The Account of Kāṣṭhīlā (Kāṣṭhīlā-ākhyāna) within the Mohinī Narrative

Verse 1

वसिष्ठ उवाच । तत्पितुर्वचनं श्रुत्वा पुत्रो धर्मांगदस्तदा । आहूय जननीं शीघ्रं नाम्ना संध्यावलीं शुभाम् ॥ १ ॥

ວະສິດຖະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອລູກຊາຍ ທັມມາງກະດະ ໄດ້ຟັງຄຳຂອງພໍ່ແລ້ວ ກໍໄດ້ເອີ້ນແມ່ຜູ້ເປັນມງຄົດຂອງຕົນຢ່າງໄວ ຊື່ວ່າ ສັນທະຍາວະລີ.

Verse 2

सूर्यायुत समप्रख्यां तेजसा रुचिरस्तनाम् । पालयंतीं धरां सर्वां पादविन्यासविक्रमैः ॥ २ ॥

ນາງສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍລັດສະໝີເທົ່າກັບດວງອາທິດສິບພັນ ແລະມີຮູບຮ່າງງາມ; ດ້ວຍພະລັງແຫ່ງຮອຍຕີນ ແລະກ້າວຍ່າງອັນກ້າຫານ ນາງຄ້ຳຈຸນ ແລະປົກປ້ອງແຜ່ນດິນທັງປວງ.

Verse 3

पुत्रस्य वचनात्प्राप्ता तत्क्षणं नृपसन्निधौ । श्राविता मोहिनी वाक्यं पितुर्वाक्यं तथैव च ॥ ३ ॥

ຕາມຄໍາຂອງລູກ ນາງໄດ້ມາທັນທີເຂົ້າສູ່ພະລາຊະສໍານັກຂອງກະສັດ; ແລະໄດ້ໃຫ້ໂມຫິນີຟັງຄໍາຂອງລູກ ແລະຄໍາຂອງພໍ່ດ້ວຍເຊັ່ນກັນ।

Verse 4

उभयोः संविदं कृत्वा परिसांत्वय्य मोहिनीम् । भोजनाय स्थितामेनां नृपस्य हरिवासरे ॥ ४ ॥

ເມື່ອໄດ້ຈັດໃຫ້ທັງສອງຝ່າຍເຂົ້າໃຈກັນແລ້ວ ລາວກໍໄດ້ປອບໂຍນໂມຫິນີ ຜູ້ລໍ້ລວງ. ແຕ່ໃນວັນຮະຣິວາສະຣະອັນສັກສິດຂອງກະສັດ ນາງຍັງຢືນພ້ອມຈະກິນຢູ່।

Verse 5

यथा नो च्यवते सत्याद्यथा भुंक्ते न मे पिता । तथा विधीयतामेवं कुशलं चोभयोर्भवेत् ॥ ५ ॥

ຂໍໃຫ້ຈັດການໃຫ້ເປັນໄປດັ່ງນີ້: ໃຫ້ຂ້ອຍບໍ່ຫຼຸດຈາກຄວາມຈິງ ແລະໃຫ້ພໍ່ຂອງຂ້ອຍບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງຮັບປະທານສິ່ງຜິດ. ຂໍໃຫ້ເຮັດເຊັ່ນນັ້ນ ເພື່ອຄວາມສຸກສະບາຍຈະເກີດແກ່ພວກເຮົາທັງສອງ।

Verse 6

तत्पुत्रवचनं श्रुत्वा देवी संध्यावली नृप । मोहिनीं श्लक्ष्णया वाचा प्राह ब्रह्मसुता तदा ॥ ६ ॥

ໂອ ກະສັດເອີຍ, ເມື່ອໄດ້ຟັງຄໍາຂອງລູກແລ້ວ ເທວີສັນທະຍາວະລີ ທິດາຂອງພຣະພຣະຫມາ ກໍໄດ້ກ່າວກັບໂມຫິນີດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາອ່ອນໂຍນໃນຂະນະນັ້ນ।

Verse 7

माग्रहं कुरु वामोरु कथंचिदपि भूपतिः । नास्वादयति पापान्न संप्राप्ते हरिवासरे ॥ ७ ॥

ໂອ ນາງຜູ້ມີຂາອ່ອນງາມ, ຢ່າຝືນຮຽກຮ້ອງເລີຍ; ບໍ່ວ່າຢ່າງໃດກໍຕາມ ກະສັດບໍ່ຊິຊິມລອງອາຫານບາບ ເມື່ອວັນຮະຣິວາສະຣະອັນສັກສິດ (ເອກາດະຊີ) ມາຮອດ।

Verse 8

अनुवर्तय राजान गुरुरेष सनातनः । सदा भवति या नारी भर्तुर्वचनकारिणी ॥ ८ ॥

ຂໍໃຫ້ປະຕິບັດຕາມ ໂອ້ພະຣາຊາ—ນີ້ແມ່ນກົດລະບຽບອັນຖາວອນ: ແມ່ຍິງຖືກນັບວ່າມີຄຸນທຳເມື່ອນາງເຮັດຕາມຖ້ອຍຄຳຂອງຜົວຢ່າງສະເໝີ.

Verse 9

तस्याः स्युरक्षयया लोकाः सावित्र्यास्तु यथामलाः । यद्यनेन पुरा देवि तव दत्तः करो गिरौ ॥ ९ ॥

ໂອ້ເທວີ, ໂລກທີ່ນາງໄດ້ຮັບຈະບໍ່ເສື່ອມສູນ ແລະບໍ່ມີມົນທິນ ເຫມືອນໂລກອັນບໍລິສຸດທີ່ໄດ້ດ້ວຍສາວິຕຣີ; ເພາະໃນອະດີດ ຢູ່ເທິງພູ ຄົນນີ້ເຄີຍຍື່ນມືຂອງຕົນຖວາຍແກ່ເຈົ້າ.

Verse 10

कामार्तेन विमूढेन तन्न योऽग्यं विचिंतितम् । यद्देयं तद्ददात्येष ह्यदेयं प्रार्थयस्व मा ॥ १० ॥

ເພາະຖືກກາມຕັນຫາທຳໃຫ້ທຸກທ້ອນ ແລະຫຼົງມົວ ລາວບໍ່ໄດ້ຄິດພິຈາລະນາວ່າອັນໃດຄວນ. ລາວຈະໃຫ້ແຕ່ສິ່ງທີ່ຄວນໃຫ້; ດັ່ງນັ້ນ ຢ່າຂໍຈາກຂ້ອຍໃນສິ່ງທີ່ບໍ່ຄວນໃຫ້.

Verse 11

विपत्तिरपि भद्रैव सन्मार्गे संस्थितस्य तु । न भुक्तं येन सुभगे शैशवेऽपि हरेर्दिने ॥ ११ ॥

ແມ່ນແຕ່ຄວາມວິບັດກໍຍັງເປັນມົງຄຸນແທ້ ສຳລັບຜູ້ທີ່ຕັ້ງຢູ່ໃນທາງທຳອັນຖືກຕ້ອງ—ໂອ້ຜູ້ມີວາສະນາ—ເພາະຜູ້ນັ້ນບໍ່ເຄີຍລະເມີດວັນອັນສັກສິດຂອງພຣະຫຣິ ໂດຍການກິນ ແມ່ນແຕ່ຕັ້ງແຕ່ເດັກນ້ອຍ.

Verse 12

स कथं भोक्ष्यते पुण्ये माधवस्य दिनेऽधुना । कामं वरय वामोरुवरमन्यं सुदुर्लभम् ॥ १२ ॥

ໃນບັດນີ້ ໃນວັນອັນສັກສິດຂອງພຣະມາທະວະ (ພຣະວິສນຸ) ລາວຈະກິນໄດ້ແນວໃດ? ໂອ້ນາງຜູ້ມີຂາອ່ອນງາມ, ຈົ່ງເລືອກພອນອື່ນໃດໜຶ່ງ ແມ່ນແຕ່ຈະຫາຍາກປານໃດກໍຕາມ.

Verse 13

तं ददात्येव भूपालो निवृत्ता भव भोजने । मन्यसे यदि मां देवि धर्मांगदविरोहिणीम् ॥ १३ ॥

ພະຣາຊາຈະປະທານໃຫ້ແນ່ນອນ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ເທວີ, ຂໍໃຫ້ຢຸດການກິນ—ຖ້າເຈົ້າເຫັນຂ້ອຍເປັນຜູ້ບໍ່ຕໍ່ຕ້ານເຄື່ອງປະດັບແຫ່ງທຳມະ.

Verse 14

अस्मज्जीवितसंयुक्तं राज्यं वरय सुव्रते । सप्तद्वीपसमेतं हि ससरिद्वनपर्वतम् ॥ १४ ॥

ໂອ ຜູ້ຖືວຣະຕະອັນປະເສີດ, ຈົ່ງເລືອກອານາຈັກທີ່ຜູກພັນກັບຊີວິດຂອງພວກເຮົາ—ອານາເຂດທີ່ປະກອບດ້ວຍເກາະເຈັດ, ພ້ອມແມ່ນ້ຳ, ປ່າ, ແລະພູເຂົາ.

Verse 15

कनिष्ठाया वरिष्ठाहं करिष्ये पादवंदनम् । भर्तुरर्थे विशालाक्षि प्रसीद तनुमध्यमे ॥ १५ ॥

ແມ່ນວ່າຂ້ອຍເປັນຜູ້ໃຫຍ່, ຂ້ອຍຈະກ້ມກາບທີ່ຕີນຂອງຜູ້ນ້ອຍ. ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ສາມີຂອງຂ້ອຍ, ໂອ ຜູ້ມີດວງຕາໃຫຍ່—ຂໍໃຫ້ເຈົ້າເມດຕາ, ໂອ ຜູ້ເອວບາງ.

Verse 16

वाचा शपथदोषैस्तु संनिरुध्य पतिं हि या । अकार्यं कारयेत्पापा सा नारी निरये वसेत् ॥ १६ ॥

ແມ່ຍິງຜູ້ບາບທີ່ໃຊ້ຄຳເວົ້າ—ອາໄສໂທດແຫ່ງຄຳສາບານແລະຄຳສາບແຊ່ງ—ກັ້ນຂວາງສາມີ ແລະບັງຄັບໃຫ້ເຮັດສິ່ງທີ່ບໍ່ຄວນເຮັດ, ນາງນັ້ນຢູ່ໃນນະຣົກ.

Verse 17

सा च्युता नरकाद्धोरात्सप्तजन्मानि पंच च । सूकरीं योनिमाप्नोति चांडालीं च ततः परम् ॥ १७ ॥

ເມື່ອນາງຕົກຈາກນະຣົກອັນນ່າຢ້ານນັ້ນແລ້ວ, ນາງຈະຜ່ານການເກີດອີກສິບສອງຊາດ; ນາງໄດ້ເຂົ້າສູ່ຄັນຂອງແມ່ຫມູ, ແລ້ວຕໍ່ມາກໍເປັນຍິງຈັນດາລາ.

