Adhyaya 198

Verse 1

मार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महीपाल भद्रकालीतिसङ्गमम् । शूलतीर्थमिति ख्यातं स्वयं देवेन निर्मितम्

ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ພະຣາຊາ ພຶງໄປຍັງຈຸດບັນຈົບນ້ຳຊື່ ພັດຣະກາລີ-ສັງກະມະ; ອັນໂດ່ງດັງວ່າ “ສູລະ-ຕີຣະຖະ” ເປັນທີ່ຂ້າມນ້ຳສັກສິດທີ່ເທວະອົງເອງສ້າງໄວ້.

Verse 2

पञ्चायतनमध्ये तु तिष्ठते परमेश्वरः । शूलपाणिर्महादेवः सर्वदेवतपूजितः

ທີ່ນັ້ນ ໃນກາງສະຖານບູຊາທັງຫ້າ ພຣະປະຣະເມສະວະຣະປະທັບຢູ່—ພຣະມະຫາເທວະ ຜູ້ຖືສູລ ອັນເທວະທັງປວງນະມັດສະການ.

Verse 3

स सङ्गमो नृपश्रेष्ठ नित्यं देवैर्निषेवितः । दर्शनात्तस्य तीर्थस्य स्नानदानाद्विशेषतः

ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ ສັງກະມະນັ້ນເທວະທັງຫຼາຍເຂົ້າໄປນະມັດສະການຢູ່ເປັນນິດ. ແຕ່ພຽງໄດ້ເຫັນຕີຣະຖະນັ້ນ—ແລະຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນເມື່ອອາບນ້ຳສັກສິດ ແລະໃຫ້ທານທີ່ນັ້ນ—

Verse 4

दौर्भाग्यं दुर्निमित्तं च ह्यभिशापो नृपग्रहः । यदन्यद्दुष्कृतं कर्म नश्यते शङ्करोऽब्रवीत्

ເຄາະຮ້າຍ ລາງຮ້າຍ ຄຳສາບ ແລະເຄາະທີ່ຄອບງຳພະຣາຊາ—ພ້ອມທັງກຳຊົ່ວອື່ນໆທັງປວງ—ຍ່ອມສູນສະລາຍ; ດັ່ງທີ່ພຣະສັງກະຣະໄດ້ກ່າວໄວ້.

Verse 5

युधिष्ठिर उवाच । कथं शूलेश्वरी देवी कथं शूलेश्वरो हरः । प्रथितो नर्मदातीरे एतद्विस्तरतो वद

ຢຸທິສຖິຣ ກ່າວວ່າ: ທີ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳນັຣມະດາ ເທວີເປັນທີ່ລືອຊາວ່າ “ຊູເລສະວະຣີ” ແລະ ຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ເປັນທີ່ລືອຊາວ່າ “ຊູເລສະວະຣ” ໄດ້ແນວໃດ? ຂໍໃຫ້ທ່ານເລົ່າໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງໂດຍລະອຽດ.

Verse 6

मार्कण्डेय उवाच । बभूव ब्राह्मणः कश्चिन्माण्डव्य इति विश्रुतः । वृत्तिमान्सर्वधर्मज्ञः सत्ये तपसि च स्थितः

ມາຣກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ມີພຣາຫມັນຜູ້ໜຶ່ງ ມີນາມວ່າ “ມານດະວະຍະ” ອັນໂດ່ງດັງ; ມີຈັຣຍາດີ ຮູ້ທັນທຳທັງປວງ ແລະ ຕັ້ງມັ່ນໃນຄວາມຈິງ ແລະ ຕະປະ.

Verse 7

अशोकाश्रममध्यस्थो वृक्षमूले महातपाः । ऊर्ध्वबाहुर्महातेजास्तस्थौ मौनव्रतान्वितः

ໃນກາງອາສຣົມອະໂສກະ ທີ່ໂຄນຕົ້ນໄມ້ ມະຫາຕະປະສະວີຜູ້ມີຣັດສະມີຍິ່ງ ຢືນຊູແຂນຂຶ້ນ ແລະ ຖືພຣະຕະແຫ່ງຄວາມສງົບ (ມົນະວຣະຕະ) ຢ່າງໝັ້ນຄົງ.

Verse 8

तस्य कालेन महता तीव्रे तपसि वर्ततः । तमाश्रममनुप्राप्ता दस्यवो लोप्त्रहारिणः

ເມື່ອທ່ານປະພຶດຕະປະອັນເຂັ້ມງວດຢູ່ເປັນເວລາດົນ ພວກດັສຍຸ—ໂຈນຜູ້ຖືຊັບສິນທີ່ລັກມາ—ກໍມາຮອດອາສຣົມນັ້ນ.

Verse 9

अनुसर्प्यमाणा बहुभिः पुरुषैर्भरतर्षभ । ते तस्यावसथे लोप्त्रं न्यदधुः कुरुनन्दन

ໂອ ຜູ້ເປັນດັ່ງງົວຜູ້ປະເສີດໃນວົງພັນບາຣະຕະ ເມື່ອຖືກຊາຍຫຼາຍຄົນໄລ່ຕາມ ພວກເຂົາໄດ້ນຳຊັບທີ່ລັກມານັ້ນ ໄປວາງໄວ້ໃນທີ່ພັກຂອງນັກຕະປະ ໂອ ຄວາມປິຕິແຫ່ງວົງກຸຣຸ.

Verse 10

निधाय च तदा लीनास्तत्रैवाश्रममण्डले । तेषु लीनेष्वथो शीघ्रं ततस्तद्रक्षिणां बलम्

ເມື່ອວາງສິ່ງນັ້ນແລ້ວ ພວກເຂົາກໍຫຼົບຊ່ອນຢູ່ໃນເຂດອາສຣົມນັ້ນເອງ। ເມື່ອພວກເຂົາຊ່ອນກາຍແລ້ວ ກຳລັງຜູ້ຍາມກໍມາຮອດຢ່າງວ່ອງໄວ।

Verse 11

आजगाम ततोऽपश्यंस्तमृषिं तस्करानुगाः । तमपृच्छंस्तदा वृत्तं रक्षिणस्तं तपोधनम्

ຕໍ່ມາ ຜູ້ໄລ່ຕາມໂຈນໄດ້ມາຮອດ ແລະເຫັນພຣະຣິສີນັ້ນ। ພວກຜູ້ຍາມໄດ້ຖາມພຣະຣິສີຜູ້ມີທຣັບແຫ່ງຕະປະ ວ່າເຫດການເກີດອັນໃດຂຶ້ນ।

Verse 12

वद केन पथा याता दस्यवो द्विजसत्तम । तेन गच्छामहे ब्रह्मन् यथा शीघ्रतरं वयम्

“ຂໍທ່ານຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ທະວິຊ ຈົ່ງບອກວ່າ ໂຈນເຫຼົ່ານັ້ນໄປທາງໃດ? ໂອ ພຣາຫມັນ, ພວກເຮົາຈະໄປຕາມທາງນັ້ນ ເພື່ອໃຫ້ທັນເຂົາໄວທີ່ສຸດ।”

Verse 13

तथा तु वचनं तेषां ब्रुवतां स तपोधनः । न किंचिद्वचनं राजन्नवदत्साध्वसाधु वा

ແມ່ນແຕ່ເຂົາເວົ້າດັ່ງນັ້ນ ພຣະຣິສີຜູ້ມີທຣັບແຫ່ງຕະປະນັ້ນ, ໂອ ພຣະຣາຊາ, ກໍບໍ່ເວົ້າຄຳໃດເລີຍ—ບໍ່ວ່າ “ດີ” ຫຼື “ບໍ່ດີ”।

Verse 14

ततस्ते राजपुरुषा विचिन्वन्तस्तमाश्रमम् । संयम्यैनं ततो राज्ञे सर्वान् दस्यून्न्यवेदयन्

ຕໍ່ມາ ຄົນຂອງພຣະຣາຊາໄດ້ຄົ້ນຫາອາສຣົມນັ້ນ। ເມື່ອຄວບຄຸມທ່ານໄວ້ແລ້ວ ພວກເຂົາກໍທູນແຈ້ງພຣະຣາຊາວ່າ ໄດ້ພົບໂຈນທັງໝົດ (ຢູ່ທີ່ນັ້ນ) ແລ້ວ।

Verse 15

तं राजा सहितैश्चोरैरन्वशाद्वध्यतामिति । सम्बध्य तं च तैर्राजञ्छूले प्रोतो महातपाः

ກະສັດມີພຣະບັນຊາວ່າ “ຈົ່ງປະຫານເຂົາພ້ອມກັບພວກໂຈນ” ແລ້ວ, ໂອ ພຣະຣາຊາ, ພວກເຂົາໄດ້ມັດມະຫາຕະປະສະວີນັ້ນ ແລະ ປັກໃສ່ສູນ (śūla)។

Verse 16

ततस्ते शूलमारोप्य तं मुनिं रक्षिणस्तदा । प्रतिजग्मुर्महीपाल धनान्यादाय तान्यथ

ຕໍ່ມາ ພວກຍາມໄດ້ຍົກມຸນີນັ້ນຂຶ້ນໃສ່ສູນ ແລະ ໂອ ຜູ້ປົກຄອງແຜ່ນດິນ, ພວກເຂົາກໍກັບໄປ ພ້ອມກັບຂົນເອົາຊັບສິນນັ້ນໄປດ້ວຍ។

