Adhyaya 20
Aṣṭāvakra’s Visit to Kubera: Hospitality, Temptation, and the Ethics of Restraint (अष्टावक्र-वैश्रवणोपाख्यानम्)
Upa-parva: Aṣṭāvakra–Vaiśravaṇa (Kubera) Upākhyāna
Bhīṣma narrates Aṣṭāvakra’s northward journey to the Himālaya, including bathing at tīrthas and performing morning rites. The sage approaches Kailāsa’s environs, encounters Kubera’s guarded domain, and is ceremonially received: rākṣasas report to Vaiśravaṇa, who arrives, offers formal welcome, and arranges entertainment by apsaras with gandharva music. After an extended period in this refined setting, Aṣṭāvakra departs and reaches a remarkable, gem-like residence where seven captivating maidens appear and invite him inward. Inside, he meets an aged, ornamented woman who engages him in intimate solicitation, arguing from a desire-centered view of female motivation and social behavior. Aṣṭāvakra responds with a dharma-based refusal, explicitly rejecting contact with another’s spouse and affirming his intention to live for dharma and progeny rather than sensory indulgence. The woman advises him to remain until the appropriate time, and as evening approaches, Aṣṭāvakra requests water to perform twilight worship (saṃdhyā), emphasizing disciplined speech and controlled senses.
Chapter Arc: धर्मराज युधिष्ठिर के समक्ष ऋषि-परंपरा शिव-सहस्रनाम के पाठ की महिमा का उद्घोष करती है—यह केवल स्तुति नहीं, वरदान-मार्ग है, जिसे अनेक तपस्वियों ने अपने जीवन में सत्य पाया है। → एक-एक करके ऋषि अपने अनुभव सुनाते हैं: पुत्र-प्राप्ति हेतु घोर तप और स्तव-पाठ (V2), मनोवांछित कामनाओं की सिद्धि का आश्वासन (V3), काशी में शिवकृपा से अष्टगुण ऐश्वर्य का दान (V37), माता का करुण विलाप और पुत्र को वेद-विद्या से विभूषित करने की आकांक्षा (V53), तथा पाठ के फलस्वरूप स्वर्ग-वास की अतिशय दीर्घता का वर्णन (V83)। इन कथनों से प्रश्न तीक्ष्ण होता है—क्या केवल नाम-स्मरण से इतना महान फल संभव है? → महिमा का शिखर तब आता है जब कहा जाता है कि प्रसन्न रुद्र त्रैलोक्याधिपत्य तक दे सकते हैं (V643), और यहाँ तक कि लक्षणहीन या पापयुक्त मनुष्य भी यदि हृदय से शिव-ध्यान करे तो पाप-विनाश पा लेता है (V676)—भक्ति की सार्वभौमिकता और शिव-कृपा की असीम सीमा एक साथ उद्घाटित होती है। → कथन-श्रृंखला का निष्कर्ष यह बनता है कि शिव-सहस्रनाम का पाठ/ध्यान साधक की पात्रता को शुद्ध करता है, इच्छित सिद्धि देता है, और अंततः दुर्लभ पदों तक उठा सकता है—जैसे विश्वामित्र का क्षत्रिय से ब्राह्मण्य की ओर उठना ‘तत्प्रसादात्’ (V1636) के सूत्र में समाहित है। → युधिष्ठिर के मन में यह जिज्ञासा शेष रहती है कि इस स्तोत्र का विधि-विधान, नियम, और सर्वोत्तम आचरण-मार्ग क्या है—जिससे फल ‘अनुभव-सिद्ध’ हो सके।
Shlokas
Verse 1
ऑपन--#रा< बछ। है २ >> अष्टादशो< ध्याय: शिवसहस्रनामके पाठकी महिमा तथा ऋषियोंका भगवान् शंकरकी कृपासे अभीष्ट सिद्धि होनेके विषयमें अपना- अपना अनुभव सुनाना और श्रीकृष्णके द्वारा भगवान् शिवजीकी महिमाका वर्णन वैशम्पायन उवाच महायोगी ततः प्राह कृष्णद्वैपायनो मुनि: । पठस्व पुत्र भद्रं ते प्रीयतां ते महेश्वर:
ໄວສັມປາຍະນະກ່າວວ່າ: ແລ້ວມາ ມະຫາໂຍຄີ ລະສີ ກຣິດສະນະ-ດວຍປາຍະນະ (ວຽສະ) ໄດ້ກ່າວວ່າ: «ລູກເອີຍ, ຂໍໃຫ້ເຈົ້າມີມົງຄຸນ. ເຈົ້າກໍຈົ່ງສວດບົດສັນລະເສີນນີ້ເຊັ່ນກັນ, ເພື່ອໃຫ້ມະເຫສະວະຣະ (ພຣະສິວະ) ພໍໃຈໃນເຈົ້າ.»
Verse 2
पुरा पुत्र मया मेरी तप्यता परमं तप: । पुत्रहेतोर्महाराज स्तव एषो<नुकीर्तित:
ໄວສັມປາຍະນະກ່າວວ່າ: «ໃນອະດີດອັນດົນນານ ລູກເອີຍ, ໂອ ພຣະມະຫາກະສັດ, ເມື່ອຂ້າກໍາລັງປະພຶດຕະປະອັນສູງສຸດຢູ່ເທິງພູເມຣຸ ເພື່ອຂໍໄດ້ບຸດ, ຂ້າໄດ້ສວດບົດສັນລະເສີນນີ້ຊໍ້າໆຫຼາຍຄັ້ງ.»
Verse 3
लब्धवानीप्सितान् कामानहं वै पाण्डुनन्दन | तथा त्वमपि शर्वाद्धि सर्वान् कामानवाप्स्यसि
ໄວສຳປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ບຸດແຫ່ງປານດຸ, ຂ້າໄດ້ຮັບສິ່ງທີ່ຂ້າປາຖະໜາມາດົນແລ້ວຢ່າງແທ້ຈິງ. ໃນທຳນອງດຽວກັນ ເຈົ້າກໍຈະໄດ້ຮັບທຸກຄວາມປາຖະໜາຈາກ ສະຣະວະ (ພຣະສິວະ) ເພາະພຣະອົງເປັນຜູ້ປະທານຄວາມສຳເລັດ»។
Verse 4
कपिलभश्न ततः प्राह सांख्यर्षिदेवसम्मत: । मया जन्मान्यनेकानि भकक््त्या चाराधितो भव:
ແລ້ວ ກະປິລະພັດສະນະ—ຜູ້ທີ່ບັນດາລິດສີສາງຂະຍະຍົກຍ້ອງ ແລະເທວະທັງຫຼາຍນັບຖື—ໄດ້ກ່າວວ່າ: «ໃນຫຼາຍກຳເນີດ ຂ້າໄດ້ນະມັດສະການ ແລະຮັບໃຊ້ພຣະອົງດ້ວຍພັກດີ; ຂໍໃຫ້ພຣະອົງເມດຕາປະທານພຣະກະລຸນາໃນບັດນີ້»។
Verse 5
चारुशीर्षस्तत: प्राह शक्रस्य दयित: सखा | आलनम्बायन इत्येवं विश्रुतटः करुणात्मक:,तदनन्तर इन्द्रके प्रिय सखा आलम्बगोत्रीय चारुशीर्षने जो आलम्बायन नामसे ही प्रसिद्ध तथा परम दयालु हैं, इस प्रकार कहा--
ໄວສຳປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ຕໍ່ມາ ຈາຣຸສີຣະສະ ໄດ້ກ່າວ—ເປັນມິດອັນຮັກຂອງອິນທຣະ, ມີຊື່ສຽງວ່າ ອາລະນັມບາຍະນະ, ແລະມີນິໄສເປັນຄວາມເມດຕາກະລຸນາ. ດັ່ງນັ້ນ ລາວຈຶ່ງເວົ້າຂຶ້ນ ດ້ວຍນ້ຳໃຈເມດຕາ ແລະຄວາມຫ່ວງໃຍທາງທຳມະ ໃນຖ້ອຍຄຳທີ່ກຳລັງດຳເນີນຕໍ່ໄປ.
Verse 6
मया गोकर्णमासाद्य तपस्तप्त्वा शतं समा: | अयोनिजानां दान्तानां धर्मज्ञानां सुवर्चसाम्
ໄວສຳປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: «ເມື່ອໄປເຖິງ ໂກກັນນະ ຂ້າໄດ້ບຳເນັດຕະປະສະ ຄົບຮ້ອຍປີ. ດ້ວຍຜົນແຫ່ງຕະປະສະນັ້ນ ຂ້າໄດ້ມີບຸດຮ້ອຍຄົນ—ບໍ່ເກີດຈາກຄັນ, ມີການສຳລວມອິນຊີ, ຮູ້ທຳມະ, ແລະສະຫວ່າງໄສ—ເປັນໝາຍແຫ່ງຜົນຂອງຕະປະສະອັນຍືນຍາວ ແລະພຣະກະລຸນາທິບທີ່ເອື້ອຕໍ່ຄວາມຖືກຕ້ອງ.»
Verse 7
अजराणामदुः:खानां शतवर्षसहस्रिणाम् । लब्धं पुत्रशतं शर्वात् पुरा पाण्डुनूपात्मज
ໄວສຳປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ບຸດແຫ່ງກະສັດປານດຸ, ໃນການກ່ອນ ຂ້າໄດ້ຮັບບຸດຮ້ອຍຄົນຈາກ ສະຣະວະ (ພຣະສິວະ)—ປາສະຈາກຄວາມແກ່ ແລະປາສະຈາກຄວາມທຸກ—ແຕ່ລະຄົນມີອາຍຸກຳນົດເຖິງໜຶ່ງແສນປີ.»
Verse 8
भगवान् श्रीकृष्ण एवं विभिन्न महर्षियोंका युधिष्ठिरको उपदेश वाल्मीकिश्नाह भगवान् युधिष्ठटिरमिदं वच: । विवादे साग्निमुनिभिर्त्रह्मघ्नो वै भवानिति
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ພຣະລິສີວາລມີກິ ຜູ້ນ່າເຄົາລົບ ແລະມີສະຫງ່າລາສີ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ຢຸທິສຖິຣະ ດັ່ງນີ້ວ່າ: «ໃນການໂຕ້ຖຽງກັບບັນດາລິສີຜູ້ກ່ຽວພັນກັບອັກນິ ເຂົາກ່າວກັນຢ່າງແທ້ຈິງວ່າ ເຈົ້າແມ່ນຜູ້ຂ້າພຣາຫມະນ»។ ຖ້ອຍຄໍານີ້ເປັນການກ່າວຫາທາງທໍາ-ກົດໝາຍ ຊີ້ໃຫ້ເຫັນນ້ໍາໜັກອັນຮ້າຍແຮງຂອງ “ພຣາຫມະນະຫັດຍາ” ແລະຈໍາເປັນຕ້ອງພິຈາລະນາເຈດຕະນາ ສະພາບການ ແລະທໍາ ເພື່ອຕັດສິນຄວາມຜິດ.
