃຫ້ພະອົງຂ້າມແມ່ນ້ຳຄັງຄາໄດ້. ການຕາຍໃນສົງຄາມຢູ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳຄັງຄາ, ແລະ ການຮັບຮູ້ພະຣາມ, ເຖິງແມ່ນຮ່າງກາຍຈະພິລົບໃນພະລັງຈູດ. ພະພົມເປັນອ້າຍ, ເປັນກະສັດ; ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຂ້າຮັບໃຊ້ຕ່ຳຕ້ອຍ; ໂດຍບຸນບຸລິມະສິດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ຈຶ່ງບັນລຸຈຸດຈົບເຊັ່ນນີ້. ຂ້າພະເຈົ້າຈະຮັບຮູ້ພະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງຂ້າພະເຈົ້າໃນສະໜາມຮົບ, ແລະ ຊື່ສຽງຂອງຂ້າພະເຈົ້າຈະເຫຼື້ອມເປັນປະການໃນສິບສີ່ໂລກ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະສະໜອງຊີວິດຕາມພະບັນຍັດຂອງພະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງລາຊະວົງຣາຄູ; ນີ້ແມ່ນຄວາມສຸກອັນຫວານຊື່ນຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າ, ເປັນຄວາມປິຕິຍິນດີໃນໃຈ. ຜູ້ນັ້ນບໍ່ມີບ່ອນໃນບັນດາຜູ້ດີ, ແລະ ໃນບັນດາຜູ້ຮັກພະຣາມ ພະອົງບໍ່ໄດ້ປະທັບໃຈໃຜເລີຍ. ຜູ້ທີ່ດຳລົງຊີວິດໃນໂລກນີ້ເປັນພາລະໜັກເທິງແຜ່ນດິນ; ມານະຂອງພະອົງເປັນດັ່ງຕົ້ນໄມ້ທີ່ຖືຂວາຕັດໃນຊ່ວງໄວໜຸ່ມ."

Verse 389 (दोहा/सोरठा)

बिगत बिषाद निषादपति सबहि बढ़ाइ उछाहु। सुमिरि राम मागेउ तुरत तरकस धनुष सनाहु।।190।।

ເຈົ້າຊາວນິຊາດໄດ້ລະລາຍຄວາມໂສກເສົ້າ ແລະ ປຸກລະດົມທຸກໆຄົນໃຫ້ມີຄວາມກະຕືລັດ; ໂດຍລະນຶກຮອດພະຣາມ, ພະອົງໄດ້ເອີ້ນຫາອັດລະບາດ, ຄັນທອນ ແລະ ເກີບເກາະທັນທີ.

Verse 390 (चौपाई)

बेगहु भाइहु सजहु सँजोऊ। सुनि रजाइ कदराइ न कोऊ।। भलेहिं नाथ सब कहहिं सहरषा। एकहिं एक बढ़ावइ करषा।। चले निषाद जोहारि जोहारी। सूर सकल रन रूचइ रारी।। सुमिरि राम पद पंकज पनहीं। भाथीं बाँधि चढ़ाइन्हि धनहीं।। अँगरी पहिरि कूँड़ि सिर धरहीं। फरसा बाँस सेल सम करहीं।। एक कुसल अति ओड़न खाँड़े। कूदहि गगन मनहुँ छिति छाँड़े।। निज निज साजु समाजु बनाई। गुह राउतहि जोहारे जाई।। देखि सुभट सब लायक जाने। लै लै नाम सकल सनमाने।।