Verse 18

एवं ज्ञात्वा मया देवि विक्रियां पापसंभवाम् । निवारितासि वामोरु सखीभावेन सुंदरि ॥ १८ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ເທວີ ເມື່ອຂ້ອຍຮູ້ແລ້ວວ່າ ຄວາມຜິດພາດອັນເປັນໂທດ ເກີດຈາກບາບ ຂ້ອຍຈຶ່ງຫ້າມເຈົ້າ ໂອ ນາງຜູ້ມີຂາອ່ອນງາມ ດ້ວຍໃຈເພື່ອນ ໂອ ນາງງາມ।

Verse 19

विपक्षस्यापि सद्बुद्धिर्दातव्या धर्ममिच्छता । किं पुनः सखिसंस्थायास्तव पद्मनिभानने ॥ १९ ॥

ຜູ້ປາຖະນາທຳ ຄວນໃຫ້ຄຳແນະນຳດີ ແມ່ນແຕ່ຕໍ່ຝ່າຍຕໍ່ຕ້ານ—ແລ້ວຈະຍິ່ງກວ່ານັ້ນເທົ່າໃດ ຕໍ່ຜູ້ຢືນຢູ່ໃນຖານະເພື່ອນ ໂອ ໃບໜ້າດັ່ງດອກບົວ।

Verse 20

संध्या वलीवचः श्रुत्वा मोहिनी मोहकारिणी । उवाच कनकाभां तां भर्तुर्ज्येष्ठां प्रियां तदा ॥ २० ॥

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງ ສັນທະຍາ ແລ້ວ, ໂມຫິນີ—ນາງຜູ້ເຮັດໃຫ້ຫຼົງໄຫຼ ແລະກໍ່ໃຫ້ເກີດມົວໝອງ—ຈຶ່ງກ່າວກັບນາງຜູ້ສ່ອງປະກາຍດັ່ງທອງ ຜູ້ເປັນເມຍໃຫຍ່ອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງຜົວນາງ ໃນເວລານັ້ນ।

Verse 21

माननीयासि मे सुभ्रु करोमि वचनं तव । विद्वद्भिर्मुनिभिर्य्यत्तु गीयते नारदादिभिः ॥ २१ ॥

ໂອ ນາງຄິ້ວງາມ, ເຈົ້າເປັນຜູ້ຄວນແກ່ການນັບຖືຂອງຂ້ອຍ; ຂ້ອຍຈະເຮັດຕາມຖ້ອຍຄຳຂອງເຈົ້າ—ແທ້ຈິງ ນັ້ນແມ່ນສິ່ງທີ່ນັກຮູ້ ແລະມຸນີທັງຫຼາຍ ຮ້ອງຂັບສັນລະເສີນ ເຊັ່ນ ນາຣະດະ ແລະອື່ນໆ।

Verse 22

यदि तन्नाचरेद्राजा भोजनं हरिवासरे । क्रियतामपरं देवि मरणादधिकं तव ॥ २२ ॥

ຖ້າກະສັດບໍ່ຍອມງົດອາຫານໃນວັນ ຮະຣິວາສະຣະ (ວັນສັກສິດຂອງພຣະຮະຣິ) ແລ້ວ, ໂອ ເທວີ, ຈົ່ງເຮັດຢ່າງອື່ນ—ເພາະສິ່ງນີ້ຮ້າຍກວ່າຄວາມຕາຍສຳລັບເຈົ້າ।

Verse 23

ममापि दुःखदंह्येतद्दैवाज्जल्पाम्यहं शुभे । कस्येष्टमात्महननं कस्येष्टं विषभक्षणम् ॥ २३ ॥

ສິ່ງນີ້ເຈັບປວດເຖິງແມ່ນວ່າສໍາລັບຂ້າພະເຈົ້າ; ແຕ່ດ້ວຍອໍານາດແຫ່ງໂຊກຊະຕາ, ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງເວົ້າເຖິງມັນ, ໂອ ຜູ້ປະເສີດ. ໃຜຈະປາດຖະຫນາການທໍາລາຍຕົນເອງ? ໃຜຈະປາດຖະຫນາການກິນຢາພິດ?

Verse 24

पतनं वा गिरेर्मूर्ध्रः क्रीडा वापि बिलेशयैः । व्याघ्रसिंहाभिगमनं समुद्रतरणं तथा ॥ २४ ॥

ບໍ່ວ່າຈະເປັນການຕົກຈາກຍອດພູ, ຫຼື ແມ່ນແຕ່ການຫຼິ້ນກັບສັດທີ່ອາໄສຢູ່ໃນຮູ; ບໍ່ວ່າຈະເປັນການເຂົ້າໃກ້ເສືອແລະສິງ, ຫຼື ແມ່ນແຕ່ການຂ້າມມະຫາສະຫມຸດ.

Verse 25

दरुक्तानृतवाक्यं वा परदाराभिमर्शनम् । अपथ्यभक्षणं लोके तथाभक्ष्यस्य भक्षणम् ॥ २५ ॥

ການເວົ້າຄໍາຫຍາບຄາຍແລະບໍ່ເປັນຄວາມຈິງ, ການເຂົ້າຫາເມຍຂອງຜູ້ນອນ, ການກິນສິ່ງທີ່ບໍ່ດີໃນໂລກ, ແລະ ເຊັ່ນດຽວກັນ ການບໍລິໂພກສິ່ງທີ່ຕ້ອງຫ້າມ - ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນການກະທໍາທີ່ຜິດ.

Verse 26

मृगाटनमथाक्षैर्वा क्रीडनं साहसं तथा । छेदनं तृणकाष्ठानां लोष्टानामवमर्द्दनम् ॥ २६ ॥

ການທ່ຽວລ່າສັດ, ການຫຼິ້ນການພະນັນ, ການມ່ວນຊື່ນທີ່ບໍ່ຄິດໜ້າຄິດຫຼັງ, ການຕັດຫຍ້າແລະໄມ້, ແລະ ການຢຽບກ້ອນດິນ - ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນການກະທໍາທີ່ຄວນຫຼີກລ້ຽງ.

Verse 27

हिंसनं सूक्ष्मदेवानां जलपावकखेलनम् । दैवाविष्टो वरारोहे नरः सर्वं करोति वै ॥ २७ ॥

ໂອ ຜູ້ມີສະໂພກງາມ, ເມື່ອບຸກຄົນຖືກຄອບງໍາໂດຍອໍານາດແຫ່ງເທບ, ລາວສາມາດເຮັດທຸກສິ່ງໄດ້ຢ່າງແທ້ຈິງ - ລາວອາດຈະທໍາຮ້າຍເທວະດາທີ່ລະອຽດອ່ອນ ແລະ ຫຼິ້ນກັບນໍ້າແລະໄຟ.

Verse 28

त्रिवर्गविच्युतं घोरं यशोदेहहरं क्षितौ । नरकार्हो नरो देवि करोत्यशुभकर्म तत् ॥ २८ ॥

ໂອ ເທວີ, ກຳອະສຸພະທີ່ມະນຸດເຮັດ ທຳໃຫ້ເຂົາເໝາະສົມແກ່ນະລົກ; ມັນນ່າຢ້ານ ຕັດຂາດຈາກຕຣິວັກຄະ (ທຳ, ອັດຖະ, ກາມ) ແລະໃນໂລກນີ້ກໍທຳລາຍທັງຊື່ສຽງແລະສຸຂະພາບກາຍຂອງເຂົາ.

Verse 29

साहं पापा दुराचारा वक्तुकामा सुनिर्घृणम् । यादृशेन हि भावेन योनौ शुक्रं समुत्सृजेत् ॥ २९ ॥

ຂ້ອຍ—ຜູ້ມີບາບ ແລະປະພຶດຊົ່ວ—ປາຖະນາຈະເວົ້າເຖິງການກະທຳອັນໄຮ້ເມດຕາຢ່າງຍິ່ງນີ້: ດ້ວຍໃຈແບບໃດ ມະນຸດຈຶ່ງປ່ອຍນ້ຳເຊື້ອເຂົ້າໃນຄັນ?

Verse 30

तादृशेन हि भावेन संतानं संभवेदिति । साहं विवादभावेन राज्ञो रुक्मांगदस्य हि ॥ ३० ॥

ແທ້ຈິງ ດ້ວຍຈິດໃຈແບບນັ້ນແຫຼະ ລູກຫຼານຈຶ່ງອາດເກີດຂຶ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ອຍຈຶ່ງເຂົ້າໄປຫາ ພະຣາຊາ ຣຸກມາງກະດະ ດ້ວຍໃຈທີ່ມຸ່ງວິວາດ.

Verse 31

जाता जलजजातेन स्त्रीरूपा वरवर्णिनी । दुष्टभावा तथा जाता कर्त्री दुष्टं नृपस्य तु ॥ ३१ ॥

ເກີດຈາກຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ ນາງໄດ້ຮັບຮູບເປັນຍິງທີ່ມີຜິວພັນງາມຍິ່ງ; ແຕ່ນາງກໍເກີດມາພ້ອມຈິດໃຈຊົ່ວ ເປັນຜູ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມຊົ່ວໃນພະຣາຊາ.

Verse 32

न लग्नं न ग्रहा देवि न होरा पुण्यदर्शिनी । तत्कालभावना ग्राह्या तद्भावो जायते सुतः ॥ ३२ ॥

ໂອ ເທວີ ຜູ້ເຫັນບຸນ, ບໍ່ແມ່ນລັກນະ, ບໍ່ແມ່ນດາວເຄາະ, ບໍ່ແມ່ນໂຫຣາທີ່ຕັດສິນ; ສິ່ງທີ່ຄວນຖືເປັນຫຼັກ ແມ່ນຈິດໃຈໃນຂະນະນັ້ນ. ລູກຈະເກີດມາມີຈິດໃຈຕາມນັ້ນ.

Verse 33

तेन भावेन जातस्य दाक्षिण्यं नोपपद्यते । न च व्रीडा न च स्नेहो न धर्मो देवि विद्यते ॥ ३३ ॥

ຜູ້ທີ່ເກີດມາດ້ວຍອາການໃຈແບບນັ້ນ ບໍ່ອາດມີຄວາມໃຈກວ້າງ ແລະຄວາມເອື້ອເຟື້ອໄດ້ຢ່າງຖືກທາງ. ໂອ ພຣະນາງ, ໃນຄົນນັ້ນບໍ່ມີຄວາມອາຍ ບໍ່ມີຄວາມຮັກ ແລະບໍ່ພົບທຳມະເລີຍ.

Verse 34

जानन्नपि यथायुक्तस्तं भावमनुवर्तते ॥ ३४ ॥

ແມ່ນແຕ່ຮູ້ຢູ່ກໍຕາມ ຄົນໜຶ່ງ—ປະພຶດຕາມທີ່ຄວນ—ກໍຍັງຕິດຕາມອາການໃຈນັ້ນຢູ່ເທິງເດີມ.

Verse 35

वक्ष्ये वचः प्राणहरं तवाधुना भर्तुः सलोकस्य वधूजनस्य । धर्मापहं वाच्यकरं ममापि कर्तुं न शक्यं मनसापि भीरु ॥ ३५ ॥

ໂອ ນາງຜູ້ຫວາດຫວັນ, ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະເວົ້າຖ້ອຍຄຳທີ່ອາດພາຊີວິດໄປ—ກ່ຽວກັບສາມີຂອງເຈົ້າ ແລະບັນດາຍິງໃນໂລກນີ້. ແຕ່ຖ້ອຍຄຳທີ່ລົບລ້າງທຳມະ ແລະເຮັດໃຫ້ເປັນການກະທຳໄດ້ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ອາດເວົ້າໄດ້ ແມ່ນແຕ່ໃນໃຈກໍບໍ່ໄດ້.

Verse 36

करोषि वाक्यं यदि मामकं हि भवेच्च कीर्तिर्महतीह लोके । भर्तुर्यशः स्यात्त्रिदिवे गतिस्ते पुत्रे प्रशंसा मम धिग्विवादः ॥ ३६ ॥

ຖ້າເຈົ້າເຮັດຕາມຄຳຂ້າພະເຈົ້າ ກິດຕິສຽງອັນໃຫຍ່ຈະເກີດແກ່ເຈົ້າໃນໂລກນີ້. ກຽດຂອງສາມີເຈົ້າຈະໄປຮອດສະຫວັນ; ເສັ້ນທາງຂອງເຈົ້າຈະຖືກຍົກຂຶ້ນທີ່ນັ້ນ; ລູກຊາຍຂອງເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນ—ພໍແລ້ວກັບການໂຕ້ຖຽງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 37

वसिष्ठ उवाच । मोहिनीवचनं श्रुत्वा देवी संध्यावली विभो । धैर्यमालंब्य तां तन्वीं ब्रूहि ब्रूहीत्यचोदयत् ॥ ३७ ॥

ວະສິດຖະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ຜູ້ມີລິດອຳນາດ, ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງໂມຫິນີ ພຣະນາງສັນທະຍາວະລີ ກໍຮວບຮວມຄວາມກ້າຫານ ແລະກະຕຸ້ນນາງຜູ້ອ່ອນຊ້ອຍນັ້ນຊ້ຳໆ ວ່າ “ເວົ້າເຖີດ, ເວົ້າເຖີດ!”

