Devi in the Skanda Purana

ມີພຣະສັກຕິສູງສຸດພຽງອົງດຽວ ຢືນຢູ່ ມີລັກສະນະເປັນພຣະພຣະຫມະວິທະຍາ (ຄວາມຮູ້ແຫ່ງພຣະພຣະຫມັນ). ພຣະຄະເນຊະເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມພິສົດອັດສະຈັນ ແລະມຸ່ງແຕ່ຈ້ອງມອງນາງເທົ່ານັ້ນ.

ໃນເວລານັ້ນ ພຣະມະຫາເທວະ ຜູ້ປະຫານສັດຕູອັນເກັ່ງກ້າ ໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນຈາກພຣະສັກຕິສູງສຸດ. ແລ້ວພຣະອົງກ່າວກັບພຣະປາຣາສັກຕິວ່າ: “ໂອ ຜູ້ງາມມົງຄຸນ, ຈົ່ງເລືອກພອນໜຶ່ງ.”

ໃນເວລານັ້ນ ພຣະມະຫາເທວະ ຖືກອ້ອນວອນດ້ວຍພອນອັນສູງສຸດວ່າ: «ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ຜູ້ນີ້ທີ່ທ່ານໄດ້ສັງຫານ ແມ່ນບຸດຂອງຂ້າ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ»។

«ຜູ້ໂງ່ນີ້ບໍ່ຮູ້ຈັກທ່ານ ເນື່ອງຈາກເກີດຈາກສ່ວນໜຶ່ງຂອງ ປຣະກຣິຕິ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ຊຸກຊີວິດບຸດນີ້ຄືນ ເພື່ອຄວາມພໍໃຈຂອງຂ້າດ້ວຍ»។

ນາງແມ່ນ ມະຫາວິທະຍາ, ມະຫາມາຍາ, ເປັນຮູບແທນແຫ່ງປັນຍາອັນສູງສຸດ. ນາງແມ່ນ ຣຸດຣະກາລີ ແລະເປັນ ອຳບາ—ສະຕີ, ດາກສາຍະນີ ຜູ້ສູງສຸດ.

ພຣະຫິມາລະຍະນັ້ນ ມາພ້ອມກັບພຣະມະເຫສີ ແລ້ວກ່າວຕໍ່ມະຫາສະຕີວ່າ: “ໂອ ມະຫາເທວີ, ຢ່າເສົ້າໃຈເນື່ອງຈາກຕະປະສະຍານີ້ເລີຍ, ໂອ ຜູ້ສະຫວ່າງໄສ.”

ເພື່ອຈະໄດ້ເຫັນພາຣະວະຕີ ແລະມີບຸດທັງຫຼາຍລ້ອມຮອບ, ລາວໄດ້ເຫັນມະຫາເທວີ ຜູ້ມີສະຫາຍນາງລ້ອມຮອບ.

“ຂ້ອຍແມ່ນໃຜ? ເຈົ້າແມ່ນໃຜ? ແລ້ວຄົນອື່ນໆເຫຼົ່ານີ້ມາຈາກໃສ—ຜູ້ທີ່ເກາະກ່ຽວມະຫາມາຍາ?” ການປະດັບປະດາໂລກນີ້ໄຮ້ຄວາມໝາຍ ເຫມືອນນ້ຳນົມຈາກຫົວນົມແບ້ເພດຍິງ.

ໂອ ມະຫາເທວີ, ເຈົ້າເປັນຜູ້ມີພັກຕິ, ເປັນຜູ້ປະເສີດສຸດໃນບັນດາຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ. ຂໍໃຫ້ພັກຕິນັ້ນຖືກປະພຶດແລະນົບນ້ອມດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ, ເພາະເຈົ້າໄດ້ສະສົມມັນດ້ວຍຕະປະສະຍາ.

ກຳບະລາ ແລະ ອັດສະວະຕະຣາ—ນາກສອງຕົວທີ່ພຣະມະເຫສະໄດ້ເຮັດເປັນເຄື່ອງປະດັບ—ຖືກພຣະມະຫາເທວີຍຶດໄປ ໃນຂະນະທີ່ນາງເວົ້າຢອກແລະຫົວເຮາະ।

ແມ່ນແຕ່ຜ້າຄາວພີນທີ່ປົກກາຍຂອງພຣະອົງ ນາງກໍຍຶດໄປ ພ້ອມຄຳຢອກແລະຫົວເຮາະ. ໃນຂະນະນັ້ນ ພວກຄະນະ (gaṇa) ແລະສະຫາຍຂອງນາງ ຖືກຄວາມອາຍຄອບງຳ।