ຈົ່ງຮີບຮ້ອນ, ອ້າຍນ້ອງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ແລະ ຈັດເຕຣະອາວຸດໃຫ້ພ້ອມ. ເມື່ອໄດ້ຍິນພະບັນຍັດ, ຈົ່ງຢ່າປ່ອຍປະລະໃຜໃດໆ. ທຸກໆຄົນກ່າວດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີວ່າ: "ສິ່ງນີ້ດີຫຼາຍ, ໂອເຈົ້າ." ທຸກໆຄົນພະຍາຍາມແຂ່ງຂັນກັນ. ຊາວນິຊາດໄດ້ອອກເດີນທາງ, ກົມກອງຄວາມເຄົາຮົບຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ. ບັນດາວີລະບຸລຸດທັງຫຼາຍພົບວ່າປ່າໄມ້ເປັນທີ່ພໍໃຈ. ໂດຍລະນຶກຮອດພະບາດບາດຂອງພະຣາມທີ່ປຽບດັ່ງດອກບົວເປັນທີ່ພັກພັງ, ພວກເຂົາໄດ້ຫຸ້ມອາຫານ ແລະ ໃສ່ອັດລະບາດ. ພວກເຂົາໃສ່ຖົງມື ແລະ ແບ້ງອັດລະບາດເທິງຫົວ. ພວກເຂົາໄດ້ກະກຽມຂວາ, ຄັນໄມ້ ແລະ ບາຕານໃຫ້ພ້ອມ. ນັກຮົບຜູ້ຊຳນານຄົນໜຶ່ງ, ຖືໂລ່ຫຸ້ມໃຫຍ່, ໄດ້ກ້າວເຂົ້າສູ່ທ້ອງຟ້າດັ່ງປະລາດໂລກ. ແຕ່ລະຄົນໄດ້ກະກຽມອາວຸດ ແລະ ຫມູ່ຄູ່ຂອງຕົນເອງ, ແລະ ໄດ້ໄປກົມຄວາມເຄົາຮົບຄູຮະຫົວໜ້າ. ເມື່ອເຫັນພວກເຂົາ, ພະຣາມຮູ້ວ່າທຸກໆຄົນເປັນນັກຮົບທີ່ເໝາະສົມ, ແລະ ພະອົງໄດ້ໃຫ້ກຽດຕ່ຳແຕ່ລະຄົນ, ເອີ້ນຊື່ຂອງພວກເຂົາ.

Verse 391 (दोहा/सोरठा)

भाइहु लावहु धोख जनि आजु काज बड़ मोहि। सुनि सरोष बोले सुभट बीर अधीर न होहि।।191।।

ອ້າຍນ້ອງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ຈົ່ງຢ່ານຳຄວາມຫຼອກລວງມາໃນມື້ນີ້; ພາລະກິດນີ້ສຳຄັນຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າຫຼາຍ.

Verse 392 (चौपाई)

राम प्रताप नाथ बल तोरे। करहिं कटकु बिनु भट बिनु घोरे।। जीवत पाउ न पाछें धरहीं। रुंड मुंडमय मेदिनि करहीं।। दीख निषादनाथ भल टोलू। कहेउ बजाउ जुझाऊ ढोलू।। एतना कहत छींक भइ बाँए। कहेउ सगुनिअन्ह खेत सुहाए।। बूढ़ु एकु कह सगुन बिचारी। भरतहि मिलिअ न होइहि रारी।। रामहि भरतु मनावन जाहीं। सगुन कहइ अस बिग्रहु नाहीं।। सुनि गुह कहइ नीक कह बूढ़ा। सहसा करि पछिताहिं बिमूढ़ा।। भरत सुभाउ सीलु बिनु बूझें। बड़ि हित हानि जानि बिनु जूझें।।

ໂດຍພະລັງຂອງພະຣາມ, ໂອເຈົ້າ, ແລະ ໂດຍຄວາມເຂັ້ມແຂງຂອງເຈົ້າ, ພວກເຂົາຈະກໍ່ຄວາມວຸ້ນວາຍໂດຍບໍ່ມີທະຫານ, ບໍ່ມີມ້າຮ້າຍ. ພວກເຂົາຈະບໍ່ຖອຍຫຼັງຕາບໃດທີ່ຍັງມີຊີວິດ; ພວກເຂົາຈະເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນເຕັມໄປດ້ວຍຊາກສົບບໍ່ມີຫົວ. ເມື່ອເຫັນກອງທັບທີ່ດີຂອງເຈົ້າຊາວນິຊາດ, ພະອົງໄດ້ກ່າວວ່າ: "ຈົ່ງຕີກອງຢ່າງດັງ!" ໃນຂະນະທີ່ກ່າວດັ່ງນັ້ນ, ພະອົງໄດ້ຈາກທາງຊ້າຍ. ບັນດາໝານຮົກໄດ້ທຳນາຍວ່າເປັນລາສີດີ. ຊາຍແກ່ຄົນໜຶ່ງ, ຫຼັງຈາກພິຈາລະນາເຫດການ, ໄດ້ກ່າວວ່າ: "ພະອົງຈະພົບກັບພະພົມ; ຈະບໍ່ມີການຕໍ່ສູ້." "ພະພົມຈະໄປເກລະທັບພະຣາມ." ເຫດການບອກດັ່ງນັ້ນ; ບໍ່ມີຄວາມໝາຍອື່ນ. ໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ, ຄູຮະໄດ້ກ່າວວ່າ: "ຊາຍແກ່ກ່າວຖືກຕ້ອງ." ແຕ່ທັນທີຄົນໂງ່ຈະຕາຍໃຈ. ໂດຍບໍ່ເຂົ້າໃຈນິດໄສ ແລະ ຄວາມປະພຶດຂອງພະພົມ, ເຂົາຈະກໍ່ຄວາມເສຍຫາຍຫຼືຜົນດີຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງ, ໂດຍບໍ່ຮູ້ຕົວ, ເຂົາຈະກ້າວເຂົ້າໄປ.

