Kumbhakarna

ຕໍ່ມາ ກຸມພະກັນນະຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່ ລຸກຈາກທີ່ນັ່ງ ກໍກົ້ມກາບທີ່ພະບາດຂອງອ້າຍ ແລ້ວກ່າວວ່າ “ມີກິດໃດທີ່ຈຳເປັນຕ້ອງເຮັດ?”

ໂອ້ ກຸມພະກັນ ແມ່ນແຕ່ເຈົ້າເກີດໃນຕະກູນສູງສົ່ງ ແຕ່ກັບກ້າຫານຫຍາບຊ້າ ໃຈຄິດຕ່ຳ; ເພາະຫຼົງມານະອວດອ້າງ ເຈົ້າຈຶ່ງບໍ່ອາດຮູ້ໄດ້ໃນທຸກເລື່ອງວ່າ ສິ່ງໃດຄວນກະທຳ

ໃນທຳນອງດຽວກັນ ທີ່ນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນກຸມພະກັນນະ ຜູ້ທ່ອງທ່ຽວຍາມຄ່ຳຄືນ; ແລະຍັງເຫັນບຸດທັງປວງຂອງຣາວະນະ ກາຍຖືກຊະໂລມດ້ວຍນ້ຳມັນ

ມາຣະກັນເຑຍ ກ່າວວ່າ: ຕໍ່ມາ ກຸມພະກັນນະ ອອກຈາກນະຄອນພ້ອມຜູ້ຕິດຕາມ ແລ້ວເຫັນກອງທັບວານະຣະຢືນຕັ້ງຢູ່ດ້ານໜ້າ ໂດຍມີ ຈິຕະກາສີ ຢືນນຳໜ້າ.

ແລ້ວທະສະກຣີວະ ກໍຖອນຫາຍໃຈຍາວດັ່ງອັດອັ້ນມານານ ລຸກຈາກອາສນະອັນປະເສີດ ແລະກ່າວວ່າ “ບັດນີ້ແມ່ນເວລາແຫ່ງກິດທີ່ຖືກກຳນົດໄວ້ສຳລັບກຸມພະກັນນະ”

ຈາກປຸດສະໂປດກະຕາ ໄດ້ເກີດບຸດສອງຄົນ ເປັນເຈົ້າໃນຫມູ່ຣາກສະ—ກຸມພະກັນ ແລະ ດະສະກຣີວ—ມີພະລັງກາຍຫາຜູ້ເທົ່າທຽມບໍ່ໄດ້ໃນໂລກ.

ແລ້ວກຸມພະກັນນະນີ້ແມ່ນໃຜ? ຊາດກຳເນີດຂອງຜູ້ຈິດຊົ່ວນັ້ນແທ້ໆແມ່ນຫຍັງ—ເປັນເທວະ, ໄດຕະຍະ, ປິສາຈ ຫຼື ຣາກສະສະ, ໂອ ມະຫາມຸນີ?

ສຸກຣີວະຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ໄດ້ສັງຫານ ມະໂຫດະຣະ ແລະ ອະຕິກາຍະ; ແລະທີ່ນີ້ເອງ ກຸມພະກັນຂອງຂ້າ ຖືກລັກສະມະນະສັງຫານ ພ້ອມທັງ ອິນທຣະຈິດດ້ວຍ

ຜູ້ມີປັນຍາ ເມື່ອໄດ້ໄປຮອດ ອຸຣວະຊີ-ຕີຣຖະ ແລະໄປຮອດ ໂສມ-ອາສຣົມ ດ້ວຍ, ພ້ອມທັງອາບນ້ຳຊຳລະທີ່ ກຸມພະກັນ-ອາສຣົມ ຈະເປັນຜູ້ຖືກນັບຖືບູຊາໃນມະນຸດເທິງແຜ່ນດິນ।

ວິດຍຸດໄກສະ, ຕະດິດຈິຫວາ, ແລະ ຣາວະນະ ຜູ້ມີກຳລັງຍິ່ງໃຫຍ່; ພ້ອມດ້ວຍ ກຸມພະກັນນະ ຜູ້ຍາກຈະປະລາບ; ແລະ ເວກະດັຣສີ ຜູ້ມີສະຫງ່າລາສີແລະອຳນາດ.

ພຣະສີກຣິດສະນະກ່າວວ່າ: “ໃນກ່ອນການ ມີອະສູຣຜູ້ທ່ອງຄືນ ທີ່ຮູ້ຈັກກັນວ່າ ກຸມພະກັນນະ. ເມື່ອຜູ້ຊົ່ວນັ້ນຖືກລູກສອນຂອງພຣະຣາມະສັງຫານ ຫົວຂອງມັນກໍຖືກຕັດຂາດ.”

ຕໍ່ມາ ຈອມເມືອງລັງກາ ໄດ້ປຸກກຸມພະກັນ ຜູ້ນອນຫຼັບຢູ່; ເມື່ອຕື່ນແລ້ວ ຣາວະນະກໍສົ່ງເຂົາອອກໄປສູ່ສົງຄາມ।