Verse 17

शूलस्थः स तु धर्मात्मा कालेन महता तदा । ध्यायन्देवं त्रिलोकेशं शङ्करं तमुमापतिम्

ຖືກຕຶງຢູ່ທີ່ປາຍສູນ ຜູ້ມີຈິດທຳນັ້ນຢູ່ຢ່າງຍາວນານ ໂດຍພິຈາລະນາພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາມໂລກ—ພຣະສັງກະຣ (Śaṅkara) ຜູ້ເປັນສະຫວາມີຂອງອຸມາ।

Verse 18

बहुकालं महेशानं मनसाध्याय संस्थितः । निराहारोऽपि विप्रर्षिर्मरणं नाभ्यपद्यत

ເປັນເວລາຍາວນານ ລາວຕັ້ງຢູ່ໃນການພິຈາລະນາດ້ວຍໃຈຕໍ່ພຣະມະເຫສານ; ແມ່ນແຕ່ອົດອາຫານ ພຣາຫມະນ-ຣິສີນັ້ນກໍບໍ່ຕົກຢູ່ໃນອຳນາດແຫ່ງຄວາມຕາຍ।

Verse 19

धारयामास विप्राणामृषभः स हृदा हरिम् । शूलाग्रे तप्यमानेन तपस्तेन कृतं तदा

ຜູ້ເປັນຍອດໃນຫມູ່ພຣາຫມະນ ໄດ້ອຸ້ມພຣະຫຣິໄວ້ໃນດວງໃຈ; ແລະ ແມ່ນແຕ່ຖືກເຜົາຮ້ອນຢູ່ທີ່ປາຍສູນ ໃນຂະນະນັ້ນລາວກໍບຳເພັນຕະປະນັ້ນໃຫ້ສຳເລັດ।

Verse 20

सन्तापं परमं जग्मुः श्रुत्वैतन्मुनयोऽखिलाः । ते रात्रौ शकुना भूत्वा संन्यवर्तन्त भारत

ເມື່ອໄດ້ຍິນເລື່ອງນີ້ ບັນດາມຸນີທັງປວງກໍຕົກຢູ່ໃນຄວາມເຈັບຮ້ອນທຸກຂ໌ຢ່າງລຶກຊຶ້ງ. ແລ້ວໃນຍາມຄ່ຳ ກາຍເປັນນົກ ແລະກັບຄືນມາ—ໂອ ພາຣະຕະ.

Verse 21

दर्शयन्तो मुनेः शक्तिं तमपृच्छन् द्विजोत्तमम् । श्रोतुमिच्छाम ते ब्रह्मन् किं पापं कृतवानसि

ເມື່ອເຫັນພະລັງອິດທິຂອງມຸນີ ພວກເຂົາຈຶ່ງຖາມທວິຊະຜູ້ປະເສີດນັ້ນວ່າ: “ໂອ ພຣາຫມັນ, ພວກເຮົາປາຖະໜາຈະຟັງ—ທ່ານໄດ້ເຮັດບາບອັນໃດ?”

Verse 22

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततः स मुनिशार्दूलस्तानुवाच तपोधनान् । दोषतः किं गमिष्यामि न हि मेऽन्यो पराध्यति

ສີມາຣະກັນເດຍະ ກ່າວວ່າ: ແລ້ວມຸນີຜູ້ດຸດັ່ງເສືອໃນຫມູ່ມຸນີ ໄດ້ກ່າວແກ່ຜູ້ມີທະນະແຫ່ງຕະປະວ່າ “ເພາະໂທດຂອງຕົນເອງ ຂ້າຈະເວົ້າອັນໃດໄດ້? ບໍ່ມີຜູ້ອື່ນໃດທຳຮ້າຍຂ້າ”

Verse 23

एवमुक्त्वा ततः सर्वानाचचक्षे ततो मुनिः । मुनयश्च ततो राज्ञे द्वितीयेऽह्नि न्यवेदयन्

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ມຸນີໄດ້ອະທິບາຍທຸກຢ່າງໃຫ້ພວກເຂົາຟັງ. ຕໍ່ມາໃນວັນທີສອງ ບັນດາມຸນີໄດ້ນຳເລື່ອງນັ້ນໄປທູນຕໍ່ພະຣາຊາ

Verse 24

राजा तु तमृषिं श्रुत्वा निष्क्रान्तः सह बन्धुभिः । प्रसादयामास तदा शूलस्थमृषिसत्तमम्

ເມື່ອພະຣາຊາໄດ້ຍິນເລື່ອງຂອງມຸນີນັ້ນ ກໍອອກເດີນທາງພ້ອມຍາດພີ່ນ້ອງ. ແລ້ວຈຶ່ງພະຍາຍາມຂໍໃຫ້ມຸນີຜູ້ປະເສີດ ຜູ້ຕັ້ງມັ່ນຢູ່ເທິງຕຣິສູນ ໄດ້ໂປຣດປານ ແລະສະງົບພຣະທັຍ

Verse 25

राजोवाच । यन्मयाऽपकृतं तात तवाज्ञानवशाद्बहु । प्रसादये त्वां तत्राहं न मे त्वं क्रोद्धुमर्हसि

ພະ​ລາ​ຊາ​ກ່າວ​ວ່າ: "ຂ້າ​ແດ່​ທ່ານ​ພໍ່, ຄວາມ​ຜິດ​ອັນ​ໃຫຍ່​ຫຼວງ​ອັນ​ໃດ​ທີ່​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ກະ​ທຳ​ຕໍ່​ທ່ານ​ດ້ວຍ​ຄວາມ​ໂງ່​ຈ້າ, ບັດ​ນີ້​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ຂໍ​ຂະ​ມາ​ໂທດ. ຂໍ​ທ່ານ​ຢ່າ​ໄດ້​ຄຽດ​ໃຫ້​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ເລີຍ."

Verse 26

एवमुक्तस्ततो राज्ञा प्रसादमकरोन्मुनिः । कृतप्रसादं राजा तं ततः समवतारयत्

ເມື່ອ​ພະ​ລາ​ຊາ​ກ່າວ​ດັ່ງ​ນັ້ນ, ພະ​ລື​ສີ​ຈຶ່ງ​ໄດ້​ປະ​ທານ​ອະ​ໄພ​ໃຫ້. ເມື່ອ​ໄດ້​ຮັບ​ຄວາມ​ເມດ​ຕາ​ແລ້ວ, ພະ​ລາ​ຊາ​ຈຶ່ງ​ນຳ​ເພິ່ນ​ລົງ​ມາ.

Verse 27

अवतीर्यमाणस्तु मुनिः शूले मांसत्वमागते । अतिसंपीडितो विप्रः शङ्करं मनसागमत्

ຂະ​ນະ​ທີ່​ພະ​ລື​ສີ​ກຳ​ລັງ​ລົງ​ມາ, ຫລາວ​ນັ້ນ​ໄດ້​ຝັງ​ເຂົ້າ​ໄປ​ໃນ​ຊີ້ນ​ຂອງ​ເພິ່ນ​ແລ້ວ. ດ້ວຍ​ຄວາມ​ເຈັບ​ປວດ​ຢ່າງ​ແສນ​ສາ​ຫັດ, ພາມ​ຜູ້​ນັ້ນ​ຈຶ່ງ​ລະ​ນຶກ​ເຖິງ​ພະ​ສັງ​ກອນ​ໃນ​ໃຈ​ເພື່ອ​ຂໍ​ທີ່​ເພິ່ງ.

Verse 28

संध्यातः शङ्करस्तेन बहुकालोपवासतः । प्रादुर्भूतो महादेवः शूलं तस्य तथाछिनत्

ເນື່ອງ​ຈາກ​ເພິ່ນ​ໄດ້​ຖື​ສິນ​ອົດ​ເຂົ້າ ແລະ ບຳ​ເພັນ​ພຽນ​ພາ​ວະ​ນາ​ເຖິງ​ພະ​ສັງ​ກອນ​ມາ​ເປັນ​ເວ​ລາ​ດົນ​ນານ, ພະ​ມະ​ຫາ​ເທບ​ຈຶ່ງ​ປາ​ກົດ​ກາຍ​ຂຶ້ນ​ຕໍ່​ໜ້າ​ເພິ່ນ ແລະ ຕັດ​ຫລາວ​ນັ້ນ​ອອກ​ທັນ​ທີ.

Verse 29

शूलमूलस्थितः शम्भुस्तुष्टः प्राह पुनःपुनः । ब्रूहि किं क्रियतां विप्र सत्त्वस्थानपरायण

ພະ​ສຳ​ພູ​ຊົງ​ປະ​ທັບ​ຢູ່​ທີ່​ໂຄນ​ຫລາວ, ຊົງ​ພໍ​ພະ​ໄທ ແລະ ກ່າວ​ຊ້ຳ​ແລ້ວ​ຊ້ຳ​ອີກ​ວ່າ: "ຈົ່ງ​ບອກ​ມາ​ເຖີດ ດູ​ກ່ອນ​ພາມ​ຜູ້​ໝັ້ນ​ຄົງ​ໃນ​ຄວາມ​ບໍ​ລິ​ສຸດ ເຮົາ​ຈະ​ເຮັດ​ສິ່ງ​ໃດ​ໃຫ້​ແກ່​ທ່ານ​ດີ?"

Verse 30

अदेयमपि दास्यामि तुष्टोऽस्म्यद्योमया सह । किं तु सत्यवतां लोके सिद्धिर्न स्याच्च भूयसी

ແມ່ນແຕ່ສິ່ງທີ່ບໍ່ຄວນໃຫ້ ຂ້າພະເຈົ້າກໍຈະປະທານ; ມື້ນີ້ຂ້າພະເຈົ້າພໍໃຈໃນເຈົ້າ. ແຕ່ໃນໂລກຂອງຜູ້ສັດຈິງ ບໍ່ມີສິດທິຜົນສໍາເລັດທີ່ເກີນຂອບເຂດຈົນລະເມີດທຳມະ.

