Vibhishana

ເມື່ອພຣະຣາມ ຜູ້ປາບສັດຕູ ໄດ້ພັກຄ່ຳຄືນນັ້ນແລ້ວ ແລະຕື່ນຂຶ້ນຢ່າງສະບາຍ ພຣະວິພີຊະນະໄດ້ປະນົມມື ທູນຖາມເຖິງໄຊຊະນະ ແລະກ່າວຖ້ອຍຄຳດັ່ງນີ້។

“ໂອ ວິພີສະນະ ຂໍໃຫ້ບັນດາຜູ້ຢູ່ປ່າທັງປວງ ຜູ້ທີ່ໄດ້ພາກພຽນຈົນງານສຳເລັດ ຈົ່ງໄດ້ຮັບການເຄົາລົບບູຊາຢ່າງສົມຄວນ ດ້ວຍແກ້ວມະນີ ຊັບສິນ ແລະຂອງທານນານາປະການ”

ຕໍ່ມາ ວິພີສະນະ—ຜູ້ເລີດລ້ຳໃນຫມູ່ຜູ້ຮູ້—ເຫັນກອງທັບຫົວໃຈຫມອງໝົດ ຈຶ່ງກ່າວແກ່ບັນດາວີຣະຜູ້ນຳແຫ່ງລາຊາວານະຣາ ປອບໃຈດ້ວຍຖ້ອຍຄຳອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້.

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ພວກຣາກຊະສະທີ່ເຄີຍມາກັບພຣະບິດາຂອງພຣະອົງໃນກ່ອນ ໂດຍມີວິພີຊະນະເປັນຜູ້ນຳ ໄດ້ມາຮອດເຂດສັກສິດຂອງຮາຕະເກສະວະຣະແລ້ວ.

ຕໍ່ມາ ວິພີຊະນະເຫັນຄວາມສະຫວ່າງຈ້າຈາກ ພຸສະປະກະ ແລະຮູ້ວ່າ ພຣະຣາມາ ມາຮອດແລ້ວ ກໍປິຕິຍິນດີອອກໄປຕ້ອນຮັບຕໍ່ໜ້າ—ພ້ອມກັບມະນະຕຣີທັງປວງ ແລະທັງຂ້າຮັບໃຊ້ ກັບບຸດທັງຫຼາຍດ້ວຍ.

ທີ່ນັ້ນ ວິພີສະນະ ໄດ້ຕ້ານທານແລະທຳລາຍກົນອຸບາຍ ‘ຫາຍຕົວ’ ຂອງພວກເຂົາ. ເມື່ອຖືກເຮັດໃຫ້ເຫັນຕົວແລ້ວ ກໍຖືກວານະຣະຜູ້ກ້າແຂງ ທີ່ຂວ້າງໂຈມຕີໄດ້ໄກ ຟາດລົງຈົນພິນາດ.

ວິພີສຣະນະໄດ້ກ່າວພຣະດຳລັດແຫ່ງຄຳແນະນຳ ແລະ ອະທິບາຍຫຼັກການປະພຶດທີ່ຊອບທຳ ເປັນພຣະດຳລັດທີ່ນັກປາຣົດ ປຣານ ແລະ ເວດຮັບຮອງ ໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ທສານນກໍເສດຂຶ້ນດ້ວຍຄວາມໂກດ ວ່າ ໄອ້ເລວ ມຣິຈຕຸຂອງເຈົ້າບັດນີ້ມາໃກ້ແລ້ວ ເຈົ້າຍັງມີຊີວິດຢູ່ສະເໝີ ໄອ້ໂງ່…

ມາລຍະວັນ ທີ່ປຶກສາຜູ້ສະຫຼາດສະໄໝ ໄດ້ຍິນພຣະວະຈະຂອງພຣະວິພີສຣະແລ້ວກໍມີຄວາມຍິນດີເປັນຢ່າງຍິ່ງ ທ່ານກ່າວວ່າ ບຸດເອີຍ ນ້ອງຊາຍຂອງເຈົ້າເປັນສິ່ງປະດັບແຫ່ງການປະພຶດຊອບ ຈົ່ງຈື່ພຣະວະຈະຂອງພຣະວິພີສຣະໄວ້ໃນໃຈເຖີດ ທົດສະກັນຕອບວ່າ…

ໄດ້ຍິນຄຳເວົ້າຂອງມັນໂດດາຣີໃນລັງກາ, ເທບະບຸລຸດ, ຮູບສາດ ແລະ ຜູ້ບັນລຸຄວາມສຳເລັດຕ່າງໆກໍ່ຮູ້ສຶກດີໃຈ. ພະພົມມາ, ພະສີວ, ນາຣະທ ແລະ ຮູບສາດຊານະກະ, ຮູບສາດຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ເຫຼົ່ານັ້ນຜູ້ທີ່ເວົ້າຄວາມຈິງສູງສຸດ, ໄດ້ເບິ່ງຣາຄຸບະຕີດ້ວຍຕາທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍນໍ້າຕາ…

ແລ້ວທ່ານໄດ້ລະລຶກເຖິງຈອມແຫ່ງຣັກຂະສະ ແລະຄິດວ່າ: “ພະຣາຊາວິພີຊະນະ ຜູ້ສະຖິດຢູ່ລັງກາ ຈະປົກຄອງອານາຈັກແນວໃດ ແລະຣັກຂະສະນັ້ນຈະດໍາເນີນຣາຊການແນວໃດ?”

ຫຼັງຈາກນັ້ນ ໃນມື້ຕໍ່ມາ ວິພີຊານ ໄດ້ຄິດຄົນກ່ຽວກັບຣາວັນ ແລ້ວຈຶ່ງເວົ້າຄຳເຫຼົ່ານີ້.

ແລະເມື່ອສະຖາປະນາ ວິພີຊະນະ ຜູ້ຢືນຢັນໃນທຳມະ ໃຫ້ປົກຄອງລັງກາແລ້ວ ພະຣາມະພ້ອມພະສີຕາ ກໍຂຶ້ນປະທັບໃນພຸສະປະກະວິມານ.