Verse 38

कीदृशं वदसे वाक्यं येन दुःखं भवेन्मम । भर्तुर्मे सत्यकरणे न दुःखं जायते क्वचित् । आत्मनो निधने वापि पुत्रस्य निधनेऽपि वा । भर्तुरर्थे प्रकुर्वंत्या राज्यनाशे न मे व्यथा ॥ ३८ ॥

ເຈົ້າເວົ້າຄໍາແນວໃດ ທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ຄວາມໂສກເກີດແກ່ຂ້ອຍ? ໃນການເຮັດໃຫ້ຄໍາສັດ (ຄໍາປະຕິຍານ) ຂອງສາມີຂ້ອຍສໍາເລັດ ຄວາມໂສກບໍ່ເຄີຍເກີດໃນໃຈຂ້ອຍ. ແມ່ນແຕ່ຈະນໍາໄປສູ່ຄວາມຕາຍຂອງຂ້ອຍ ຫຼືຂອງລູກຊາຍ—ເມື່ອຂ້ອຍກະທໍາເພື່ອສາມີ ແມ່ນແຕ່ການເສຍອານາຈັກກໍບໍ່ເປັນທຸກຂໍ້ຍ່າງໃດໃຫ້ຂ້ອຍ.

Verse 39

यस्या दुःखी भवेद्भर्ता भार्याया वरवार्णिनी । समृद्धायाः सपापायास्तस्याः प्रोक्ता ह्यधोगतिः ॥ ३९ ॥

ໂອ ນາງຜູ້ມີຜິວພັນງາມ, ຖ້າພັນລະຍາຜູ້ໜຶ່ງມີຄວາມຮັ່ງມີແຕ່ມີບາບ ແລະເພາະນາງນັ້ນສາມີກາຍເປັນທຸກ, ສໍາລັບນາງ ກໍຖືກກ່າວໄວ້ວ່າຈະໄດ້ຮັບຄະຕິຕໍ່າ ຕົກລົງສູ່ທາງຕໍ່າ.

Verse 40

सा याति नरकं पापा पूयाख्यं युगसप्ततिम् । ततश्छुछुन्दरी स्याच्च सप्त जन्मानि भारते ॥ ४० ॥

ນາງຜູ້ມີບາບນັ້ນ ໄປສູ່ນະລົກຊື່ «ປູຍະ» (Pūya) ນານ 70 ຍຸກ; ຫຼັງຈາກນັ້ນ ໃນພາຣະຕະ (ອິນເດຍ) ນາງເກີດເປັນຍິງປາກຮ້າຍຊອກຫາເລື່ອງ 7 ຊາດ.

Verse 41

ततः काकी ततः श्याली गोधा गोत्वेन शुद्ध्यति । भर्तुरर्थे तु या वित्तें विद्यमानं न यच्छति ॥ ४१ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ນາງເກີດເປັນກາ (ແມ່ກາ); ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເກີດເປັນໝາປ່າ (jackal). ເກີດເປັນກິ່ງກ່າ (lizard) ແລ້ວຈຶ່ງຖືກຊໍາລະໂດຍການໄດ້ສະພາບເປັນງົວ. ແຕ່ຍິງໃດທີ່ມີຊັບສິນຢູ່ແລ້ວ ແຕ່ບໍ່ຍອມໃຫ້ເພື່ອປະໂຫຍດຂອງສາມີ—(ຜົນກໍຖືກປະກາດໄວ້ດັ່ງນີ້).

Verse 42

जीवितं वा वरारोहे विष्ठायां सा भवेत्क्रिमिः । क्रिमियोनिविनिर्मुक्ता काष्ठीला जायते शुभे ॥ ४२ ॥

ໂອ ນາງຜູ້ມີສະໂພກງາມ, ບໍ່ວ່າໃນຍາມມີຊີວິດ ຫຼືຫຼັງຄວາມຕາຍ ນາງຈະເປັນໜອນໃນຂີ້ເຫຍື້ອ (ອຸຈາລະ). ເມື່ອພົ້ນຈາກກໍາເນີດເປັນໜອນແລ້ວ, ໂອ ຜູ້ເປັນມງຄຸນ, ນາງເກີດເປັນສັດຕໍ່າຊື່ «ກາສຖີລາ» (kāṣṭhīlā).

Verse 43

मम कौमारभावे तु मत्पितुः काष्ठपाटकः । अग्निप्रज्वालनाथ हि काष्ठं पाटयते चिरम् ॥ ४३ ॥

ໃນວັຍເດັກນ້ອຍຂອງຂ້ອຍ ຜູ້ຜ່າໄມ້ຂອງພໍ່ຂ້ອຍ ໄດ້ຜ່າໄມ້ເພື່ອຈຸດໄຟພິທີອັນບໍລິສຸດ ແລະຜ່າຢູ່ດົນນານ।

Verse 44

सखीभिः सहिता चाहं क्रीडासंसक्तमानसा । काष्ठं पाटयतस्तस्य समीपमगमं तदा ॥ ४४ ॥

ຂ້ອຍມີໝູ່ສາວໆຮ່ວມກັນ ໃຈຫມົດໄປກັບການຫຼິ້ນ ແລ້ວໃນເວລານັ້ນກໍໄປໃກ້ຜູ້ທີ່ກຳລັງຜ່າໄມ້ນັ້ນ।

Verse 45

तत्र दृष्टा मया सुभ्रु काष्ठीला दारुनिर्गता । नवनीतनिभं देहं बिभ्राणा चांजनत्विषम् ॥ ४५ ॥

ທີ່ນັ້ນ—ໂອ ຜູ້ມີຄິ້ວງາມ—ຂ້ອຍເຫັນກາສຖີລາ ອອກມາຈາກຊິ້ນໄມ້ ມີກາຍນຸ່ມດັ່ງເນີຍສົດ ແລະສ່ອງປະກາຍດຳດັ່ງອັນຈັນ।

Verse 46

कनिष्ठिकांगुलिसमा स्थौल्ये ह्यंगुलिमानिका । तां दृष्ट्वा पतितां भूमौ हंतुं ध्वांक्षः समागतः ॥ ४६ ॥

ສິ່ງນັ້ນໜາ ແລະຂະໜາດປະມານນິ້ວກ້ອຍ ຕົກລົງສູ່ພື້ນດິນ। ເຫັນມັນນອນຢູ່ນັ້ນ ນົກກາກໍເຂົ້າມາ ປາດຫວັງຈະຈິກແລະຄວ້າໄປ।

Verse 47

यावद्गृह्णाति वक्त्रेण काष्ठीलां क्षुधितः स तु । तावन्निवारितः सद्यो मया लोष्टेन तत्क्षणात् ॥ ४७ ॥

ເມື່ອນົກກາຜູ້ຫິວໂຫຍ ກຳລັງຈະຄວ້າກາສຖີລາດ້ວຍປາກ ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ຂ້ອຍກໍຫ້າມມັນທັນທີ ໂດຍຂວ້າງກ້ອນດິນໃສ່ມັນ।

Verse 48

सा मुक्ता ताडितेनेत्थं वायसेन वरानने । सक्षता तुंडसंस्पृष्टा न च शक्ता पलायितुम् ॥ ४८ ॥

ໂອ ນາງຜູ້ໜ້າງາມ! ນາງຖືກກາວຕີຢ່າງນັ້ນ ແລ້ວຖືກປ່ອຍອອກ; ແຕ່ເນື່ອງຈາກບາດແຜ ແລະຖືກຈອກປາກສຳຜັດ ນາງຈຶ່ງຫນີບໍ່ໄດ້។

Verse 49

ततः सा वेपमाना तु प्राणत्यागमुपागमत् । सिक्ता किंचिज्जलैनैव ततः स्वास्थ्यमुपागता ॥ ४९ ॥

ຕໍ່ມາ ນາງສັ່ນໄຫວ ເກືອບຈະລະທິ້ງຊີວິດ. ແຕ່ເມື່ອຖືກພອຍນ້ຳເພີຍນ້ອຍໜຶ່ງ ນາງກໍກັບຄືນສູ່ຄວາມສຸກສະບາຍ.

Verse 50

तततः सा मानुषीवाचा मामाह वरवर्णिनी । संध्यावलीति संबोध्य सखीमध्यसमास्थिताम् ॥ ५० ॥

ຕໍ່ມາ ນາງຜູ້ຜິວພັນງາມນັ້ນ ເວົ້າດ້ວຍສຽງມະນຸດ ແລະເອີ້ນຂ້ອຍວ່າ “ສັນທະຍາວະລີ” ໃນຂະນະທີ່ນາງຢືນຢູ່ກາງໝູ່ເພື່ອນ.

Verse 51

सुमंतुनाम्नो हि मुनेः सर्वज्ञस्य सुताऽभवम् । पूर्वजन्मनि पत्नी च कौंडिन्यस्य शुभानने ॥ ५१ ॥

ໂອ ຜູ້ໜ້າງາມ! ໃນຊາດກ່ອນ ຂ້ອຍເຄີຍເປັນລູກສາວຂອງມຸນີນາມວ່າ ສຸມັນຕຸ ຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ; ແລະໃນອີກຊາດໜຶ່ງ ຂ້ອຍເຄີຍເປັນພັນລະຍາຂອງ ກໍອຸນດິນຍະ (Kauṇḍinya).

Verse 52

न्यवसं कान्यकुब्जे तु सुसमृद्धा सुदर्पिता । जनन्या बंधुवर्गस्य पितुरिष्टतमा ह्यहम् ॥ ५२ ॥

ຂ້ອຍໄດ້ອາໄສຢູ່ທີ່ ການຍະກຸບຈະ (Kānyakubja) ມີຄວາມຮັ່ງມີອຸດົມ ແຕ່ກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຈອງຫອງ. ຂ້ອຍເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງຂອງພໍ່ ແລະເປັນຜູ້ທີ່ຍາດພີ່ນ້ອງຝ່າຍແມ່ພໍໃຈທີ່ສຸດ.

Verse 53

पित्रा दत्ता ततश्चाहं कौंडिन्याय महात्मने । कुलीनाय सरूपाय स्त्रीसंगरहिताय च ॥ ५३ ॥

ຕໍ່ມາ ພໍ່ຂອງຂ້ອຍໄດ້ມອບຂ້ອຍເປັນພັນລະຍາໃຫ້ແກ່ ກໍອຸນດິນຍະ ຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່—ຜູ້ມີຊາດຕະກູນສູງ ຮູບງາມ ແລະບໍ່ຕິດໃຈໃນການຄົບຫາກັບຍິງອື່ນ।

Verse 54

शयनीयादिकं दत्तं यौतुकं जनकेन मे । श्वशुरेणापि मे दत्तं सुवर्णस्यायुतं पुरा ॥ ५४ ॥

ພໍ່ຂອງຂ້ອຍໄດ້ໃຫ້ຍອດຕຸກ (ສິນສອດ) ແກ່ຂ້ອຍ ເປັນເຄື່ອງນອນ ແລະອື່ນໆ; ແຕ່ກ່ອນນັ້ນ ພໍ່ຜົວຂອງຂ້ອຍກໍໄດ້ໃຫ້ຄໍາໜຶ່ງອະຍຸຕ—ສິບພັນ—ເຊັ່ນກັນ।

Verse 55

पितृश्वशूरवित्ताभ्यां परिपूर्णाभवं तदा । गोमहिष्यादिसंयुक्ता धनधान्यसमन्विता ॥ ५५ ॥

ໃນເວລານັ້ນ ຂ້ອຍໄດ້ຮັບຄວາມພ້ອມພຽງດ້ວຍຊັບສິນຂອງພໍ່ ແລະພໍ່ຜົວ; ມີງົວ ຄວາຍ ແລະອື່ນໆ ພ້ອມທັງຊັບທອນ ແລະເຂົ້າກິນອຸດົມສົມບູນ।

Verse 56

इष्टा श्वशुरयोश्वाहं सौशीन्येन जनस्य च । कालेन पंचतां प्राप्तः श्वशुरो वेदतत्त्ववित् ॥ ५६ ॥

ດ້ວຍຄວາມສຸພາບ ແລະຄວາມປະພຶດດີ ຂ້ອຍເປັນທີ່ຮັກຂອງພໍ່ແມ່ຜົວ ແລະຂອງຜູ້ຄົນທັງຫຼາຍ; ຕໍ່ມາຕາມການເວລາ ພໍ່ຜົວ—ຜູ້ຮູ້ແກ່ນແທ້ແຫ່ງເວດ—ໄດ້ເຖິງສະພາບແຫ່ງທາດຫ້າ (ຄື ດັບຊີວິດ)។

Verse 57

तं मृतं पतिमादाय श्वश्रूरग्निं विवेश सा । ततो भर्तांजलिं दत्वा पित्रोः श्राद्धमथाकरोत् ॥ ५७ ॥

ເມື່ອຜົວຕາຍ ນາງໄດ້ອຸ້ມຮ່າງຜົວຜູ້ລ່ວງລັບ ແລະເຂົ້າໄປໃນໄຟທີ່ແມ່ຜົວໄດ້ຈັດໄວ້; ຈາກນັ້ນ ນາງໄດ້ຖວາຍອັນຈະລີ (ຝາມືປະນົມ) ແດ່ຜົວດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະໄດ້ປະກອບພິທີ ສຣາດທະ (śrāddha) ແກ່ປິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ).