Verse 393 (दोहा/सोरठा)

गहहु घाट भट समिटि सब लेउँ मरम मिलि जाइ। बूझि मित्र अरि मध्य गति तस तब करिहउँ आइ।।192।।

ຈົ່ງຍຶດທີ່ຂຶ້ນຝັ່ງ, ຮວບຮວນທະຫານ; ໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າໄປພົບພະອົງເພື່ອຮຽນຮູ້ຄວາມຈິງ. ຫຼັງຈາກໄດ້ຮູ້ວ່າພະອົງເປັນມິດຫຼືສັດຕູ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະກະທຳຕາມນັ້ນ.

Verse 394 (चौपाई)

लखन सनेहु सुभायँ सुहाएँ। बैरु प्रीति नहिं दुरइँ दुराएँ।। अस कहि भेंट सँजोवन लागे। कंद मूल फल खग मृग मागे।। मीन पीन पाठीन पुराने। भरि भरि भार कहारन्ह आने।। मिलन साजु सजि मिलन सिधाए। मंगल मूल सगुन सुभ पाए।। देखि दूरि तें कहि निज नामू। कीन्ह मुनीसहि दंड प्रनामू।। जानि रामप्रिय दीन्हि असीसा। भरतहि कहेउ बुझाइ मुनीसा।। राम सखा सुनि संदनु त्यागा। चले उतरि उमगत अनुरागा।। गाउँ जाति गुहँ नाउँ सुनाई। कीन्ह जोहारु माथ महि लाई।।

ຄວາມຮັກຂອງພະລັກສະໝັນເປັນທຳມະຊາດທີ່ງົດງາມ. ບໍ່ມີຄວາມອາດຮ້າຍຫຼືຄວາມຮັກຖືກເຊື່ອງຢູ່ໃນໃຈຂອງພະອົງ. ກ່າວດັ່ງນັ້ນ, ພະອົງໄດ້ເລີ່ມກະກຽມສິ່ງຕ່າງໆສຳລັບການພົບປະ. ພະອົງໄດ້ຂໍຫາໜົ່ມໄມ້, ໝາກໄມ້, ນົກ ແລະ ກວາງ. ປາດີ, ອ້ວນ ແລະ ສົດ, ໄດ້ຖືກນຳມາເປັນຫາບໆໂດຍຜູ້ຂົນຂວານ. ພະອົງໄດ້ກະກຽມສິ່ງຂອງສຳລັບການພົບປະ ແລະ ອອກເດີນທາງໄປພົບປະ. ພະອົງໄດ້ໄດ້ໝາກໄມ້ມງຄຸນ ແລະ ລາສີທີ່ດີ. ເມື່ອເຫັນພະອົງຈາກໄລຍະໄກ, ພະອົງໄດ້ກ່າວຊື່ຂອງຕົນ ແລະ ໄດ້ກົມຄວາມເຄົາຮົບຕໍ່ພະສາດສາດ. ຮູ້ວ່າພະອົງເປັນທີ່ຮັກຂອງພະຣາມ, ພະສາດສາດໄດ້ອວຍພອນພະອົງ. ພະອົງໄດ້ບອກໃຫ້ພະອົງເຂົ້າໃຈພະພົມ. ໄດ້ຍິນວ່າພະອົງເປັນມິດຂອງພະຣາມ, ພະອົງໄດ້ວາງຄັນໄມ້ລົງ. ພະອົງໄດ້ອອກເດີນທາງ, ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຮັກ. ໄປຫາໝູ່ບ້ານ, ພະອົງໄດ້ແຈ້ງຊື່ຂອງຄູຮະ. ພະອົງໄດ້ກົມຄວາມເຄົາຮົບ, ກົ້ມຫົວລົງສູ່ພື້ນດິນ.