Verse 9
उक्त: क्षणेन चाविष्टस्तेनाधर्मेण भारत । सो5हमीशानमनघममोघं शरणं गत:
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພາຣະຕະ, ພໍຖ້ອຍຄໍານັ້ນຖືກເວົ້າອອກ ຂ້າພະເຈົ້າກໍຖືກແຮງກະຕຸ້ນອັນອະທໍານັ້ນຄວ້າຈັບໃນພິບຕາ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງໄດ້ໄປພຶ່ງພາພຣະເຈົ້າ—ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ ແລະບໍ່ເຄີຍຜິດພາດ—ເອົາພຣະອົງເປັນທີ່ພຶ່ງອັນໝັ້ນຄົງ»។
Verse 10
मुक्तश्नास्मि ततः पापैस्ततो दुःखविनाशन: । आह मां त्रिपुरघ्नो वै यशस्तेडग्रयं भविष्यति
ແລ້ວຕໍ່ມາ ຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້ເປັນຜູ້ກິນໄດ້ຢ່າງເສຣີ—ພົ້ນຈາກບາບ—ແລະເປັນຜູ້ທໍາລາຍຄວາມທຸກ. ຕຣິປຸຣະຆະນະ (ພຣະສິວະ) ໄດ້ກ່າວກັບຂ້າພະເຈົ້າວ່າ: «ຊື່ສຽງຂອງເຈົ້າຈະເປັນອັນສູງສຸດ»។
Verse 11
इसके बाद धर्मात्माओंमें श्रेष्ठ जमदग्निनन्दन परशुरामजी ऋषियोंके बीचमें खड़े होकर सूर्यके समान प्रकाशित होते हुए वहाँ कुन्तीकुमार युधिष्ठिरसे इस प्रकार बोले--
ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພຣະປະຣະຊຸຣາມະ—ບຸດຂອງຈະມະດັກນິ ຜູ້ເປັນເລີດໃນບັນດາຜູ້ດໍາຣົງທໍາ—ໄດ້ຢືນຢູ່ທ່າມກາງຫມູ່ລິສີທີ່ຊຸມນຸມ ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງດວງອາທິດ ແລະໄດ້ກ່າວຕໍ່ຢຸທິສຖິຣະ ບຸດຂອງກຸນຕີ ດັ່ງນີ້.
Verse 12
पितृविप्रवधेनाहमार्तो वै पाण्डवाग्रज । शुचिर्भूत्वा महादेवं गतो5स्मि शरणं नूप
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພີ່ໃຫຍ່ແຫ່ງປານດະວະ, ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຂ້າພະເຈົ້າຖືກຄວາມໂສກເສົ້າທໍລະມານ ເນື່ອງຈາກໄດ້ຂ້າຜູ້ທີ່ເປັນດັ່ງບິດາ ແລະໄດ້ຂ້າພຣາຫມະນ ຈົນຕົນໄດ້ຮັບບາບແຫ່ງການຂ້າບິດາ ແລະບາບແຫ່ງການຂ້າພຣາຫມະນ. ເພື່ອໃຫ້ໃຈບໍລິສຸດ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ໄປພຶ່ງພາມະຫາເທວະ. ເມື່ອຍອມຕົນເປັນຜູ້ຂໍພຶ່ງ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ສັນລະເສີນຣຸດຣະດ້ວຍນາມເຫຼົ່ານີ້; ແລະມະຫາເທວະຜູ້ພໍໃຈຢ່າງຍິ່ງ ໄດ້ປະທານຂວານຂອງພຣະອົງ ແລະອາວຸດທິບໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ ພ້ອມກ່າວວ່າ: “ບາບຈະບໍ່ເກາະຕິດເຈົ້າ. ເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ບໍ່ອາດຖືກພິຊິດໃນສົງຄາມ; ຄວາມຕາຍຈະບໍ່ອາດຄອບງໍາເຈົ້າ ແລະເຈົ້າຈະພົ້ນຈາກຄວາມແກ່ ແລະຄວາມຕາຍ”»។
Verse 13
नामभिश्षास्तुव॑ं देवं ततस्तुष्टो5भवद् भव: । परशुं च ततो देवो दिव्यान्यस्त्राणि चैव मे
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: «ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າສັນລະເສີນພຣະເທວະອົງນັ້ນດ້ວຍນາມເຫຼົ່ານີ້ເອງ ພຣະພະວະ (ພຣະສິວະ) ກໍພໍພຣະໄທ. ຈາກນັ້ນ ພຣະເທວະໄດ້ປະທານຂວານ (paraśu) ຂອງພຣະອົງ ແລະອາວຸດທິບທັງຫຼາຍໃຫ້ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ. (ພຣະອົງຮັບຮອງວ່າ) ‘ບາບຈະບໍ່ເກາະຕິດເຈົ້າ; ເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ບໍ່ອາດຖືກພິຊິດໃນສົງຄາມ; ຄວາມຕາຍຈະບໍ່ອາດຄອບງຳເຈົ້າ; ແລະເຈົ້າຈະພົ້ນຈາກຄວາມເຖົ້າແລະຄວາມຕາຍ’»
Verse 14
पापं च ते न भविता अजेयश्व भविष्यसि । न ते प्रभविता मृत्युरजरश्न॒ भविष्यसि
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: «ບາບຈະບໍ່ເກີດແກ່ເຈົ້າ, ໂອ ອະເຈຍາສະວະ. ເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ບໍ່ອາດຖືກພິຊິດ. ຄວາມຕາຍຈະບໍ່ອາດຄອບງຳເຈົ້າ; ເຈົ້າຈະພົ້ນຈາກຄວາມເຖົ້າ»
Verse 15
आह मां भगवानेवं शिखण्डी शिवविग्रह: । तदवाप्तं च मे सर्व प्रसादात् तस्य धीमतः
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: «ດັ່ງນີ້ແຫຼະ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ມີພຣະພອນ—ພຣະສິວະ ຜູ້ມີຜົມມັດເປັນປອກ ແລະມີພຣະວິກຣະຫະອັນເປັນມົງຄຸນ—ໄດ້ກ່າວກັບຂ້າພະເຈົ້າ. ແລະທຸກສິ່ງທີ່ພຣະອົງປະກາດ ກໍສຳເລັດແກ່ຂ້າພະເຈົ້າຢ່າງຄົບຖ້ວນ ໂດຍພຣະກະລຸນາປະສາດຂອງພຣະເທວະໃຫຍ່ຜູ້ມີປັນຍານັ້ນ»
Verse 16
विश्वामित्रस्तदोवाच क्षत्रियो5हं तदाभवम् | ब्राह्मणो5हं भवानीति मया चाराधितो भव:
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ໃນຂະນະນັ້ນ ວິສະວາມິດຣະ ໄດ້ປະກາດວ່າ: «ໃນເວລານັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າເປັນກະສັດຕຣິຍະ; ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າເປັນພຣາຫມະນະ»। ດັ່ງນັ້ນ ໂດຍການບູຊາອັນອຸທິດຈິດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ (ພຣະສິວະ) ກໍພໍພຣະໄທ ແລະປະທານການແປງສະພາບນີ້.
Verse 17
इस प्रकार श्रीमह्ााभारत अनुशासनपर्वके अन्तर्गत दानधर्मपर्वमें महादेवसहस्रनामस्तोत्रविषयक सत्रहवाँ अध्याय पूरा हुआ,असितो देवलश्वैव प्राह पाण्डुसुतं नृपम्
ດັ່ງນີ້ ບົດທີ 17 ໃນພາກ ດານະທັມມະ ອັນຢູ່ໃນ ອະນຸສາສະນະປະຣະວະ ຂອງ ສຣີມະຫາພາຣະຕະ ວ່າດ້ວຍບົດສັນລະເສີນນາມພັນຂອງພຣະມະຫາເທວະ ກໍສິ້ນສຸດລົງ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ລະສີອະສິຕະ—ພ້ອມດ້ວຍ ເທວະລະ—ໄດ້ກ່າວກັບເຈົ້າຊາຍປານດະວະ ຜູ້ເປັນກະສັດ.
Verse 18
शापाच्छक्रस्य कौन्तेय विभो धर्मोडनशत् तदा । तन्मे धर्म यशश्चाग्रयमायुश्चैवाददत् प्रभु:
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ບຸດແຫ່ງກຸນຕີ! ເນື່ອງຈາກຄຳສາບຂອງພຣະອິນທຣາ ຜູ້ມີອຳນາດນັ້ນໃນເວລານັ້ນ ຖືກພາກພົ້ນຈາກທຳມະ. ແຕ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ປະທານໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ ທຳມະ, ກຽດສັກສີອັນສູງສຸດ, ແລະອາຍຸຍືນ»។ (ດັ່ງນີ້ ຈົບບົດໃນ ອະນຸສາສະນະປະຣະວະ ໃນພາກ ທານະ-ທຳມະ ໃນເລື່ອງ «ເມກະວາຫະນ».)
Verse 19
तत्पश्चात् असित देवलने पाण्डुकुमार राजा युधिष्ठिरसे कहा--“कुन्तीनन्दन! प्रभो! इन्द्रके शापसे मेरा धर्म नष्ट हो गया था; किंतु भगवान् शंकरने ही मुझे धर्म, उत्तम यश तथा दीर्घ आयु प्रदान की” ।।
ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ອະສິຕ-ເທວະລະ ໄດ້ກ່າວແກ່ພຣະຣາຊາ ຢຸທິສຖິຣະ ບຸດແຫ່ງປານດຸ: «ໂອ ບຸດແຫ່ງກຸນຕີ, ໂອ ພຣະອົງຜູ້ເປັນເຈົ້າ! ເນື່ອງຈາກຄຳສາບຂອງພຣະອິນທຣາ ທຳມະຂອງຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ພິນາດ; ແຕ່ເປັນພຣະສັງກະຣະ (ພຣະສິວະ) ທີ່ຟື້ນຄືນທຳມະໃຫ້ ແລະປະທານກຽດສັກສີອັນດີຍິ່ງ ພ້ອມອາຍຸຍືນ»។ ຕໍ່ມາ ມຸນີນາມ ກຣິດສະມາດະ—ມິດອັນຮັກຂອງພຣະອິນທຣາ ສະຫວ່າງໄສດັ່ງພຣະບຣິຫັດສະປະຕິ—ໄດ້ກ່າວຕໍ່ ຢຸທິສຖິຣະ ແຫ່ງສາຍອະຊະມີດະ ສືບຕໍ່ຄຳສອນ.
Verse 20
वरिष्ठो नाम भगवांश्षाक्षुषस्प मनो: सुतः । शतक्रतोरचिन्त्यस्य सत्रे वर्षमहस्त्रिके
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ມີຜູ້ຄວນແກ່ການນົບນ້ອມນາມ ວະຣິສຖະ ເປັນບຸດຂອງ ຈາກຊຸສະ ມະນຸ. ໃນພິທີສັດຕຣະຍັກອັນຍາວນານໜຶ່ງພັນປີ ຂອງ ສະຕະກຣະຕຸ (ພຣະອິນທຣາ) ຜູ້ມີອຳນາດອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້, ເລື່ອງນີ້ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ.