Verse 31

स्वकर्मणोऽनुरूपं हि फलं भुञ्जन्ति जन्तवः । शुभेन कर्मणा भूतिर्दुःखं स्यात्पातकेन तु

ສັດທັງຫຼາຍຍ່ອມເສວຍຜົນຕາມກຳຂອງຕົນ. ດ້ວຍກຳອັນມົງຄຸນຈຶ່ງເກີດຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ; ດ້ວຍບາບກຳຈຶ່ງເກີດທຸກຂ໌.

Verse 32

बहुभेदप्रभिन्नं तु मनुष्येषु विपच्यते । केषां दरिद्रभावेन केषां धनविपत्तिजम्

ໃນຫມູ່ມະນຸດ ກຳສຸກງອມແຕກຕ່າງຫຼາຍປະການ—ບາງຄົນເປັນຄວາມທຸກຍາກ, ບາງຄົນເປັນວິບັດທີ່ຕົກໃສ່ຊັບສິນ.

Verse 33

सन्तत्यभावजं केषां केषांचित्तद्विपर्ययः । तथा दुर्वृत्तितस्तेषां फलमाविर्भवेन्नृणाम्

ບາງຄົນຜົນປາກົດເປັນການບໍ່ມີລູກຫຼານ; ບາງຄົນກໍກົງກັນຂ້າມ. ເຊັ່ນນັ້ນແຫຼະ ສໍາລັບມະນຸດ ຜົນຍ່ອມປາກົດຕາມຄວາມປະພຶດຊົ່ວ ແລະວິຖີຊີວິດ.

Verse 34

केषांचित्पुत्रमरणे वियोगात्प्रियमित्रयोः । राजचौराग्नितः केषां दुःखं स्याद्दैवनिर्मितम्

ບາງຄົນຄວາມໂສກເກີດຈາກການຕາຍຂອງລູກຊາຍ ຫຼືຈາກການພັດພາກຈາກມິດຮັກ. ບາງຄົນທຸກຂ໌ເກີດຈາກກະສັດ, ໂຈນ, ຫຼືໄຟ—ເປັນເຄາະຮ້າຍທີ່ຊະຕາ(ໄດວະ)ປັ້ນແຕ່ງ.

Verse 35

तच्छरीरे तु केषांचित्कर्मणा सम्प्रदृश्यते । जराश्च विविधाः केषां दृश्यन्ते व्याधयस्तथा

ໃນກາຍຂອງບາງຄົນ ຜົນແຫ່ງກຳປາກົດຊັດໂດຍກຳນັ້ນເອງ. ສ່ວນບາງຄົນເຫັນຄວາມແກ່ຊະລາຫຼາຍຮູບແບບ ແລະໂຣຄາພະຍາດກໍປາກົດເຊັ່ນກັນ.

Verse 36

दृश्यन्ते चाभिशापाश्च पूर्वकर्मानुसंचिताः । कष्टाः कष्टतरावस्था गताः केचिदनागसः

ແລະຍັງເຫັນຄຳສາບດ້ວຍ ອັນສະສົມຕາມກຳເກົ່າ. ບາງຄົນແມ່ນແຕ່ເບິ່ງເຫມືອນບໍ່ມີຜິດ ກໍຕົກສູ່ຄວາມລຳບາກ ແລະສະພາບທີ່ຫນັກກວ່ານັ້ນ.

Verse 37

पूर्वकर्मविपाकेन धर्मेण तपसि स्थिताः । दान्ताः स्वदारनिरता भूरिदाः परिपूजकाः

ເມື່ອຜົນແຫ່ງກຳເກົ່າສຸກງອມ ພວກເຂົາຕັ້ງມັ່ນໃນທຳ ແລະຕະປະ—ຄວບຄຸມຕົນ ຊື່ສັດຕໍ່ພັນລະຍາຂອງຕົນ ໃຫ້ທານຫຼາຍ ແລະນອບນ້ອມໃນການບູຊາ.

Verse 38

ह्रीमन्तो नयसंयुक्ता अन्ये बहुगुणैर्युताः । दुर्गमामापदं प्राप्य निजकर्मसमुद्भवाम्

ບາງຄົນມີຄວາມລະອາຍ ແລະຖືຄອງຄວາມປະພຶດຖືກທຳນອງ; ບາງຄົນອຸດົມດ້ວຍຄຸນງາມຄວາມດີຫຼາຍ—ແຕ່ເມື່ອພົບພາຍພິບັດອັນຫຼີກບໍ່ພົ້ນ ອັນເກີດຈາກກຳຂອງຕົນເອງ…

Verse 39

न संज्वरन्ति ये मर्त्या धर्मनिन्दां न कुर्वते । इदमेव तपो मत्वा क्षिपन्ति सुविचेतसः

ມະນຸດຜູ້ບໍ່ເຜົາໄໝ້ໃນໃຈ ແລະບໍ່ນິນທາທຳ ຜູ້ມີປັນຍາດີຖືວ່ານີ້ແຫຼະແມ່ນຕະປະ ແລ້ວຈຶ່ງປັດທິ້ງຄວາມທຸກຂອງຕົນ.

Verse 40

हा भ्रातर्मातः पुत्रेति कष्टेषु न वदन्ति ये । स्मरन्ति मां महेशानमथवा पुष्करेक्षणम्

ຜູ້ໃດໃນຍາມທຸກຍາກບໍ່ຮ້ອງວ່າ “ອ້າຍນ້ອງ! ແມ່! ລູກ!” ແຕ່ກັບລະລຶກເຖິງເຮົາ—ມະເຫສະ—ຫຼື ປຸສກະເຣກສະນະ ພຣະຜູ້ມີນັຍນາດຸຈດອກບົວ…

Verse 41

दुष्कृतं पूर्वजं भोक्तुं ध्रुवं तदुपशाम्यति

ກຳຊົ່ວໃນອະດີດຈຳເປັນຕ້ອງໄດ້ຮັບຜົນແນ່ນອນ; ແລ້ວມັນຈຶ່ງສົງບລົງ ແລະຖືກລະງັບໄປ

Verse 42

दिनानि यावन्ति वसेत्स कष्टे यथाकृतं चिन्तयद्देवमीशम् । तावन्ति सौम्यानि कृतानि तेन भवन्ति विप्र श्रुतिनोदनैषा

ຈຳນວນມື້ໃດທີ່ຄົນຢູ່ໃນຄວາມທຸກຍາກ ແລະພິຈາລະນາພຣະເຈົ້າອີສະຕາມກຳຂອງຕົນ, ຈຳນວນມື້ນັ້ນເທົ່າກັນ ບຸນອັນອ່ອນໂຍນຈະເກີດຂຶ້ນ, ໂອ ພຣາຫມັນ—ນີ້ແມ່ນຄຳເຮັດໃຈຂອງສຣຸຕິ

Verse 43

यस्मात्त्वया कष्टगतेन नित्यं स्मृतश्चाहं मनसा पूजितश्च । गौरीसहायस्तेन इहागतोऽस्मि ब्रूह्यद्य कृत्यं क्रियतां किं नु विप्र

ເນື່ອງຈາກເຈົ້າ—ແມ່ນແຕ່ຕົກຢູ່ໃນຄວາມທຸກ—ກໍຍັງລະລຶກເຖິງເຮົາເປັນນິດ ແລະບູຊາເຮົາດ້ວຍໃຈ; ດັ່ງນັ້ນເຮົາຈຶ່ງມາທີ່ນີ້ພ້ອມກັບ ເຄົາຣີ. ຈົ່ງບອກມາວັນນີ້ ໂອ ພຣາຫມັນ ວ່າຈະໃຫ້ເຮົາເຮັດຫຍັງເພື່ອເຈົ້າ—ກິດໃດຄວນສຳເລັດ

Verse 44

माण्डव्य उवाच । तुष्टो यद्युमया सार्धं वरदो यदि शङ्कर । तदा मे शूलसंस्थस्य संशयं परमं वद

ມານຑະວະຍະ ກ່າວວ່າ: “ຖ້າພຣະອົງພໍພຣະໄທພ້ອມກັບອຸມາ ແລະຖ້າພຣະອົງເປັນຜູ້ປະທານພອນແທ້ ໂອ ສັງກະຣະ ຂໍຈົ່ງບອກຄວາມສົງໄສອັນສູງສຸດຂອງຂ້າ ໃນຂະນະທີ່ຂ້າຍັງຖືກສຽບຢູ່ເທິງຕຣີສູນ”

Verse 45

न रुजा मम कापि स्याच्छूलसंप्रोतितेऽगके । अमृतस्रावि तच्छूलं प्रभावात्कस्य शंस मे

ແມ່ນແຕ່ກາຍຂ້າຖືກຕຣິສູນແທງທະລຸ ກໍບໍ່ມີຄວາມເຈັບປວດແມ່ນແຕ່ນ້ອຍ. ຕຣິສູນນັ້ນຄືກຳລັງຢອດອະມຣິຕ—ຈົ່ງບອກຂ້າເຖີດ ເປັນດ້ວຍອຳນາດຂອງໃຜ?