Verse 395 (दोहा/सोरठा)

करत दंडवत देखि तेहि भरत लीन्ह उर लाइ। मनहुँ लखन सन भेंट भइ प्रेम न हृदयँ समाइ।।193।।

ເຫັນພະອົງກົມຄວາມເຄົາຮົບ, ພະພົມໄດ້ຮັບເອົາພະອົງ ແລະ ກອດໄວ້ໃນອ້ວນພະອົງ. ປຽບດັ່ງພະລັກສະໝັນໄດ້ພົບກັບພະລັກສະໝັນ; ຄວາມຮັກໃນໃຈຂອງພະອົງບໍ່ສາມາດຈຳກັດໄວ້ໄດ້.

Verse 396 (चौपाई)

भेंटत भरतु ताहि अति प्रीती। लोग सिहाहिं प्रेम कै रीती।। धन्य धन्य धुनि मंगल मूला। सुर सराहि तेहि बरिसहिं फूला।। लोक बेद सब भाँतिहिं नीचा। जासु छाँह छुइ लेइअ सींचा।। तेहि भरि अंक राम लघु भ्राता। मिलत पुलक परिपूरित गाता।। राम राम कहि जे जमुहाहीं। तिन्हहि न पाप पुंज समुहाहीं।। यह तौ राम लाइ उर लीन्हा। कुल समेत जगु पावन कीन्हा।। करमनास जलु सुरसरि परई। तेहि को कहहु सीस नहिं धरई।। उलटा नामु जपत जगु जाना। बालमीकि भए ब्रह्म समाना।।

ພະຍາພົມທ່ານໄດ້ພົບພ້ອມດ້ວຍຄວາມຮັກເປັນຢ່າງຍິ່ງ, ປະຊາຊົນຕ່າງພໍ່າເພີດເພີນໃນວິທີແຫ່ງຄວາມຮັກ. ສາດສະໜວກໍ່ສາດສະໜວ, ສຽງນັ້ນເປັນຮາກຖານແຫ່ງຄວາມສະຫງົບສຸກທຸກປະການ, ເທບະດາຕ່າງສັນລະເສີນແລະໂປດປະທານຝົນດອກໄມ້ລົງມາ. ພະເວດແລະໂລກທັງປວງໃນທຸກຮູບແບບລ້ຳຕ່ຳ, ເງົາຂອງຜູ້ໃດຫາກສຳຜັດກໍຈະໄດ້ຮັບຄວາມສົດຊື່ນ. ພະຣາມໄດ້ກອດອ້ອມອ້າຍນ້ອງຂອງພະອົງ, ເມື່ອພົບກັນຮ່າງກາຍຂອງພະອົງເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕີຍິນດີ. ຜູ້ໃດກ່າວວ່າ ພະຣາມ, ພະຣາມ ແມ່ນແຕ່ໃນຄວາມຫຼີ້ນຫຼີ້ນ, ບົນຜູ້ນັ້ນບໍ່ມີກອງບາບສະສົມ. ຜູ້ນີ້ໄດ້ນຳເອົາພະຣາມໄວ້ໃນຫົວໃຈ, ໄດ້ເຮັດໃຫ້ວົງຕະກູນແລະໂລກທັງໝົດບໍລິສຸດ. ນ້ຳໃນແມ່ນ້ຳກັມມະນາສາກາຍເປັນດັ່ງແມ່ນ້ຳຄັງຄາ, ຜູ້ໃດຈະກ່າວໄດ້ວ່າມັນບໍ່ຮັບພາລະ? ໂດຍການສວາຊື່ພະນາມກັບຫົວ, ໂລກໄດ້ຮູ້ຈັກພະອົງ, ພະວານມີກີໄດ້ກາຍເປັນທຽບເທົ່າພະພຣະມະຫາພຣະຫັດ.

Verse 397 (दोहा/सोरठा)

स्वपच सबर खस जमन जड़ पावँर कोल किरात। रामु कहत पावन परम होत भुवन बिख्यात।।194।।

ຊົນເຜົ່າສະພົບ, ຂັດ, ຢາວະນະ, ຜູ້ໂງ່ຈ້າ, ຜູ້ອ່ອນແອ, ໂກນ ແລະ ກິລາດ, ໂດຍການກ່າວຊື່ພະຣາມ, ກາຍເປັນຜູ້ບໍລິສຸດແລະສູງສົ່ງ, ມີຊື່ສຽງໄປທົ່ວໂລກ.

