Vishvamitra

ເມື່ອໄດ້ເລົ່າເລື່ອງນັ້ນແກ່ພຣະຣາມາແລ້ວ ກາວສິກະ ຜູ້ສືບສາຍຈາກກຸສິກະ ກໍໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄໍາອື່ນອີກ ແກ່ຜູ້ສືບວົງສ໌ກາກຸດສະຖະ

ໂອ ພຣະຣາມາ, ເມື່ອເທວະເທວະຜູ້ເປັນເທວະເຫນືອເທວະນັ້ນໄດ້ເສດຈາກໄປແລ້ວ ພະພາຄີຣະຖະໄດ້ບຳເພັນຕະປະເປັນເວລາໜຶ່ງປີ ໂດຍກົດແຜ່ນດິນດ້ວຍປາຍນິ້ວໂປ້ງຕີນໃຫຍ່ ຕັ້ງມັ່ນໃນສະມາທິອັນໝັ້ນຄົງ។

ເມື່ອໄດ້ຟັງພຣະວາຈາຂອງພຣະຊະນະກະ ມະຫາມຸນີ ວິສະວາມິດຕະ ຈຶ່ງກ່າວແກ່ພຣະຣາຊາວ່າ: “ຂໍຈົ່ງສະແດງຄັນທະນູນັ້ນໃຫ້ພຣະຣາມເບິ່ງ”។

ດັ່ງນັ້ນ ວິສະວາມິຕຣະ ໄດ້ໂດ່ງດັງໄປທົ່ວສາມໂລກ ທັງໃນຫມູ່ສັດທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ; ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງນັ້ນ ເຕີບໃຫຍ່ໃນກຽດສັກສີຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງໃນຫມູ່ມະນຸດ.

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອຄິດຄໍານຶງເຖິງ ຕຣິຊັງກຸ ແລະ ມະຫາມຸນີ ວິສວາມິດຣະ ຢູ່ໃນໃຈເປັນເວລາດົນນານ ແລ້ວຈຶ່ງບັນລຸການຕັດສິນໃຈອັນໝັ້ນຄົງ।

ອັດຣິ, ພຣຶກຸ, ກຸດສະ, ໂກຕະມະ ແລະ ປະຣາຊະຣະ; ກັນວະ, ອະກັດສະຕະຍະ ແລະ ສຸຕີກຊະນະ; ພ້ອມທັງອື່ນໆ—ວິສະວາມິຕຣະ ແລະ ທ່ານອື່ນ—ກໍມາຮອດທີ່ນັ້ນ.

ແຕ່ວິສະວາມິດຕະ ໄດ້ປອບໃຈເຂົາ ແລ້ວກ່າວຕໍ່ ມາຕັງກະ ວ່າ: “ຂ້າຫິວໂຫຍ; ລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດກຳລັງຈະດັບ. ຂ້າຈະເອົາ ‘ສະວະຈາຄະນີ’”

ລາວໄດ້ສັນລະເສີນນາງນັນທິນີ ໂຄຜູ້ໃຫ້ນ້ຳນົມຂອງວະສິດຖະ; ແລ້ວວິສະວາມິດຕະຜູ້ປິຕິຍິ່ງ ກໍໄດ້ກ່າວກັບມຸນີໃນຂະນະນັ້ນ

ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພາຣະຕະ! ລະຫວ່າງລິສີ ວິສະວາມິດຣະ ແລະ ວະສິດຖະ ໄດ້ເກີດຄວາມອາຄາດອັນຮຸນແຮງ ແລະ ໃຫຍ່ຫຼວງ ອັນເກີດຈາກການແຂ່ງຂັນໃນຕະປະ (ວິນັຍຕະປະ)។

ການພັນລະນາເຖິງການປອບປະໂລມຂອງວິສວາມິດເພື່ອຖອນຄຳສາບຂອງຕີສັງກຸ ພະລາຊະ (ຊະນະເມໄຊ) ຕັດຖາມວ່າ: ຫະລິສຈັນໄດ້ຮັບການສະຖາປະນາເປັນລາຊາໂດຍເຫຼົ່າເສນາບະດີຕາມພະລາຊະໂອງການ ແຕ່ຕີສັງກຸຫຼຸດພົ້ນຈາກຮ່າງຈັນທານນັ້ນໄດ້ແນວໃດ?

ວະຍາສະ ກ່າວວ່າ: 'ການບັນຍາຍເຖິງການມອບທຸກສິ່ງໃຫ້ແກ່ໂກສິກະ ແລະ ການຖວາຍທັກສິນາ.' ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳເວົ້າຂອງກະສັດ, ລືສີໂກສິກະ (ວິສວາມິດ) ກໍຫົວຂວັນ ແລະ ຕອບກະສັດຫະລິສຈັນທະດັ່ງນີ້.

ເມື່ອວິສວາມິດຈາກໄປ, ພຣະຣາຊາກໍຕົກຢູ່ໃນຄວາມເສົ້າໂສກ. ຊົງຖອນຫາຍໃຈໜັກໆ ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ ແລະ ຕັດອອກມາແຮງໆ ດ້ວຍໃບໜ້າທີ່ກົ້ມລົງ.