ລາວໄດ້ໃຊ້ຜູ້ສວດມົນຕຣາຫຼາຍຄົນ, ໝໍ ແລະວິທີແກ້ໄຂອື່ນໆອີກດ້ວຍ; ພໍ່ແມ່ຂອງຂ້ອຍກໍມີໃຈຖືກມະຫາມາຍາຜູກມັດ ແລະເຮັດດັ່ງດຽວກັນ।

ຜູ້ໃດທີ່ລະທິ້ງ ຣຸດຣະ ຜູ້ເປັນພໍ່ ແລະ ອຳບິກາ ຜູ້ເປັນແມ່—ຜູ້ນັ້ນຢູ່ດັ່ງຄົນທີ່ລະທິ້ງບິດາຂອງຕົນ ແລະບໍ່ຖວາຍປິນດະແກ່ບັນພະບຸລຸດ. ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງຣຸດຣະນັ້ນ «ສະຕະຣຸດຣີຍະ» ອັນສູງສຸດໄດ້ປະກາດໄວ້.

ໃນຖານະຜູ້ໃຫ້ກຳເນີດແກ່ແມ່ແຫ່ງສາກົນ “ວິພາວະຣີ” ໄດ້ເຂົ້າໄປໃນພາຍໃນຄັນທ້ອງຢ່າງຄ່ອຍໆ ແລະເພີ່ມພູນສະຫວ່າງໄສໃຫ້ແກ່ພຣະເທວີນັ້ນ—ຜູ້ຈະເປັນແມ່ຂອງກຸຫາໃນພາຍໜ້າ।

ດ້ວຍບົດສັນລະເສີນແຫ່ງປຸຣານະ, ດ້ວຍທຳນອງຂັບຮ້ອງແຫ່ງສາມັນ, ດ້ວຍຄຳສັນລະເສີນຕາມເວດ, ແລະດ້ວຍນາມລັບອັນລຶກລັບ—ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນອບນ້ອມກົດກະບົດແດ່ພຣະອົງ ໂອ ມະຫາເທວະ; ແລະຂໍນອບນ້ອມຊ້ຳໆແດ່ ມະຫາເທວີ ພຣະເທວີຍິ່ງໃຫຍ່.

“ແມ່ນແຕ່ນາງອຸມາ ພຣະມະຫາເທວີ ເປັນພຣະມະເຫສີຂອງພຣະອົງ ພວກເຮົາກໍຍັງມາຮອດທີ່ນີ້ (ດັ່ງຈະແຂ່ງຂັນ). ດັ່ງນັ້ນ ທີ່ອະສຸຣະຍຶດເອົາອຳນາດຂອງພວກເຮົາ ຈຶ່ງເປັນສິ່ງສົມຄວນ.”

«ໂອ ອຳບິກາ, ທ່ານນັ້ນຖືກນັບຖືວ່າເປັນຜູ້ເຝົ້າປະຕູ ແລະເປັນທີ່ພຶ່ງແຫ່ງຄຸນອັນອັດສະຈັນຫຼາຍປະການ»। ເທວີກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ທຳລາຍຕຣິປຸຣາ, ແມ່ນແຕ່ມີລູກເຊັ່ນນີ້ ຄວາມອາວອນຂອງຂ້າພະເຈົ້າກໍບໍ່ມີຂອບເຂດ»។

ຍັກສະນີ້ຊື່ ປານຈາລາ ແລະມີຍັກສະນັບແສນນັບພັນຕິດຕາມ. ມັນຖືກມອບໃຫ້ແກ່ພຣະເທວີເປັນຄົນຮັບໃຊ້, ພ້ອມດ້ວຍອຳນາດມະຫາມາຍານັບຮ້ອຍ.

ສຳລັບຜູ້ນັ້ນ ຄວາມສຳເລັດຈະເກີດຂຶ້ນແນ່ນອນ ຖ້າບໍ່ຖືກອຸປະສັກທຳລາຍ. ເພາະວ່າທີ່ນີ້ ສິດທາອຳບິກາ (Siddhāmbikā) ມະຫາເທວີ ປະທັບຢູ່ໃນສະຖານທີ່ນີ້ເອງ.

ແນ່ນອນວ່າ ປັນຍາຂອງເຈົ້ານ້ອຍນັກ; ການຮຽນວິເທດຂອງເຈົ້າກໍເປັນເປົ່າ—ເພາະເຈົ້າບໍ່ຍອມນັບຖືອຳບິກາ ມານດາແຫ່ງສັດທັງປວງ।