Verse 398 (चौपाई)

नहिं अचिरजु जुग जुग चलि आई। केहि न दीन्हि रघुबीर बड़ाई।। राम नाम महिमा सुर कहहीं। सुनि सुनि अवधलोग सुखु लहहीं।। रामसखहि मिलि भरत सप्रेमा। पूँछी कुसल सुमंगल खेमा।। देखि भरत कर सील सनेहू। भा निषाद तेहि समय बिदेहू।। सकुच सनेहु मोदु मन बाढ़ा। भरतहि चितवत एकटक ठाढ़ा।। धरि धीरजु पद बंदि बहोरी। बिनय सप्रेम करत कर जोरी।। कुसल मूल पद पंकज पेखी। मैं तिहुँ काल कुसल निज लेखी।। अब प्रभु परम अनुग्रह तोरें। सहित कोटि कुल मंगल मोरें।।

ບໍ່ແມ່ນສິ່ງປະຫຼາດທີ່ຜ່ານມາຕະຫຼອດຍຸກຕ່າງໆ, ຜູ້ໃດທີ່ພະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງລາດຊະວົງຣາຄູບີຣ໌ບໍ່ໄດ້ປະທານຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ໃຫ້? ເທບະດາເອງກ່າວຖາມຄວາມລັດສະຫມີຂອງພະນາມພະຣາມ, ໄດ້ຍິນຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ, ປະຊາຊົນແຫ່ງອະຍຸດທະຍາພາບດີໃຈ. ພົບສະຫມິດຂອງພະຣາມ, ພະຍາພົມທ່ານດ້ວຍຄວາມຮັກໄດ້ຖາມສະບາຍແລະຂ່າວສະຫງົບສຸກທຸກປະການ. ເຫັນຄຸນສົມບັດແລະຄວາມຮັກຂອງພະຍາພົມທ່ານ, ພະນິຊາດໃນຂະນະນັ້ນລະລາຍໄປ. ຄວາມອາຍ, ຄວາມຮັກແລະຄວາມຍິນດີເພີ່ມຂຶ້ນໃນໃຈ, ພະອົງຢືນນິ່ງເບິ່ງພະຍາພົມທ່ານຢ່າງດຽວ. ສະຫງົບໃຈແລ້ວ, ພະອົງໄຫ້ວ່າພະບາດອີກເທື່ອໜຶ່ງ, ດ້ວຍມືທັບກັນພະອົງໄດ້ກ່າວດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົນ. ໄດ້ເຫັນພະບາດດອກບົວ, ຮາກຖານແຫ່ງຄວາມສຸກສັນຕິ, ຂ້າພະເຈົ້າຖືວ່າໂຊກດີໃນທຸກການທັງສາມ. ບັດນີ້, ໂດຍພະກະລຸນາຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພະອົງ, ຄວາມສຸກຂອງຂ້າພະເຈົ້າແລະວົງຕະກູນທັງໝົດໄດ້ຮັບປະກັນ.

Verse 399 (दोहा/सोरठा)

समुझि मोरि करतूति कुलु प्रभु महिमा जियँ जोइ। जो न भजइ रघुबीर पद जग बिधि बंचित सोइ।।195।।

ເຂົ້າໃຈນິດຕະຍາປະຕິບັດແລະວົງຕະກູນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ພະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຂ້າພະເຈົ້າຖືຄວາມລັດສະຫມີຂອງພະອົງໄວ້ໃນຫົວໃຈສະເໝີ. ຜູ້ໃດບໍ່ນະມັດສະການພະບາດຂອງພະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງລາດຊະວົງຣາຄູບີຣ໌, ຜູ້ນັ້ນຈະຖືກລົບອອກຈາກໂລກແລະການສ້າງ.

Verse 400 (चौपाई)

कपटी कायर कुमति कुजाती। लोक बेद बाहेर सब भाँती।। राम कीन्ह आपन जबही तें। भयउँ भुवन भूषन तबही तें।। देखि प्रीति सुनि बिनय सुहाई। मिलेउ बहोरि भरत लघु भाई।। कहि निषाद निज नाम सुबानीं। सादर सकल जोहारीं रानीं।। जानि लखन सम देहिं असीसा। जिअहु सुखी सय लाख बरीसा।। निरखि निषादु नगर नर नारी। भए सुखी जनु लखनु निहारी।। कहहिं लहेउ एहिं जीवन लाहू। भेंटेउ रामभद्र भरि बाहू।। सुनि निषादु निज भाग बड़ाई। प्रमुदित मन लइ चलेउ लेवाई।।