Verse 21
वर्तमाने<ब्रवीद् वाक््यं साम्नि ह्युच्चारिते मया । रथन्तरे द्विजश्रेष्ठ न सम्यगिति वर्तते
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: «ໃນຂະນະທີ່ຂ້າພະເຈົ້າກຳລັງຂັບຮ້ອງສາມັນ ແລະເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ອອກສຽງແລ້ວ ລາວໄດ້ກ່າວຄຳນີ້ວ່າ: ‘ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ໃນບົດຮັຖັນຕະຣະ ມັນບໍ່ດຳເນີນໄປຢ່າງຖືກຕ້ອງ’»។
Verse 22
समीक्षस्व पुनर्बुद्ध्या पापं त्यक्त्वा द्विजोत्तम । अयज्ञवाहिनं पापमकार्षास्त्वं सुदुर्मते
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ຈົ່ງທົບທວນອີກຄັ້ງດ້ວຍປັນຍາທີ່ແຈ້ງກວ່າເກົ່າ, ລະທິ້ງເຈດຕະນາອັນບາບ. ໃນຄວາມຫຼົງໂງ່ຂອງເຈົ້າ ເຈົ້າໄດ້ກະທຳຜິດອັນໜັກໜ່ວງ—ການກະທຳທີ່ຂັດຂວາງທາງເດີນຂອງຍັກ ແລະໜ້າທີ່ອັນສັກສິດ»។
Verse 23
“विप्रवर! तुम पापपूर्ण आग्रह छोड़कर फिर अपनी बुद्धिसे विचार करो। सुदुर्मते! तुमने ऐसा पाप कर डाला है, जिससे यह यज्ञ ही निष्फल हो गया' ।।
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ຈົ່ງລະທິ້ງຄວາມດື້ດຶນອັນເປັນບາບນີ້ ແລະ ຄິດທົບທວນອີກຄັ້ງດ້ວຍປັນຍາຂອງເຈົ້າເອງ. ໂອ ຜູ້ຫຼົງຜິດ! ເຈົ້າໄດ້ກໍ່ບາບໃຫຍ່ຈົນເຮັດໃຫ້ພິທີຍັດນີ້ເປັນໄຮ້ຜົນ»। ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນດ້ວຍໂທສະອັນໃຫຍ່, ຜູ້ເຖົ້າອາວຸໂສໄດ້ຫັນໄປຫາ ສັມພູ (ພຣະສິວະ) ແລະ ກ່າວອີກວ່າ: «ຂາດປັນຍາ, ເສົ້າໝອງ, ແລະ ຢ້ານກົວຢູ່ເທື່ອ, ເຈົ້າຈະຢູ່ເປັນຜູ້ອາໄສປ່າ. ຕະຫຼອດ 11,800 ປີ ເຈົ້າຈະຢູ່ໂດຍຂາດນ້ຳ ແລະ ລົມຫາຍໃຈ, ຖືກສັດອື່ນໆລະທິ້ງ, ມີແຕ່ກວາງຣຸຣຸ ແລະ ສິງໂຕເທົ່ານັ້ນທີ່ຄົບຄືນ, ອາໄສໃນປ່າໃຫຍ່ທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຕົ້ນໄມ້ທີ່ບໍ່ເໝາະສຳລັບພິທີຍັດ—ໄຮ້ສະຕິປັນຍາ, ເສົ້າໝອງ, ຢ້ານກົວຕະຫຼອດ, ເປັນສັດປ່າ, ຈົມຢູ່ໃນຄວາມລຳບາກໃຫຍ່ ແລະ ມີນິໄສໂຫດຮ້າຍ»។
Verse 24
दशवर्षसहस्राणि दशाष्टी च शतानि च । नष्टपानीयपवने मृगैरन्यैश्न वर्जिते
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: «ຕະຫຼອດສິບພັນປີ ແລະ ອີກສິບປີກັບແປດຮ້ອຍປີ (ຄື 10,800 ປີ) ໃນປ່າໃຫຍ່ທີ່ນ້ຳດື່ມແລະລົມດີໆສູນຫາຍ—ເຈົ້າຈະອາໄສຢູ່»។ ໃນບົດບາດຂອງເລື່ອງ, ຖ້ອຍຄຳນີ້ເປັນຄຳສາບແຊ່ງອັນຮ້າຍແຮງ: ຊີວິດຍາວນານເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວໃນຖິ່ນທີ່ບໍ່ເມດຕາ, ຊີ້ໃຫ້ເຫັນຜົນກຳຂອງໂທສະແລະການກະທຳຜິດ ຜ່ານຄວາມຂາດແຄນ (ນ້ຳ, ລົມ, ຄວາມປອດໄພ) ແລະ ການຖືກຕັດຂາດຈາກຜູ້ຄົນ.
Verse 25
अयज्ञीयद्रुमे देशे रुकुसिंहनिषेविते | भविता त्वं मृग: क्रूरो महादुः:खसमन्वित:
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: «ໃນດິນແດນທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຕົ້ນໄມ້ທີ່ບໍ່ເໝາະສຳລັບພິທີຍັດນາ, ເປັນບ່ອນທີ່ມີແຕ່ກວາງຣຸຣຸ ແລະ ສິງໂຕເທົ່ານັ້ນທີ່ໄປມາ, ເຈົ້າຈະກາຍເປັນສັດປ່າຜູ້ໂຫດຮ້າຍ ແລະ ຖືກຫອບຫິ້ວໂດຍຄວາມທຸກທໍລະມານອັນໃຫຍ່»។ ຖ້ອຍຄຳນີ້ຊີ້ເຖິງຜົນກຳ: ຜູ້ລະເມີດລະບຽບອັນສັກສິດ ແລະ ຄວາມປະພຶດຖືກຕ້ອງ ຈະຖືກຂັບອອກຈາກໂລກຂອງຍັດນາ ແລະ ຊຸມຊົນ, ຕົກສູ່ການດຳລົງຊີວິດຕ່ຳຕ້ອຍແລະເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວ.
Verse 26
तस्य वाक्यस्य निधने पार्थ जातो हाहं मृगः । ततो मां शरणं प्राप्तं प्राह योगी महेश्वर:
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ບຸດແຫ່ງພຣຶຖາ, ເມື່ອຖ້ອຍຄຳນັ້ນສິ້ນສຸດລົງທັນທີ, ຂ້າພະເຈົ້າ—ໂອຍ—ກໍກາຍເປັນສັດປ່າ. ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ໄປຂໍພຶ່ງພາພຣະສັງກະຣະ (ພຣະສິວະ). ເມື່ອມະເຫສະວະຣະ ຜູ້ເປັນໂຍຄີອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ເຫັນຂ້າພະເຈົ້າ ຜູ້ເປັນຂ້າຮັບໃຊ້ ມາຂໍຄຸ້ມຄອງ, ພຣະອົງຈຶ່ງກ່າວກັບຂ້າພະເຈົ້າດັ່ງນີ້»។
Verse 27
अजरश्नामरश्रैव भविता दुःखवर्जित: । साम्यं ममास्तु ते सौख्यं युवयोर्वर्धतां क्रतु:
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ມຸນີ, ເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ບໍ່ແກ່ ບໍ່ຕາຍ ແລະ ພົ້ນຈາກຄວາມທຸກ. ຂໍໃຫ້ເຈົ້າໄດ້ຮັບຄວາມສຸກເທົ່າທຽມກັບຂ້າພະເຈົ້າ; ແລະ ຂໍໃຫ້ພິທີຍັດນາຂອງເຈົ້າທັງສອງ—ຜູ້ອຸປະຖຳພິທີ (ຍະຊະມານ) ແລະ ປຸໂຣຫິດ—ຈົ່ງເຈີຣິນງອກງາມ ແລະ ເພີ່ມພູນຢູ່ເທື່ອ»។
Verse 28
अनुग्रहानेवमेष करोति भगवान् विभु: । परं धाता विधाता च सुखदु:खे च सर्वदा
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ໃນທຳນອງນີ້ແຫຼະ ພຣະເຈົ້າຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວສັບພະສິ່ງ ແລະຜູ້ເປັນອະທິປະໄຕ (ສັງກະຣະ) ຊົງປະທານພຣະກະລຸນາແກ່ສັດທັງປວງ. ພຣະອົງເປັນຜູ້ຄ້ຳຈຸນ ແລະຜູ້ກຳນົດຊະຕາອັນສູງສຸດ; ແລະພຣະອົງຊົງແບ່ງສັນຄວາມສຸກແລະຄວາມທຸກໃຫ້ແກ່ສັດທັງຫຼາຍຢູ່ເສມອ.
Verse 29
अचिन्त्य एष भगवान् कर्मणा मनसा गिरा । न मे तात युधिश्रेष्ठ विद्यया पण्डित: सम:
ພຣະເຈົ້າອົງນີ້ ເປັນຜູ້ຫາອາດຄາດຄິດບໍ່ໄດ້ ດ້ວຍການກະທຳ ດ້ວຍໃຈ ແລະດ້ວຍວາຈາ. ໂອ ລູກເອີຍ, ໂອ ວິລະຊົນຜູ້ເລີດໃນສະໜາມຮົບ! ພຣະຊິວະຜູ້ຫາອາດຄາດຄິດນີ້ ຄວນແກ່ການບູຊາດ້ວຍໃຈ ດ້ວຍວາຈາ ແລະດ້ວຍການກະທຳ. ຜົນແຫ່ງການບູຊານັ້ນແຫຼະ ທີ່ເຮັດໃຫ້ມື້ນີ້ ບໍ່ມີໃຜຈະເທົ່າທຽມຂ້ອຍໃນຄວາມເປັນບັນດິດໄດ້.
Verse 30
वासुदेवस्तदोवाच पुनर्मतिमतां वर: । सुवर्णाक्षो महादेवस्तपसा तोषितो मया
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ແລ້ວວາສຸເທວະ ຜູ້ເລີດໃນຫມູ່ຜູ້ມີປັນຍາ ກ່າວອີກຄັ້ງວ່າ: “ດ້ວຍຕະປະຂອງຂ້ອຍ ຂ້ອຍໄດ້ເຮັດໃຫ້ມະຫາເທວະ ຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງຄຳ ພໍພຣະໄທ.”
Verse 31
ततो5थ भगवानाह प्रीतो मां वै युधिष्ठिर । अर्थात् प्रियतर: कृष्ण मत्प्रसादाद् भविष्यसि
ແລ້ວພຣະຜູ້ມີພຣະພາກ ເມື່ອຊົງພໍພຣະໄທ ກ່າວກັບຂ້ອຍວ່າ: “ແທ້ຈິງແລ້ວ ໂອ ຢຸທິສຖິຣະ, ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງຂ້ອຍ ເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ທີ່ກຣິສນະຮັກໃຫ້ຫຼາຍຂຶ້ນ.”
Verse 32
एवं सहस्नशश्नान्यान् महादेवो वरं ददौ,“इस तरह महादेवजीने मुझे और भी सहस्रों वर दिये। पूर्वकालमें अन्य अवतारोंके समय मणिमन्थ पर्वतपर मैंने लाखों-करोड़ों वर्षोतक भगवान् शंकरकी आराधना की थी
ດັ່ງນັ້ນ ມະຫາເທວະໄດ້ປະທານພອນໃຫ້ແກ່ຂ້ອຍ ແລະຍັງປະທານພອນອື່ນໆອີກເປັນພັນໆ. ໃນການກ່ອນ ໃນຍຸກອະວະຕານອື່ນໆ ຂ້ອຍເຄີຍບູຊາພຣະສັງກະຣະ ຢູ່ເທິງພູມະນິມັນຖະ ນານເປັນແສນໆປີ ແລະກະທັ້ງເປັນກະໂຣດໆປີ.
Verse 33
मणिमन्थे<थ शैले वै पुरा सम्पूजितो मया । वर्षायुतसहस्राणां सहस्नं शतमेव च
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: «ໃນອະດີດ ຢູ່ເທິງພູທີ່ເອີ້ນວ່າ ມະນິມັນຖະ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ນະມັດສະການບູຊາພຣະມະຫາເທວະດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຢ່າງສົມບູນ. ຕະຫຼອດເວລາຫຼາຍພັນຫຼາຍແສນປີ ຂ້າພະເຈົ້າກໍຍັງມັ່ນຄົງຢູ່ໃນການບູຊານັ້ນ».
Verse 34
ततो मां भगवान् प्रीत इदं वचनमत्रवीत् । वरं वृणीष्व भद्रें ते यस्ते मनसि वर्तते
ແລ້ວພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຜູ້ຊົມຊື່ນໃນຂ້າພະເຈົ້າ ໄດ້ກ່າວຄໍານີ້ວ່າ: «ຈົ່ງເລືອກພອນເຖີດ. ຂໍໃຫ້ຄວາມດີງາມເປັນຂອງເຈົ້າ. ຈົ່ງຂໍຕາມຄວາມປາດຖະໜາທີ່ສະຖິດຢູ່ໃນໃຈເຈົ້າ».
Verse 35
ततः प्रणम्य शिरसा इदं वचनमन्रुवम् । यदि प्रीतो महादेवो भक्त्या परमया प्रभु:
ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ນ້ອມສະຫຼອງສີສະ ແລະກ່າວວ່າ: «ຖ້າພຣະມະຫາເທວະ ຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າ ພໍພຣະໄທດ້ວຍພະຄວາມສັດທາອັນສູງສຸດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ແລ້ວ, ໂອ ອີສານະ, ຂໍໃຫ້ຄວາມພັກດີອັນໝັ້ນຄົງຂອງຂ້າພະເຈົ້າຕໍ່ພຣະອົງ ດໍາລົງຢູ່ທຸກໆວັນ ບໍ່ຂາດສາຍ»។ ພຣະສິວະຈຶ່ງກ່າວວ່າ «ເປັນດັ່ງນັ້ນເຖີດ» ແລະອັນຕະທານໄປຈາກທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ.