Verse 46

श्रीशूलपाणिरुवाच । शूलस्थेन त्वया विप्र मनसा चिन्तितोऽस्मि यत् । अनयानां निहन्ताहं दुःखानां विनिबर्हणः

ພຣະສີສູລະປານີກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣາຫມັນ ເຈົ້າແມ່ນຢູ່ເທິງຕຣິສູນແຕ່ກໍຍັງໄດ້ພິຈາລະນາຂ້າດ້ວຍໃຈ; ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າແມ່ນຜູ້ຂ້າເຄາະຮ້າຍ ແລະຜູ້ຖອນທຸກຂ໌ໃຫ້ຫມົດຮາກ

Verse 47

ध्यातमात्रो ह्यहं विप्र पाताले वापि संस्थितः । शूलमूले त्वहं शम्भुरग्रे देवी स्वयं स्थिता । जगन्माताम्बिका देवी त्वामृतेनान्वपूरयत्

ໂອ ພຣາຫມັນ ເມື່ອມີຜູ້ພາວະນາລະລຶກເຖິງຂ້າແຕ່ພຽງຊົ່ວພິບຕາ ຂ້າກໍປາກົດທັນທີ ແມ່ນແຕ່ຢູ່ໃນປາຕາລກໍຕາມ. ທີ່ໂຄນຕຣິສູນ ຂ້າແມ່ນສັມພູ ແລະທີ່ປາຍນັ້ນ ພຣະເທວີສະຖິດດ້ວຍພຣະອົງເອງ. ພຣະມານດາແຫ່ງຈັກກະວານ ອັມພິກາເທວີ ໄດ້ເຕີມເຈົ້າໃຫ້ເຕັມດ້ວຍພຣະກະລຸນາດັ່ງອະມຣິຕ

Verse 48

माण्डव्य उवाच । पूर्वमेव स्थितो यस्माच्छूलं व्याप्योमया सह । प्रसादप्रवणो मह्यमिदानीं चानया सह

ມານຑະວະຍະກ່າວວ່າ: ເນື່ອງຈາກແຕ່ກ່ອນການ ທ່ານໄດ້ສະຖິດແຜ່ຊຶມຢູ່ໃນຕຣິສູນນີ້ພ້ອມກັບອຸມາ ບັດນີ້ກໍຂໍໃຫ້ທ່ານເອົາພຣະເມດຕາໂປດຂ້າ—ພ້ອມກັບນາງດ້ວຍ

Verse 49

यस्याः संस्मरणादेव दौर्भाग्यं प्रलयं व्रजेत् । न दौर्भाग्यात्परं लोके दुःखाद्दुःखतरं किल

ພຽງແຕ່ລະລຶກເຖິງນາງ ເຄາະຮ້າຍກໍຖືກທຳລາຍໄປ. ແທ້ຈິງ ໃນໂລກນີ້ບໍ່ມີທຸກຂ໌ໃດເກີນກວ່າເຄາະຮ້າຍ ແລະບໍ່ມີສິ່ງໃດເຈັບປວດກວ່າຄວາມທຸກຂ໌

Verse 50

किलैवं श्रूयते गाथा पुराणेषु सुरोत्तम । त्रैलोक्यं दहतस्तुभ्यं सौभाग्यमेकतां गतम्

ໂອ ທ່ານເທວະຜູ້ສູງສຸດ! ໃນປຸຣານະທັງຫຼາຍ ມີກາຖານີ້ຖືກເລົ່າວ່າ ເມື່ອທ່ານເຜົາໄຕໂລກ ສິຣິມົງຄຸນໄດ້ຮວບຮວມເປັນໜຶ່ງເພື່ອທ່ານ।

Verse 51

विष्णोर्वक्षःस्थलं प्राप्य तत्स्थितं चेति नः श्रुतम् । पीतं तद्वक्षसस्त्रस्तदक्षेण परमेष्ठिना

ພວກເຮົາໄດ້ຍິນວ່າ ມັນໄດ້ໄປຮອດອົງອົກຂອງພຣະວິສນຸ ແລະຢູ່ສະຖິດທີ່ນັ້ນ; ແລະຈາກອົງອົກຂອງພຣະວິສນຸນັ້ນ ພຣະປຣະເມດຖິນ (ພຣະພຣະຫມາ) ຜູ້ມີດວງຕາສັ່ນໄຫວໄດ້ດື່ມມັນໄປ।

Verse 52

तस्मात्सतीति संजज्ञ इयमिन्दीवरेक्षणा । यजतस्तस्य देवेश तव मानावखण्डनात्

ດັ່ງນັ້ນ ເທວີຜູ້ມີນັຍນາດຸດດອກບົວນີ້ ຈຶ່ງໄດ້ຮັບນາມວ່າ “ສະຕີ”। ໂອ ຈອມເທວະ! ເພາະໃນຍາມທີ່ເຂົາກຳລັງປະກອບຍັຊະນະ ກຽດສັກສີຂອງທ່ານຖືກຫຍັບຫຍາມແລະຖືກທຳລາຍ।

Verse 53

जुहावाग्नौ तु सा देवी ह्यात्मानं प्राणसंज्ञिकम् । आत्मानं भस्मसात्कृत्वा प्रालेयाद्रेस्ततः सुता

ແລ້ວເທວີນັ້ນໄດ້ຖວາຍຕົນເອງ—ຄືຊີວິດຂອງນາງ—ເປັນອາຫຸຕິໃນໄຟບູຊາ। ເມື່ອເຮັດກາຍຕົນໃຫ້ເປັນຂີ້ເຖົ່າແລ້ວ ຕໍ່ມານາງໄດ້ເກີດເປັນທິດາແຫ່ງພູຫິມາລະຍະ (ພູປຣາເລຍະ)

Verse 54

मेनकायां प्रभो जाता साम्प्रतं या ह्युमाभिधा । अनादिनिधना देवी ह्यप्रतर्क्या सुरेश्वर

ໂອ ພຣະອົງ! ນາງຜູ້ທີ່ບັດນີ້ເອີ້ນວ່າ “ອຸມາ” ໄດ້ເກີດຈາກເມນະກາ। ແຕ່ເທວີນັ້ນຫາຈຸດເລີ່ມບໍ່ໄດ້ ຫາຈຸດສິ້ນບໍ່ໄດ້ ແລະເກີນກວ່າຕຣະກະຈະເຂົ້າເຖິງໄດ້ ໂອ ຈອມເທວະທັງປວງ।

Verse 55

यदि तुष्टोऽसि देवेश ह्युमा मे वरदा यदि । उभावप्यत्र वै स्थाने स्थितौ शूलाग्रमूलयोः

ຖ້າພຣະອົງພໍພຣະໄທ, ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ—ແລະຖ້າ ພຣະອຸມາ ເປັນຜູ້ປະທານພອນແກ່ຂ້າພະເຈົ້າແທ້—ຂໍໃຫ້ພຣະອົງທັງສອງປະທັບຢູ່ທີ່ສະຖານສັກສິດນີ້ ທີ່ປາຍຕຣິສູນ ແລະທີ່ໂຄນຂອງມັນ.

Verse 56

अवतारो यत्र तत्र संस्थितिं वै ततः कुरु

ບ່ອນໃດກໍຕາມທີ່ພຣະອົງອະວະຕານ (ປາກົດກາຍ) ຂໍໃຫ້ສະຖາປະນາການປະທັບຢູ່ຢ່າງຖາວອນຢູ່ທີ່ນັ້ນດ້ວຍ.

Verse 57

श्रीमार्कण्डेय उवाच । तेनैवमुक्ते सहसा कृत्वा भूमण्डलं द्विधा । निःसृतौ शूलमूलाग्राल्लिङ्गार्चाप्रतिरूपिणौ

ພຣະມາຣກັນເຑຍ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອກ່າວຄໍານັ້ນແລ້ວ ໃນພິບພິບຕາ ຜິວແຜ່ນດິນກໍແຕກອອກເປັນສອງ; ແລະຈາກໂຄນກັບປາຍຕຣິສູນ ໄດ້ປາກົດພຣະປາກົດການທິບສອງປະການ ດຸດດັ່ງຮູບແຫ່ງການບູຊາລິງຄະ.

Verse 58

प्रद्योतयद्दिशः सर्वा लिङ्गं मूले प्रदृश्यते । वामतः प्रतिमा देवी तदा शूलेश्वरी स्थिता

ເມື່ອສ່ອງສະຫວ່າງໄປທົ່ວທິດທັງປວງ ລິງຄະປາກົດຢູ່ທີ່ໂຄນ; ແລະທາງຊ້າຍມື ຮູບພຣະເທວີໄດ້ປະທັບຕັ້ງມັ່ນ ໃນນາມ “ຊູເລສະວະຣີ”.

Verse 59

विलोभयन्ती च जगद्भाति पूरयती दिशः । दृष्ट्वा कृताञ्जलिपुटः स्तुतिं चक्रे द्विजोत्तमः

ນາງເທວີຊັກຊວນໃຫ້ໂລກທັງປວງເຄີຍຫຼົງ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງເຕັມທິດທັງຫມົດ. ເມື່ອເຫັນດັ່ງນັ້ນ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດໄດ້ປະນົມມື ແລ້ວຖວາຍບົດສັນລະເສີນ.

Verse 60

माण्डव्य उवाच । त्वमस्य जगतो माता जगत्सौभाग्यदेवता । न त्वया रहितं किंचिद्ब्रह्माण्डेऽस्ति वरानने

ມານດະວະຍະ ກ່າວວ່າ: ພຣະແມ່ເປັນແມ່ຂອງໂລກນີ້ ແລະເປັນເທວີແຫ່ງສິຣິມົງຄຸນຂອງໂລກ. ໂອ ຜູ້ມີໃບໜ້າງາມ, ໃນຈັກກະວານນີ້ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ແຍກຈາກພຣະອົງໄດ້.