ຜູ້ຫຼອກລວງ, ຂີ້ຕົວ, ມີໃຈຊົ່ວແລະເກີດໃນວົງຕະກູນຕ່ຳ, ຢູ່ນອກວິທີຂອງໂລກແລະພະເວດໃນທຸກຮູບແບບ. ເມື່ອພະຣາມໄດ້ຮັບເອົາພະອົງເປັນຂອງພະອົງ, ນັບຕັ້ງແຕ່ຂະນະນັ້ນພະອົງກາຍເປັນເຄື່ອງປະດັບແຫ່ງສາມໂລກ. ເຫັນຄວາມຮັກແລະໄດ້ຍິນຄຳອະທິຖານທີ່ຖ່ອມຕົນ, ພະຍາພົມທ່ານໄດ້ພົບອ້າຍນ້ອງຂອງພະອົງອີກເທື່ອໜຶ່ງ. ພະນິຊາດໄດ້ກ່າວ, ໃຫ້ຊື່ຂອງພະອົງໃນຄຳເວົ້າອ່ອນໂຍນ, ແລະໄຫ້ວ່າພະມະເຫສີທຸກພະອົງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ. ຮູ້ວ່າພະອົງຄືກັບພະລັກສະມັນ, ພວກເຂົາໄດ້ອວຍພອນພະອົງ: ຈົ່ງມີຄວາມສຸກເປັນເວລາໜຶ່ງແສນປີ. ພະນິຊາດໄດ້ເບິ່ງຊາຍແລະຍິງໃນເມືອງ, ພວກເຂົາດີໃຈຄືກັບໄດ້ເຫັນພະລັກສະມັນ. ພວກເຂົາເວົ້າວ່າ: ພວກເຮົາໄດ້ຮັບຜົນປະໂຫຍດໃນຊີວິດນີ້, ພວກເຮົາໄດ້ພົບພະຣາມຜູ້ກະລຸນາດ້ວຍແຂນທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຮັກ. ໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ, ພະນິຊາດສັນລະເສີນໂຊກດີຂອງພະອົງ, ໄດ້ອອກໄປດ້ວຍໃຈທີ່ຍິນດີ, ຮັບເອົາການອຳລະ.

Verse 401 (दोहा/सोरठा)

सनकारे सेवक सकल चले स्वामि रुख पाइ। घर तरु तर सर बाग बन बास बनाएन्हि जाइ।।196।।

ຂ້າຮັບທັງໝົດ, ໄດ້ຮັບຄຳສັ່ງຂອງນາຍແລ້ວກໍອອກເດີນທາງ, ພວກເຂົາໄດ້ສ້າງບ່ອນຢູ່ໃນເຮືອນ, ພາຍໃຕ້ຕົ້ນໄມ້, ອ້ອມຮົ້ວສະໜາມແລະໃນປ່າໄມ້.

Verse 402 (चौपाई)

सृंगबेरपुर भरत दीख जब। भे सनेहँ सब अंग सिथिल तब।। सोहत दिएँ निषादहि लागू। जनु तनु धरें बिनय अनुरागू।। एहि बिधि भरत सेनु सबु संगा। दीखि जाइ जग पावनि गंगा।। रामघाट कहँ कीन्ह प्रनामू। भा मनु मगनु मिले जनु रामू।। करहिं प्रनाम नगर नर नारी। मुदित ब्रह्ममय बारि निहारी।। करि मज्जनु मागहिं कर जोरी। रामचंद्र पद प्रीति न थोरी।। भरत कहेउ सुरसरि तव रेनू। सकल सुखद सेवक सुरधेनू।। जोरि पानि बर मागउँ एहू। सीय राम पद सहज सनेहू।।

ເມື່ອພະຍາພົມທ່ານເຫັນເມືອງສຣີງະເວຣະປຸຣະ, ທຸກອົງປະສາດຂອງພະອົງອ່ອນແອດ້ວຍຄວາມຮັກ. ຄາດວ່າພະນິຊາດໄດ້ຮັບເອົາຮ່າງກາຍແຫ່ງຄວາມຖ່ອມຕົນແລະຄວາມອຸທິດ, ປາກົດດີຫຼາຍ. ໃນທຳນອງນີ້ພະຍາພົມທ່ານ, ພ້ອມດ້ວຍກອງທັບທັງໝົດເປັນເພື່ອນຮ່ວມທາງ, ໄດ້ໄປເບິ່ງແມ່ນ້ຳຄັງຄາ, ຜູ້ຊຳລະບາບແຫ່ງໂລກ. ທີ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳຂອງພະຣາມພະອົງໄດ້ກົມພະບາດ, ໃຈຂອງພະອົງດີໃຈຄືກັບໄດ້ພົບພະຣາມເອງ. ຊາຍແລະຍິງໃນເມືອງໄດ້ກົມພະບາດ, ເບິ່ງນ້ຳດ້ວຍຄວາມຍິນດີທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍພະພຣະມະຫາພຣະຫັດ. ພວກເຂົາອາບນ້ຳແລະທັບມືອະທິຖານ, ຄວາມຮັກຕໍ່ພະບາດຂອງພະຣາມຈັນທຣະບໍ່ໜ້ອຍ. ພະຍາພົມທ່ານໄດ້ກ່າວກັບແມ່ນ້ຳສະຫວັນວ່າ: ດິນຊາຍຂອງຝັ່ງແມ່ນ້ຳຂອງພະອົງ, ໂຄນສະຫວັນທີ່ປະທານຄວາມສຸກທຸກຢ່າງແກ່ຜູ້ຮັບໃຊ້. ດ້ວຍມືທັບກັນຂ້າພະເຈົ້າຂໍພອນອັນໜຶ່ງນີ້: ຄວາມຮັກຕາມທຳມະຊາດຕໍ່ພະບາດຂອງພະນາງສີດາແລະພະຣາມ.