Verse 36
नित्यकालं तवेशान भक्तिर्भवतु मे स्थिरा । एवमस्त्विति भगवांस्तत्रोक्त्वान्तरधीयत
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ອີສານະ, ຂໍໃຫ້ຄວາມພັກດີອັນໝັ້ນຄົງຂອງຂ້າພະເຈົ້າຕໍ່ພຣະອົງ ດໍາລົງຢູ່ທຸກເວລາ»។ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກ່າວວ່າ «ເປັນດັ່ງນັ້ນເຖີດ» ແລະອັນຕະທານໄປຈາກທີ່ນັ້ນ.
Verse 37
जैगीषव्य उवाच ममाष्टगुणमैश्वर्य दत्त भगवता पुरा | यत्नेनान्येन बलिना वाराणस्यां युधिष्ठिर
ໄຈກີສະວະຍະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ຢຸທິສຖິຣະ, ໃນການກ່ອນ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ມີອໍານາດ ໄດ້ພໍພຣະໄທດ້ວຍຄວາມພາກພຽນອັນແຂງກ້າແລະແຕກຕ່າງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ໃນນະຄອນວາຣານະສີ, ແລະໄດ້ປະທານອໍານາດອັນເປັນເຈົ້າແປດປະການ—ເລີ່ມດ້ວຍ ອະນິມາ—ໃຫ້ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ».
Verse 38
गर्ग उवाच चतुःषष्ट्यड्रमददत् कलाज्ञानं ममाद्भुतम् | सरस्वत्यास्तटे तुष्टो मनोयज्ञेन पाण्डव
ກາກະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ປານດະວະ, ຢູ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳສະຣັສວະຕີ ຂ້າໄດ້ປະກອບຍັດຍະດ້ວຍໃຈ (ມະໂນຍັດຍະ) ແລະໄດ້ເຮັດໃຫ້ພຣະສິວະພໍພຣະໄທ. ເມື່ອພຣະອົງຊົມຊື່ນ ຈຶ່ງປະທານຄວາມຮູ້ອັນອັດສະຈັນແຫ່ງສິລະປະຫົກສິບສີ່ແກ່ຂ້າ».
Verse 39
तुल्यं मम सहस्र॑ तु सुतानां ब्रह्मवादिनाम् । आयुश्चैव सपुत्रस्य संवत्सरशतायुतम्
ກາກະ ກ່າວວ່າ: «ຂ້າມີລູກຊາຍໜຶ່ງພັນ ທັງໝົດເປັນຜູ້ຖືພຣະພຣະຫມັນ (ພຣະຫມະວາດິນ) ເທົ່າທຽມຂ້າທັງສະຖານະແລະຄວາມຮູ້; ແລະອາຍຸຂອງຂ້າ ພ້ອມລູກຊາຍ ຖືກກຳນົດໄວ້ເປັນຮ້ອຍອະຍຸຕະແຫ່ງປີ».
Verse 40
पराशर उवाच प्रसाद्येह पुरा शर्व मनसाचिन्तयं नृप । महातपा महातेजा महायोगी महायशा:
ປະຣາຊະຣະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະຣາຊາ, ດົນນານມາແລ້ວ ໃນສະຖານທີ່ນີ້ເອງ ຂ້າໄດ້ປະນີປະນອມຊາຣະວະ (ພຣະສິວະ) ແລະເລີ່ມພິຈາລະນາພຣະອົງໃນໃຈ. ດ້ວຍຕະປະສະຍາ ແລະຄວາມເຊື່ອມັ່ນພາຍໃນນັ້ນ ຂ້າປາຖະໜາພຣະກະຣຸນາ—ເພື່ອໃຫ້ໄດ້ລູກຊາຍຕາມໃຈປາຖະໜາ ຜູ້ມີຕະປະສະຍາຍິ່ງໃຫຍ່, ມີລັດສະໝີທາງວິນຍານຍິ່ງໃຫຍ່, ຊຳນານໂຍຄະ, ແລະມີຊື່ສຽງຍືນຍາວ».
Verse 41
वेदव्यास: श्रियावासो ब्राह्मण: करुणान्वित: । अप्यसावीप्सित: पुत्रो मम स्याद् वै महेश्वरात्
ປະຣາຊະຣະ ກ່າວວ່າ: «ຂໍໃຫ້ ເວດະວະຍາສະ—ຜູ້ເປັນທີ່ສະຖິດແຫ່ງສິຣີ, ເປັນພຣາຫມັນຜູ້ມີກະຣຸນາ—ໄດ້ເປັນລູກຊາຍທີ່ຂ້າປາຖະໜາ ອັນພຣະມະເຫສະວະຣະປະທານໃຫ້ຂ້າ».
Verse 42
इति मत्वा हृदि मतं प्राह मां सुरसत्तम: । मयि सम्भावना यास्या: फलात्कृष्णो भविष्यति
ປະຣາຊະຣະ ກ່າວວ່າ: «ເມື່ອພຣະອົງຮູ້ຄວາມປາຖະໜາທີ່ຝັງແນ່ນຢູ່ໃນໃຈຂ້າ ພຣະສິວະ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ເທວະ ໄດ້ກ່າວກັບຂ້າວ່າ: ‘ໂອ ມຸນີ, ດ້ວຍພະລັງແຫ່ງຄວາມປາຖະໜາອັນເຄົາລົບຂອງເຈົ້າຕໍ່ຂ້າ—ຄວາມໂຫຍຫາພອນນັ້ນ—ເຈົ້າຈະໄດ້ລູກຊາຍຊື່ ກຣິສນະ (Kṛṣṇa)’».
Verse 43
प्रीतश्च भगवान् ज्ञानं ददौ मम भवान्तकम् | “तत्पश्चात् वहाँ सांख्यके आचार्य देवसम्मानित कपिलने कहा--“मैंने भी अनेक जन्मोंतक भक्तिभावसे भगवान् शंकरकी आराधना की थी। इससे प्रसन्न होकर भगवानने मुझे भवभयनाशक ज्ञान प्रदान किया था”
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກຊົງພໍພຣະໄທ ແລະປະທານປັນຍາແກ່ຂ້າ ອັນເປັນຄວາມຮູ້ທີ່ດັບຄວາມຢ້ານກົວແຫ່ງສັງສານ. ຕໍ່ມາ ອາຈານສາງຂະຍະ ກະປິລະ ຜູ້ໄດ້ຮັບການນັບຖືແມ່ນແຕ່ເທວະດາ ໄດ້ປະກາດວ່າ: «ຂ້າພະເຈົ້າກໍເຊັ່ນກັນ ຕະຫຼອດຫຼາຍຊາດ ໄດ້ບູຊາພຣະສັງກະຣະ (ພຣະຊິວະ) ດ້ວຍຄວາມສັດທາ. ເມື່ອພຣະອົງຊົງພໍພຣະໄທ ຈຶ່ງປະທານປັນຍາທີ່ທຳລາຍຄວາມຢ້ານກົວແຫ່ງສັງສານໃຫ້ຂ້າ. ໃນວົງຈັກການສ້າງຂອງ ສາວັນນະມະນຸ ລາວຈະເປັນໜຶ່ງໃນເຈັດລຶສີ; ຈະເປັນຜູ້ສອນວິທີວິດະ ແລະເປັນຜູ້ກໍ່ຕັ້ງວົງສາກຸຣຸດ້ວຍ».
Verse 44
इतिहासस्य कर्ता च पुत्रस्ते जगतो हित: । भविष्यति महेन्द्रस्य दयित: स महामुनि:
ປາຣາຊະຣະ ກ່າວວ່າ: «ບຸດຂອງເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ຮຽນຮຽງອິຕິຫາສະ (itihāsa) ແລະເປັນຜູ້ເກື້ອກູນໂລກ. ມະຫາມຸນີນັ້ນຈະເປັນທີ່ຮັກຂອງມະເຫນທຣະ (ອິນທຣະ) ດ້ວຍ».
Verse 45
अजरश्नामरश्वैव पराशर सुतस्तव । एवमुक्त्या स भगवांस्तत्रैवान्तरधीयत
ປາຣາຊະຣະ ກ່າວວ່າ: «ອະຊະຣາຊນະ ແລະ ອະມະຣາຊວະ—ນີ້ແຫຼະແມ່ນບຸດຂອງເຈົ້າ, ໂອ ບຸດແຫ່ງປາຣາຊະຣະ!» ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ມຸນີຜູ້ນ່າເຄົາລົບນັ້ນກໍຫາຍໄປຈາກທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ.
Verse 46
युधिष्ठिर महायोगी वीर्यवानक्षयोडव्यय: । 'सावर्णिक मन्वन्तरके समय जो सृष्टि होगी
ມານດະວະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະຣາຊາ! ແມ່ນວ່າຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ແມ່ນໂຈນ ແຕ່ດ້ວຍຄວາມສົງໄສເລື່ອງການລັກ ຂ້າພະເຈົ້າຖືກປັກຕິດໃສ່ຫຼັກ. ຈາກບ່ອນນັ້ນແຫຼະ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ສັນລະເສີນມະຫາເທວະ (ພຣະຊິວະ). ແລ້ວພຣະອົງກ່າວກັບຂ້າພະເຈົ້າວ່າ: ‘ໂອ ພຣາຫມະນະຜູ້ປະເສີດ! ເຈົ້າຈະພົ້ນຈາກຫຼັກນັ້ນ ແລະຈະມີອາຍຸຢືນເຖິງສິບໂກດປີ. ແມ່ນວ່າຫຼັກນີ້ຈະທະລຸຮ່າງກາຍເຈົ້າ ແຕ່ເຈົ້າຈະບໍ່ຮູ້ສຶກເຈັບ; ເຈົ້າຈະພົ້ນຈາກຄວາມທຸກໃຈ ແລະໂລກໄພທາງກາຍ.’»
Verse 47
तत्रस्थेन स्तुतो देव: प्राह मां वै नरेश्वर । मोक्ष प्राप्स्यसि शूलाच्च जीविष्यसि समार्बुदम्
ມານດະວະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະຣາຊາ! ໃນຂະນະທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ທີ່ນັ້ນ (ຖືກປັກຕິດໃສ່ຫຼັກ) ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ສັນລະເສີນພຣະເຈົ້າ. ແລ້ວເທວະດາກ່າວກັບຂ້າພະເຈົ້າວ່າ: ‘ເຈົ້າຈະຖືກປ່ອຍຈາກຫຼັກ ແລະຈະມີອາຍຸຢືນເຖິງສິບໂກດປີ.’»
Verse 48
रुजा शूलकृता चैव न ते विप्र भविष्यति । आधिभिव्यधिभिश्रैव वर्जितस्त्वं भविष्यसि
ມານດະວະຍະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ຄວາມເຈັບປວດທີ່ເກີດຈາກໄມ້ສຽບ (ສູນ) ນັ້ນ ຈະບໍ່ເປັນຂອງເຈົ້າ; ແລະເຈົ້າຈະພົ້ນຈາກທຸກຂ໌ໃຈ ແລະໂລກໄພທາງກາຍ»។
Verse 49
पादाच्चतुर्थात् सम्भूत आत्मा यस्मान्मुने तव । त्वं भविष्यस्यनुपमो जन्म वै सफल॑ कुरु,“मुने! तुम्हारा यह शरीर धर्मके चौथे पाद सत्यसे उत्पन्न हुआ है। अतः तुम अनुपम सत्यवादी होओगे। जाओ, अपना जन्म सफल करो
ມານດະວະຍະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ມຸນີ, ເນື່ອງຈາກອັດຕາຂອງເຈົ້າເກີດຈາກຕີນທີສີ່ຂອງທຳມະ—ຄວາມຈິງ, ເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ຮັກຄວາມຈິງຢ່າງຫາຜູ້ໃດທຽບບໍ່ໄດ້. ໄປເຖີດ, ເຮັດໃຫ້ການເກີດນີ້ມີຜົນສົມບູນ»។
Verse 50
तीर्थाभिषेक॑ सकल त्वमविध्नेन चाप्स्यसि । स्वर्ग चैवाक्षयं विप्र विदधामि तवोर्जितम्
ມານດະວະຍະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບໂຊກດີໃນການອາບນ້ຳທີ່ຕີຣຖະອັນສັກສິດທັງປວງ ໂດຍບໍ່ມີອຸປະສັກ. ແລະຂ້າພະເຈົ້າຂໍປະທານສະຫວັນອັນບໍ່ເສື່ອມ ແລະສະຫວ່າງໄສໃຫ້ເຈົ້າ»។
Verse 51
एवमुकक्त्वा तु भगवान् वरेण्यो वृषवाहन: । महेश्वरो महाराज कृत्तिवासा महाद्युति:
ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ, ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າອັນຄວນບູຊາ—ມະເຫສະວະຣະ, ມະຫາຣາຊາ, ຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ (ວຣິສະວາຫະນະ), ຜູ້ນຸ່ງໜັງສັດ (ກຣິຕຕິວາສາ), ຜູ້ສະຫວ່າງໄສດ້ວຍຣັດສະມີອັນໃຫຍ່—ກໍໄດ້ເຄື່ອນຈາກໄປ.
