Valmiki

ໃນນະຄອນນັ້ນ ບໍ່ມີໃຜປາກົດຕົວໂດຍບໍ່ມີຕຸ້ມຫູ ບໍ່ມີເຄື່ອງປະດັບສີສະ ຫຼືບໍ່ມີພວງມາລາ; ບໍ່ມີໃຜດຳລົງຊີວິດດ້ວຍຄວາມສຸກອັນນ້ອຍ ແລະບໍ່ມີໃຜປາກົດວ່າບໍ່ສະອາດ ບໍ່ຊະໂລມກາຍ ຫຼືບໍ່ມີກິ່ນຫອມປະຈຳກາຍ.

ເມື່ອພຣະຣາມໄດ້ຮັບອານາຈັກຄືນມາແລ້ວ ພຣະລຶສີວາລະມີກິ ຜູ້ເປັນພຣະມຸນີອັນປະເສີດ ມີຍານທິບ ໄດ້ປະພັນພຣະຈະຣິດຂອງພຣະຣາມຢ່າງຄົບຖ້ວນ ໃນບົດກະວີອັນວິຈິດຫຼາກລີລາ

ພະຣາຊາຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ແຫ່ງວົງອິກສະວາກຸ ມີອຳມາດຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄຸນທຳ ຊ່ຽວຊານໃນການປຶກສາມົນຕຣາ ແລະຮູ້ເຈດຕະນາຈາກອາການພາຍນອກ ພ້ອມທັງມຸ່ງໝັ້ນເຮັດສິ່ງທີ່ທັງເປັນທີ່ພໍໃຈແລະເປັນປະໂຫຍດແກ່ພະອົງຢູ່ເສມອ

ລັກມັນເວົ້າວ່າ: "ຂ້ອຍຈະໄປຫາຮາມ ແລະ ເມື່ອໄປແລ້ວ ຂ້ອຍຈະແຈ້ງທຸກສິ່ງໃຫ້ພຣະອົງ. ໃກ້ທ່ານ ຮາຍສີ ມີອາຈົມໃຫຍ່ຂອງວານມີກີ."

ເຊຊກ່າວວ່າ: ໂດຍຮູ້ຈາກສຸມຕິວ່າ ເດັກນ້ອຍສອງຄົນຢູ່ອາຈານຂອງວານມີກີ ເປັນບຸດຂອງຕົນ ພຣະອົງໄດ້ໄປຫາວານມີກີ.

ຢູ່ໃນອາຊົມອັນບໍລິສຸດຂອງວາລມີກີ ຢູ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳຄັງກາ ໃນປ່າໃຫຍ່ ຜູ້ມີກະສັກສົດໃສໄດ້ໄລ່ຜູ້ຍິງຖືພາອອກຈາກທີ່ປະຊຸມຂອງພວກສາສະດາ

ໃນບັນດາຜູ້ພັກດີຕໍ່ປະສຸປະຕິ ມີຜູ້ໜຶ່ງເປັນຍອດຍິ່ງ ມີນາມວ່າ ວາລມີກິ. ມຸນີນັ້ນບຳເພັນຕະປະ ແລະບູຊາກະປັຣດີອີສະ (ພຣະສິວະ) ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

ເທວະໂລໄດ້ສ້າງລິງຄະຈາກຂ້າວບາເລ ແລະໃຫ້ນາມວ່າ «ປະຕິ» ຄື “ພຣະອົງຜູ້ເປັນເຈົ້າ”. ວາລະມີກິໄດ້ສ້າງລິງຄະຈາກຈອມປວກ ເອີ້ນວ່າ «ຈິຣະວາສີ» ຄື “ຜູ້ສະຖິດຢູ່ຕະຫຼອດ”.

ກໍມີ ເກົານດິນຍະ ແລະ ປຸນດະຣີກະ, ໄຣພະຍະ ແລະ ຕຣຶນະບິນດຸ, ວາລມີກິ ແລະ ນາຣະດະ, ພ້ອມດ້ວຍ ວັຫນິ ແລະ ດຣຶດຫະມັນຍຸ—ຣິຊີເຫຼົ່ານີ້ກໍມາຮ່ວມກັນ ເພື່ອນົບນ້ອມອະຣຸນາຈະລະ.

ພະຣາມກົມກຽວຕົວຕໍ່ໜ້າມຸນີ ແລະພຣາຫມານຜູ້ປະເສີດໄດ້ປະທານພອນ ເຫັນຄວາມງົດງາມຂອງພະຣາມ ຕາກໍເຢັນສະບາຍ ຮັບດ້ວຍກຽດຕິ ແລະນຳເຂົ້າສູ່ອາສັມ ມຸນີຜູ້ປະເສີດໄດ້ຮັບແຂກທີ່ເປັນທີ່ຮັກດັງຊີວິດ ຈຶ່ງໃຫ້ນຳຮາກ ໝາກ ແລະໝາກໄມ້ຫວານມາ ນາງສີດາ ສົມິຕຣ ແລະພະຣາມກິນໝາກໄມ້…

ຜົນຂອງການອາບນ້ຳສັກສິດປາກົດທັນທີ: ກາກກໍ່ກາຍເປັນນົກກະທິງ, ນົກກະທຸນກໍ່ກາຍເປັນຫງຸ່ນ. ຈົ່ງຢ່າປະຫລາດໃຈເມື່ອໄດ້ຍິນສິ່ງນີ້; ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ແຫ່ງການຄົບຊຸມພະສາວົກບໍ່ໄດ້ເຊື່ອງຊູ້. ພະວານມີກີ, ພະນາຣະທະ, ແລະ ພະນາຣະທີ່ເກີດຈາກໝໍ້…

ບັນທິທັງຫຼາຍຍອມເຄົາຮົບກະວີນິພົນທີ່ຮຽບງ່າຍແລະຊື່ສຽງທີ່ບໍລິສຸດ ຊຶ່ງແມ້ນສັດຕູຍັງລືມຄວາມເປັນປັດປັກກະຕາມທຳມະຊາດ ໄດ້ຍິນແລ້ວສັດຊູນສະຫຼະ ສິ່ງນັ້ນບໍ່ສາມາດເກີດຂຶ້ນໄດ້ຫາກບໍ່ມີປັນຍາອັນບໍລິສຸດ ປັນຍາແລະກຳລັງຂອງຂ້ອຍນ້ອຍເຫຼືອ ຂໍກະລຸນາເດີ ຫະຣິ…