Verse 58

गते मासद्वये देवि भर्ता मे राजमंदिरम् । गतः कौतुकभावेनहृच्छयेन प्रपीडितः ॥ ५८ ॥

ໂອ ເທວີ, ເມື່ອຜ່ານໄປສອງເດືອນ ຜົວຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ໄປຫາພະລາຊວັງ ໂດຍຄວາມຢາກຮູ້ ແລະຖືກຄວາມຄິດຮອດໃນໃຈບີບຄັ້ນຢ່າງແຮງ।

Verse 59

तत्र वेश्याः सुरूपाढ्या यौवनेन समन्विताः । प्रविशत्यां नृपगृहे दृष्टास्तेन द्विजन्मना ॥ ५९ ॥

ທີ່ນັ້ນ ລາວເຫັນນາງຄະນິກາຫຼາຍນາງ ງາມສະຫງ່າ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍວັຍໜຸ່ມ ກໍາລັງເຂົ້າໄປໃນພະລາຊວັງ; ດວິຊະນັ້ນໄດ້ເຫັນພວກນາງ।

Verse 60

तासां मध्यात्तु द्वे गृह्यवित्तदानेन भूरिणा । स्वगृहे धारयामास क्रीडार्थं दुर्मतिः पतिः ॥ ६० ॥

ໃນພວກນາງນັ້ນ ຜົວຜູ້ມີປັນຍາອ່ອນໄດ້ເລືອກສອງນາງ ໂດຍໃຫ້ຊັບສິນໃນເຮືອນຢ່າງຫຼາຍ ແລ້ວນໍາມາຢູ່ໃນເຮືອນຕົນ ເພື່ອຄວາມຫຼິ້ນສະໜຸກເທົ່ານັ້ນ।

Verse 61

ताभ्यां वित्तमशेषं तु क्षयं नीतं निषेवणात् । वर्षत्रये गते देवि निस्वो जातः पतिर्मम ॥ ६१ ॥

ເນື່ອງຈາກການຄົບຫາກັບນາງທັງສອງ ຊັບສິນທັງໝົດຂອງພວກເຮົາຖືກໃຊ້ຈົນໝົດສິ້ນ. ເມື່ອຜ່ານໄປສາມປີ ໂອ ເທວີ, ຜົວຂ້າພະເຈົ້າກໍເປັນຄົນຂັດສົນ.

Verse 62

ततो मां प्रार्थयामास देहि मेऽङ्गविभूषणम् । तन्मया नहि दत्तं तु भर्त्रे व्यसनिने तदा ॥ ६२ ॥

ຕໍ່ມາ ລາວໄດ້ອ້ອນວອນຂ້າພະເຈົ້າວ່າ “ຈົ່ງໃຫ້ເຄື່ອງປະດັບຂອງເຈົ້າແກ່ຂ້ອຍ.” ແຕ່ໃນເວລານັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ໃຫ້ແກ່ຜົວ ເພາະລາວຕົກຢູ່ໃນຄວາມເສື່ອມແລະຄວາມພິນາດ.

Verse 63

सुभगे सर्वमादाय गताहं मंदिरं पितुः । ततः पितृगृहे वित्तं भृत्यादिकमशेषतः ॥ ६३ ॥

ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາ, ຂ້ອຍໄດ້ເອົາທຸກຢ່າງໄປຍັງເຮືອນຂອງພໍ່. ຈາກນັ້ນ ໃນເຮືອນພໍ່ ຂ້ອຍໄດ້ເອົາຊັບສິນທັງໝົດ ພ້ອມທັງຄົນຮັບໃຊ້ ແລະສິ່ງອື່ນໆ ໂດຍບໍ່ເຫຼືອຫຍັງໄວ້ເລີຍ.

Verse 64

विक्रीय दत्तं वैश्याभ्यां तच्चापि क्षयमागतम् । क्षेत्रधान्यादिकं यच्च सभांडं सपरिच्छदम् ॥ ६४ ॥

ສິ່ງໃດທີ່ໄດ້ຂາຍແລະມອບໃຫ້ພໍ່ຄ້າສອງຄົນ ແລ້ວຕໍ່ມາເກີດຄວາມເສຍຫາຍຫຼືເສື່ອມສະພາບ—ຈະເປັນທີ່ນາ, ເຂົ້າເຂົ້າຂອງ, ແລະອື່ນໆ ພ້ອມທັງພາຊະນະ ແລະເຄື່ອງປະກອບທັງປວງ—ຈົ່ງຖືກຈັດການຕາມກົດທີ່ກ່າວໄວ້ນີ້.

Verse 65

स्वल्पमूल्येन विक्रीयगतो नदनदीपतिम् । नावमारुह्य मे भर्ता विवेशांतर्महोदधेः ॥ ६५ ॥

ດ້ວຍລາຄານ້ອຍນິດ ຜົວຂອງຂ້ອຍຖືກຂາຍ ແລະໄດ້ໄປຫາຈອມແຫ່ງແມ່ນ້ຳທັງປວງ ຄືມະຫາສະມຸດ. ເຂົາຂຶ້ນເຮືອ ແລ້ວເຂົ້າໄປໃນທ້ອງທະເລອັນກວ້າງໃຫຍ່.

Verse 66

स गतो दूरमध्वानं पश्यमानोऽद्भुतानि च । शुभे समुद्रजातानि जीवचेष्ठांकितानि च ॥ ६६ ॥

ເຂົາໄດ້ເດີນທາງໄກຫຼາຍ ພ້ອມກັບເບິ່ງເຫັນສິ່ງອັນນ່າອັດສະຈັນ. ໂອ ຜູ້ງາມດີ, ມີທັງສິ່ງມົງຄຸນທີ່ເກີດຈາກທະເລ ແລະສິ່ງທີ່ມີຮອຍຮຽນຄ້າຍການເຄື່ອນໄຫວຂອງສັດມີຊີວິດ.

Verse 67

प्रभंजनवशं प्राप्ता सा नौका शतयोजनम् । गता विशीर्णतां तत्र मृतास्ते नावमाश्रिताः ॥ ६७ ॥

ເມື່ອຖືກອຳນາດຂອງລົມພາຍຸຮຸນແຮງຄອບງຳ ເຮືອນັ້ນທີ່ໄດ້ໄປຮ້ອຍໂຢຊະນະ ກໍແຕກພັງຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ຜູ້ທີ່ໄດ້ອາໄສເຮືອນັ້ນເປັນທີ່ພຶ່ງ ກໍພາກັນຕາຍໝົດ.

Verse 68

मत्पतिर्दैवयोगेन दीर्घ काष्ठं समाश्रितः । वायुना नीयमानोऽसौ प्राचीनेन स्वकर्मणा ॥ ६८ ॥

ດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງວາສະນາ ແລະ ເທວະໂຢກະ ສາມີຂອງຂ້ອຍໄດ້ເກາະກຳໄມ້ຍາວໜຶ່ງທ່ອນ; ຖືກລົມພາໄປ ແລະ ຖືກຜັກດັນໂດຍກຳເກົ່າຂອງຕົນ.

Verse 69

आससादाचलं देवि रत्नश्रृंगविभूषितम् । बहुनिर्झरणोपेतं बहुपक्षिसमन्वितम् ॥ ६९ ॥

ໂອ ເທວີເອີຍ, ລາວໄດ້ເຖິງພູໜຶ່ງທີ່ປະດັບດ້ວຍຍອດພູດັ່ງແກ້ວມະນີ; ມີນ້ຳຕົກແລະທາງນ້ຳໄຫຼຫຼາຍ, ແລະເຕັມໄປດ້ວຍນົກນານາ.

Verse 70

बहुवृक्षैः समाकीर्णं नानापुष्पफलोपगैः । उल्लिखंतं हि शिखरैः खमध्यं स्वात्मनस्त्रिभिः ॥ ७० ॥

ພູນັ້ນໜາແນ່ນດ້ວຍຕົ້ນໄມ້ຫຼາຍ ທີ່ມີດອກໄມ້ແລະໝາກໄມ້ນານາ; ແລະດ້ວຍຍອດພູສາມຍອດ ມັນດູເຫມືອນຈະຂີດຂວັນກາງຟ້າ ດ້ວຍຄວາມສູງສົງຂອງຕົນ.

Verse 71

तं दृष्ट्वा पर्वतं दिव्यं त्यक्त्वा नौकाष्ठमद्भुतम् । आरुरोह मुदायुक्तो वित्ताकांक्षी सुलोचने ॥ ७१ ॥

ເມື່ອເຫັນພູອັນອັດສະຈັນແລະສະຫງ່າງາມນັ້ນ ລາວກໍປ່ອຍທິ້ງເຮືອໄມ້ອັນພິສົດ; ດ້ວຍຄວາມປິຕິ ແຕ່ຖືກຄວາມຢາກໄດ້ຊັບສິນຜັກດັນ ລາວຈຶ່ງປີນຂຶ້ນ, ໂອ ນາງຕາງາມ.

Verse 72

विशश्राम मुहूर्तं तु क्षुत्पिपासासमन्वितः । तत उत्थाय भक्ष्यार्थं वृक्षांस्तत्र व्यलोकयत् ॥ ७२ ॥

ຖືກຄວາມຫິວແລະກະຫາຍນ້ຳຮົບກວນ ລາວໄດ້ພັກຢູ່ຊົ່ວຄາວ. ແລ້ວຈຶ່ງລຸກຂຶ້ນ ແລະມອງຫາຕົ້ນໄມ້ທີ່ນັ້ນ ເພື່ອຊອກຫາອາຫານ.

Verse 73

सुपक्वास्तत्र मृद्वीका दृष्ट्वा भुक्त्वा मुदान्वितः । शांतिं प्राप्तस्ततोऽपश्यत्सालमेकं सुनिर्मलम् ॥ ७३ ॥

ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ລາວເຫັນອະງຸ່ນສຸກດີ; ເຫັນແລ້ວກໍກິນ ແລະເກີດຄວາມປິຕິຍິນດີ. ເມື່ອໄດ້ຮັບຄວາມສະຫງົບແລ້ວ ຈຶ່ງເຫັນຕົ້ນສາລາພຽງຕົ້ນດຽວ ບໍລິສຸດຜ່ອງໃສຍິ່ງ.

Verse 74

घनच्छायं मेघनिभं पंचाशत्पुरुषोच्छ्रयम् । तस्याधस्तात्स सुष्वाप स्वोत्तरीयं प्रसार्य च ॥ ७४ ॥

ພາຍໃຕ້ຕົ້ນນັ້ນ ທີ່ມີເງົາໜາທຶບ ຄ້າຍເມກ ແລະສູງເທົ່າຫ້າສິບຄົນ ລາວໄດ້ນອນຫຼັບ ໂດຍປູເສື້ອຄຸມຂ້າງເທິງຂອງຕົນ.

Verse 75

मोहिन्या निद्रया चैव संप्रघूर्णितलोचनः । तावत्सुप्तोऽतिखिन्नोऽसौ यावत्सूर्योऽस्ततां गतः ॥ ७५ ॥

ດ້ວຍນິດຣາອັນຫຼອກລວງ ດວງຕາຂອງລາວກໍກິ່ງກວຽນ; ຜູ້ນັ້ນທີ່ເມື່ອຍລ້າຫນັກ ນອນຫຼັບຢູ່ຈົນກວ່າຕາເວັນຈະຕົກດິນ.

Verse 76

सूर्येऽस्तं समनुप्राप्ते समायाते निशामुखे । अभ्यगाद्राक्षसो घोरो गर्जमानो यथा घनः ॥ ७६ ॥

ເມື່ອຕາເວັນຕົກດິນ ແລະຫນ້າຄ່ຳຄືນມາຮອດ ມີຣາກຊະສາອັນນ່າຢ້ານ ເຂົ້າມາ ຮ້ອງຄໍາຮາມດັ່ງເມກຟ້າຮ້ອງ.