Verse 61

प्रसादं कुरु धर्मज्ञे मम त्वाज्ञप्तुमर्हसि । ईदृशेनैव रूपेण केषु स्थानेषु तिष्ठसि । प्रसादप्रवणा भूत्वा वद तानि महेश्वरि

ຂໍພຣະອົງປະທານພຣະກະຣຸນາ ໂອ ຜູ້ຮູ້ທັນທຳມະ; ພຣະອົງຄວນຊີ້ນຳຂ້າພະເຈົ້າ. ໃນຮູບນີ້ເອງ ພຣະອົງສະຖິດຢູ່ສະຖານທີ່ໃດບ້າງ? ໂອ ມະເຫສະວະຣີ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງມີເມດຕາ ແລະຕຣັດບອກສະຖານທີ່ເຫຼົ່ານັ້ນ.

Verse 62

श्रीदेव्युवाच । सर्वगा सर्वभूतेषु द्रष्टव्या सर्वतो भुवि । सर्वलोकेषु यत्किंचिद्विहितं न मया विना

ພຣະເທວີຜູ້ປະເສີດຕຣັດວ່າ: ເຮົາເປັນຜູ້ສະຫຼອງທົ່ວ—ພຶງເຫັນໄດ້ໃນສັດທັງປວງ ແລະທົ່ວພື້ນດິນ. ໃນທຸກໂລກ ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ຖືກກຳນົດ ຫຼືເກີດຂຶ້ນ ບໍ່ເກີດໂດຍບໍ່ມີເຮົາ.

Verse 63

तथापि येषु स्थानेषु द्रष्टव्या सिद्धिमीप्सुभिः । स्मर्तव्या भूतिकामेन तानि वक्ष्यामि तत्त्वतः

ແຕ່ກໍຕາມ ສະຖານທີ່ພິເສດທີ່ຜູ້ແສວງຫາສິດທິຄວນໄດ້ເຫັນເຮົາ ແລະຜູ້ປາຖະໜາຄວາມຮຸ່ງເຮືອງຄວນລະລຶກເຮົາ—ສະຖານທີ່ເຫຼົ່ານັ້ນ ເຮົາຈະຕຣັດບອກຕາມຄວາມຈິງແທ້.

Verse 64

वाराणस्यां विशालाक्षी नैमिषे लिङ्गधारिणी । प्रयागे ललिता देवी कामुका गन्धमादने

ທີ່ວາຣານະສີ ເຮົາແມ່ນ ວິຊາລາກຊີ; ທີ່ໄນມິສະ ເຮົາແມ່ນ ລິງຄະທາຣິນີ. ທີ່ປຣະຍາກ ເຮົາແມ່ນ ເທວີ ລະລິຕາ; ທີ່ຄັນທະມາດະນະ ເຮົາເປັນທີ່ຮູ້ຈັກນາມວ່າ ກາມຸກາ.

Verse 65

मानसे कुमुदा नाम विश्वकाया तथाऽपरे । गोमन्ते गोमती नाम मन्दरे कामचारिणी

ທີ່ທະເລສາບມານະສະສາຣັສ ຂ້າພະເຈົ້າຖືກເອີ້ນວ່າ “ກຸມຸດາ”; ທີ່ອື່ນໆ ເປັນ “ວິສະວະກາຍາ”. ທີ່ພູກໂກມັນຕະ ຊື່ຂ້າພະເຈົ້າແມ່ນ “ໂກມະຕີ”; ທີ່ພູມັນດະຣະ ຂ້າພະເຈົ້າສະຖິດເປັນ “ກາມະຈາຣິນີ”.

Verse 66

मदोत्कटा चैत्ररथे हयन्ती हास्तिने पुरे । कान्यकुब्जे स्थिता गौरी रम्भा ह्यमलपर्वते

ທີ່ໄຈຕຣະຣະຖະ ຂ້າພະເຈົ້າເປັນ “ມະໂດດກະຕາ”; ທີ່ຮາສຕິນາປຸຣະ ເປັນ “ຫະຍັນຕີ”. ທີ່ການຍະກຸບຊະ ຂ້າພະເຈົ້າສະຖາປະນາເປັນ “ເກົາຣີ”; ແລະທີ່ອະມະລະປັຣວະຕະ ຂ້າພະເຈົ້າຖືກຂານວ່າ “ຣັມພາ”.

Verse 67

एकाम्रके कीर्तिमती विश्वां विश्वेश्वरे विदुः । पुष्करे पुरुहूता च केदारे मार्गदायिनी

ທີ່ເອກາມຣະ ນາງຖືກຮູ້ຈັກວ່າ “ກີຣຕິມະຕີ” ຜູ້ມີກຽດສັກສິດ. ທີ່ວິສເວສະວະຣະ ນາງເປັນ “ວິສະວາ” ຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວ. ທີ່ປຸສກະຣະ ນາງແມ່ນ “ປຸຣຸຫູຕາ” ຜູ້ຖືກເອີ້ນຫາຫຼາຍ. ທີ່ເກດາຣ ນາງເປັນ “ມາຣຄະດາຍິນີ” ຜູ້ປະທານທາງ ນຳພາຜູ້ສັດທາໄປສູ່ມັກຄາແຫ່ງທັມມະ.

Verse 68

नन्दा हिमवतः प्रस्थे गोकर्णे भद्रकर्णिका । स्थानेश्वरे भवानी तु बिल्वके बिल्वपत्त्रिका

ທີ່ຊາຍເຂົາຫິມະວັດ ນາງແມ່ນ “ນັນດາ” ຜູ້ປະທານຄວາມປິຕິ. ທີ່ໂກກັນ ນາງແມ່ນ “ພັດຣະກັນນິກາ” ຜູ້ມີຫູອັນເປັນມົງຄົນ. ທີ່ສະຖາເນສະວະຣະ ນາງແມ່ນ “ພະວານີ” ພຣະມະເຫສີແຫ່ງພະວະ (ສິວະ). ແລະທີ່ບິລວະກະ ນາງແມ່ນ “ບິລວະປັດຕຣິກາ” ຜູ້ຮັບການບູຊາດ້ວຍໃບບິລວະ.

Verse 69

श्रीशैले माधवी नाम भद्रे भद्रेश्वरीति च । जया वराहशैले तु कमला कमलालये

ທີ່ສຣີໄສລະ ນາງມີນາມວ່າ “ມາທະວີ”; ທີ່ພັດຣະ ນາງຖືກເອີ້ນວ່າ “ພັດຣະເອສະວະຣີ”. ທີ່ວະຣາຫະໄສລະ ນາງແມ່ນ “ຊະຍາ” ຜູ້ປະທານໄຊຊະນະ; ແລະທີ່ກະມະລາລະຍະ ນາງແມ່ນ “ກະມະລາ” ງາມດັ່ງດອກບົວ ໄດ້ຮັບການບູຊາເປັນສຣີ ແລະມົງຄົນແຫ່ງພີຖະອັນສັກສິດນັ້ນ.

Verse 70

रुद्रकोट्यां तु कल्याणी काली कालञ्जरे तथा । महालिङ्गे तु कपिला माकोटे मुकुटेश्वरी

ທີ່ ຣຸດຣະໂກຕີ ນາງເປັນ ກັລຍານີ; ທີ່ ກາລັນຈະຣະ ນາງເປັນ ກາລີ. ທີ່ ມະຫາລິງຄະ ນາງເປັນ ກະປິລາ; ແລະທີ່ ມາໂກຕະ ນາງເປັນ ມຸກຸເຕສະວະຣີ ເທວີແຫ່ງສະຖານມົກຸດ.

Verse 71

शालिग्रामे महादेवी शिवलिङ्गे जलप्रिया । मायापुर्यां कुमारी तु संताने ललिता तथा

ທີ່ ສາລິຄຣາມ ນາງເປັນ ມະຫາເທວີ; ທີ່ ສິວະລິງຄະ ນາງເປັນ ຊະລະປຣິຍາ ຜູ້ຍິນດີໃນນ້ຳສັກສິດ. ທີ່ ມາຍາປຸຣີ ນາງເປັນ ກຸມາຣີ; ແລະທີ່ ສັນຕານະ ນາງເປັນ ລະລິຕາ ຜູ້ອ່ອນຊ້ອຍງາມ.

Verse 72

उत्पलाक्षी सहस्राक्षे हिरण्याक्षे महोत्पला । गयायां विमला नाम मङ्गला पुरुषोत्तमे

ທີ່ ສະຫັສຣາກສະ ນາງເປັນ ອຸຕປະລາກສີ ຜູ້ມີນັຍນາດັ່ງດອກບົວ; ທີ່ ຫິຣັນຍາກສະ ນາງເປັນ ມະໂຫຕປະລາ ດອກບົວອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ທີ່ ຄະຍາ ນາງມີນາມວ່າ ວິມະລາ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ; ແລະທີ່ ປຸຣຸໂສຕຕະມະ ນາງເປັນ ມັງຄະລາ ຄວາມສິຣິມົງຄົນເອງ.

Verse 73

विपाशायाममोघाक्षी पाटला पुण्ड्रवर्धने । नारायणी सुपार्श्वे तु त्रिकूटे भद्रसुन्दरी

ຕາມແມ່ນ້ຳ ວິປາຊາ ນາງເປັນ ອະໂມຄາກສີ ຜູ້ມີສາຍຕາບໍ່ເຄີຍເສຍເປົ່າ ໃຫ້ຜົນສຳເລັດ; ທີ່ ປຸນຑຣະວັຣທະນະ ນາງເປັນ ປາຏະລາ. ທີ່ ສຸປາຣສະວະ ນາງເປັນ ນາຣາຍະນີ; ແລະທີ່ ຕຣິກູຏະ ນາງເປັນ ພັດຣະສຸນທະຣີ ງາມພ້ອມມົງຄົນ.