Verse 52
गालव उवाच विश्वामित्रा भ्यनुज्ञातो हाहं पितरमागत:
ກາລະວະ ກ່າວວ່າ: «ຂ້າແຕ່ພຣະຣາຊາ, ເມື່ອໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກວິສະວາມິດຕະ, ຂ້ອຍໄດ້ກັບມາບ້ານເພື່ອເບິ່ງພໍ່. ແຕ່ໂອ້, ລູກເອີຍ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ, ພໍ່ຂອງເຈົ້າບໍ່ໄດ້ເຫັນເຈົ້າ—ເຈົ້າຍັງໜຸ່ມ ແລະຄວບຄຸມອິນຊີໄດ້»។
Verse 53
अब्रवीन्मां ततो माता दुःखिता रुदती भृशम् | कौशिकेनाभ्यनुज्ञातं पुत्र वेदविभूषितम्
ແລ້ວແມ່ຂອງຂ້ອຍ ຜູ້ຖືກຄວາມໂສກເສົ້າຄອບງຳ ແລະຮ້ອງໄຫ້ຢ່າງໜັກ ໄດ້ເວົ້າກັບຂ້ອຍວ່າ: «ລູກເອີຍ ກໍສິກະໄດ້ອະນຸຍາດໃຫ້ເຈົ້າແລ້ວ ແລະເຈົ້າຖືກປະດັບດ້ວຍວິຊາເວດ».
Verse 54
श्रुत्वा जनन्या वचन निराशो गुरुदर्शने
ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳຂອງແມ່ ກາລະວະກໍເສົ້າໃຈ ແລະສູນຫວັງວ່າຈະໄດ້ເຂົ້າເຝົ້າອາຈານຂອງຕົນ.
Verse 55
नियतात्मा महादेवमपश्यं सो<ब्रवीच्च माम् | पिता माता च ते त्वं च पुत्र मृत्युविवर्जिता:
ກາລະວະເວົ້າວ່າ: «ເມື່ອຄວບຄຸມໃຈໄດ້ແລ້ວ ລາວໄດ້ເຫັນມະຫາເທວະ; ແລ້ວຈຶ່ງເວົ້າກັບຂ້ອຍວ່າ: ‘ສຳລັບເຈົ້າ ຂ້ອຍຈະເປັນທັງພໍ່ແລະແມ່; ແລະເຈົ້າກໍຈະເປັນດັ່ງລູກຂອງຂ້ອຍ ພົ້ນຈາກຄວາມຕາຍ’».
Verse 56
भविष्यथ विश क्षिप्रं द्रष्टासि पितरं क्षये । माताकी बात सुनकर मैं पिताके दर्शनसे निराश हो गया और मनको संयममें रखकर महादेवजीकी आराधना करके उनका दर्शन किया। उस समय वे मुझसे बोले--“वत्स! तुम्हारे पिता
ກາລະວະເວົ້າວ່າ: «ໃນໄວໆນີ້ ເຈົ້າຈະໄດ້ເຫັນພໍ່ຂອງເຈົ້າ ເມື່ອຄວາມຫມົດຫວັງສິ້ນສຸດ»। ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳນັ້ນ ຂ້ອຍກໍລະທິ້ງຄວາມຫມົດຫວັງທີ່ຈະໄດ້ພົບພໍ່ ຄວບຄຸມໃຈ ແລະບູຊາມະຫາເທວະຈົນໄດ້ຮັບດາຣະຊັນ. ແລ້ວພຣະອົງກ່າວກັບຂ້ອຍວ່າ: «ລູກເອີຍ ພໍ່ ແມ່ ແລະເຈົ້າ—ທັງສາມ—ຈະພົ້ນຈາກຄວາມຕາຍ. ບັດນີ້ ເຂົ້າເຮືອນໃຫ້ໄວ; ທີ່ນັ້ນເຈົ້າຈະໄດ້ເຫັນພໍ່»។ ເມື່ອໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກພຣະສິວະ ຂ້ອຍກັບໄປເຮືອນ ປະກອບຍັດຍະ (yajña) ແລ້ວເຫັນພໍ່ອອກຈາກໂຮງພິທີ ຖືໄມ້ເຊື້ອໄຟ (samidhā) ຫຍ້າກຸສະ (kuśa) ແລະໝາກສຸກກັບເຄື່ອງບູຊາອື່ນໆ ທີ່ຕົກລົງເອງຈາກຕົ້ນໄມ້.
Verse 57
अपश्य॑ पितरं तात इष्टिं कृत्वा विनि:सृतम् । उपस्पृश्य गृहीत्वेध्मं कुशांश्ष शरणाकुरून्
ກາລະວະເວົ້າວ່າ: «ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ຫຼັງຈາກສຳເລັດພິທີບູຊາ (iṣṭi) ຂ້ອຍໄດ້ເຫັນພໍ່ອອກມາຈາກສະຖານທີ່ຍັດຍະ. ເມື່ອໄດ້ຊຳລະຕົນດ້ວຍການຈິບນ້ຳພິທີ (ācamana) ແລ້ວ ລາວກໍຖືໄມ້ເຊື້ອໄຟ (samidhā) ແລະຫຍ້າກຸສະ (kuśa) ພ້ອມດ້ວຍເຄື່ອງພິທີອື່ນໆ. ໂອ ຢຸດທິສຖິຣະ, ຂ້ອຍເຫັນລາວເຊັ່ນນັ້ນ—ພຶ່ງອອກຈາກຍັດຍະ—ເຄື່ອນໄຫວດ້ວຍຄວາມຮຽບງ່າຍອັນມີວິໄນ ດັ່ງຊີວິດທີ່ຖືທຳມະ»។
Verse 58
तान् विसृज्य च मां प्राह पिता सास्राविलेक्षण: । प्रणमन्तं परिष्वज्य मूर्ध्न्युपाप्राय पाण्डव
ເມື່ອປ່ອຍເຂົາເຈົ້າໄປແລ້ວ ພໍ່ຂອງຂ້າ—ດວງຕາຂຸນມົວດ້ວຍນ້ຳຕາ—ໄດ້ເວົ້າກັບຂ້າ. ເມື່ອຂ້າກົ້ມກາບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ພໍ່ໄດ້ກອດຂ້າ ແລະຈູບທີ່ກະຫຼົກຫົວ, ໂອ ລູກແຫ່ງປານດຸ. ພາບນັ້ນສະທ້ອນຄວາມຮັກອ່ອນໂຍນຂອງພໍ່ ແລະນ້ຳໜັກແຫ່ງທຳມະໃນການຈາກລາ: ໜ້າທີ່ຕ້ອງດຳເນີນຕໍ່ໄປ ແຕ່ຖືກຊຳລະໃຫ້ສັກສິດດ້ວຍພອນ, ຄວາມສຳລວມ, ແລະເມດຕາຈາກໃຈ.
Verse 59
वैशम्पायन उवाच एतान्यत्यदभुतान्येव कर्माण्यथ महात्मन:
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພະຣາຊາຈະນະເມຊະຍະ! ເມື່ອຢຸດທິສຖິຣະ ບຸດແຫ່ງປານດຸ—ຄັງແຫ່ງທຳມະ—ໄດ້ຟັງຈາກພວກລະສີ ກ່ຽວກັບກິດການອັນອັດສະຈັນແທ້ໆຂອງມະຫາເທວະ ຜູ້ມີໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ ກໍເກີດຄວາມພິສົດພິສັນຢ່າງຫຼາຍ. ຈາກນັ້ນ ສຣີກຣິດສະນະ ຜູ້ເປັນເລີດໃນບັນດາຜູ້ຮູ້ ໄດ້ກ່າວກັບຢຸດທິສຖິຣະ ໃນທຳນອງດຽວກັນກັບທີ່ພຣະວິສນຸ ຈະກ່າວກັບອິນທຣະ ພະຣາຊາແຫ່ງເທວະທັງປວງຜູ້ຖືກອ້ອນວອນເປັນນິດ—ເພື່ອນຳໃຫ້ເຂົ້າໃຈທຳມະຢ່າງແຈ້ງຊັດ ດ້ວຍຄວາມພິສົດ, ຄວາມເຄົາລົບ, ແລະປັນຍາພິຈາລະນາ.
Verse 60
प्रोक्तानि मुनिभि: श्रुत्वा विस्मयामास पाण्डव: । ततः कृष्णो<ब्रवीद् वाक्य पुनर्मतिमतां वर:
ເມື່ອໄດ້ຟັງຄຳສອນທີ່ພວກລະສີໄດ້ກ່າວໄວ້ ປານດະວະກໍເກີດຄວາມພິສົດພິສັນ. ຈາກນັ້ນ ກຣິດສະນະ—ຜູ້ເປັນເລີດໃນບັນດາຜູ້ຮູ້—ໄດ້ກ່າວຄຳອີກຄັ້ງ ເພື່ອນຳພາຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງເຂົາໃຫ້ເຂົ້າສູ່ທຳມະ.
Verse 61
वायुदेव उवाच उपमन्युर्मयि प्राह तपन्निव दिवाकर:
ວາຍຸເທວະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພະຣາຊາ! ອຸປະມັນຍຸ ຜູ້ລຸກໂຊດດ້ວຍຕະປະ ດັ່ງດວງອາທິດ ເຄີຍກ່າວກັບຂ້າວ່າ: “ຜູ້ຄົນທີ່ກະທຳບາບ ແລະຖືກເປື້ອນປົ່ນໂດຍການປະພຶດອັນອະສຸພ—ຜູ້ທີ່ມີນິໄສຖືກຄອບງຳໂດຍຕະມັສ ຫຼື ຣາຈັສ—ບໍ່ໄດ້ເຂົ້າພຶ່ງພາພຣະສິວະ.” ຄຳນີ້ວາງກອບໃຫ້ເຫັນວ່າ ຄວາມພັກດີຕໍ່ເທວະດາ ບໍ່ອາດແຍກອອກຈາກການຊຳລະຈິດໃຈແລະຄວາມແຈ້ງໃສພາຍໃນໄດ້.
Verse 62
अशुभै: पापकर्माणो ये नरा: कलुषीकृता: । ईशान न प्रपद्यन्ते तमोराजसवृत्तय:
ວາຍຸ ກ່າວວ່າ: “ຜູ້ຄົນທີ່ດ້ວຍການປະພຶດອັນອະສຸພ ໄດ້ກາຍເປັນຜູ້ເປື້ອນປົ່ນໂດຍກຳບາບ—ຜູ້ມີນິໄສຕະມັສ ຫຼື ຣາຈັສ—ບໍ່ໄດ້ເຂົ້າພຶ່ງພາອີສານ (ພຣະສິວະ).” ຄຳກອນນີ້ຍ້ຳຈຸດທາງຈັນຍາບັນ: ຄວາມບໍ່ບໍລິສຸດພາຍໃນ ແລະນິໄສທີ່ຖືກຜູກມັດໂດຍຕັນຫາແລະຄວາມຫຼົງໄຫຼ ຂັດຂວາງການຍອມຈຳນົນຢ່າງແທ້ຈິງຕໍ່ເທວະດາ; ແຕ່ຄວາມບໍລິສຸດໃນການປະພຶດ ແລະຄວາມແຈ້ງໃສຂອງຈິດ ກໍຫຼັກຄ້ຳຄູນຄວາມພັກດີ.