Verse 77

अंकेनादाय तन्वंगीं सीतामिव दशाननः । शुभां काशीपतेः पुत्रीं नाम्ना रत्नावलीं शुभाम् ॥ ७७ ॥

ມັນອຸ້ມນາງຜູ້ຮ່າງບາງງາມຂຶ້ນນັ່ງໃນຕັກ ດັ່ງດະສານນະ (ຣາວະນະ) ທີ່ເຄີຍພາສີຕາ; ແລ້ວມັນກໍຈັບຕົວທິດາອັນເປັນມງຄົດຂອງເຈົ້າແຫ່ງກາສີ ນາມວ່າ ຣັດນາວະລີ ຜູ້ປະເສີດ.

Verse 78

अधौतपादां सुश्रोणीं सौम्यदिक्छीर्षशायिनीम् । पतिकामा कुमारी सा नाविंदत्सदृशं पतिम् ॥ ७८ ॥

ແມ່ນແມ່ຍິງສາວສະໂພກງາມ ແຕ່ບໍ່ລ້າງຕີນ ແລະນອນຫັນຫົວໄປທາງອັບມົງຄຸນ; ປາຖະໜາຜົວ ແຕ່ບໍ່ໄດ້ຜົວທີ່ເໝາະສົມ।

Verse 79

सर्वयोषिद्वरा बाला रुदती निद्रयाकुला । पिता तस्याः प्रदाने तु चिंताविष्टो ह्यहर्न्निशम् ॥ ७९ ॥

ນາງສາວນ້ອຍ—ເປັນຍອດໃນບັນດາຍິງ—ຮ້ອງໄຫ້ ທຸກໃຈ ແລະຖືກຄວາມງ່ວງນອນຄອບງໍາ; ບິດາຂອງນາງກໍກັງວົນເລື່ອງຈະຍົກນາງໃຫ້ແຕ່ງງານ ຈົນຄິດຫຼາຍທັງວັນທັງຄືນ।

Verse 80

दीपच्छायाश्रिते तन्वि शयने सा व्यवस्थिता । अटमानेन पापेन दृष्टा सा रूपशालिनी ॥ ८० ॥

ໂອ ນາງຜອມບາງ! ນາງນອນຢູ່ເທິງຕຽງທີ່ອາໄສເງົາແສງຕະກຽງ; ຄົນບາບທີ່ພະເນຈອນນັ້ນໄດ້ເຫັນນາງ—ຜູ້ມີຮູບງາມ।

Verse 81

दीपरत्नैः सुखचिते धारयंती च कंकणे । उभयोर्दश रत्नानि निष्के च दशपंच च ॥ ८१ ॥

ນາງສວມກໍາໄລມືທີ່ປະດັບດ້ວຍຮັດຕະນະສົ່ງປະກາຍ ຊື່ນໃຈ; ທັງສອງຂ້າງມີຮັດຕະນະຂ້າງລະສິບ ແລະເຄື່ອງປະດັບຄໍ (ນິສກ) ມີສິບຫ້າ।

Verse 82

सीमंते सप्त रत्नानि केयूरेऽष्टौ च पंच च । एवं रत्नाचितां बालां शातकुम्भसमप्रभाम् ॥ ८२ ॥

ທີ່ຮອຍແບ່ງຜົມ (ສີມັນຕະ) ມີຮັດຕະນະເຈັດ; ທີ່ກໍາໄລແຂນ (ເຄຍູຣ) ມີແປດ ແລະອີກຫ້າ. ດັ່ງນັ້ນນາງສາວຜູ້ປະດັບດ້ວຍຮັດຕະນະ ສ່ອງປະກາຍດັ່ງຄໍາບໍລິສຸດ।

Verse 83

जहार राजभवनात्तां तदा चारुहासिनीम् । वायुमार्गं समाश्रित्य क्षणात्प्राप्तः स्वमालयम् ॥ ८३ ॥

ແລ້ວເຂົາໄດ້ພານາງຜູ້ງາມ ຜູ້ຍິ້ມຢ່າງອ່ອນຫວານ ອອກຈາກພະລາຊວັງ; ອາໄສເສັ້ນທາງແຫ່ງລົມ ເຂົາກໍຮອດທີ່ພັກຂອງຕົນໃນພິບຕາດຽວ.

Verse 84

तं पर्वतं स यत्रास्ते पतिर्मेशालमाश्रितः । तत्र तस्य गुहां दृष्ट्वा सुवर्णसदृशप्रभाम् ॥ ८४ ॥

ເຂົາໄດ້ໄປຫາພູນັ້ນ ທີ່ພຣະອົງປະທັບຢູ່ ໂດຍອາໄສ Meśāla ເປັນທີ່ພຶ່ງ; ແລ້ວທີ່ນັ້ນ ເຂົາເຫັນຖ້ຳຂອງພຣະອົງ ສ່ອງປະກາຍດັ່ງຄຳ.

Verse 85

तद्भयस्यासहा तत्र प्रविवेशास्य पश्यतः । अनेकैर्मणिविन्यासैः संयुक्तां चित्रमंदिराम् ॥ ८५ ॥

ນາງທົນຄວາມຢ້ານນັ້ນບໍ່ໄດ້ ຈຶ່ງເຂົ້າໄປທີ່ນັ້ນ ໃນຂະນະທີ່ເຂົາຈ້ອງເບິ່ງ; ເຂົ້າສູ່ວິຫານອັນວິຈິດ ປະດັບດ້ວຍການຈັດວາງແກ້ວມະນີຫຼາຍປະການ.

Verse 86

नानाद्रव्यसमाकीर्णां शयनासनसंयुताम् । भोजनैः पानपात्रैश्च भक्ष्यभोज्यैरनेकधा ॥ ८६ ॥

ທີ່ນັ້ນເຕັມໄປດ້ວຍຂອງຫຼາຍຊະນິດ ມີທີ່ນອນແລະທີ່ນັ່ງພ້ອມ; ມີອາຫານ ພາຊະນະດື່ມ ແລະຂອງກິນຂອງຄາວຫຼາຍຢ່າງຢ່າງອຸດົມ.

Verse 87

प्रविश्य तत्र शय्यायां मुमोचोत्पललोचनाम् । रुदतीमतिसंत्रस्तां पीनश्रोणिपयोधराम् ॥ ८७ ॥

ເຂົາເຂົ້າໄປແລ້ວ ກໍວາງນາງຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງດອກບົວໄວ້ເທິງຕຽງ; ນາງຮ້ອງໄຫ້ ຕົກໃຈຢ່າງຫນັກ ແລະມີຮູບຮ່າງອຸດົມ ທັງສະໂພກແລະອົງອົບ.

Verse 88

तस्यास्तु रुदितं श्रुत्वा तस्य भार्या हि राक्षसी । आजगाम त्वरायुक्ता यत्रासौ राक्षसः स्थितः ॥ ८८ ॥

ເມື່ອໄດ້ຍິນສຽງຮ້ອງໄຫ້ຂອງນາງ ນາງຣາກສະສີ—ເປັນເມຍຂອງລາວ—ກໍ່ຮີບຮ້ອນມາຫາບ່ອນທີ່ຣາກສະນັ້ນພັກຢູ່।

Verse 89

तां दृष्ट्वा चारुसर्वांगीं तप्तकांचनसप्रभाम् । पप्रच्छ निजभर्तारं क्रुद्धा निर्भर्त्सती सती ॥ ८९ ॥

ເມື່ອເຫັນນາງ—ງາມທຸກອະວະຍະວະ ແລະສ່ອງປະກາຍດັ່ງຄຳທີ່ຖືກເຜົາ—ສະຕີ ດ້ວຍຄວາມໂກດ ແລະຄຳຕຳນິ ໄດ້ຖາມຜົວຂອງນາງເອງ।

Verse 90

किमर्थमाहृता चेयं जीवंत्यां मयि निर्घृणं । अन्यां समीहसे भार्यां नाहं भार्यां भवामि ते ॥ ९० ॥

“ໂອ ຜູ້ໃຈຮ້າຍ! ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງນຳນາງນີ້ມາ ໃນຂະນະທີ່ຂ້ອຍຍັງມີຊີວິດ? ເຈົ້າປາຖະໜາເມຍອື່ນ; ຂ້ອຍຈະບໍ່ເປັນເມຍຂອງເຈົ້າ.”

Verse 91

एवं ब्रुवाणां तां भर्ता राक्षसीमसितेक्षणाम् । उवाच राक्षसो हर्षात्स्वां प्रियां चारुलोचनाम् ॥ ९१ ॥

ເມື່ອນາງເວົ້າດັ່ງນັ້ນ ຜົວຂອງນາງ—ຣາກສະ—ດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ໄດ້ເວົ້າກັບເມຍທີ່ຮັກຂອງຕົນ ຜູ້ເປັນຣາກສະສີຕາດຳ ແລະຕາງາມ।

Verse 92

त्वदर्थमाहृतं भक्ष्यं मया कोश्याः शुभानने । दैवोपपादितं द्वारि द्वितीयं मम तिष्ठति ॥ ९२ ॥

“ໂອ ຜູ້ໜ້າງາມ, ຂ້ອຍໄດ້ນຳອາຫານນີ້ມາໃຫ້ເຈົ້າ ຈາກຫ້ອງເກັບສະຕອກ. ອີກສ່ວນໜຶ່ງ ທີ່ຖືກຈັດສັນໂດຍອຳນາດແຫ່ງເທວະ ກໍ່ຢືນຢູ່ທີ່ປະຕູຂອງຂ້ອຍ.”

Verse 93

शालवृक्षाश्रितः शेते विप्रश्चैको वरानने । तमानय त्वरायुक्ता येनाहं भक्ष्यमाचरे ॥ ९३ ॥

ໂອ ນາງຜູ້ໜ້າງາມ! ມີພຣະພຣາຫມັນຜູ້ໜຶ່ງນອນພັກຢູ່ໃຕ້ຕົ້ນສາລາ. ຈົ່ງຮີບໄປນຳເຂົາມານີ້ ເພື່ອໃຫ້ຂ້າຈະກິນເຂົາເປັນອາຫານ.

Verse 94

राक्षसस्य वचः श्रुत्वा कुमारी साब्रवीदिदम् । मिथ्या राक्षसि भर्ता ते भाषते त्वद्भयादयम् ॥ ९४ ॥

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳຂອງຣາກສະສາ ນາງສາວກ່າວວ່າ: “ໂອ ຣາກສະສີ, ຜົວຂອງເຈົ້າເວົ້າຄຳມົດ; ລາວເວົ້າແຕ່ເພາະຢ້ານເຈົ້າ.”

Verse 95

ज्ञात्वा त्वां जरयोपेतां विरूपामतिजिह्यगाम् । सुप्तां पितृगृहे रात्रौ मां समासाद्य कामतः ॥ ९५ ॥

ເມື່ອຮູ້ວ່າເຈົ້າຖືກຄວາມແກ່ຊະລາຄອບງຳ ຮູບຮ່າງບິດເບືອນ ແລະລີ້ນຍື່ນອອກເກີນ, ໃນຄືນນັ້ນທີ່ເຮືອນພໍ່ຂອງເຈົ້າ ເມື່ອເຈົ້າຫຼັບ, ລາວໄດ້ເຂົ້າມາຫາຂ້ອຍດ້ວຍແຮງກາມຕັນຫາ.

Verse 96

अनूढां रुदतीं भद्रे भार्यार्थं समुपानयत् । इतीरितमुपाकर्ण्य वचनं राजकन्यया ॥ ९६ ॥

“ໂອ ນາງຜູ້ດີ, ຈົ່ງນຳເອົາສາວຜູ້ຍັງບໍ່ໄດ້ແຕ່ງງານ ທີ່ຍັງຮ້ອງໄຫ້ ມານີ້ ເພື່ອໃຫ້ນາງຖືກຮັບເປັນເມຍ.” ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳນີ້ຈາກທິດາກະສັດ, ນາງກໍຟັງຢ່າງຕັ້ງໃຈ.

Verse 97

क्रोधयुक्तातिमात्रं वै बभूव क्षिपती वचः । तस्याश्च रूपमालोक्य सत्यमेवावधारयत् ॥ ९७ ॥

ນາງຖືກຄວາມໂກດແຮງກົດງຳ ແລະຂວ້າງຄຳຫຍາບຄາຍອອກ. ແຕ່ເມື່ອເຫັນຮູບຮ່າງຂອງນາງ ລາວກໍຕັດສິນໃຈວ່າ ນັ້ນແມ່ນຄວາມຈິງແທ້.