Verse 74

विपुले विपुला नाम कल्याणी मलयाचले । कोटवी कोटितीर्थेषु सुगन्धा गन्धमादने

ທີ່ ວິປຸລະ ນາງມີນາມວ່າ ວິປຸລາ; ທີ່ ພູມະລະຍາຈະລະ ນາງເປັນ ກັລຍານີ. ໃນຫມູ່ ໂກຕິຕີຣຖະ ນາງເປັນ ໂກຕະວີ; ແລະທີ່ ຄັນທະມາດະນະ ນາງເປັນ ສຸຄັນທາ ຜູ້ຫອມກອບກຸ່ມ.

Verse 75

गोदाश्रमे त्रिसन्ध्या तु गङ्गाद्वारे रतिप्रिया । शिवचण्डे सभानन्दा नन्दिनी देविकातटे

ທີ່ ໂກດາອາສຣະມ ນາງເປັນ ຕຣິສັນທະຍາ—ເທວີແຫ່ງສາມສັນທະຍາອັນສັກສິດ. ທີ່ ຄັງຄາດວາຣ ນາງເປັນ ຣະຕິປຣິຍາ—ຜູ້ຍິນດີໃນພັກຕິແລະຄວາມຮັກ. ທີ່ ສິວະຈັນຑະ ນາງເປັນ ສະພານັນດາ—ຄວາມປິຕິແຫ່ງສະພາເທວະ. ແລະທີ່ ຝັ່ງແມ່ນ້ຳ ເທວິກາ ນາງເປັນ ນັນດິນີ—ຜູ້ໃຫ້ຄວາມຊື່ນບານ.

Verse 76

रुक्मिणी द्वारवत्यां तु राधा वृन्दावने वने । देवकी मथुरायां तु पाताले परमेश्वरी

ທີ່ ດວາຣະວະຕີ ນາງເປັນ ຣຸກມິນີ; ໃນປ່າ ວຣິນດາວັນ ນາງເປັນ ຣາທາ. ທີ່ ມະທຸຣາ ນາງເປັນ ເທວະກີ; ແລະທີ່ ປາຕາລ ນາງເປັນ ປະຣະເມສະວະຣີ—ແມ່ເທວີສູງສຸດ.

Verse 77

चित्रकूटे तथा सीता विन्ध्ये विन्ध्यनिवासिनी । सह्याद्रावेकवीरा तु हरिश्चन्द्रे तु चण्डिका

ທີ່ ຈິຕຣະກູຏ ນາງຖືກນະມັດສະການເປັນ ສີຕາ; ທີ່ ພູວິນທະຍະ ນາງເປັນ ວິນທະຍະນິວາສິນີ—ຜູ້ສະຖິດໃນວິນທະຍະ. ທີ່ ສະຫຍາດຣີ ນາງເປັນ ເອກະວີຣາ; ແລະທີ່ ຫະຣິສະຈັນທຣະ ນາງໂດ່ງດັງເປັນ ຈັນຑິກາ.

Verse 78

रमणा रामतीर्थे तु यमुनायां मृगावती । करवीरे महालक्ष्मी रूपादेवी विनायके

ທີ່ ຣາມະຕີຣຖະ ນາງເອີ້ນວ່າ ຣະມະນາ; ທີ່ ແມ່ນ້ຳ ຢະມຸນາ ນາງເປັນ ມຣິກາວະຕີ. ທີ່ ກະຣະວີຣະ ນາງເປັນ ມະຫາລັກສະມີ; ແລະທີ່ ວິນາຍະກະເຂດ ນາງໂດ່ງດັງເປັນ ຣູປາເທວີ.

Verse 79

आरोग्या वैद्यनाथे तु महाकाले महेश्वरी । अभयेत्युष्णतीर्थे तु मृगी वा विन्ध्यकन्दरे

ທີ່ ໄວທະຍະນາຖ ນາງເປັນ ອາໂຣກຍາ—ຜູ້ປະທານສຸຂະພາບ. ທີ່ ມະຫາກາລ ນາງເປັນ ມະເຫສະວະຣີ. ທີ່ ອຸສະນະຕີຣຖະ ນາງເອີ້ນວ່າ ອະພະຍາ—ຜູ້ໃຫ້ຄວາມບໍ່ຢ້ານ. ແລະໃນຖ້ຳແຫ່ງພູວິນທະຍະ ນາງຮູ້ຈັກວ່າ ມຣິກີ.

Verse 80

माण्डव्ये माण्डुकी नाम स्वाहा माहेश्वरे पुरे । छागलिङ्गे प्रचण्डा तु चण्डिकामरकण्टके

ທີ່ມານຑະວະຍະ ນາງມີນາມວ່າ ມານຑຸກີ; ໃນນະຄອນມາເຫສະວະຣະ ນາງເອີ້ນວ່າ ສວາຫາ. ທີ່ຊາກະລິງຄະ ນາງແມ່ນ ປຣະຈັນຑາ ຜູ້ດຸຮ້າຍຢ່າງຍິ່ງ; ແລະທີ່ອະມະຣະການຑະກະ ນາງຖືກບູຊາເປັນ ຈັນຑິກາ.

Verse 81

सोमेश्वरे वरारोहा प्रभासे पुष्करावती । वेदमाता सरस्वत्यां पारा पारातटे मुने

ທີ່ໂສເມສະວະຣະ ນາງແມ່ນ ວະຣາໂຣຫາ; ທີ່ປຣະພາສະ ນາງແມ່ນ ປຸສກະຣາວະຕີ. ທີ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳສະຣັສວະຕີ ນາງແມ່ນ ເວທະມາຕາ ມານດາແຫ່ງເວທ; ແລະທີ່ຝັ່ງອີກຟາກ ໂອ້ ມຸນີ ນາງເອີ້ນວ່າ ປາຣາ.

Verse 82

महालये महाभागा पयोष्ण्यां पिङ्गलेश्वरी । सिंहिका कृतशौचे तु कर्तिके चैव शांकरी

ທີ່ມະຫາລະຍະ ນາງແມ່ນ ມະຫາພາຄາ; ທີ່ແມ່ນ້ຳປະໂຍສນີ ນາງແມ່ນ ປິງຄະເລສະວະຣີ. ທີ່ກຣິຕະເຊົາຈະ ນາງແມ່ນ ສິງຫິກາ; ແລະທີ່ທີຣຖະກາຣຕິກະ ນາງແມ່ນ ຊາງກະຣີ ຢ່າງແນ່ນອນ.

Verse 83

उत्पलावर्तके लोला सुभद्रा शोणसङ्गमे । मता सिद्धवटे लक्ष्मीस्तरंगा भारताश्रमे

ທີ່ອຸຕປະລາວະຣຕະກະ ນາງແມ່ນ ໂລລາ; ທີ່ຈຸດສົມທົບແມ່ນ້ຳໂສນະ ນາງແມ່ນ ສຸພັດຣາ. ທີ່ສິດທະວະຕະ ນາງໄດ້ຮັບການນັບຖືເປັນ ມາຕາ ພຣະແມ່; ແລະທີ່ພາຣະຕະ-ອາສຣະມະ ນາງແມ່ນ ຕະຣັງກາ ‘ຜູ້ແຫ່ງຄື້ນຄືນ’.

Verse 84

जालन्धरे विश्वमुखी तारा किष्किन्धपर्वते । देवदारुवने पुष्टिर्मेधा काश्मीरमण्डले

ທີ່ຈາລັນທະຣະ ນາງແມ່ນ ວິສະວະມຸຂີ ‘ຜູ້ມີໃບໜ້າເປັນສາກົນ’; ທີ່ພູກິສກິນທາ ນາງແມ່ນ ຕາຣາ. ໃນປ່າເທວະດາຣຸ ນາງແມ່ນ ປຸສຕິ ການຫຼໍ່ລ້ຽງແລະຄວາມຈະເລີນ; ແລະໃນແດນກາສະມີຣະ ນາງແມ່ນ ເມທາ ປັນຍາອັນສັກສິດ.

Verse 85

भीमादेवी हिमाद्रौ तु पुष्टिर्वस्त्रेश्वरे तथा । कपालमोचने शुद्धिर्माता कायावरोहणे

ທີ່ພູຫິມາດຣີ (ຫິມາລະຍະ) ນາງແມ່ນ ພີມາເທວີ; ທີ່ວັດສເຕຣສະວະຣ ແມ່ນ ປຸດຕິ; ທີ່ກະປາລະໂມຈະນ ແມ່ນ ຊຸດທິ—ຄວາມບໍລິສຸດເອງ; ແລະທີ່ກາຍາວະໂຣຫະນ ຖືກບູຊາເປັນ ມາຕາ (ແມ່)។

Verse 86

शङ्खोद्धारे ध्वनिर्नाम धृतिः पिण्डारके तथा । काला तु चन्द्रभागायामच्छोदे शक्तिधारिणी

ທີ່ສັງຄໂອດທາຣ ນາງຖືກເອີ້ນວ່າ ທະວະນິ—ສຽງກ້ອງອັນສັກສິດ; ທີ່ປິນດາຣະກ ແມ່ນ ທຣິຕິ—ຄວາມໝັ້ນຄົງ; ທີ່ແມ່ນ້ຳຈັນທຣະພາກາ ແມ່ນ ກາລາ; ແລະທີ່ອັຈໂສດ ແມ່ນ ຊັກຕິທາຣິນີ—ຜູ້ຖືພະລັງທິບ