Verse 403 (दोहा/सोरठा)

एहि बिधि मज्जनु भरतु करि गुर अनुसासन पाइ। मातु नहानीं जानि सब डेरा चले लवाइ।।197।।

ໃນທຳນອງນີ້ພະຍາພົມທ່ານໄດ້ອາບນ້ຳ, ແລະໄດ້ຮັບຄຳສັ່ງສອນຂອງພະຄູ, ຮູ້ວ່າພະມານດາຂອງພະອົງໄດ້ອາບນ້ຳແລ້ວ, ພະອົງໄດ້ໃຫ້ຍົກຄ່າຍຄ້າຍແລະອອກເດີນທາງ.

Verse 404 (चौपाई)

जहँ तहँ लोगन्ह डेरा कीन्हा। भरत सोधु सबही कर लीन्हा।। सुर सेवा करि आयसु पाई। राम मातु पहिं गे दोउ भाई।। चरन चाँपि कहि कहि मृदु बानी। जननीं सकल भरत सनमानी।। भाइहि सौंपि मातु सेवकाई। आपु निषादहि लीन्ह बोलाई।। चले सखा कर सों कर जोरें। सिथिल सरीर सनेह न थोरें।। पूँछत सखहि सो ठाउँ देखाऊ। नेकु नयन मन जरनि जुड़ाऊ।। जहँ सिय रामु लखनु निसि सोए। कहत भरे जल लोचन कोए।। भरत बचन सुनि भयउ बिषादू। तुरत तहाँ लइ गयउ निषादू।।

ປະຊາຊົນໄດ້ຕັ້ງຄ້າຍຢູ່ບ່ອນຕ່າງໆ, ພະຍາພົມທ່ານໄດ້ດູແລພວກເຂົາທັງໝົດ. ໄດ້ນະມັດສະການເທບະດາແລະໄດ້ຮັບອະນຸຍາດ, ອ້າຍນ້ອງສອງພະອົງໄດ້ໄປຫາພະມານດາຂອງພະຣາມ. ກົດນວດພະບາດແລະກ່າວຄຳເວົ້າອ່ອນໂຍນຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳ, ພະອົງໄດ້ເຄົາລົບພະມານດາຂອງພະອົງທຸກພະອົງ. ໄດ້ມອບໜ້າທີ່ຮັບໃຊ້ພະມານດາໃຫ້ອ້າຍນ້ອງຂອງພະອົງແລະເອີ້ນພະນິຊາດມາຢູ່ຂ້າງພະອົງ. ພະອົງໄດ້ອອກເດີນທາງ, ທັບມືກັບມືຂອງສະຫມິດ, ຮ່າງກາຍອ່ອນແອດ້ວຍຄວາມຮັກທີ່ບໍ່ໜ້ອຍ. ພະອົງຂໍໃຫ້ສະຫມິດຊີ້ບ່ອນໃຫ້, ຕາໄຫຼໄຫຼ, ໃຈເຜົາຮ້ອນດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າ. ບ່ອນນັ້ນພະນາງສີດາ, ພະຣາມແລະພະລັກສະມັນນອນໃນຕອນກາງຄືນ, ບາງຄົນເວົ້າ, ຕາເຕັມໄປດ້ວຍນ້ຳຕາ. ໄດ້ຍິນຄຳຂອງພະຍາພົມທ່ານ, ພະນິຊາດເສົ້າໃຈແລະທັນທີໄດ້ພາພະອົງໄປບ່ອນນັ້ນ.