Verse 98

चिंतयामास चाप्येवं भार्यार्थे ह्याहृतेति च । अवश्यं मूर्घ्निं कीलं मे रोषयिष्यति राक्षसः ॥ ९८ ॥

ເຂົາໄດ້ຄິດຢ່າງນີ້ວ່າ: «ແທ້ໆແລ້ວ ນາງຖືກພາໄປເນື່ອງຈາກເມຍຂອງຂ້ອຍ; ຣາກສະນັ້ນຈະໂກດ ແລະຕອກຕະປູໃສ່ຫົວຂອງຂ້ອຍແນ່ນອນ»។

Verse 99

मास्म सीमंतिनी काचिद्भेवत्सा भुवनत्रये । या सापत्न्येन दुःखेन पीड्यमाना हि जीवति ॥ ९९ ॥

ໃນສາມໂລກ ຂໍຢ່າໃຫ້ມີແມ່ຍິງໃດໜຶ່ງທີ່ຍັງມີລູກມີຊີວິດ ຕ້ອງທົນຢູ່ດ້ວຍຄວາມທຸກຈາກການເປັນເມຍຮ່ວມ (ແຂ່ງຂັນໃນຄູ່ສົມຣົດ) ເລີຍ।

Verse 100

सर्वेषामेव दुःखानां महच्चेदं न संशयः । सामान्यद्रव्यभोगादि निष्ठा चैवापरा भवेत् ॥ १०० ॥

ສໍາລັບຄວາມທຸກທັງປວງ ນີ້ແມ່ນເຫດໃຫຍ່ແທ້—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ: ຄວາມຍຶດຕິດໃນການເສບສຸກຂອງຊັບສິນທົ່ວໄປ ແລະອື່ນໆ; ຄວາມຈົດຈໍ່ນັ້ນກໍເປັນເຫດໃຫ້ຜູກມັດເພີ່ມອີກ।

Verse 101

एवं सा बहु संचिंत्य भर्तारं वाक्यमब्रवीत् । मदीया मम भक्ष्यार्थँ त्वयानीता सुलोचना ॥ १०१ ॥

ນາງຄິດຫຼາຍແລ້ວ ຈຶ່ງເວົ້າກັບຜົວຂອງນາງວ່າ: «ນາງຜູ້ມີດວງຕາງາມນີ້ເປັນຂອງຂ້ອຍ; ເຈົ້າໄດ້ນໍານາງມາເພື່ອເປັນອາຫານຂອງຂ້ອຍແທ້ໆ»।

Verse 102

तं विप्रमानयिष्यामि भक्ष्यार्थं तव सुव्रत । ततः स राक्षसः प्राह गच्छगच्छेति सत्वरम् ॥ १०२ ॥

«ໂອ ຜູ້ມີວິນັຍດີ, ຂ້ອຍຈະນໍາພຣາຫມັນນັ້ນມາໃຫ້ເຈົ້າເພື່ອເປັນອາຫານ»। ແລ້ວຣາກສະນັ້ນກ່າວວ່າ: «ໄປໆ ໄວໆ!»

Verse 103

सृक्किणी स्रवतेऽत्यर्थं तस्य भक्षणकाम्यया । ततः सा राक्षसी घोरा श्रुत्वा पतिसमीरितम् ॥ १०३ ॥

ຮີມສົບຂອງນາງເລີ່ມມີນ້ຳລາຍໄຫຼອອກມາຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ ດ້ວຍຄວາມຢາກກິນລາວ. ຈາກນັ້ນ ນາງຍັກຂິນີທີ່ໜ້າຢ້ານກົວຜູ້ນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ຍິນສິ່ງທີ່ຜົວເວົ້າ ກໍສະແດງທ່າທີອອກມາ.

Verse 104

निर्जगाम दुरंताशा ददर्श द्विजसत्तमम् । रूपयौवनसंयुक्तं विद्यारत्नविभूषितम् ॥ १०४ ॥

ຈາກນັ້ນ ຍິງຜູ້ມີຄວາມປາຖະໜາອັນແຮງກ້າກໍອອກໄປ ແລະ ໄດ້ເຫັນພາມຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ ເຊິ່ງພຽບພ້ອມດ້ວຍຄວາມງາມ ແລະ ຄວາມໜຸ່ມແໜ້ນ ທັງປະດັບດ້ວຍແກ້ວປະເສີດແຫ່ງຄວາມຮູ້.

Verse 105

तं दृष्ट्वा मायया भूत्वा सुंदरी षोडशाब्दिका । हृच्छयेन समाविष्टा तदंतिकमुपागमत् ॥ १०५ ॥

ເມື່ອເຫັນລາວ ນາງກໍໃຊ້ເວດມົນແປງກາຍເປັນຍິງສາວງາມອາຍຸສິບຫົກປີ ແລະ ດ້ວຍຄວາມຫຼົງໄຫຼໃນຫົວໃຈ ນາງຈຶ່ງຍ່າງເຂົ້າໄປໃກ້ລາວ.

Verse 106

अब्रवीत्सा पृथुश्रोणी तं विप्रं प्रीतिसंयुता । कस्त्वं कस्मादिहायतः किमर्थमिह तिष्ठसि ॥ १०६ ॥

ຈາກນັ້ນ ຍິງສາວຜູ້ງົດງາມນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມເຕັມປ່ຽມໄປດ້ວຍຄວາມຮັກ ຈຶ່ງເວົ້າກັບພາມວ່າ: "ເຈົ້າແມ່ນໃຜ? ເຈົ້າມາແຕ່ໃສ? ເຈົ້າຢູ່ທີ່ນີ້ເພື່ອຈຸດປະສົງຫຍັງ?"

Verse 107

पृच्छामि पतिकामाहं राक्षसी हृच्छयातुरा । स्वभर्त्राहं परित्यक्ता त्वां पतिं कर्तुमागता ॥ १०७ ॥

ຂ້ອຍຖາມເຈົ້າກໍຍ້ອນວ່າຂ້ອຍຕ້ອງການຜົວ. ຂ້ອຍເປັນຍັກຂິນີທີ່ທຸກທໍລະມານຍ້ອນຄວາມຮັກ. ຖືກຜົວຂອງຕົນເອງປະຖິ້ມ ຂ້ອຍຈຶ່ງມາເພື່ອຂໍໃຫ້ເຈົ້າເປັນຜົວຂອງຂ້ອຍ.

Verse 108

तच्छ्रुत्वा वचनं तस्या भर्ता मे भयसंयुतः । उवाच वचनं प्राज्ञो धैर्यमालंब्य तां शुभे ॥ १०८ ॥

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາຂອງນາງ ສາມີຂ້ອຍ ແມ່ນແມ່ນຖືກຄວາມຢ້ານກົວຄອບງໍາ ແຕ່ກໍຕອບກັບ; ຜູ້ຮູ້ປັນຍາຍຶດຄວາມກ້າຫານ ແລ້ວກ່າວກັບນາງວ່າ «ໂອ ຜູ້ເປັນມງຄຸນ»।

Verse 109

रक्षोमानुषसंयोगः कथं राक्षसि संभवेत् । मानुषास्तु स्मृता भक्ष्या राक्षसानां न संशयः ॥ १०९ ॥

ໂອ ນາງຣາກຊະສີ! ການຮ່ວມພັນລະຫວ່າງຣາກຊະສະ ແລະ ຍິງມະນຸດ ຈະເກີດໄດ້ແນວໃດ? ມະນຸດຖືກຈື່ຈໍາວ່າເປັນອາຫານຂອງຣາກຊະສະ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ।

Verse 110

तच्छ्रुत्वा वचनं सा तु पुनस्तं प्राह सादरम् । असंभाव्यं च जगति संभवेद्दैवयोगतः ॥ ११० ॥

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍານັ້ນ ນາງກໍກ່າວກັບເຂົາອີກຄັ້ງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບວ່າ: «ສິ່ງທີ່ເບິ່ງຄືບໍ່ເປັນໄປໄດ້ໃນໂລກ ກໍອາດເກີດຂຶ້ນໄດ້ ໂດຍການປະສານຂອງໄດວະ (ພຣະລິຂິດ)»।

Verse 111

पुराणे श्रूयते ह्येतद्भविष्यं भारते स्थितम् । हिडंबा राक्षसी विप्र भीमभार्या भविष्यति ॥ १११ ॥

ແທ້ຈິງ ໃນປຸຣານະທັງຫຼາຍ ໄດ້ຍິນວ່າ ນີ້ແມ່ນເຫດການໃນອະນາຄົດ ທີ່ຈະເກີດໃນພາຣະຕະ (Bhārata): ໂອ ພຣາຫມະນ, ຣາກຊະສີ ຮິດັມບາ ຈະເປັນພັນລະຍາຂອງ ພີມະ (Bhīma)។

Verse 112

मानुषोत्पादितः पुत्रो भविष्यति घटोत्कचः । अवध्यः सर्वशस्त्राणां शक्त्या मृत्युमवाप्स्यति ॥ ११२ ॥

ບຸດທີ່ເກີດຈາກຍິງມະນຸດ ຈະມີນາມວ່າ ຄະໂຕດກະຈະ (Ghaṭotkaca)। ລາວຈະບໍ່ຖືກທໍາລາຍໂດຍອາວຸດທັງປວງ ແລະຈະພົບຄວາມຕາຍໄດ້ພຽງແຕ່ດ້ວຍ «ຊັກຕິ» (Śakti) ຫອກທິບພະເຈົ້າ।

Verse 113

तस्माद्विषादं मा विप्रकुरु त्वं दैवयोगतः । भार्या तवाहं संजाता दव हि बलवत्तरम् ॥ ११३ ॥

ດັ່ງນັ້ນ, ໂອ ພາມ, ຢ່າໄດ້ໂສກເສົ້າເສຍໃຈເລີຍ; ເລື່ອງນີ້ເກີດຂຶ້ນຍ້ອນໂຊກຊະຕາລິຂິດ. ດ້ວຍໂຊກຊະຕານັ້ນເອງ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງໄດ້ກາຍເປັນພັນລະຍາຂອງທ່ານ ເພາະໂຊກຊະຕາແມ່ນພະລັງທີ່ແຂງແກ່ນກວ່າສິ່ງໃດ.

Verse 114

मर्त्यलोकं गते शक्त्रे वैरोचनिनिरीक्षणे । तदंतरं समासाद्य भर्ता मे घोरराक्षसः ॥ ११४ ॥

ເມື່ອພະອິນ (Śakra) ໄດ້ລົງໄປຍັງໂລກມະນຸດເພື່ອສັງເກດເບິ່ງ Vairocanī, ຫຼັງຈາກນັ້ນບໍ່ດົນ ສາມີຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ເຊິ່ງເປັນຍັກ (Rākṣasa) ທີ່ໜ້າຢ້ານກົວ ກໍໄດ້ມາຫາຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 115

तद्गृहाच्छक्तिमहरद्दीप्तामग्रिशिखामिव । सेयं समाश्रिता चात्र शालवृक्षे तु वासवी ॥ ११५ ॥

ຈາກເຮືອນຫຼັງນັ້ນ ນາງໄດ້ຍຶດເອົາພະລັງ (Shakti) ທີ່ລຸກໂຊນດັ່ງແປວໄຟ; ແລະ ພະລັງນັ້ນໄດ້ເຂົ້າມາລີ້ໄພຢູ່ທີ່ນີ້, ໃນສະຖານທີ່ແຫ່ງນີ້, ເທິງຕົ້ນຮັງ (Śāla tree) ໂອ Vāsavī.

Verse 116

अहत्वैकं द्विजश्रेष्ठ नगच्छति पुरंदरम् । यद्वधाय प्रक्षिपेत्तां सोऽमरोऽपि विनश्यति ॥ ११६ ॥

ໂອ ພາມຜູ້ປະເສີດ, ຫາກບໍ່ຂ້າ (ສິ່ງມີຊີວິດນັ້ນ) ແມ້ແຕ່ໜຶ່ງດຽວ, ຜູ້ຄົນກໍຈະໄປບໍ່ເຖິງ Purandara (ພະອິນ). ແຕ່ຖ້າຫາກຜູ້ໃດໂຍນສິ່ງນັ້ນອອກໄປເພື່ອໃຫ້ຖືກຂ້າ, ແມ້ແຕ່ຜູ້ນັ້ນ - ເຖິງຈະເປັນເທວະດາ - ກໍຍ່ອມຈິບຫາຍ.