Verse 87

वेणायाममृता नाम बदर्यामुर्वशी तथा । ओषधी चोत्तरकुरौ कुशद्वीपे कुशोदका

ທີ່ເວນາ ນາງຮູ້ຈັກກັນວ່າ ອະມຣິຕາ; ທີ່ບະດະຣີ ແມ່ນ ອຸຣະວະຊີ. ທີ່ອຸດຕະຣະກຸຣຸ ນາງເອີ້ນວ່າ ໂອສະທີ; ແລະທີ່ກຸສະດວີປ ນາງຖືກລະລຶກວ່າ ກຸໂສດະກາ

Verse 88

मन्मथा हेमकूटे तु कुमुदे सत्यवादिनी । अश्वत्थे वन्दिनीका तु निधिर्वैश्रवणालये

ທີ່ເຮມະກູດ ນາງເອີ້ນວ່າ ມັນມະຖາ; ທີ່ກຸມຸດ ແມ່ນ ສັດຕະຍະວາທິນີ. ທີ່ອັສວັດຖະ ນາງຮູ້ຈັກວ່າ ວັນທິນີກາ; ແລະໃນສຳນັກຂອງ ໄວສຣະວະນ ນາງມີນາມວ່າ ນິທິ

Verse 89

गायत्री वेदवदने पार्वती शिवसन्निधौ । देवलोके तथेन्द्राणी ब्रह्मास्ये तु सरस्वती

ທີ່ເວທະວະດະນ ນາງເອີ້ນວ່າ ຄາຍະຕຣີ; ໃນສັນນິທິຂອງ ພຣະຊິວະ ນາງແມ່ນ ປາຣະວະຕີ. ໃນເທວະໂລກ ນາງແມ່ນ ອິນທຣານີ; ແລະທີ່ພຣະໂອສຖຂອງ ພຣະພຣະຫມາ ນາງແມ່ນ ສະຣັດສະວະຕີ

Verse 90

सूर्यबिम्बे प्रभा नाम मातॄणां वैष्णवी मता । अरुन्धती सतीनां तु रामासु च तिलोत्तमा

ໃນດວງຕາເວັນ ນາງມີນາມວ່າ «ປຣະພາ»; ໃນຫມູ່ແມ່ທັງຫຼາຍ (ມາຕຣິກາ) ນາງໄດ້ຮັບການນັບຖືເປັນ «ໄວສະນະວີ». ໃນຫມູ່ພັນລະຍາຜູ້ຮັກສາພຣະທຳ ນາງແມ່ນ «ອຣຸນທະຕີ» ແລະໃນຫມູ່ຣາມາ ນາງແມ່ນ «ຕິໂລຕຕະມາ».

Verse 91

चित्रे ब्रह्मकला नाम शक्तिः सर्वशरीरिणाम् । शूलेश्वरी भृगुक्षेत्रे भृगौ सौभाग्यसुन्दरी

ທີ່ຈິຕຣາ ນາງຖືກເອີ້ນວ່າ «ພຣະຫມະກະລາ»—ແມ່ນສັກຕິພາຍໃນຂອງສັດຜູ້ມີກາຍທັງປວງ. ໃນເຂດສັກສິດຂອງພຣຶກຸ ນາງແມ່ນ «ຊູເລສະວະຣີ» ແລະທີ່ພຣຶກຸ ນາງແມ່ນ «ເສົາພາກຍະສຸນທະຣີ» ຜູ້ງາມຜູ້ປະທານໂຊກດີ.

Verse 92

एतदुद्देशतः प्रोक्तं नामाष्टशतमुत्तमम् । अष्टोत्तरं च तीर्थानां शतमेतदुदाहृतम्

ດັ່ງນີ້ ໂດຍຫຍໍ້ ໄດ້ກ່າວເຖິງນາມອັນປະເສີດ 800 ປະການ; ແລະນາມຂອງຕີຣຖະ (tīrtha) 108 ປະການກໍໄດ້ປະກາດໄວ້ເຊັ່ນກັນ.

Verse 93

इदमेव परं विप्र सर्वेषां तु भविष्यति । पठत्यष्टोत्तरशतं नाम्नां यः शिवसन्निधौ

ໂອ ພຣາຫມັນ! ນີ້ແຫຼະຈະເປັນຄຸນສູງສຸດແກ່ທຸກຄົນ: ຜູ້ໃດສວດນາມ 108 ປະການ ໃນພຣະສະນິດຂອງພຣະສິວະ.

Verse 94

स मुच्यते नरः पापैः प्राप्नोति स्त्रियमीप्सिताम् । स्नात्वा नारी तृतीयायां मां समभ्यर्च्य भक्तितः

ຊາຍຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກບາບ ແລະໄດ້ຮັບຍິງທີ່ຕົນປາຖະໜາ. ສ່ວນຍິງ ເມື່ອອາບນ້ຳໃນວັນຕຣິຕິຍາ (ຕິຖີທີ 3) ແລ້ວ ບູຊາຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍພັກຕິ ນາງກໍໄດ້ຮັບຜົນອັນເປັນມົງຄຸນເຊັ່ນກັນ.

Verse 95

न सा स्याद्दुःखिनी जातु मत्प्रभावान्नरोत्तम । नित्यं मद्दर्शने नारी नियताया भविष्यति

ໂອ ບຸລຸດຜູ້ປະເສີດ! ດ້ວຍອານຸພາບຂອງເຮົາ ນາງນັ້ນຈະບໍ່ເຄີຍເປັນທຸກໃຈ. ດ້ວຍການໄດ້ດາຣະຊັນເຮົາເປັນນິດ ນາງຈະຕັ້ງມັ່ນ ແລະມີວິໄນ.

Verse 96

पतिपुत्रकृतं दुःखं न सा प्राप्स्यति कर्हिचित् । मदालये तु या नारी तुलापुरुषसंज्ञितम्

ຄວາມທຸກທີ່ເກີດຈາກຜົວ ຫຼື ລູກຊາຍ ນາງນັ້ນຈະບໍ່ໄດ້ປະສົບເລີຍ. ແລະນາງໃດໃນອາໄສອັນສັກສິດຂອງເຮົາ ປະກອບພິທີທີ່ເອີ້ນວ່າ ‘ຕຸລາປຸຣຸສະ’—

Verse 97

सम्पूज्य मण्डयेद्देवांल्लोकपालांश्च साग्निकान् । सपत्नीकान्द्विजान्पूज्य वासोभिर्भूषणैस्तथा

ເມື່ອບູຊາຢ່າງສົມບູນແລ້ວ ພຶງໃຫ້ກຽດ ແລະປະດັບປະດາ ແກ່ເທວະ ແລະໂລກປາລາຜູ້ພິທັກທິດ ພ້ອມດ້ວຍໄຟສັກສິດຂອງທ່ານ. ຈາກນັ້ນພຶງບູຊາດວິຊະຜູ້ປະເສີດພ້ອມພັນລະຍາ ໂດຍຖວາຍເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ ແລະເຄື່ອງປະດັບ.

Verse 98

भूतेभ्यस्तु बलिं दद्यादृत्विग्भिः सह देशिकः । ततः प्रदक्षिणीकृत्य तुलामित्यभिमन्त्रयेत्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ອາຈານຜູ້ນຳພິທີ ພ້ອມດ້ວຍຣິດວິຊ ພຶງຖວາຍບາລີແກ່ພູຕະທັງຫຼາຍ. ແລ້ວເຮັດປະດັກຊິນາ ແລະອະພິມັນຕຣະຕາຊັ່ງ ໂດຍສວດມົນທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ ‘ໂອ ຕຸລາ…’.

Verse 99

शुचिरक्ताम्बरो वा स्याद्गृहीत्वा कुसुमाञ्जलिम् । नमस्ते सर्वदेवानां शक्तिस्त्वं परमा स्थिता

ນຸ່ງຫົ່ມຜ້າສີແດງອັນບໍລິສຸດ ຖືດອກໄມ້ເປັນອັນຊະລີ ແລ້ວນ້ອມກາບກ່າວວ່າ: ‘ນະໂມຕໍ່ທ່ານ—ທ່ານແມ່ນພະລັງອັນສູງສຸດ ຜູ້ສະຖິດຢູ່ເບື້ອງຫຼັງເທວະທັງປວງ.’

Verse 100

साक्षिभूता जगद्धात्री निर्मिता विश्वयोनिना । त्वं तुले सर्वभूतानां प्रमाणमिह कीर्तिता

ໂອ ຕຸລາ! ເຈົ້າເປັນພະຍານ ເປັນຜູ້ຄ້ຳຈຸນໂລກ ຖືກສ້າງໂດຍແຫຼ່ງກຳເນີດແຫ່ງສາກົນ. ທີ່ນີ້ເຈົ້າຖືກສັນລະເສີນວ່າເປັນມາດຕາ ແລະ ມາດຕະຖານຂອງສັດທັງປວງ.

Verse 101

कराभ्यां बद्धमुष्टिभ्यामास्ते पश्यन्नुमामुखम् । ततोऽपरे तुलाभागेन्यसेयुर्द्विजपुंगवाः

ໃຫ້ນັ່ງກຳມືທັງສອງ ແລະ ເບິ່ງພຣະພັກຂອງອຸມາ. ແລ້ວໃນຖາດອີກຂ້າງຂອງຕາຊັ່ງ ບັນດາພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດພຶງວາງສິ່ງຂອງຕາມທີ່ກຳນົດໄວ້.