Verse 63
ईश्वरं सम्प्रपद्यन्ते द्विजा भावितभावना: । सर्वथा वर्तमानो5पि यो भक्त: परमेश्वरे
ວາຍຸກ່າວວ່າ: «ພວກພຣາຫມັນຜູ້ຝຶກຝົນຈິດໃຈພາຍໃນຢ່າງດີ ຍ່ອມເຂົ້າພຶ່ງພາພຣະເຈົ້າ. ແລະແມ່ນແຕ່ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ດຳລົງຊີວິດໃນສະພາບໃດກໍຕາມ—ຖ້າເປັນຜູ້ມີພັກຕິຕໍ່ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ—ກໍຖືກນັບວ່າຕັ້ງຢູ່ໃນຄຸນຄ່າສູງສຸດ. »
Verse 64
सदृशो<5रण्यवासीनां मुनीनां भावितात्मनाम् | “जिनका अन्त:ःकरण पवित्र है, वे ही द्विज महादेवजीकी शरण लेते हैं। जो परमेश्वर शिवका भका है, वह सब प्रकारसे बर्तता हुआ भी पवित्र अन्तःकरणवाले वनवासी मुनियोंके समान है || ६३ $ ।।
«ຜູ້ທີ່ມີໃຈພາຍໃນບໍລິສຸດ ເທົ່ານັ້ນຈຶ່ງເປັນພຣາຫມັນ ແລະເຂົ້າພຶ່ງພາພຣະມະຫາເທວ (ພຣະສິວະ). ຜູ້ໃດເປັນຜູ້ມີພັກຕິຕໍ່ພຣະສິວະຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າ ແມ່ນແຕ່ຈະດຳລົງຢູ່ແນວໃດກໍຕາມ ກໍເທົ່າກັບມຸນີຜູ້ຢູ່ປ່າທີ່ຝຶກຝົນຈິດໃຈແລ້ວ.»
Verse 65
मनसापि शिवं तात ये प्रपद्यन्ति मानवा:,विधूय सर्वपापानि देवै: सह वसन्ति ते । “तात! जो मनुष्य मनसे भी भगवान् शिवकी शरण लेते हैं, वे सब पापोंका नाश करके देवताओंके साथ निवास करते हैं
ວາຍຸກ່າວວ່າ: «ລູກເອີຍ! ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຄົນທີ່ເຂົ້າພຶ່ງພາພຣະສິວະດ້ວຍໃຈຢ່າງດຽວ—ບໍ່ຕ້ອງມີການສະແດງພາຍນອກ—ກໍສາມາດສັດສະຫຼາຍບາບທັງປວງ ແລະໄດ້ຢູ່ຮ່ວມກັບເທວະດາ.»
Verse 66
भित्त्वा भित्त्वा च कूलानि हुत्वा सर्वमिदं जगत्
ວາຍຸກ່າວວ່າ: «ທະລຸກທະລວງຄັນຄອງຝັ່ງນ້ຳຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ ແລະກືນກິນໂລກທັງປວງນີ້ ດັ່ງໄຟບູຊາ.» ຖ້ອຍຄຳນີ້ຊູບຮູບພາບຂອງພະລັງອັນຕ້ານບໍ່ໄດ້—ເຫມືອນນ້ຳຖ້ວມທີ່ຝ່າຝືນຂອບເຂດຊ້ຳໆ—ເຕືອນວ່າອຳນາດຫຼືຕັນຫາທີ່ບໍ່ຖືກຄວບຄຸມ ເມື່ອຖືກປ່ອຍອອກແລ້ວ ຈະລົ້ນເກີນຂອບເຂດທັງປວງ ແລະນຳມາຊຶ່ງຄວາມພິນາດທົ່ວສາກົນ; ດັ່ງນັ້ນ ຄວາມສຳລວມແລະທຳມະ (ທັມມະ) ຈຶ່ງເປັນດຸນຍະພາບທາງຈິດທຳ.
Verse 67
यजेद् देवं विरूपाक्षं न स पापेन लिप्यते । “बारंबार तालाबके तटभूमिको खोद-खोदकर उन्हें चौपट कर देनेवाला और इस सारे जगत्को जलती आगमें झोंक देनेवाला पुरुष भी यदि महादेवजीकी आराधना करता है तो वह पापसे लिप्त नहीं होता है ।।
ວາຍຸກ່າວວ່າ: «ຜູ້ໃດບູຊາພຣະເທວະວິຣູປາກຊະ (ມະຫາເທວ/ພຣະສິວະ) ຜູ້ນັ້ນບໍ່ຖືກບາບເປື້ອນ. ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ຂາດລັກສະນະມົງຄຸນທັງປວງ ຫຼືຜູ້ທີ່ແບກຫາບບາບຫນັກທຸກປະເພດ ກໍບໍ່ຖືກຄວາມເປື້ອນບາບຕິດຕ້ອງ ເມື່ອເຂົາອຸທິດຕົນໃນການບູຊາມະຫາເທວ.»
Verse 68
कीटपक्षिपतड्ानां तिरश्षामपि केशव
ພະວາຍຸກ່າວວ່າ: «ໂອ ເກສະວະ, ແມ່ນແຕ່ໃນຫມູ່ແມງໄມ້, ນົກ, ແລະສັດທີ່ບິນໄດ້—ກະທັ້ງໃນຫມູ່ສັດເດຍລະສານ—ກົດແຫ່ງທຳມະກໍດຳເນີນຢູ່».
Verse 69
महादेवप्रपन्नानां न भयं विद्यते क्वचित् । “केशव! कीट, पतंग, पक्षी तथा पशु भी यदि महादेवजीकी शरणमें आ जाया तो उन्हें भी कहीं किसीका भय नहीं प्राप्त होता है ।।
ພະວາຍຸເທວະກ່າວວ່າ: «ຜູ້ໃດທີ່ໄດ້ພຶ່ງພາມະຫາເທວະ ຄວາມຢ້ານກົວບໍ່ມີຢູ່ໃນທີ່ໃດເລີຍ. ໂອ ເກສະວະ, ແມ່ນແຕ່ແມງໄມ້, ແມງກະພື້, ນົກ, ແລະສັດປ່າ ຖ້າເຂົ້າຢູ່ໃນການຄຸ້ມຄອງຂອງມະຫາເທວະ ກໍບໍ່ມີຄວາມຢ້ານຈາກຜູ້ໃດມາຮອດພວກມັນ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ມະນຸດໃນໂລກນີ້ຜູ້ເປັນພະສາວົກຂອງມະຫາເທວະ ບໍ່ຕົກຢູ່ໃຕ້ອຳນາດແຫ່ງສັງສານ—ນີ້ແມ່ນຄວາມເຊື່ອອັນໝັ້ນຄົງຂອງຂ້າ»។ ຫຼັງຈາກນັ້ນ ພຣະພະຄະວານ ສີຣີກຣິດສະນາ ໄດ້ກ່າວດ້ວຍພຣະອົງເອງຕໍ່ ທັມມະບຸດຣະ ຢຸທິສະຖິຣະ.
Verse 70
न ते संसारवशगा इति मे निश्चिता मति: । ततः कृष्णो<ब्रवीद् वाक््यं धर्मपुत्रं युधिष्ठिरम्
«ພວກເຂົາບໍ່ຕົກຢູ່ໃຕ້ອຳນາດແຫ່ງສັງສານ»—ນີ້ແມ່ນຄວາມເຫັນອັນໝັ້ນຄົງຂອງຂ້າ. ແລ້ວຕໍ່ມາ ພະກຣິດສະນາ ໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳຕໍ່ ທັມມະບຸດຣະ ຢຸທິສະຖິຣະ.
Verse 71
विष्णुरुवाच आदित्यचन्द्रावनिलानलौ च द्यौर्भूमिरापो वसवो<थ विश्वे । धातार्यमा शुक्रबृूहस्पती च रुद्रा: ससाध्या वरुणो5थगोप:
ພະວິສະນຸກ່າວວ່າ: «ດວງອາທິດແລະດວງຈັນ; ລົມແລະໄຟ; ຟ້າແລະດິນ; ນ້ຳທັງຫຼາຍ; ວະສຸແລະວິສະເວເທວະ; ທາຕຣິແລະອະຣະຍະມັນ; ສຸກຣະແລະບຣິຫັດສະປະຕິ; ພວກຣຸດຣະພ້ອມດ້ວຍສາດຫຍະ; ແລະວະຣຸນະ—ຈົ່ງຮູ້ວ່າອຳນາດເທວະທັງປວງນີ້ເປັນປາກົດການທີ່ເກີດຈາກມະຫາເທວະ».
Verse 72
ब्रह्मा शक्रो मारुतो ब्रह्म सत्यं वेदा यज्ञा दक्षिणा वेदवाहा: । सोमो यष्टा यच्च हव्यं हविश्व रक्षा दीक्षा संयमा ये च केचित्
ພະວາຍຸກ່າວວ່າ: «ພຣະພຣົມ, ພຣະອິນທຣະ, ແລະຂ້າ (ມາຣຸດ/ວາຍຸ); ພະພຣະມັນ (ພະພະຍາງອັນສັກສິດ) ແລະຄວາມຈິງ; ພຣະເວດ, ພິທີບູຊາ (ຍັດ) ແລະທັກຊິນາ; ຜູ້ຖືພາພຣະເວດ; ໂສມ; ຜູ້ປະກອບຍັດ; ທັງສິ່ງທີ່ນຳໄປຖວາຍແລະເຄື່ອງຖວາຍນັ້ນເອງ; ການຄຸ້ມຄອງ, ການອຸປະນິຍາຍ (ດີກຊາ) ແລະການສຳລວມທຸກຮູບແບບ—ຈົ່ງຮູ້ວ່າທັງໝົດນີ້ມີຮາກຢູ່ໃນລະບຽບອັນສັກສິດທີ່ພຣະມະຫາເທວະທຣົງຄ້ຳຈຸນ».
Verse 73
स्वाहा वौषट ब्राह्मणा: सौरभेयी धर्म चाग्रयं कालचक्रं बल॑ च | यशो दमो बुद्धिमतां स्थितिश्न शुभाशुभं ये मुनयश्न सप्त
ພະວາຍຸກ່າວວ່າ: «ໃນລຳດັບພິທີບູຊາຍັດຍະ ມີຖ້ອຍຄຳ “svāhā” ແລະ “vauṣaṭ”; ມີພຣາຫມັນ; ມີງົວ Saurabheyī; ມີທຳອັນສູງສຸດ; ມີກົງລໍ້ແຫ່ງເວລາ; ແລະມີພະລັງ. ອີກທັງມີຊື່ສຽງ, ການຂົມຕົນ, ຄວາມໝັ້ນຄົງຂອງຜູ້ຮູ້, ແລະຜົນກຳດີ–ຊົ່ວທັງປວງ, ພ້ອມດ້ວຍພຣະລິສີເຈັດອົງ. ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ທັງໝົດນີ້—ພ້ອມທັງຫຼັກທຳເທວະ ແລະຈັກກະວານອັນຫຼາກຫຼາຍທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ—ລ້ວນເກີດຈາກມະຫາເທວະ (ພຣະສິວະ)».