Verse 117

साहमारुह्य शालाग्रं शक्तिमानीय भास्वराम् । त्वत्करे संप्रदास्यामि भर्तुर्निधनकाम्यया ॥ ११७ ॥

“ຂ້າພະເຈົ້າຈະປີນຂຶ້ນໄປເທິງຍອດຫໍນັ້ນດ້ວຍຕົນເອງ, ນຳເອົາຫອກອັນເຫຼື້ອມພາຍນັ້ນລົງມາ, ແລະ ວາງມັນໄວ້ໃນມືຂອງທ່ານ ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຢາກໃຫ້ສາມີຂອງຂ້າພະເຈົ້າເຖິງແກ່ຄວາມຕາຍ.”

Verse 118

यदि त्वमनया शक्त्या न हिंससि निशाचरम् । खादयिष्यति दुर्मेधास्त्वां च मां च न सशयः ॥ ११८ ॥

ຖ້າທ່ານບໍ່ປາບຜີຮ້າຍທີ່ທ່ຽວຄືນນີ້ດ້ວຍພະລັງນີ້, ຄົນຊົ່ວໂງ່ຈ້ານັ້ນຈະກິນທັງທ່ານແລະຂ້າພະເຈົ້າຢ່າງແນ່ນອນ.

Verse 119

तव शत्रुर्महानेष ममापि च परंतप । येनाहृता कुमारीह भार्यार्थं मंदबुद्धिना ॥ ११९ ॥

ໂອ ຜູ້ທຳລາຍສັດຕູ, ຊາຍຄົນນີ້ແມ່ນສັດຕູຕົວສະກາດຂອງທ່ານແລະຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ເພາະຄົນໂງ່ຈ້ານີ້ໄດ້ລັກພາຕົວຍິງສາວມາທີ່ນີ້ ໂດຍຕັ້ງໃຈຈະເອົານາງເປັນເມຍ.

Verse 120

सपत्नभावो जनितो मम भर्त्रा दुरात्मना । व्यापादितेऽस्मिन्नुभयोः क्रीडनं संभविष्यति ॥ १२० ॥

ຜົວຊົ່ວຂອງຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດການແຂ່ງຂັນລະຫວ່າງເມຍນ້ອຍ. ຖ້າຊາຍຄົນນີ້ຖືກຂ້າ, ພວກເຂົາທັງສອງຈະມີອິດສະຫຼະໃນການມ່ວນຊື່ນແລະມີຊີວິດທີ່ສະບາຍ.

Verse 121

यद्यन्यथा वदेर्वाक्यं त्वामहं रतिवर्द्धन । तदात्मकगृतपुण्यस्य न भवेयं हि भागिनी ॥ १२१ ॥

ໂອ ຣາຕິວັດທະນະ, ຖ້າຂ້າພະເຈົ້າເວົ້າກັບທ່ານເປັນຢ່າງອື່ນ - ກົງກັນຂ້າມກັບສິ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ສຶກແທ້ໆ - ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ໄດ້ຮັບສ່ວນບຸນຂອງການກະທຳອັນສັກສິດນັ້ນທີ່ເຮັດດ້ວຍຄວາມຕັ້ງໃຈດັ່ງກ່າວ.

Verse 122

या गतिर्ब्रह्महत्यायां कुत्सिता प्राप्यते नरैः । तां गतिं हि प्रपद्येऽहं यद्येतदनृतं भवेत् ॥ १२२ ॥

ຖ້າສິ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າເວົ້າຫາກເປັນຄວາມຕົວະ, ຂໍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຕົກຢູ່ໃນຊະຕາກຳອັນຊົ່ວຊ້າທີ່ມະນຸດໄດ້ຮັບຍ້ອນການຂ້າພາມ (brahmahatyā).

Verse 123

मद्यं हि पिबतो ब्रह्मन् ब्राह्मणस्य दुरात्मनः । या गतिर्विहिता घोरा तां गतिं प्राप्नुयाम्यहम् ॥ १२३ ॥

ໂອ ພຣາຫມັນ! ຂໍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບຊະຕາກຳອັນນ່າຢ້ານ ທີ່ກຳນົດໄວ້ແກ່ພຣາຫມັນໃຈຊົ່ວ ຜູ້ດື່ມເຫຼົ້າເມົາ।

Verse 124

गुरुदारप्रसक्तस्य जतोः पापनिषेविणः । या गतिस्तां द्विजश्रेष्ठ मिथ्या प्रोच्य समाप्नुयाम् ॥ १२४ ॥

ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ! ຖ້າຂ້າພະເຈົ້າເວົ້າຄຳບໍ່ຈິງ ຂໍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບຊະຕາກຳດຽວກັນກັບຜູ້ຕິດໃນເມຍອາຈານ ແລະຄຸ້ນຊິນກັບບາບ।

Verse 125

स्वर्णन्यासापहरणे मेदिनीहरणे च या । आत्मनो हनने या हि विहिता मुनिभिर्द्विज ॥ १२५ ॥

ໂອ ດວິຊະ! ການຊຳລະບາບທີ່ບັນດາມຸນີກຳນົດໄວ້ ສຳລັບການລັກຄຳທີ່ຝາກໄວ້, ການຍຶດແຜ່ນດິນ, ແລະການຂ້າຕົນເອງ ພຶງນຳມາໃຊ້ເຊັ່ນດຽວກັນ।

Verse 126

गतिस्तामनुगच्छामि यद्येतदनृतं वदे । पंचम्यां च तथाष्टम्यां यत्पापं मांसभक्षणे ॥ १२६ ॥

ຖ້າຂ້າພະເຈົ້າເວົ້ານີ້ບໍ່ຈິງ ຂໍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າພົບຊະຕາກຳນັ້ນເທົ່າກັນ—ເຊັ່ນບາບຈາກການກິນເນື້ອໃນວັນປັນຈະມີ ແລະໃນວັນອັດຖະມີ।

Verse 127

स्त्रीसंगमे तरुच्छेदे यत्पापं शशिनः क्षये । यदुच्छिष्टे घृतं भोक्तुर्मैथुनेन दिवा च यत् ॥ १२७ ॥

ບາບໃດທີ່ເກີດຈາກການຮ່ວມເພດກັບຍິງໃນເວລາບໍ່ຄວນ, ຈາກການຕັດຕົ້ນໄມ້, ຈາກການກະທຳໃນຍາມດວງຈັນຫຼຸດຖອຍ, ຈາກການກິນເນີຍໃສ (ກີ) ທີ່ເຫຼືອຈາກຜູ້ອື່ນ, ແລະຈາກການຮ່ວມເພດໃນຕອນກາງວັນ—ບາບເຫຼົ່ານັ້ນທັງໝົດແມ່ນຖືກກ່າວເຖິງໃນນີ້।

Verse 128

वैश्वदेवमकर्तुश्च गृहिणो हि द्विजस्य यत् । भिक्षामदातुर्भिक्षुभ्यो विधवाया द्विभोजनात् ॥ १२८ ॥

ສໍາລັບຄົນຄອບຄົວຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ ການບໍ່ເຮັດພິທີບູຊາ Vaiśvadeva, ການບໍ່ໃຫ້ທານແກ່ພິກຂຸ, ແລະສໍາລັບແມ່ໝ້າຍ ການກິນສອງເທື່ອ—ຖືກກ່າວວ່າເປັນການກະທໍາຄວນຕໍານິ।

Verse 129

तैलं भोक्तुश्च संक्रांतौ गोभिस्तीर्थं च गच्छतः । तथा मृदमनुद्धृत्य स्नातुः परजलाशये ॥ १२९ ॥

ຜູ້ກິນນ້ໍາມັນໃນວັນ Saṅkrānti, ຜູ້ໄປທີ່ທີຣຖະອັນສັກສິດພ້ອມຝູງງົວ, ແລະຜູ້ອາບນ້ໍາໃນສະນ້ໍາຂອງຄົນອື່ນໂດຍບໍ່ໄດ້ຂໍອະນຸຍາດ/ບໍ່ໄດ້ເອົາດິນຊໍາລະກ່ອນ—ຖືກວ່າບໍ່ສົມຄວນ ແລະມີຜິດພິທີ.

Verse 130

निषिद्धवृक्षजनितं दंतकाष्ठं च खादतः । गामसेवयतो बद्ध्वा पाखंडपथगामिनः ॥ १३० ॥

ຜູ້ໃຊ້ໄມ້ຂັດແຂ້ວ (dantakāṣṭha) ທີ່ເກີດຈາກຕົ້ນໄມ້ຕ້ອງຫ້າມ, ແລະຜູ້ລະເມີດທໍາມະໂດຍສົມສູ່ກັບງົວ—ຄວນຖືກມັດໄວ້ ແລະຖືກນັບເປັນຜູ້ເດີນທາງຂອງລັດທິຫຼອກລວງ (pākhaṇḍa).

Verse 131

पितृदेवार्चनं कर्तुः काष्ठग्रावस्थितस्य यत् । गोहीनां महिषीं धर्तुर्भिन्नकांस्ये च भुंजतः ॥ १३१ ॥

ການບູຊາປິຕຣະ (Pitṛ) ແລະເທວະ (Deva) ທີ່ເຮັດໂດຍຜູ້ຢືນຢູ່ເທິງໄມ້ຫຼືຫີນໃນເວລາບູຊາ, ໂດຍຜູ້ລ້ຽງຄວາຍໃນບ່ອນທີ່ບໍ່ມີງົວ, ແລະໂດຍຜູ້ກິນຈາກພາຊະນະທອງສໍາລິດທີ່ແຕກ—ຖືກກ່າວວ່າບໍ່ສົມຄວນ ຫຼືບໍ່ເກີດຜົນ.

Verse 132

अधौतभिन्नपारक्यवस्त्रसंवीतकर्मिणः । नग्रस्त्रीप्रेक्षणं कर्तुरभक्ष्यस्य च भोजिनः ॥ १३२ ॥

ຜູ້ປະກອບພິທີໃນຂະນະທີ່ນຸ່ງເສື້ອຜ້າບໍ່ໄດ້ຊັກ, ຜ້າຂາດ, ຫຼືຜ້າຂອງຄົນອື່ນ; ຜູ້ເບິ່ງຜູ້ຍິງໂປ່ງ; ຜູ້ເຮັດສິ່ງທີ່ບໍ່ຄວນເຮັດ; ແລະຜູ້ກິນອາຫານຕ້ອງຫ້າມ—ທັງໝົດນີ້ຖືກນັບເປັນຜູ້ລະເມີດອັນບໍ່ບໍລິສຸດໃນພິທີ.

Verse 133

कथायां श्रीहरेर्विघ्नं कर्तुर्यत्पातकं द्विज । तेन पापेन लिप्येऽहं यदि वच्मि तवानृतम् ॥ १३३ ॥

ໂອ ທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ບາບໃດທີ່ເກີດແກ່ຜູ້ກັ້ນຂວາງກະຖາອັນສັກສິດຂອງ ພຣະສຣີຫຣິ—ດ້ວຍບາບນັ້ນເອງ ຂ້ອຍຈະຖືກປົກຄຸມ ຖ້າຂ້ອຍເວົ້າຄຳບໍ່ຈິງແກ່ທ່ານ।

Verse 134

उक्तान्येतानि पापानि यान्यनुक्तान्यपि द्विज । सर्वेषां भागिनी चाहं यद्येतदनृतं वदे ॥ १३४ ॥

ໂອ ທະວິຊະ, ບາບເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ກ່າວແລ້ວ ແມ່ນກະທັ້ງບາບທີ່ບໍ່ໄດ້ກ່າວກໍມີ. ຖ້າຄຳທີ່ຂ້ອຍກ່າວເປັນຄຳບໍ່ຈິງ ຂໍໃຫ້ຂ້ອຍເປັນຜູ້ຮ່ວມຮັບສ່ວນໃນບາບທັງປວງນັ້ນເທີດ।

Verse 135

एवं संबोधितो देवि भर्ता मे पापया तया । तथेति निश्चयं चक्रे भवितव्येन मोहितः ॥ १३५ ॥

ໂອ ເທວີ, ເມື່ອຖືກນາງຜູ້ມີບາບນັ້ນເວົ້າຢ່າງນີ້ ຜົວຂອງຂ້ອຍ—ຖືກອຳນາດແຫ່ງສິ່ງທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນຫຼອກລວງ—ກໍໄດ້ຕັດສິນໃຈວ່າ “ເປັນແນວນັ້ນເທີດ”.