Verse 102

द्रव्यमष्टविधं तत्र ह्यात्मवित्तानुसारतः । मन्दशभूते विप्रेन्द्र पृथिव्यां यदधिष्ठितम्

ທີ່ນັ້ນ ວັດຖຸມີ 8 ປະເພດ ໃຫ້ເລືອກຕາມກຳລັງຊັບຂອງຕົນ. ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ເປັນສານທີ່ຕັ້ງຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນ ແລະ ກ່ຽວພັນກັບມະຫາພູດອັນຫຍາບ.

Verse 103

सुवर्णं चैव निष्पावांस्तथा राजिकुसुम्भकम् । तृणराजेन्दुलवणं कुङ्कुमं तु तथाष्टमम्

ໃນນັ້ນມີ: ຄຳ, ຖົ່ວ niṣpāva, ເມັດມັດສະຕາດ ແລະ ດອກຄຳຝອຍ, ເກືອຫີນ, ແລະ ອັນທີ 8 ແມ່ນ kuṅkuma ຄື ຊາຟຣອນ.

Verse 104

एषामेकतमं कुर्याद्यथा वित्तानुसारतः । साम्यादभ्यधिकं यावत्काञ्चनादि भवेद्द्विज

ໃນບັນດານີ້ ໃຫ້ເລືອກໃຊ້ຢ່າງໃດຢ່າງໜຶ່ງຕາມກຳລັງຊັບ. ໂອ ພຣາຫມັນ ອາດເທົ່າກັນ (ຕາມນ້ຳໜັກຜູ້ຖວາຍ) ຫຼື ຫຼາຍກວ່ານັ້ນກໍໄດ້—ໂດຍສະເພາະເມື່ອໃຊ້ຄຳ ແລະ ສິ່ງຄ້າຍຄື.

Verse 105

तावत्तिष्ठेन्नरो नारी पश्चादिदमुदीरयेत् । नमो नमस्ते ललिते तुलापुरुषसंज्ञिते

ໃຫ້ຊາຍຫຼືຍິງຢືນຢູ່ໃນທ່ານັ້ນຕາມກຳນົດ; ແລ້ວຈຶ່ງສວດວ່າ: ‘ນະໂມ ນະມັສເຕ, ໂອ ລະລິຕາ ຜູ້ງາມ, ຜູ້ມີນາມວ່າ ຕຸລາປຸຣຸສະ’

Verse 106

त्वमुमे तारयस्वास्मानस्मात्संसारकर्दमात् । ततोऽवतीर्य मुरवे पूर्वमर्द्धं निवेदयेत्

‘ໂອ ອຸມາ ຂໍໃຫ້ພາພວກເຮົາພົ້ນຈາກຕົມຕົກແຫ່ງສັງສາຣະນີ້’ ແລ້ວຈຶ່ງລົງຈາກຕຸລາ/ອາສນະ ແລະນຳສ່ວນທຳອິດໄປນິເວທນາຖວາຍແດ່ ມຸຣາຣິ (ພຣະວິສນຸ) ກ່ອນ

Verse 107

ऋत्विग्भ्योऽपरमर्द्धं च दद्यादुदकपूर्वकम् । तेभ्यो लब्धा ततोऽनुज्ञां दद्यादन्येषु चार्थिषु

ໃຫ້ມອບສ່ວນທີ່ເຫຼືອແກ່ ຣິຕວິຊ (ພຣາຫມັນຜູ້ປະກອບພິທີ) ໂດຍມີພິທີຫຼັ່ງນ້ຳນຳໜ້າຕາມຈາຣີດ; ແລ້ວເມື່ອໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກພວກທ່ານ ຈຶ່ງແຈກທານໃຫ້ຜູ້ມາຂໍອື່ນໆ ດ້ວຍ

Verse 108

सपत्नीकं गुरुं रक्तवाससी परिधापयेत् । अन्यांश्च ऋत्विजः शक्त्या गुरुं केयूरकङ्कणैः

ພຶງໃຫ້ຄຸຣຸພ້ອມພັນລະຍານຸ່ງຫົ່ມຜ້າສີແດງ; ແລະຕາມກຳລັງຈົ່ງເຄົາລົບບູຊາຣິຕວິຊອື່ນໆ ດ້ວຍ ໂດຍຖວາຍແກ່ຄຸຣຸ ກຳໄລຕົ້ນແຂນ ແລະ ກຳໄລຂໍ້ມື

Verse 109

शुक्लां गां क्षीरिणीं दद्याल्ललिता प्रीयतामिति । अनेन विधिना या तु कुर्यान्नारी ममालये

ພຶງຖວາຍງົວສີຂາວທີ່ໃຫ້ນ້ຳນົມ ແລະກ່າວວ່າ ‘ຂໍໃຫ້ ລະລິຕາ ພໍພຣະໄທ’ ຍິງໃດປະຕິບັດຕາມວິທີນີ້ໃນທີ່ປະທັບຂອງເຮົາ—

Verse 110

मत्तुल्या सा भवेद्राज्ञां तेजसा श्रीरिवामला । सावित्रीव च सौन्दर्ये जन्मानि दश पञ्च च

ນາງຈະເທົ່າທຽມກັບເຮົາ; ໃນຫມູ່ພຣະມະເຫສີ ນາງສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍເທຊະ—ບໍລິສຸດດັ່ງພຣະສຣີເທວີ—ແລະງາມດັ່ງສາວິຕຣີ ຕະຫຼອດສິບຊາດ ແລະເພີ່ມອີກຫ້າຊາດ.

Verse 111

श्रीमार्कण्डेय उवाच । एवं निशम्य वचनं गौर्या द्विजवरोत्तमः । नमस्कृत्य जगामाशु धर्मराज निवेशनम्

ພຣະສຣີມາຣະກັນເດຍກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງພຣະເກົາຣີແລ້ວ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດນັ້ນໄດ້ກໍາມະນົບ ແລະຮີບໄປຍັງພຣະນິເວດຂອງທັມມະຣາຊາ

Verse 112

तदा प्रभृति तत्तीर्थं ख्यातं शूलेश्वरीति च । तस्मिंस्तीर्थे तु यः स्नात्वा तर्पयेत्पितृदेवताः

ນັບແຕ່ນັ້ນມາ ຕີຣຖະນັ້ນໄດ້ມີຊື່ສຽງວ່າ “ຊູເລສະວະຣີ”. ຜູ້ໃດອາບນ້ໍາທີ່ຕີຣຖະນັ້ນ ແລ້ວຖວາຍຕັຣປະນະແກ່ເທວະພິຕຣະ—

Verse 113

ब्राह्मणानन्नवासोभिः पिण्डैः पितृपितामहान् । भक्तोपहारैर्देवेशमुमया सह शङ्करं

ພຶງບໍລິຈາກອາຫານແລະເຄື່ອງນຸ່ງໃຫ້ພຣາຫມັນ ແລະຖວາຍປິນດະແກ່ພໍ່ແລະປູ່; ພ້ອມທັງນໍາເຄື່ອງບູຊາດ້ວຍພັກຕິ ບູຊາພຣະສັງກະຣະ ຈອມເທວະ ຄຽງຄູ່ກັບພຣະອຸມາ—

Verse 114

धूपगुग्गुलदानैश्च दीपदानैः सुबोधितैः । सर्वपापविनिर्मुक्तः स गच्छेच्छिवसन्निधिम्

ດ້ວຍການຖວາຍທູບແລະກຸກກຸລຸ ແລະດ້ວຍການຖວາຍປະທີບຢ່າງຖືກຕ້ອງດີງາມ ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະໄປຮອດສັນນິທິຂອງພຣະສິວະ

Verse 115

तस्मिंस्तीर्थे तु यः कश्चिदभियुक्तो नरेश्वर । अम्भिशापि तथा स्नातस्त्रिदिनं मुच्यते नरः

ໂອ ພະອົງເຈົ້າແຫ່ງມະນຸດ! ຜູ້ໃດກໍຕາມ—ແມ່ນຈະຖືກທຸກຂ໌ຫຼືຖືກກ່າວຫາ—ຖ້າໄດ້ອາບນ້ຳທີ່ຕີຣະຖະນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ນ້ຳທຳມະດາ ກໍຈະພົ້ນຈາກພາລະນັ້ນໃນສາມວັນ។

Verse 116

कृष्णपक्षे चतुर्दश्यां रात्रौ जागर्ति यो नरः । उपवासपरः शुद्धः शिवं सम्पूजयेन्नरः । प्रमुच्य पापसंमोहं रुद्रलोकं स गच्छति

ຜູ້ໃດທີ່ເຝົ້າຕື່ນໃນຄືນວັນທີ 14 ໃນກຣິສນະປັກສະ ຖືອຸປະວາສ ຮັກສາຄວາມບໍລິສຸດ ແລະບູຊາພຣະສິວະດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຄົບຖ້ວນ—ສະລັດມໍຫະທີ່ເກີດຈາກບາບ—ຍ່ອມໄປສູ່ໂລກຂອງຣຸດຣະ।

Verse 117

त्रिनेत्रश्च चतुर्बाहुः साक्षाद्रुद्रोऽपरः । क्रीडते देवकन्याभिर्यावच्चन्द्रार्कतारकम्

ຜູ້ມີສາມນັຍນາ ແລະສີ່ແຂນ—ເປັນດັ່ງຣຸດຣະອີກອົງໃນຮູບທີ່ເຫັນໄດ້ຈິງ—ຍ່ອມສະໜຸກສະໜານກັບເທວະກັນຍາ ຕາມທີ່ດວງຈັນ ດວງອາທິດ ແລະດາວຍັງດຳລົງຢູ່।

Verse 198

अध्याय

ອັດທະຍາຍ — “ບົດ/ຕອນ”