Verse 405 (दोहा/सोरठा)

जहँ सिंसुपा पुनीत तर रघुबर किय बिश्रामु। अति सनेहँ सादर भरत कीन्हेउ दंड प्रनामु।।198।।

ບ່ອນທີ່ຕົ້ນໄມ້ສິສຸບາບໍລິສຸດຕັ້ງຢູ່, ພະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງລາດຊະວົງຣາຄູບີຣ໌ໄດ້ພັກຜ່ອນ. ດ້ວຍຄວາມຮັກແລະຄວາມເຄົາລົບຢ່າງຍິ່ງ, ພະຍາພົມທ່ານໄດ້ກົມພະບາດດ້ວຍການກົມພະບາດເຕັມຮູບແບບ.

Verse 406 (चौपाई)

कुस साँथरीनिहारि सुहाई। कीन्ह प्रनामु प्रदच्छिन जाई।। चरन रेख रज आँखिन्ह लाई। बनइ न कहत प्रीति अधिकाई।। कनक बिंदु दुइ चारिक देखे। राखे सीस सीय सम लेखे।। सजल बिलोचन हृदयँ गलानी। कहत सखा सन बचन सुबानी।। श्रीहत सीय बिरहँ दुतिहीना। जथा अवध नर नारि बिलीना।। पिता जनक देउँ पटतर केही। करतल भोगु जोगु जग जेही।। ससुर भानुकुल भानु भुआलू। जेहि सिहात अमरावतिपालू।। प्राननाथु रघुनाथ गोसाई। जो बड़ होत सो राम बड़ाई।।

ເຫັນຫຍ້າກຸສະຫວ່າງເປັນບ່ອນນອນທີ່ງົດງາມ, ພຣະອົງໄດ້ກ້າວໄຫວ້ວານຸສົດ ແລະ ຈາກນັ້ນກໍໄດ້ກ້າວໄປຂ້າງໜ້າ. ພຣະອົງໄດ້ນຳເອົາຝຸ່ນຕີນຂອງພຣະຣາມມາທາຕາ, ຄວາມຮັກຂອງພຣະອົງໃຫຍ່ຫຼວງປານໃດຈົນບໍ່ສາມາດຖອກເທົ່າໄດ້. ພຣະອົງໄດ້ເຫັນເມັດນ້ຳຕາສອງເມັດທີ່ເປັນຄຳ, ແລະ ໄດ້ວາງໄວ້ເທິງພຣະເສົາ, ຖືວ່າເທົ່າກັບນາງສີດາ. ຕາຂອງພຣະອົງຊຸ່ມປຽບ, ຫົວໃຈໜັກອັດ, ພຣະອົງໄດ້ເວົ້າຄຳເຢັນຍິນກັບສະຫາຍຂອງພຣະອົງ. ນາງສີດາໄດ້ຮັບຄວາມທຸກທົນຈາກການພັກພາກັບພຣະຜົວຂອງນາງ, ແລະ ຜູ້ຊາຍແລະຜູ້ຍິງໃນອະຍະທະຍາໄດ້ສູນເສຍໃນຄວາມໂສກເສົ້າຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ພຣະບິດາຊັກກະຂອງນາງຈະມອບອານາຈັກໃຫ້ຜູ້ໃດທີ່ໂລກນີ້ເປັນຄວາມສຸກທີ່ຈະເພີດເພີນ. ພຣະສັວຍະຂອງນາງແມ່ນດວງຕາໃນວົງສະກົດສຸຣິຍະ, ເຈົ້າຜູ້ທີ່ແມ້ກະທັ້ງຜູ້ປົກຄອງອະມະຣາວະຕີຍັງເຄົາລົບບູຊາ. ພຣະຜົວແຫ່ງຊີວິດຂອງນາງແມ່ນພຣະຜົວແຫ່ງຣາສູ, ເຈົ້ານາຍຂອງນາງ; ຜູ້ທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ແທ້, ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນຊື່ນວ່າຣາມ.

Verse 407 (दोहा/सोरठा)

पति देवता सुतीय मनि सीय साँथरी देखि। बिहरत ह्रदउ न हहरि हर पबि तें कठिन बिसेषि।।199।।

ເຫັນບ່ອນນອນຫຍ້າກຸສະຂອງພຣະຜົວຂອງນາງ, ຜູ້ເປັນເທບບູຊາຂອງນາງ, ຫົວໃຈຂອງນາງສີດາເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຮັກ; ແຕ່ມັນບໍ່ສັ່ນຄອນ, ເພາະຄວາມຈົງຮັກພັກດີຂອງນາງແຂງແຮງຢ່າງຍິ່ງ.