Verse 136

निर्द्रव्यो व्ययसनासक्तो मद्वाक्यकलुषीकृतः । उवाच राक्षसीं वाक्यं सर्वंसिद्धिप्रदायकम् ॥ १३६ ॥

ບໍ່ມີຊັບສິນ, ຕິດໃນຄວາມພິນາດແລະອະທຳ, ແລະຖືກຄຳຂອງຂ້ອຍເຮັດໃຫ້ມົນທິນ, ລາວໄດ້ເວົ້າກັບນາງຣາກຊະສີ ຖ້ອຍຄຳທີ່ກ່າວວ່າໃຫ້ຜົນສຳເລັດທຸກປະການ.

Verse 137

शीघ्रमानय तां शक्तिं करोमि वचनं तव । सर्वमेतत्प्रदेयं हि त्वया मे राक्षसे हते ॥ १३७ ॥

“ຈົ່ງນຳສັກຕິອັນເທວະ (ອາວຸດພະລັງ) ນັ້ນມາໄວໆ; ຂ້ອຍຈະເຮັດຕາມຄຳສັ່ງຂອງເຈົ້າ. ແທ້ຈິງ ທຸກຢ່າງນີ້ຕ້ອງຖືກມອບໃຫ້ຂ້ອຍ—ເພາະໂດຍເຈົ້າ ອະສູຣຂອງຂ້ອຍຖືກສັງຫານແລ້ວ.”

Verse 138

द्रव्याशया प्रविष्टोऽहं सागरं तिमिसंकुलम् । तच्छ्रुत्वा राक्षसी शक्तिं समानीय नगस्थिताम् ॥ १३८ ॥

ເນື່ອງຈາກຄວາມປາຖະໜາໃນຊັບສິນ ຂ້ອຍໄດ້ເຂົ້າໄປໃນທະເລທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມມືດ. ເມື່ອນາງໄດ້ຍິນເຊັ່ນນັ້ນ ນາງໄດ້ເອີ້ນພະລັງງານດຸດັ່ງຣາກຊະສີ ທີ່ຢູ່ເທິງພູມາ।

Verse 139

ददौ मद्भर्तृसिद्ध्यर्थं विमुंचंतीं महार्चिषम् । एतस्मिन्नेव काले तु राक्षसः काममोहितः ॥ १३९ ॥

ນາງໄດ້ຖວາຍຂອງບູຊາອັນສະຫວ່າງໄສຍິ່ງ ແລະປ່ອຍອອກເພື່ອໃຫ້ກິດຂອງຜົວນາງສຳເລັດ. ໃນເວລານັ້ນເອງ ຣາກຊະສະຜູ້ໜຶ່ງ ຖືກກາມຕັນຫາຫຼອກລວງ ໄດ້ເຄື່ອນເຂົ້າມາ।

Verse 140

गमनायोद्यतः कन्यां सा भीता वाक्यमब्रवीत् । कुमारीसेवने रक्षो महापापं विधीयते ॥ १४० ॥

ເມື່ອລາວກຳລັງຈະໄປຫານາງກຸມາຣີ ນາງກໍຢ້ານ ແລະເວົ້າວ່າ: “ໂອ ຣາກຊະສະ, ການລ່ວງລະເມີດພຣະພິທີຂອງພຣະສາວພຣະພຣົມ (ກຸມາຣີ) ເປັນບາບໃຫຍ່.”

Verse 141

छलेनाहं हृता काश्याः सुप्ता पितृगृहात्वया । तव दोषो न चेहास्ति भवितव्यं ममेदृशम् ॥ १४१ ॥

ດ້ວຍກົດລະບຽບແຫ່ງການຫລອກລວງ ເຈົ້າໄດ້ພາຂ້ອຍອອກຈາກກາສີ ໃນຍາມທີ່ຂ້ອຍນອນຢູ່ໃນເຮືອນພໍ່. ແຕ່ໃນເລື່ອງນີ້ ບໍ່ແມ່ນຄວາມຜິດຂອງເຈົ້າ; ມັນເປັນຊະຕາກຳຂອງຂ້ອຍທີ່ຈະເປັນແບບນີ້।

Verse 142

गुहामध्यगतायास्तुको मे त्राता भविष्यति । विधियोगाद्भवेद्भर्ता विधियोगाद्भवेत्प्रिया ॥ १४२ ॥

ເມື່ອຂ້ອຍຖືກຂັງຢູ່ກາງຖ້ຳ ໃຜຈະເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງຂ້ອຍ? ໂດຍອຳນາດແຫ່ງວິທີກຳນົດຂອງຊະຕາ ຈຶ່ງໄດ້ຜົວ; ແລະໂດຍຊະຕານັ້ນເອງ ຈຶ່ງໄດ້ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ।

Verse 143

भवेद्विधिवशाद्विद्या गृहं सौख्यं धनं कुलम् । विधिना प्रेर्यमाणस्तु जनः सर्वत्र गच्छति ॥ १४३ ॥

ດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງວິທິ (ຊະຕາກຳ) ຄົນໄດ້ຮັບວິຊາ ເຮືອນ ຄວາມສຸກ ຊັບສິນ ແລະວົງຕະກູນ. ຜູ້ຖືກວິທິຜັກດັນ ຍ່ອມໄປທົ່ວທຸກບ່ອນຕາມນັ້ນ.

Verse 144

अवश्यं भविता भर्ता त्वमेव रजनीचर । विधइना विहिते मार्गे किं करिष्यति पंडितः ॥ १४४ ॥

ແນ່ນອນ ເຈົ້າເທົ່ານັ້ນຈະເປັນຜົວ, ໂອ ຜູ້ທ່ອງຄ່ຳ. ເມື່ອເສັ້ນທາງຖືກວິທິກຳນົດແລ້ວ ນັກປັນຍາຈະເຮັດຫຍັງໄດ້?

Verse 145

तस्मादानयत विप्रं शालवृक्षाश्रित त्विह । घृतं जलं कुशानग्निं विवाहं विधिना कुरु ॥ १४५ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງນຳພຣາຫມັນຜູ້ພັກຢູ່ໃຕ້ຕົ້ນສາລາມາທີ່ນີ້. ນຳເນີຍຂີ, ນ້ຳ, ຫຍ້າຄຸຊາ ແລະໄຟສັກສິດ ແລ້ວປະກອບພິທີແຕ່ງງານຕາມວິທີກຳນົດ.

Verse 146

विनापि दर्भतोयाग्नीन्न्यथोक्तविधिमतरा । ब्राह्मणस्यैव वाक्येन विवाहः सफलो भवेत् ॥ १४६ ॥

ແມ່ນແຕ່ບໍ່ມີຫຍ້າດັບພາ (ຄຸຊາ), ນ້ຳ ແລະໄຟພິທີ ແລະແມ່ນແຕ່ວິທີການບໍ່ຄົບຖ້ວນ ການແຕ່ງງານກໍຍັງສຳເລັດໄດ້ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳຂອງພຣາຫມັນ.

Verse 147

न हतो यदि विप्रस्तु भार्यया तव राक्षस । वृत्ते होमस्य कार्ये तु तं भवान् भक्षयिष्यति ॥ १४७ ॥

“ໂອ ຣາກຊະສາ, ຖ້າພຣາຫມັນນັ້ນບໍ່ຖືກເມຍຂອງເຈົ້າຂ້າ, ເມື່ອເຖິງເວລາປະກອບພິທີໂຮມາ ເຈົ້າເອງຈະກິນເຂົາ” ແມ່ນດັ່ງນັ້ນ.

Verse 148

एवमुक्ते तु वचने तया वै राजकन्यया । विश्वस्तमानसो दर्पान्निर्जगाम स राक्षसः ॥ १४८ ॥

ເມື່ອພຣະທິດາເຈົ້າກ່າວຖ້ອຍຄໍານັ້ນແລ້ວ ຣາກສະນັ້ນ—ໃຈໄດ້ສະຫງົບແຕ່ຍັງຖືມານ—ກໍອອກໄປ (ຈາກໄປ)។

Verse 149

सत्वरं हृच्छयाविष्टस्तमानेतुं बहिः स्थितः ॥ १४९ ॥

ຖືກຄວາມເຈັບໃຈຄອບງໍາ ລາວຮີບອອກໄປຂ້າງນອກ ແລະຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໂດຍຕັ້ງໃຈຈະນໍາເຂົາເຂົ້າມາ।

Verse 150

तस्य निर्गच्छतो देवि क्षुतमासीत्स्वयं किल । सव्यं चाप्यस्फुरन्नेत्रं स्ववस्त्रं स्खलितं तथा ॥ १५० ॥

ໂອ ພຣະເທວີ, ເມື່ອລາວກໍາລັງອອກໄປ ກ່າວກັນວ່າລາວຈາມເອງ; ຕາຊ້າຍກໍກະຕຸກ ແລະເຄື່ອງນຸ່ງຂອງລາວກໍລື່ນຫຼຸດ—ເປັນນິມິດປາກົດດັ່ງນັ້ນ।

Verse 151

अनाहृत्य तु तत्सर्वं निर्गतोऽसौ दरीमुखात् । बिभ्राणां मानुषं रूपं स्वामपश्यन्नितंबिनीम् ॥ १५१ ॥

ແຕ່ໂດຍບໍ່ໄດ້ນໍາສິ່ງໃດໆນັ້ນອອກມາ ລາວກໍອອກຈາກປາກຖໍ້າ; ແລ້ວສວມຮູບມະນຸດ ລາວໄດ້ເຫັນເມຍຂອງຕົນ—ນາງຜູ້ສະໂພກອ່ອນຊ້ອຍ।

Verse 152

घटयंतीं तु संबंधं भार्याभर्तृसमुद्भवम् । परित्यजामि त्वां पापं राक्षसं क्रूरकर्मिणम् ॥ १५२ ॥

ເຈົ້າຜູ້ບັງຄັບຈັດຕັ້ງສາຍສຳພັນທີ່ເກີດຈາກເມຍແລະຜົວ—ຂ້າພະເຈົ້າຂໍລະທິ້ງເຈົ້າ! ໂອ ຜູ້ບາບ, ຣາກສະຜູ້ກະທໍາການອັນໂຫດຮ້າຍ!

Verse 153

मानुषीप्रमदासक्तं मच्छरीरस्य दूषकम् । तच्छ्रुत्वा दारुणं वाक्यं भार्यया समुदीरितम् । ईर्ष्याकोपसमायुक्तस्त्वभ्यधावन्निशाचरः ॥ १५३ ॥

ເມື່ອໄດ້ຍິນພັນລະຍາເວົ້າຄໍາຮຸນແຮງວ່າ «ເຈົ້າຫຼົງຕິດຍິງມະນຸດ ແລະເຈົ້າໄດ້ເຮັດໃຫ້ກາຍຂ້ອຍເປື້ອນ» ນິຊາຈອນຜູ້ຖືກຄວາມອິດສາແລະໂກດຄອບງໍາ ກໍພຸ່ງໄປຂ້າງໜ້າ।

Verse 154

उत्क्षिप्य बाहू प्रविदार्य वक्त्रं संप्रस्थितो भक्षयितुं स चोभौ । कालेन वेगात्पवनो यथैव समुच्चरन्वाक्यमनर्थयुक्तम् ॥ १५४ ॥

ລາວຍົກແຂນຂຶ້ນ ແລະອ້າປາກກວ້າງ ພຸ່ງໄປເພື່ອກິນທັງສອງ ພ້ອມຮ້ອງຄໍາບໍ່ເປັນເລື່ອງ—ດັ່ງລົມທີ່ຖືກແຮງແຫ່ງການເວລາພັດພາ।

Verse 155

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणोत्तरभागे मोहिनीचरिते काष्ठीलोपाख्यानं नाम सप्तविंशोऽध्यायः ॥ २७ ॥

ດັ່ງນີ້ ຈົບລົງແລ້ວ ບົດທີ 27 ຊື່ «ເລື່ອງລາວຂອງ ກາສຖີລາ» ໃນຕອນເລື່ອງໂມຫິນີ ໃນອຸດຕະຣະພາກ ຂອງພຣະບຣິຫັນນາຣະດີຍະປຸຣານະ ອັນຄວນບູຊາ।