Verse 74
अग्रया बुद्धिर्मनसा दर्शने च स्पर्शक्षाग्रय: कर्मणां या च सिद्धि: । गणा देवानामूष्मपा: सोमपाश्न लेखा: सुयामास्तुषिता ब्रह्मुकाया:
ພະວາຍຸເທວະກ່າວວ່າ: «ໃນບັນດາອຳນາດພາຍໃນ ປັນຍາສູງ (buddhi) ແລະ ຈິດ (manas) ເປັນອັນປະເສີດ, ພ້ອມທັງອຳນາດແຫ່ງການເຫັນ ແລະການສຳຜັດ; ແລະອັນປະເສີດຍິ່ງຄືສິດທິ (siddhi) ທີ່ເຮັດໃຫ້ການກະທຳສຳເລັດຕາມຈຸດໝາຍ. ດັ່ງນັ້ນໃນຫມູ່ເທວະກໍມີຜູ້ ‘ດື່ມ’ ຄວາມອົບອຸ່ນ (ūṣmapāḥ), ຜູ້ບໍລິໂພກໂສມ (somapāḥ), ແລະຊັ້ນທີ່ເອີ້ນວ່າ Lekhas, Suyāmas, Tuṣitas, ພ້ອມທັງຜູ້ມີກາຍເປັນພຣະພຣະຫມ (Brahma-bodied)».
Verse 75
आभासुरा गन्धपा धूमपाश्च वाचा विरुद्धाश्ष मनोविरुद्धा: । शुद्धाश्न निर्माणरताश्च देवा: स्पर्शाशना दर्शपा आज्यपाक्ष
ພະວາຍຸກ່າວວ່າ: «ມີຫມູ່ສັດເທວະອັນສະຫວ່າງໄສ ທີ່ ‘ບໍລິໂພກ’ ກິ່ນຫອມ ແລະຄວັນ; ແລະຍັງມີລຳດັບເທວະທີ່ວິຖີດຳລົງຢູ່ຂັດກັບຄຳເວົ້າທົ່ວໄປ ແມ່ນກະທັ້ງຂັດກັບຄວາມຄິດທົ່ວໄປ. ມີເທວະອັນບໍລິສຸດ ຜູ້ອຸທິດຕົນໃນການກໍ່ຮ່າງ ແລະຈັດລະບຽບຈັກກະວານ. ບາງພວກດຳລົງຊີວິດດ້ວຍການສຳຜັດຢ່າງດຽວ, ບາງພວກດື່ມນ້ຳຫວານດ້ວຍການເຫັນຢ່າງດຽວ, ແລະບາງພວກບໍລິໂພກນ້ຳມັນໃສ (ghṛta)».
Verse 76
चिन्त्यद्योता ये च देवेषु मुख्या ये चाप्यन्ये देवताश्नाजमीढ । सुपर्णगन्धर्वपिशाचदानवा यक्षास्तथा चारणपन्नगाश्ष
ພະວາຍຸກ່າວວ່າ: «ໂອ ອະຈະມີດະ! ບັນດາຜູ້ສະຫວ່າງໄສຜູ້ເປັນຫົວໜ້າໃນຫມູ່ເທວະ ແລະເທວະອື່ນໆ; ພ້ອມທັງສຸປັນນະ (ນົກໃຫຍ່), ຄັນທະວະ, ປິສາຈະ, ດານະວະ, ຢັກສະ, ຈາຣະນະ ແລະພວກນາກ—ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ລຳດັບສັດທັງປວງນີ້ ລ້ວນເກີດຈາກມະຫາເທວະ (ພຣະສິວະ)».
Verse 77
स्थूलं सूक्ष्मं मृदु चाप्यसूक्ष्मं दुःखं सुखं दुःखमनन्तरं च । सांख्य॑ योगं तत्पराणां परं च शर्वाज्जातं विद्धि यत् कीर्तितं मे
ພະວາຍຸກ່າວວ່າ: «ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ທຸກສິ່ງທີ່ຂ້າໄດ້ກ່າວ—ທັງສິ່ງຫຍາບ ແລະສິ່ງລະອຽດ, ທັງອ່ອນນຸ່ມ ແລະທີ່ບໍ່ອ່ອນນຸ່ມ; ທັງສຸກ ແລະທຸກ, ແລະທຸກທີ່ຕາມມາພາຍຫຼັງ; ທັງສາງຂະຍະ (Sāṅkhya) ແລະໂຍຄະ (Yoga), ແມ່ນກະທັ້ງເປົ້າໝາຍສູງສຸດທີ່ຜູ້ອຸທິດຕົນຕໍ່ມັນແສວຫາ—ລ້ວນເກີດຈາກ ສາຣະວະ (Śarva, ພຣະສິວະ)».
Verse 78
तत्सम्भूता भूतकृतो वरेण्या: सर्वे देवा भुवनस्यास्य गोपा: । आविश्येमां धरणीं ये5भ्यरक्षन् पुरातनीं तस्य देवस्य सृष्टिम्
ເກີດຈາກພອນອັນສູງສົ່ງຂອງພຣະຜູ້ສ້າງສັດທັງປວງ ບັນດາເທວະທັງຫມົດ—ຜູ້ຄວນແກ່ການນົບນ້ອມ ແລະ ຄວນແກ່ການສັກກາລະ—ໄດ້ກາຍເປັນຜູ້ພິທັກຮັກສາໂລກນີ້. ເມື່ອເຂົ້າສູ່ແຜ່ນດິນນີ້ ພວກເຂົາໄດ້ປົກປ້ອງນາງ—ການສ້າງອັນເກົ່າແກ່ຂອງພຣະເທວະນັ້ນ—ເພື່ອຮັກສາລະບຽບ ແລະ ຄວາມຕໍ່ເນື່ອງຂອງຈັກກະວານ.
Verse 79
जो इस भूतलमें प्रवेश करके महादेवजीकी पूर्वकृत सृष्टिकी रक्षा करते हैं, जो समस्त जगतके रक्षक, विभिन्न प्राणियोंकी सृष्टि करनेवाले और श्रेष्ठ हैं, वे सम्पूर्ण देवता भगवान् शिवसे ही प्रकट हुए हैं ।।
ວາຍຸກ່າວວ່າ: “ຜູ້ໃດເຂົ້າມາໃນແຜ່ນດິນນີ້ເພື່ອປົກປ້ອງການສ້າງທີ່ມະຫາເທວະໄດ້ກໍ່ຂຶ້ນແຕ່ກ່ອນ—ຜູ້ພິທັກຮັກສາທົ່ວທັງໂລກ, ຜູ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດສັດມີຊີວິດຫຼາຍຫມວດຫຼາຍຊັ້ນ, ແລະຜູ້ສູງສຸດ—ເທວະທັງປວງນັ້ນ ແທ້ຈິງແລ້ວປະກົດອອກຈາກພຣະສິວະແຕ່ພຣະອົງດຽວ. ຂ້າພະເຈົ້າຄົ້ນຫາດ້ວຍຕະປະສະຍາ ຄວາມຈິງອັນເລິກຊຶ້ງ ແລະ ໜັກແນ່ນັ້ນ; ເພ்ວຍເພື່ອຊີວິດ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມ. ຂໍໃຫ້ພຣະເທວະອົງນັ້ນ—ພຣະຜູ້ເປັນນາຍອັນບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ ແລະ ຖືກເຮົາອັນເຊີນ—ປະທານພອນທີ່ເຮົາປາຖະໜາໃນທີ່ນີ້.”
Verse 80
ऋषि-मुनि तपस्याद्वारा जिसका अन्वेषण करते हैं, उस सदा स्थिर रहनेवाले अनिर्वचनीय परम सूक्ष्म तत्त्वस्वरूप सदाशिवको मैं जीवन-रक्षाके लिये नमस्कार करता हूँ। जिन अविनाशी प्रभुकी मेरे द्वारा सदा ही स्तुति की गयी है, वे महादेव यहाँ मुझे अभीष्ट वरदान दें ।।
ວາຍຸກ່າວວ່າ: “ເພື່ອປົກປ້ອງຊີວິດ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມຕໍ່ສະດາສິວະຜູ້ຕັ້ງຢູ່ມັ່ນຄົງຕະຫຼອດການ—ຜູ້ບໍ່ອາດພັນລະນາໄດ້, ລະອຽດລ້ຳລຶກຢ່າງຍິ່ງ, ແລະເປັນສານະຂອງຄວາມຈິງ—ຜູ້ທີ່ພວກລະສີ ແລະ ມຸນີຄົ້ນຫາດ້ວຍຕະປະສະຍາ. ຂໍໃຫ້ພຣະຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ—ຜູ້ທີ່ຂ້າພະເຈົ້າສັນລະເສີນມາເສມອ—ຄືມະຫາເທວະເອງ ປະທານພອນທີ່ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະໜາໃນບັດນີ້. ຜູ້ໃດຂົ່ມອິນທຣີ ແລະ ຊໍາລະຕົນໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລ້ວສວດສະຕະວະນີ້, ແລະປະພຶດຢ່າງມີວິໄນບໍ່ຂາດຕອນຕະຫຼອດໜຶ່ງເດືອນ, ຈະໄດ້ຮັບບຸນຜົນເທົ່າກັບພິທີອັສວະເມດະ.”
Verse 81
वेदान् कृत्स्नान् ब्राह्मण: प्राप्तुयात् तु जयेन्नूप: पार्थ महीं च कृत्स्नाम् । वैश्यो लाभ प्राप्त॒यान्नैपुणं च शूद्रो गतिं प्रेत्य तथा सुखं च
ວາຍຸກ່າວວ່າ: “ດ້ວຍການສວດອັນນີ້ ພຣາຫມັນໄດ້ຮັບຜົນບຸນຄົບຖ້ວນເທົ່າກັບການສຶກສາວິທະທັງປວງ. ກະສັດຊັ້ນກະສັດຕຣິຍະ—ໂອ ປາຣຖະ—ຈະຊະນະເໜືອແຜ່ນດິນທັງຫມົດ. ວາຍສະຍະໄດ້ກໍາໄລຫຼາຍ ແລະ ຄວາມຊໍານານໃນການຄ້າ. ແລະ ຊູດຣະໄດ້ຄວາມສຸກໃນໂລກນີ້ ແລະ ຫຼັງຄວາມຕາຍໄດ້ໄປສູ່ຄະຕິອັນດີ—ໂອ ບຸດແຫ່ງກຸນຕີ.”
Verse 82
स्तवराजमिमं कृत्वा रुद्राय दघधिरे मन: । सर्वदोषापहं पुण्यं पवित्रं च यशस्विन:
ວາຍຸກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ປະພັນ “ສະຕະວະຣາຊ” ອັນສູງສຸດນີ້ເພື່ອສັນລະເສີນຣຸດຣະ ແລະ ຕັ້ງໃຈໃນການພິຈາລະນາພຣະອົງ, ຜູ້ຄົນຍ່ອມໄດ້ຊື່ສຽງ. ເພາະ “ກະສັດແຫ່ງບົດສັນລະເສີນ” ອັນບໍລິສຸດ ແລະ ມີບຸນນີ້ ກໍາຈັດຄວາມດ່າງພ້ອຍທັງປວງ, ຊໍາລະຜູ້ສວດໃຫ້ບໍລິສຸດ, ແລະ ນໍາໃຈໃຫ້ເຂົ້າສູ່ຄວາມເລື່ອມໃສ ແລະ ການຊໍາລະທາງຈິດໃຈ.
Verse 83
यावन्त्यस्य शरीरेषु रोमकूपाणि भारत । तावन्त्यब्दसहस््राणि स्वर्गे वसति मानव:
ພະເທວະວາຍຸກ່າວວ່າ: «ໂອ ພາຣະຕະ! ຮູຂົນໃນກາຍຂອງມະນຸດມີເທົ່າໃດ ຜູ້ທີ່ສວດສັນລະເສີນນີ້ດ້ວຍຄວາມເຊື່ອມັ່ນ ຈະໄດ້ພັກອາໄສໃນສະຫວັນເທົ່ານັ້ນເປັນພັນປີ»។
Verse 131
इसके बाद भगवान् वाल्मीकिने राजा युधिष्ठिरसे इस प्रकार कहा--'भारत! एक समय अन्निहोत्री मुनियोंके साथ मेरा विवाद हो रहा था। उस समय उन्होंने कुपित होकर मुझे शाप दे दिया कि “तुम ब्रह्महत्यारे हो जाओ।” उनके इतना कहते ही मैं क्षणभरमें उस अधर्मसे व्याप्त हो गया। तब मैं पापरहित एवं अमोघ शक्तिवाले भगवान् शंकरकी शरणमें गया। इससे मैं उस पापसे मुक्त हो गया। फिर उन दुःखनाशन त्रिपुरहन्ता रुद्रने मुझसे कहा -- तुम्हें सर्वश्रेष्ठ सुयश प्राप्त होगा” ।। जामदग्न्यश्न कौन्तेयमिदं धर्मभूतां वर: । ऋषिमध्ये स्थित: प्राह ज्वलन्निव दिवाकर:
ແລ້ວຕໍ່ມາ ບຸດຂອງຊາມະດັກນີ (ປະຣະຊຸຣາມະ) — ຜູ້ເປັນເລີດໃນບັນດາຜູ້ທີ່ທຳນຸບຳລຸງທຳມະ — ຢືນຢູ່ທ່າມກາງພວກລະສີ ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງດວງອາທິດ ແລະໄດ້ກ່າວຕໍ່ບຸດຂອງກຸນຕີ (ຢຸທິສຖິຣະ)។ (ຈາກນັ້ນທ່ານຈະເລົ່າວ່າ ໃນຄັ້ງໜຶ່ງໄດ້ມີຂໍ້ຂັດແຍ່ງກັບພວກລະສີຜູ້ປະກອບອັກນິໂຫຕຣະ ແລະຖືກສາບໃຫ້ເປັນຜູ້ຂ້າພຣາຫມະ; ທ່ານໄດ້ໄປພຶ່ງພາພຣະສັງກະຣະ ແລະພົ້ນຈາກບາບນັ້ນ; ຕໍ່ມາ ຣຸດຣະ ຜູ້ພິຊິດຕຣິປຸຣະ ໄດ້ກ່າວວ່າ ທ່ານຈະໄດ້ຊື່ສຽງອັນສູງສຸດ.)
Verse 313
अपराजितश्न युद्धेषु तेजश्ैवानलोपमम् । “युधिष्ठिर! तब भगवान् शिवने मुझसे प्रसन्नता-पूर्वक कहा--'श्रीकृष्ण! तुम मेरी कृपासे प्रिय पदार्थोकी अपेक्षा भी अत्यन्त प्रिय होओगे। युद्धमें तुम्हारी कभी पराजय नहीं होगी तथा तुम्हें अग्निके समान दुस्सह तेजकी प्राप्ति होगी”
ໄວສັມປາຍະນະກ່າວວ່າ: «ຢຸທິສຖິຣະ! ໃນເວລານັ້ນ ພຣະສິວະຜູ້ມີພຣະພາກ ພໍພຣະໄທຕໍ່ຂ້ອຍ ໄດ້ກ່າວວ່າ— ‘ໂອ ສຣີກຣິດສະນະ! ໂດຍພຣະກະຣຸນາຂອງເຮົາ ເຈົ້າຈະເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງກວ່າສິ່ງອັນພຶງຮັກທັງປວງ. ໃນສົງຄາມ ເຈົ້າຈະບໍ່ເຄີຍພ່າຍແພ້ ແລະຈະໄດ້ຮັບຕະເຈະອັນດຸດັນດັ່ງໄຟ’»។
Verse 513
सगणो दैवतश्रेष्ठस्तत्रैवान्तरधीयत । महाराज! ऐसा कहकर कृत्तिवासा, महातेजस्वी, वृषभवाहन तथा वरणीय सुरश्रेष्ठ भगवान् महेश्वर अपने गणोंके साथ वहीं अन्तर्धान हो गये
ມັນດະວະຍະກ່າວວ່າ: «ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະມະເຫສະວະຣະ—ເທວະຜູ້ເປັນເລີດໃນບັນດາເທວະ, ຜູ້ມີຕະເຈະອັນຍິ່ງ, ຜູ້ຂີ່ງົວ, ຜູ້ນຸ່ງຫຸ້ມດ້ວຍໜັງສັດ—ກໍໄດ້ອັນຕະຣະທານໄປຈາກທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ພ້ອມດ້ວຍບໍລິວານຂອງພຣະອົງ»។
Verse 536
न तात तरुण दान्तं पिता त्वां पश्यतेडनघ । गालवजीने कहा--राजन! विश्वामित्र मुनिकी आज्ञा पाकर मैं अपने पिताजीका दर्शन करनेके लिये घरपर आया। उस समय मेरी माता वैधव्यके दुःखसे दुःखी हो जोर-जोरसे रोती हुई मुझसे बोली--'तात! अनघ! कौशिक मुनिकी आज्ञा लेकर घरपर आये हुए वेदविद्यासे विभूषित तुझ तरुण एवं जितेन्द्रिय पुत्रको तुम्हारे पिता नहीं देख सके'
«ລູກເອີຍ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ—ພໍ່ຂອງເຈົ້າບໍ່ອາດເຫັນເຈົ້າໄດ້ ແມ່ນແຕ່ເຈົ້າໄດ້ກັບມາເປັນຊາຍໜຸ່ມ ຜູ້ຮູ້ຈັກຂົ່ມໃຈ ແລະປະດັບດ້ວຍວິຊາເວດ ຫຼັງຈາກຮັບຄຳສັ່ງຂອງລະສີ ກໍສິກະ (ວິສວາມິຕຣະ) ກໍຕາມ»។
Verse 583
दिष्ट्या दृष्टोडसि मे पुत्र कृतविद्य इहागत: । पाण्डुनन्दन! उन्हें देखते ही मैं उनके चरणोंमें पड़ गया; फिर पिताजीने भी उन समिधा आदि वस्तुओंको अलग रखकर मुझे हृदयसे लगा लिया और मेरा मस्तक सूँघकर नेत्रोंसे आँसू बहाते हुए मुझसे कहा--“बेटा! बड़े सौभाग्यकी बात है कि तुम विद्वान होकर घर आ गये और मैंने तुम्हें भर आँख देख लिया”
ກາລະວະ ກ່າວວ່າ: «ໂດຍບຸນວາສະນາ ລູກເອີຍ ເຈົ້າໄດ້ກັບບ້ານມາຫຼັງຈາກສຳເລັດການຮຽນ ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນເຈົ້າ. ໂອ ຜູ້ສືບສາຍພານດຸ! ທັນທີທີ່ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນພວກເຂົາ ຂ້າພະເຈົ້າກໍລົງກາບທີ່ຕີນຂອງພວກເຂົາ. ຈາກນັ້ນ ພໍ່ຂອງຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ວາງຟືນໄຟ ແລະຂອງພິທີອື່ນໆໄວ້ຂ້າງໜຶ່ງ ໂອບກອດຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍໃຈທັງມວນ ດົມສີສະຂອງຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍຄວາມຮັກ ແລະປ່ອຍນ້ຳຕາ ກ່າວວ່າ: ‘ລູກເອີຍ! ເປັນພອນອັນໃຫຍ່ທີ່ເຈົ້າກັບມາເປັນຜູ້ຮູ້—ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນເຈົ້າເຕັມຕາດ້ວຍຕາຂອງຕົນ’»
Verse 603
युधिष्टिरं धर्मनिरधि पुरुहृतमिवेश्वर: । वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! मुनियोंके कहे हुए महादेवजीके ये अद्भुत चरित्र सुनकर पाण्डुनन्दन युधिष्ठिरको बड़ा विस्मय हुआ। फिर बुद्धिमानोंमें श्रेष्ठ श्रीकृष्णने धर्मनिधि युधिष्ठिरसे उसी प्रकार कहा जैसे श्रीविष्णु देवराज इन्द्रसे कोई बात कहा करते हैं
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ຈະນະເມຊະຍະ! ເມື່ອໄດ້ຟັງຈາກພວກມຸນີເຖິງກິດຈະກຳອັນອັດສະຈັນຂອງມະຫາເທວ (ຣຸດຣະ/ຊິວະ) ນັ້ນ, ຢຸທິສຖິຣະ—ລູກຂອງພານດຸ ແລະເປັນຄັງແຫ່ງທຳ—ກໍເກີດຄວາມພິສົມພິສັນຢ່າງໃຫຍ່. ຈາກນັ້ນ ສຣີກຣິສນະ ຜູ້ເປັນເລີດໃນບັນດາຜູ້ຮູ້ ໄດ້ກ່າວກັບຢຸທິສຖິຣະ ໃນທຳນອງດຽວກັນກັບທີ່ເຂົາເວົ້າວ່າ ສຣີວິສນຸ ເຄີຍກ່າວກັບອິນທຣະ ພະຣາຊາແຫ່ງເທວະ.»
Verse 643
त्रैलोक्यस्याधिपत्यं वा तुष्टो रुद्र: प्रयच्छति । “भगवान् रुद्र संतुष्ट हो जायँ तो वे ब्रह्मपद, विष्णुपद, देवताओंसहित देवेन्द्रपद अथवा तीनों लोकोंका आधिपत्य प्रदान कर सकते हैं
ວາຍຸ ກ່າວວ່າ: «ຖ້າຣຸດຣະ (ຊິວະ) ພໍໃຈ ພຣະອົງຍັງສາມາດປະທານອຳນາດເປັນເຈົ້າເຫນືອສາມໂລກໄດ້.»
Verse 676
सर्व तुदति तत्पापं भावयज्छिवमात्मना । “समस्त लक्षणोंसे हीन अथवा सब पापोंसे युक्त मनुष्य भी यदि अपने हृदयसे भगवान् शिवका ध्यान करता है तो वह अपने सारे पापोंको नष्ट कर देता है
ວາຍຸ ກ່າວວ່າ: «ບາບທີ່ທຳໃຫ້ຄົນຖືກທຸກທົນທຸກທາງ ຈະຖືກທຳລາຍເມື່ອຜູ້ນັ້ນພິຈາລະນາພຣະຊິວະດ້ວຍຈິດໃນທັງມວນ. ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຂາດສິ່ງມົງຄຸນທັງປວງ ຫຼືຖືກບາບຫຼາຍປະການກົດທັບ ຖ້າເຂົາສະມາທິລະນຶກເຖິງຊິວະຈາກໃຈ ກໍຈະເຜົາຜານບາບທີ່ສະສົມໄວ້ທັງໝົດ.»
Verse 1636
तत्प्रसादान्मया प्राप्तं ब्राह्मुण्यं दुर्लभ महत् | तदनन्तर विश्वामित्रजीने कहा
«ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ບັນລຸພາວະພຣາຫມະນະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະຫາຍາກຢ່າງຍິ່ງ.» ຫຼັງຈາກນັ້ນ ວິສວາມິດຕະ ກ່າວວ່າ: «ຂ້າແຕ່ພຣະຣາຊາ! ໃນຍາມທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຍັງເປັນກະສັດຕຣິຍະ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຕັ້ງປະຕິຍານແນ່ນອນວ່າ ‘ຂ້າພະເຈົ້າຈະເປັນພຣາຫມະນະ’—ດ້ວຍເປົ້າໝາຍນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ບູຊາອາຣາທະນາພຣະສັງກະຣະ (ຊິວະ) ແລະໂດຍພຣະອະນຸເຄາະຂອງພຣະອົງ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບພາວະພຣາຫມະນະທີ່ບັນລຸໄດ້ຍາກຢ່າງຫາທຽບບໍ່.»
Frequently Asked Questions
The dilemma is whether an ascetic may consent to an invitation framed as sexual/romantic engagement within a wealthy divine setting; Aṣṭāvakra treats it as a dharma-violating proposition when it implicates para-dāra (approaching another’s spouse).
Ethical integrity is demonstrated through consistency of practice—ritual discipline, controlled senses, and principled refusal—showing that dharma is maintained not by isolation from temptation but by regulated response to it.
No explicit phalaśruti appears in the provided excerpt; the chapter functions as exemplum (illustrative narrative) within Bhīṣma’s instruction, embedding its ‘result’ implicitly as moral clarity and purification through restraint and proper observance.